EpiſtoleadPhilippen

a ad ꝓfectum venerūt euāgelijb ita vt vincula mea mānifeſtafierēt in chriſto ī omni p̨̄torioc ⁊ in cęterꝭ omnibꝰ/ vt plurese fratribꝰ in dn̄o cōfidentes ind vinculis meis abūdātius auderēt ſine timore verbū dei loqͥ. Quidā quidē ⁊ ppter inuidiā ⁊ cōtentionē: Quidā aūt⁊ ꝓpter bonā volūtatem chriſtum p̨̄dicant. Quidā ex charitate: ſciētes quoniam in defenſiōe euāgelij poſitus ſum.Quidam autē ex cōtentione

chriſtū annunciant nō ſincere: exiſtimantes p̄ſſuram ſe ſuē ſcitare vinculis meis. Quidenī dum omni modo ſiue peroccaſionem ſiue ꝑ veritatemf chriſtꝰ annunciet̉? Et in hocſꝫ gaudeo: ſꝫ ⁊ gau̓debo. Scioenī quia hoc mihi ꝓueniet adi ſalutem / ꝑ veſtram orationeꝫk ⁊ ſubminiſtrationem ſpūs iei ſu chriſti: ẜm expectationē etin ſpē meā: qꝛ ī nullo ꝯfūdar: ſꝫ īg qi fiducia ſicut ſꝑ: et nūc magnificabit̉ chriſtꝰ ī corꝑe meo:

