Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

EpiſtoleadRomanos

Et noͣlite ꝯformari huic ſęculo: ſed rēformamini in noͣuitaē te ſenſus veſtri/ vt ꝓbētis quęſit volūtas dei bona ⁊ bn̄plācēs ⁊ ꝑfecta. Dico em̄ ꝑ gratiā q̨̄ data ē mihi oībꝰ qͥ ſūt inxter voſ: nō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oportetſapere: ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatē:

Nō lędas ſeruū ī ꝟitate oꝑantē. a Et nolite ꝯformari.Docet amouere mūdi amorē/ qꝛ mūdꝰ/ caro/ dęmonia/ diuerſa mouēt p̨̄lia. q. d. nō diligatis mundū: nec ei placere q̨̄ratis.Sicut em̄ qn̄ qͥs alij vult placere ꝯformat ſe ei: ſic ml̓ti ſe mūdo ꝯformāt velut ſimię oībꝰ ſe ꝯformātes. iij. Regꝭ. x. d. Salomo faciebat ſibi afferri dētes elephātoꝝ⁊ ſimias .i. adulatiōis ꝟba ⁊ geſtꝰ exteriores ⁊ ſocietatē ſiue caudā magnā. Per ſalomonē diuites mūdi: Matt. xj. a. Quidexiſtis videre ⁊cͣ. qͥ mollibꝰ induūtur ī domibꝰ regū ſūt. Mollis veſtis coaptat ſeex oī ꝑte corꝑi: ⁊ tales diuitibꝰ. Un̄ cōꝑari poſſūt cameleoni: mētiētes oēm colorēiuxta ſe poſitū. Et ꝓpt̓ hoc Leuitꝭ. xj. e.inhibet̉ ne comedemus cameleonē. IteꝫDeutꝭ. xxij. a. Vir nō vtet̉ veſte fęminea:abominabilis em̄ eſt apud deū qͥ facit hͦ:Sil̓r neqꝫ ml̓ier veſte viri. Per muliereꝫmolles ⁊ effęminati pctōres: ꝑ viꝝ ſancti hoīes: qꝛ mali nō debēt ſe ꝯformare bonis ꝑ hypocriſim: nec ecōuerſo boni malis.Sꝫ. j. Machab̓. j. b. Fecerūt ſibi p̨̄putia. Nullꝰ debet ſibi facere p̄putiū. Vn̄ ꝑ tales ſignificant̉ qͥ fingūt ſe habere pctā cumnō habeāt. Un̄ dicūt/ cū illa iacui: cū falſū ſit. Un̄ de ſe cōfitet̉Augꝰ in li. ꝯfeẜ. Ne quāto innocētior eſſem: tanto vilior reputarer apud eos: ſentētia eſt/ nō ꝟba. b Sꝫ reformamini īnouitate: ad modū imaginis. Qd̓ fit ml̓tiplicit̓ ꝑ fuſionē: qd̓eſt ſpūaliter ꝑ bonū exēplū alteriꝰ: ſed oportet ꝙ cor pͥus caleſcat amore dei: ſicut ī imagine fuſili. Un̄ Psͣ. Concaluit cormeū intra me. q. d. ꝑatus ſū reciꝑe imp̄ſſionē. j. Pet̓. v. a. Forma facti gregꝭ ex aīo. Itē format̉ imago ꝑ detectionē ⁊ ſb̓tractionē: ſicut fit in ſculptili: ⁊ hoc fit ꝑ pauꝑtatē q̨̄ ſb̓trahit etiāneceſſaria: ⁊ ꝑ tribulationē q̨̄ eſt qͣſi malleatio. Eſa. liiij. c. Ponā terminos tuoſ in lapides ſculptos. Zach̓. iij. d. Ecce ego c̨elabo ſculpturā eius. Ezech̓. xlj. d. Cęlata erāt in ip̄is oſtijs tēpli