EpiſtoleprimeadCorinthios

⁊ Fidēlis aūt deus eſt qͥ nō pavtiet̉ vos temptari ſupra id qd̓cpoteſtꝭ: ſꝫ faciet etiā cū tēptadtiōe ꝓuētū vt poſſitꝭ ſuſtineree Prōpter qd̓ chariſſimi mihif fugite ab idolorū cultura. Uts prudentibus loquor vos ipſih iudicate quę dico. Ca̓lix bei nedictionis cui benedicimus

Da nob̓ auxiliū de tribulatiōe. Hoſtes īpugnat. Sap̄. xij. d.Cū das nob̓ diſciplinam inimicos nr̄os multiplicit̓ flagellaſ.Animā decorat ⁊ lauat. Malach̓. iij. a. Ipſe qͣſi ignis ꝯflās ⁊qͣſi herba fullonū: ⁊ ſedebit cōflās ⁊ emūdās argētū ⁊ purgabit filios leui. Stulticiā pellit. Prouerb̓. xxij. c. Stulticia colligata ē in corde pueri ⁊ virga diſciplinę fugabit eā. Erudit. Hiere. vj. b. ẜm Septuagīta. Per omnē dolorē ⁊ flagellum erudiris hierl̓m. Eſa. xxviij .e. Sola vexatiotantūmō dabit ītellectū auditui. Thren̄. j.e. De excelſo miſit ignē in oſſibꝰ meis eterudiuit me. Delectationē in corde geminat. Psͣ. In tribulatione dilataſti mihi.Cāt̉. j. d. Faſciculus myrrhę dilectꝰ meꝰmihi inter vbera mea cōmorabit̉. Perficit ⁊ cōſummat. ij. Corꝭ. xij. c. Uirtꝰ in infirmitate ꝑficit̉. Reuocat a malo. Oſee. ijb. Sepiā viam tuam ſpinis: et ſepiā eammaceria: ⁊ ſemitas ſuas nō inueniet. Coronat Iaco. j. b. Beatus vir qui ſuffert ⁊cͣ. Luc̄. vlt̓. d. Nōneoportuit chriſtū pati ⁊ ſic ⁊cͣ. Propter hmōi dicit Iāco. j. a.Oē gaudiū exiſtimate fratres mei cū in varias tēptatiōes incideritꝭ. ij. Corinth̓. xij. c. Libenter gloriabor in infirmitatibꝰmeis. a Fidelis deus. Poſſet quis dicere: nō poſſumusquin nos apprehendat alia temptatio qͣꝫ humana: immo dicit / poteris. b ¶ Aūt .i. qꝛ/ Fidelis deꝰ ē: in ꝓmiſſione quāꝓmiſit ꝑ Psͣ. Cum ipſo ſum in tribulatiōe ⁊cͣ. qn̄ temptat̉ vtinducat̉ in mortale. Similiter qn̄ eſtis in temptatione .i. in tribulatione exteriori: ne diffidatis de auxilio dei: qꝛ fides in ꝓmiſſo: Eſa. xliij. a. Per aqͣs tecū ero: ⁊ flūina nō operiēt te: cūambulauerꝭ in igne: nō cōſumerꝭ ⁊ flāma nō ardebit in te. Hicre. j. d. Debellabūt aduerſū te ⁊ nō p̨̄ualebūt qꝛ ego tecū ſū dicit dn̄s vt liberem te. Sil̓r nō dicatis: nō poſſumꝰ nos inhibere quin iudicemꝰ ꝓximos .