tiones marꝭ ⁊cͣ. a ¶ Ad ꝓfectū. Exo. j. b. Quāto plꝰ opprimebāt̉/ tāto plꝰ ml̓tiplicabāt̉. b ¶ Hanifeſta fierēt. ij. Corꝭ.ij. d. Gratias ago deo qͥ ſꝑ triūphat nos ī chriſto ieſu ⁊ odorēnoticię manifeſtat ꝑ nos ī om̄i loco: c ¶ Ut plures. Hic on̄dit̉ modꝰ: qͦ ꝓficiūt vincula eiꝰ. Et dicunt̉ h̓ duo. Primo enīdic̄ ꝙ occaſiōe vincūlorū ſuorū qͥdā p̨̄dicāt: ſed alij bona/ alimala ītentiōe. Secūdo ꝙ nō eſt curandūqua intētione dummodo chriſtꝰ annūciet̉: ibi: Quid em̄Ponunt̉ aūt hic qͥnqꝫ genera p̨̄dicātiū.Nā qͥ p̨̄dicabāt: autp̨̄dicabant bona intētiōe/ aut mala: ſi bona ītentiōe: aut generali amore quē habebāt ad deū ⁊ ꝓximū:aut ex ſpāli quē habebant ad apl̓m. Siex generali amore:aut audaciores erātad p̨̄dicandū exemplo fiducię quā habebat p̨̄dicans ī vinculis: qͥ ſignat̉: ibi: Ut plures ⁊cͣ. Aut exemplo charitatꝭ velceli pauli qui cogebat eum p̨̄dicare ī vinculis: qui ſignat̉: ibi:Quidā aūt ⁊ ꝓpter bonā volūtatē. Si vero p̨̄dicabatur ex ſpeciali charitate quā habebāt ad apl̓m: Iſti ſunt illi qͥp̨̄dicabant vt ſupplerēt vices apoſtoli: qui ſignant̉: ibi: Quidā ex charitate: ſciētes ⁊cͣ. Quidā vero mala intētiōe p̨̄dicabant ꝓpter odiū glorię apoſtolatus nō ꝑſonę bone: vt illi qui īuidebant glorię apoſtoli: ⁊ p̨̄dicabant vt cōſimilē cōſequerent̉ gloriā: qui ſignant̉: ibi: Quidā qͥdē et ꝓpter inuidiā. Aut ꝓpt̓ odiū ꝑſonę ip̄ius: vt qͥ p̨̄dicabant vt p̄ſſurāſuſcitarēt vinculis eiꝰ: qͥ ſignant̉ ibi: Quidā aūt ex cōtentiōe ⁊cͣ. Cōtinua. Uincula/ iō: ita vt plures ī dn̄o noī ſe cōfidētes abūdātiꝰ auderēt loq̄ ꝟbū dei ſine timore. Psͣ. Dn̄s ꝓtector vite meę a qͦ trepidabō. Prouerb̓xxviij. a. Iuſtꝰ qͣſi leo cōfidēs abſqꝫ t̓rore erit. d Uinculismeis: ablatiuꝰ eſt: ⁊ cōſtruit̉ cauſalit̓ .i. ꝓpt̓ vincula mea .i. cōſideratiōe meoꝝ vinculorū. Ecc̄i. x. a. Scd̓m iudicē ppl̓i: ſic etminiſtri eiꝰ: ⁊ qͣlis rector ciuitatis ⁊cͣ. Prouer xxvij. c. Ferrūferro exacuit̉ ⁊cͣ. Quidā qͥdē ⁊ ꝓpt̓ īuidiā ⁊ cōtentionē. Lucę. ix. f. et. Marc̄. ix. f. Nolite ꝓhibere: qui enī non eſtaduerſum nos ꝓ nobis eſt. Matth̓. xxiij. a. Quę dicunt facite ⁊cͣ. Glo. Infra. Tolerādus eſt mercēnariꝰ. Cōtra peccantmortaliter. Reſpōdeo ꝙ peccāt/ in iudicio eſt dei nō hoīm: etꝓpter hoc tolerandi: et non tolerat̉ malū niſi cognitum: ſedpeccatum mercennarij eſt in iudicio dei quo ad veritatē: ī iudicio hominum/ quo ad cōiecturā: ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit̉ tolerari. e ¶ Quid em̄ ⁊cͣ. Hic oſtendit ꝙ non eſt curandum quaintentione p̨̄dicet̉: dum tamen chriſtus annunciet̉. Continua:Mali p̨̄dicāt ad ꝓfectū: ſed nō eſt curādū. Quid em̄ refertiſiue ꝑ occaſionē. Iob. xv. d. Ignis deuorabit tabernacula eorū ⁊cͣ. Eſa. xxxiij. c. Beatꝰ qͥ excutit manꝰ ⁊cͣ. Glo. Quiſqͥs a deo aliqͥd p̨̄ter deū quęrit nō caſte deū q̨̄rit: ergo eccleſiaorādo ꝓ fructibus terrę nō caſtę q̨̄rit. Reſpōdeo p̨̄ter deū d̓rq̨̄ri hoc qd̓ non refert̉ ad deū: ſiue p̨̄ter deū .i. bona intentiōe.Glo. Paſtor veritatē annūciat: ergo videt̉ ꝙ meritorie. Cōtra: Eſto ꝙ aliquis exiſtēs in mortali occulto p̨̄dicet veritateꝫꝓpter vtilitatē audientiū: talis nō eſt paſtor/ qꝛ nō meret̉: necmercēnariꝰ/ qꝛ nō cōmodū terrenū: nec fuit/ qꝛ nō negat veritatem. Reſpondeo. In veritate .i. in pura intentione/ necoportet ꝙ mereatur: niſi loquamur de merito congrui. Annūciet̉: nō dicit chriſtū annūcient: qꝛ chriſtū annūciari bonū fuit: ⁊ in hoc gaudendū: ſed illos annūciare chriſtum ꝑ occaſionē: nō fuit bonum: ſicut chriſtū crucifigi: ſed illos crucifigere fuit peccatū. f Et in hoc gaudeo. Secūda pars il-