cherubin. Et īterp̄tat̉ plenitudo ſciētię. Un̄ ſculptura cherubin ē ſciētia in oꝑis exēplo: Sculptura palmaꝝ eſt on̄ſio exterior victorię/ mūdi/ carnis ⁊ diaboli: qd̓ faciūt ꝓprie viri religioſi. Qui gͦ ꝯͣ tribulatiōes murmurāt/ de ſua renouatiōe dolēt. Itē reformat̉ imago ꝑ additionē ꝑtis alicuiꝰ: Sic eſt in ſpirituali imagine. Vn̄ Psͣ. Notū fac mihi dn̄e finē meū vt ſciāqͥd deſit mihi. Matth̓. xix. c. Hęc omnia cuſtodiui a iuuētutemea: qͥd adhuc mihi deeſt? Cui rn̄det dn̄s Marci. x. c. Unumtibi deeſt: vade ⁊ vende oīa ⁊cͣ. Itē reformat̉ ꝑ debiti colorꝭ appoſitionē: ſic imago ſpūalis. Ezech̓. xvj. b. Ueſtiui te diſcoloribꝰ .i. honeſta ꝯuerſatiōe. Sꝫ Thren̄. iiij. a. Mutatꝰ ē coloroptimꝰ. Itē reformat̉ ꝑ debitā ordinationē: qd̓ ē ꝯͣ qͥſdā qͥ ml̓ta bona faciūt: ſꝫ īordinate. jͣ. Corꝭ. xiiij. g. Oīa aūt honeſte: ⁊ẜm ordinē fiāt ī vob̓. Propt̓ hͦ dic̄: c. Ręformamini. Eph̓.iiij. .f. Renouamini ſpū mētꝭ vr̄ę. d In nouitate ſēſuſ vr̄i:Non dicit̉/ in nouitate corporis veſtri. Et pōt hic dici ꝯͣ mulieres: e Ut ꝓbetꝭ: ꝑ ſollicitudinē/ diſcuſſionē ⁊ exꝑientiā. j.Theſſal̓. vlt̓. d. Oīa ꝓbate qd̓ bonū eſt tenete. jͣ. Ioh̓. iiij. a.Chariſſimi: nolite credere oī ſpūi: ſꝫ ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſint.f Bona. in ꝓhibitionibus. g Bn̄placēs: qͦ ad p̨̄cępta.h¶ Perfecta: qͦ ad ꝯſilia. Et notari p̄n̄t treſſtatꝰ: Incipiētiū/ꝓtitētiū ⁊ ꝑfectoꝝ/ qͥ deſignati ſūt in euāgelio Matth̓. xv. d.Primꝰ vbi dn̄s pauit turbas panibꝰ hordęaceis: ꝑ qͦs ſtatuspęnitētiū. Secūdꝰ in eodē / ꝑ illos qͥs pauit panibꝰ triticeisEt tertiꝰ: Matth̓. xxvj. c. vbi pauit diſcipulos ſuos carne ⁊ ſāguine ſuo qui eſt cibus perfectoꝝ.vtere ꝓpt̓ ſtomachū tuū. Formā ꝯcupiſcētię ſęcl̓arꝭ amittit .i. informationē: Sic̄ ꝟtꝰ ē forma aīę: ita pctm̄ ⁊ ꝯcupiſcentia ꝑ quā ꝯformat̉ diabolo ꝑ ſil̓itudinē. Se deo referēs: id eſtad deum: Tāqͣꝫ incōmutabili formę: ſicut cęra addita ſigillo.Sed reformamini iqui in adam fueritiſ deformati. Sꝫ nō eſt inptāte nr̄a ꝙ reformamꝰ nos: gͦ nō debet illud p̨̄ciꝑe. Sol̓. Eſtreformatio ꝑ gratiā: hęc nec ē ī ptāte nec ē in p̨̄cępto: ⁊ ē reformatio ꝑ bonā oꝑationē q̨̄ ē ī ptāte nr̄a: ⁊ hāc p̨̄cipit hic Apl̓s.Uel Reformamini: id eſt reformare nitimini. Partim eſt amiſa imago dei: ſꝫ hͦ ē an̄ qͦ ad naturalia: de qͥbꝰ ꝯſtat ꝙ nō ſūt amiſ