ſ. diffidēdo ꝙ ſint reprobi: qꝛ fidelis eſt deus. Nō ergo apprehendat temptatio niſi venialis: qꝛpoteſtis: quia c Faciet ꝓuentū: gratię augmentū. Glo.Qui dat temptanti diabolo licentiam: ipſe dat temptatis miſericordiā. Eſa. xl. g. Qui dat laſſo virtutem ⁊ his qui nō ſuntfortitudinem. Ecc̄i. xxvij. a. Vaſa figuli ꝓbat fornax .i. ꝓbataefficit ⁊ homines iuſtos temptatio tribulationis. Iſte eſt prouētus pauperum chriſti canonicoꝝ paradiſi in pn̄ti. d ¶ Utpoſſitis ſuſtinere. Glo. ne deficiatis in lucta ⁊cͣ.ſterium abſcondit iter. Eſa. lxiij. d. Abraam neſciuit nos. Interlin. haimonis dicit. Augꝰ dicit ꝙ mortui neſciūt etiam ſancti quid agant viui etiā eorum filij. Rn̄deo: non ſciunt oīa. Etillud ſuper Lucā nō dicit ꝙ videant omnia: ſꝫ ꝙ poſſint videre omnia. Ꝙ autem dicit̉ ꝙ nō aliter ſapiunt: hoc dicit qꝛ nōfallunt̉: quia multa ſunt de qͥbus cogitāt: ⁊ ita de eis nō falluntur nec ſciunt. In aliquo abijcit̉: conſilio: non tn̄ ſpem ponit ſiquis det alicui falſum conſiliuꝫ: qꝛ nec omnis error peccatumeſt quibus res ęquabit̉. Fidelis aūt deꝰ ⁊cͣ. nō ꝙ vſualiter dictū eſt iſtud ⁊ eſt ſenſus: nō patietur temptari ſupra id qd̓ poteſtis/ ſupple defacili: ſicut dicit̉: iſte portat pluſqͣꝫ poſſit .i. qͣꝫ defacili poſſit. Tn̄ plures opiniones ſūt de hͦ. Una dic̄ ꝙ ex quacūqꝫ charitate manente tanta poteſt reſiſti quantęcunqꝫ temptationi. Alia dicit ꝙ ex quantacunqꝫ poteſt reſiſti in principio: ſꝫnon poteſt perſeuerare niſi augmentetur charitas. Ipſe dattemptatis miſericordiam .i. auget eis gratiā de miſericordia.Ut poſſitis ſuſtinere: perſeueranter. Non crepent in fornace:id eſt nō deficiāt in tribulatione: ⁊ in vaſa fictilia quę an̄ in aliqua parte ſui ventū incluſum habent: ſi cruda ſint crepāt adignē. In lucta: ibi. e ¶ Propt̓er qd̓ chariſſimi. Hec ē tertia pars capituli in qua docet abſtinendū a cibis polluentibꝰꝑ ſcandalum principaliter: quia retrahūt ad infidelitateꝫ: quęeſt maxima vitiorum: quia deſtruit fundamentum .i. fidem q̨̄eſt prima virtutū. Propter hoc primo dehortat̉ ab infidelitate: quia ſuper illud Ioh̓. xvj. b. Arguet mundū de peccato.dicit Glo. de peccato infidelitatis: quo retento retinentur omnia. Dehortat̉ ergo ab idolatria quę eſt pręcipua infidelitas.