lius: in qͣ ponit̉ vtilitas vinculoꝝ. Et exponit̉ pͥmo vt oſtēdorvtilitas p̨̄dicatiōis qͦcūqꝫ modo factę: ⁊ ſic ꝑ cōſequēs intelligit̉ vtilitas vinculoꝝ. Secūdo vt pͥmo nō ꝑ ꝯſequēs ītelligavtilitas vinculoꝝ. Scd̓m primā expoſitionē ſic ꝯtinuat̉: ⁊asrefert qua intētiōe chriſtꝰ ānūciet̉: nā. Et in hoc gaudeo.gi Et gaudebo: īfuturo h Scio em̄quia hoc .ſ. ꝙ chriſtus ānunciet̉ mihiproueniet ad ſalutē. Secundo modo ſic cōtinuat̉: Nōſolū vincula mea ꝓfecerunt alijs: ita vtabūdantiꝰ p̨̄dicarēt:ſed etiā mihi ꝓſunt.Nā f¶ Et ī hoc: ꝙvinctꝰ ſū/ gaudeonunc g ¶ Et gaudebo in futuro. hScio em̄ qꝛ hoc.ſ. pati pro chriſto:et in hoc gaudeo ꝙchriſtꝰ annunciat̉: etgaudebo ſꝑi vl̓ in futuro: vel ī hoc .i. in tribulatiōibꝰ et p̄ſſuris qͣs mihi ſuſcitauit.Col̓. j. d. Et in hoc gaudeo in paſſionibus meis pro vobis.Scio enim: non dicit credo: vt exprimat certitudineꝫ: quiapōt ꝓbari ꝙ deꝰ ē iuſtus: et ideo remunerator: qꝛ hoc .i. hęcſuſcitatio p̄ſſurę: ſiue rebellio p̄ſeudo. Mihi ꝓueniet in ſalutem ęternam. j. Corinth̓. iij. c. Unuſquiſqꝫ ꝓpriam mercedem accipiet ẜm ſuum laborem. Vel in ſalutem: id eſt inmaiorem copiam gratię. Roma. viij. e. Omīa cooperātur inbonū his qͥ ẜm propoſitū vocati ſūt iuſti. Ecc̄i. xxiiij. d. Aſſiſtens qͣſi geon in tꝑe vindemię. Geon enī creſcit ex ꝯcurſu arenarū: Sic ſapientia auget̉ in hoīe ex multiplicatione tribulationū. Psͣ. Si exurgat aduerſū me p̨̄liū ⁊cͣ. Et hoc i ¶ Perveſtram orationem. Argumentum ꝙ oratiōes vnius ſactorum proſint magis ſanctis. Roma. iij. c. Oēs peccauerūt⁊ egēt gl̓ia dei: id eſt miſericordia eiꝰ: k Et per eiꝰ/ ſubminiſtrationē ſpūs ieſu chriſti: id eſt per fulcimētū qd̓ ſpirituſſanctus miniſtrat: quaſi ſubfulciēs me parietem ruinoſū.Roma. viij. e. Spiritus adiuuat imbecillitatē noſtram. Col̓.ij. d. Totum corpus per nexus et cōiunctiones ſubminiſtratū creſcit. Qua quę agēda docet ⁊ ſuggerit. Ioh̓. xiiij. d. Docebit vos et ſuggeret vobis omnia quęcunqꝫ dixero vobis.Eccc̄i. xxxix. d. Omne opꝰ hora ſua ſubminiſtrabit. Et hoc faciat: l ¶ Scd̓m expectationem ⁊ ſpem meam: ideſiẜm quod expecto per longanimitatem et ſpero. Spes autemnon confundit: quia charitas dei diffuſa eſt in cordibus noſtris: Ro. v. a. Et hoc eſt ꝙ ſubdit: m ¶ Quia in nullo confundar. q. d. hoc ſpero firmiter: quia in nullo: ſcilicet ſiatu .ſ. ꝓſperis vel aduerſis: quia ſcio abūdare/ ſcio ⁊ penuriampati. jͣ. vlt̓. c. armatus a dextris armis: multis ⁊ a ſiniſtris cōfundar: quin cōſtanter expleā miniſterium meum: et p̨̄dice.Lucꝭ. ix. c. Qui me erubuerit ⁊ ẜmones meos: Uel In nullo. i. nec in modico confundar: id eſt fruſtrabor a pręmiorimmo remunerabor etiam ſupra condignum. Roma. viij. b.Non ſunt condignę paſſiones huius temporis ad futuramgloriam quę reuelabit̉ in nobis. ij. Timoth̓. j. c. Ideo hęc patior: ſed non confundor: ſcio enim cui credidi et certus ſumt:quia potens eſt depoſitum meum ſeruare in illum diem ſuſtus iudex. Ecc̄i. ij. b. Scitote quoniam nullus ſperauit in domino et confuſus eſt. Psͣ. Non confundentur in tempoamalo. n ¶ Sed in omni fiducia. Ioh̓. xvj. g. Conniduequia ego vici mundum. o Magnificabitur chriſiusin corpore meo: id eſt gloria et fama eius in corpore meo.id eſt per paſſiones corporis mei. Ideo enim hoc dicebat iſignificans qua morte eum erat clarificaturus. Col̓. j. d. Adinꝰpleo ea quę deſunt paſſionū chriſti in carne mea pro corꝑe etCouod eſ cedaſi

F

23. q. 4. c.Quā magnū in fi.

Pr. 16.

Psͣ. 26.

pib.