ſa: aut qͥ ad gͣtuita/ ſꝫ illa nō ꝑtim/ ſꝫ oīno amiſit. Et dicūt ꝙ baccipit̉ imago cōplexe ꝓ naturalibꝰ ⁊ gͣtuitꝭ. Sꝫ meliꝰ ē vt dicat̉ imago ſumi ꝓ naturalibꝰ q̨̄ dicūt̉ amiſſa ꝑtī: qꝛ ꝑ pctm̄ diminuta nō qͦ ad eē: ſꝫ qͦ ad poſſe. Nō pōt reformare ſe ꝑtim ꝑgr̄aꝫ In ea q̨̄ an̄ ſūt. Phil̓. iij. d. Nouū hoīeꝫ. Eph̓. iiij. e. Cuinō dn̄ant̉ pctā: ꝓpt̓ ſyndereſiꝫ reclamātēNō cōcupiſcendo vetuſtate expoliamur.Scd̓m hͦ videt̉ ꝙ pͥus ſit exuere vetuſtatēqͣꝫ induere nouitatē: ſꝫ illud ē pctōꝝ remiſſio: hoc gr̄ę infuſio: ergo prius eſt remiſſio pctī qͣꝫ īfuſio gr̄ę Itē qͥd ē qd̓ dic̄: Diligēdo nouitate īduimur: īmo credēdo: qꝛActꝭ. xv. c. Fide purificās corda eoꝝ. EtIoh̓. j. a. Dedit eis ptātem filios dei fieri his qui credunt ⁊cͣ. Sol̓. Triplex eſt vetuſtas in homīe: pęnę/ culpę ⁊ reliquiarūculpę. Et eſt triplex nouitas .ſ. gratię iꝑfectę iuſticię/ glorię. Per primā expoliaturvetuſtas culpę: per ſecundam vetuſtas reliquiarum culpę: ꝑtertiam vetuſtus pęnę et omnis miſerię. Gratia contra vetuſtatē culpę: ꝑfecta purgatio ꝑ multitudinē bonoꝝ opeꝝ: cōtrareliqͥas culpę: de hac ītelligit̉ hic gloria ꝯtra vetuſtatē peęnę.Et ita patet quare dicit: Diligēdo nouitate induimur: qꝛ charitas plꝰ mouet ad bonā oꝑationē qͣꝫ fides. Exꝑimēto: qn̄ qͥsfacit bonū: ⁊ vult illud magꝭ ⁊ magꝭ: hͦ ip̄m eſt ei exꝑimētū qd̓deꝰ illud velit. Et Apl̓s. sͣ. ix. d. Mala ꝟo nō vult fieri. Hoc ēduplex. Si ſit vna dictio/ falſa eſt: qꝛ ſenſus eſt .i. deꝰ vult mala nō fieri. Si ſint duę dictiōes veꝝ eſt: ⁊ ſic accipit̉ hic. Tm̄p̨̄ſcit: id ē nō approbat. Volūtas dei conſiliū ⁊cͣ. Verſuſ Pręcipit ⁊ ꝓbat/ ꝑmittit/ cōſulit/ īplet. Et ſciēdū ꝙ volūtas dei nondiſtinguit̉ penes id qd̓ ē: ſꝫ penes effectꝰ ꝯuocatos. DDico em̄ ꝑ gratiā ⁊cͣ. Docet remouere ſuꝑbiā q̨̄ maxime ꝯſiſtit in hoc ꝙ aliqͥs reputat ſe eſſe ſciolū. k Non plꝰſaꝑe: qꝛ vt dicit̉. j. Corꝭ. viij. a. Sciētia inflat. Un̄ qꝛ iudęi etgētiles abūdabāt/ in ſenſu ſuo ſuꝑbiebāt. Propt̓ hoc dicit Iſidorꝰ libro etymol̓. Credere debemꝰ: diſcutere ꝓhibemnr. lSSꝫ ſaꝑe ad ſobrietatē. Prouerb̓. xxv. d. Sic̄ qͥ multū comedit mel nō ē ei bonū: ſic ꝑſcrutator ⁊cͣ. Iō