Primo per ſacramentum euchariſtię quo vnimur chriſto.Secundo ꝑ comparationē ad ſacramenta veteris teſtamenti.ibi: Uidete iſrael. Tertio qꝛ cultus idolorum eſt cultus demonū: ibi: Quid ergo dico. Quarto nō poſſunt ſimul eſſeparticipes dei ⁊ idoloꝝ: ibi: Nolo aūt vos fieri. Quīto qꝛidolatria ſubtrahit aliquid deo: ibi: Anęmulamur. Sexto quia fortitudo noſtra ſub dominio ē dei: ⁊ iō debemꝰ timere ne vindicet ſe de nob̓: ſi colēdo idola cōtēnimꝰ ꝓhibitiones eius: ibi: Nunqͥdfortiores. Sꝫ qꝛ poſſet quis rn̄dere: exquo tu reuocas nos ab idolatria et cultuſacrificioꝝ eoꝝ: nō debemꝰ cōedere idolothita: ꝓpter hͦ in qͣrta ꝑte capituli oſtenditquō coedēdū ⁊ quō nō. Et pͥmo on̄dit ꝙn̄ ē cōedēdū cū ſcādalo alicuiꝰ: ibi: Qd̓.Tertio qua rōne comedendum: qꝛ inqͣntum eſt creatura dei: ibi: Omne qd̓ inmacello. Quarto qua intentione eſt comedēdū: ibi: Siue gͦ manducatꝭ. etiaꝫ qd̓ ad vtilitatemꝓximi ibidem. Dicit ergo. e ¶ Propter qd̓ chariſſimi.quia auxiliū dei preſto eſt eis qͥ ſe tenent cum eo. f ¶Xnte ab idoloꝝ cultura. vt .ſ. nec idola colatꝭ nec de idolothito cū ſcandalo infirmoꝝ cōedatis. sͣ. eodē. b. Neqꝫ idolatre eſficiamini: ſic de oī peccato monet. sͣ. vj. d. Fugite fornicationē. Ecc̄i. xxj. a. Quaſi a facie colubri fuge peccata. Col̓. iij. a.Mortificate membra ⁊cͣ. Uel Fugite ab idolorū cultura ⁊cͣ. Propt̓ qd̓ .i. vt fugiatis: g¶Loquor vt prudentibus .i. volo vobis dicere: Aliter/ quid .i. de ſacramētoeuchariſtię ꝑ qd̓ vnit̉ homo cum deo. Supra. ij. b. Sapiētiāloquimur inter ꝑfectos: vt prudentibus dicit: vt non vere prudentibus: qꝛ non perfecte de euchariſtia ſentiebant: de quaſpāliter incipit hic tractare: iudicate/ diligent̓ attendite. Iob.xxxj. b. Si ꝯtēpſi ſubire iudiciū cū ẜuis meis ⁊ ancillis meiscū diſceptarēt̉ aduerſum me: Quę dico videlicet. h. ¶ Calixbenedictionis. per quā benedicimur benedictione gratiſumendo ipſum digne. Vel i. qͥ benedicit̉ a ſacerdote: ⁊ d̓r addifferentiā calicis maledictiōis Hiere. xxv. d. Sume calicemvini furoris huius de manu mea et propinabis de illo cunctisgentibꝰ. ¶ Cui benedicimꝰ .i. cuiꝰ benedictiōis participes ſumus. Uel. i. quam exaltamꝰ credendo: gratias agēdoUel .i. benedictionē eius faciamus nos ſacerdotes. Sed quare benedicit ſacerdos calicē ⁊ hoſtiam ſacratā? Uidet̉ ꝙ malidicit̉: Heb̓. vj. b. Sine vlla cōtradictiōe qd̓ minus eſt a meliore benedicit̉. Rn̄deo. Sacerdos gerit perſonam chriſti: calix ⁊ hoſtia typus eſt corporis myſtici qd̓ a chriſto bn̄dictionēI accipit. Nōe ¶ Propter qd̓ chariſſimi ⁊cͣ. Glo. ij. Theſſal̓. iij. b.Regꝭ. xxviij. a. Cum belluꝫ vrgeret eum ⁊ nō poſſet haberereſponſum a dn̄o recurrit ad reſpōſum diaboli ꝑ phytoniſſa.Non comedant/ ſapientes qui ſciebant ꝙ idolum nihil erat.Per ſimilitudinem ⁊ exemplū oſtendit: ꝙ debetis cauere adidolatria oſtendendo nobis ꝑ ſacramentū noui teſtamenti qͥefficit̉ homo vnū cum chriſto: ⁊ ideo non poteſtis comederecum idolatra. Per corpꝰ chriſti ⁊cͣ. vnum eſt cū chriſto. Ex hͦvidet̉ ꝙ dimittant̉ mortalia ꝑ ſumptionē euchariſtię: quia aliter non fieret vnum cum chriſto. Sol̓o. aut accedit attritꝰ virtute euchariſtię aut efficit̉ ꝯtritus: ⁊ ſic dimittūt̉ ei mortalia:ſi accedit in charitate ſacramēti: auget̉ gratia. Per ꝑtes manducat̉: qꝛ in qͣlibet illaꝝ partiū ē. Un̄ ⁊ ip̄a gr̄a ꝑtes vocantur.Solet queri vtrum ſub qualibet parte ſit totū corpus: gͦ ſi ſitcū partes ſint infinitę ibi eſt infinicies: ſi nō: quō ergo facta biuiſione incipit eſſe totus ſub qualibet parte cum nulla videatibi confectio. Rn̄deo: incipit eſſe ibi ꝓpter confectionem precedentem vel diuiſionem: ⁊ eſt ſimile de ſpęculo in quo piuies reſultat eadem imago qd̓ eſt ꝑ appoſitionē ⁊ cōfractioneTotus erat apud patrē quādo venit in virginē. Sed hoc nolividet̉ bonum exemplū: qꝛ cum venit in virginem ipſe deſcendit inquanm deus ⁊ inquātū deus. Ubiqꝫ ergo non erit ſimuex de corpor

E

Psͣ. .4

D

Q̓ 4o.

Dmuli

ExpoſitioGlo.

EpltGlo.

Ad litteram