Prouerb̓. xxiij.a. Nō erigaſ ocl̓os tuoſ ad opeſ qͣs habere nō poteſ ⁊cͣ. Et iterū. xxv. c. Hel inueniſti ⁊cͣ. Et iteꝝ. xxx. d. Qui nimis emungit .i. ſcrutat̉: elicit ſanguinē .i. pctm̄. Ecc̄s. vij. c. Dixi: ſapiensefficiar ⁊ ip̄a lōgiꝰ receſſit a me. Ecc̄i. iij. a. Altiora te ne q̨̄ſierꝭ. Et vnicuiqꝫ.Iico em̄ ⁊cͣ. Nō plꝰ ſaꝑe. Hic prohibitio eſt: Sꝫ nōneſaꝑe donū dei ē: gͦ quāto maiꝰ eſt: tāto meliꝰ eſt. Quare gͦ h̓ ꝓhibet Apl̓s? Soī. Sumit̉ ꝯſequēs ꝓ antecedēte .i. pro inueſtigare: ad qd̓ ſequit̉ ſaꝑe. Simile Eſa. xiij. c. Precioſior erit virauro: id eſt rarior. Nimis autē inueſtigare dicit̉ quiſ/ quandoinueſtigādo nō ſequit̉ ſcripturā: ſed ꝓpriū ingeniū: qd̓ nō poteſt eſſe ſine peccato: qꝛ ſemꝑ fit ex libidine. Prouerb̓. xxv. d.Perſcrutator maieſtatis ⁊cͣ. Et ſciendū: hoc non reſpicit ꝓximo dictū: ſed qd̓ dixerat vt offeratis. Unū corpꝰ. j. Corꝭ̓. xij.b. jͣ. eo. In ea re quā offert .i. ī corꝑe chriſti. Eſt em̄ quoddā ſacramentū ⁊ res/ vt corpus chriſti qd̓ traxit d̓ virgine: quoddāres ⁊ nō ſacramentū myſticum: id eſt eccl̓ia. Sic̄ em̄ panis/ exmultis granis. Ex hoc patet ꝙ ſpecies panis ⁊ vini nō ſunt ſacramētū ratiōe ſui: ſed ratiōe ſubſtātię/ in quo fuerūt. Ex multis fideliū mēbris eccl̓ia: ergo chriſtus nō fuit mēbꝝ eccl̓ię: qꝛnō habuit fidē. Cōtra .j. Corꝭ. xij. d. Nos ſumꝰ mēbrū ex mebro: id eſt ex chriſto. Sol̓. Fidelis dicit̉ dupliciter. A fide: ſicnō dicit̉ chriſtus fidelis. Itē fidelis a ꝑcęptiōe ſacramētoꝝ etfidelitatis: ſicut fuit fidelis. Dona mēſurata/ q̨̄ fides meretur.Cōtra. Qui habet vnā habet om̄es: ⁊ ita qui fidē non meret:nō habet has virtutes. Sol̓. Hoc intelligit̉ d̓ donis ſine quibus eſt ſalus. Qd̓ patet ꝑ ea quę ſubiūgit Apl̓us in textu. Siobijcias iteꝝ: ꝙ meritū attendit̉ penes charitatis radice. Olcendū ꝙ oē meritū pͥmo cōſiſtit in fide vno modo: ſcꝫ ꝑ modūilluminātis. Alio modo penes charitatē: ſcꝫ ꝑ modū informatis/ ⁊ ad finē dirigētiſ. Scd̓m fidē quā deus mēſurate diuidit:dans cuidā maiorē: cuidā minorē: et qͥa ẜm menſurā fidei dalalia doua

Eph̓. 5. d1. Teſſal̓. 4. b

De renū. c.li. 6.

Psͣ .38.

Ad litterai

Psͣ .38.

ExpoſitisGlo.

ExpoſitioGlo.