Ca.XII
¶ Capitulum. XII.Bſecro itaqꝫ vos fra1¶o tres ꝑ miẜicordiā deid vt exhibeatꝭ corꝑa vr̄ag hoſtiā viuētē ſanctā/ deo plahcētē: rōnabile obſequiū vr̄m.
ofecro itaqꝫ vos. Hec eſt ſcd̓a ¶ Expo. Ca. XII.y ¶ Ioetotꝰ epiſtole. In pͥma ꝯtinet̉ eruditio ſpeculatiuinrellectꝰ: qͣꝫtū ad quaſdā q̨̄ſtiones quas error iudęaecenū cōuerſaꝝ induxerat. In hac aūt fecūda ꝑte monetLcommoralit īſtruēdo ad vnitatē ⁊ ꝯcordiā ꝯſeq̄ntē verā fiqc ft ereciꝰ ordo. Iudei em̄ errabātidineare priꝰ ſeqppriō eſe laluiē i dogxiua tuāgelica: Sentiles ſil̓r errabāt crearao ideos oīno abiectos a d̓o. Hos duqgenores remouit: ⁊ in vera fide vtroſqꝫoſturi. Un̄ hic cōpetēter incipit eos inuturte ad cōcordiā ⁊ bonā vitā. Et primoitix hibete pecc adoēs: et hoc plion iſtud capitulū. Secūdo quō inferioresabibcat qi ſuplorius. i. xiij Tertioquō pares pacē habeāt mutuam. jͣ. xiiij.Quarto inuitat eos ad gratiarūactiōes: quędā de ſtatu ſuo etlioꝝ lnterſerēs. jͣ. xv. Et in fine ſalutationem quarūdā perſorarum ſpecialiter ſubnectit. jͣ. vlt̓. In hoc ergo capitulo īuitatos ad pacē: Et pͥmo hortat̉ eos ad amotionē īpedimētoꝝ pacis q̄ diſcordiā generāt: Et hęc ſūt tria: amor ꝓpriꝰ ſiue amorcarnis: amor mundi: amor ꝓprię excellētię: Hęc ſūt illa tria. r.Ioh̓. ij. c. Quicqͥd ī mūdo eſt ⁊cͣ. Et qͥ amicꝰ eſt mūdi huiꝰ/ inimicus dei ꝯſtituit̉/ qͥ ē vera pax: Ergo qͥ amicꝰ ē hoꝝ/ inimicē pacꝭ: ⁊ ita hęc īpediūt pace: ⁊ iteꝝ generāt diſcordiā. Un̄ Iaco iiij. a. Un̄ bella ⁊ lites ī vob̓? nōne ex ꝯcupiſcētijs vr̄is ⁊cͣ.Primo docet amouere ꝓpriū amorē ibi: Exhibeatꝭ corꝑavra. Scd̓o amorē mūdi ibi: Et nolite ꝯformari huic ſiculo. Tertio amorē ꝓprię excellētię/ ſiue ſuꝑbiā vitę ibi: Dicō em̄ ꝑ gr̄am. Et nō eſt niſi tripertita ꝯcupiſcētia: vt patetIoh̓. ij. c. Ex hoc patet ꝙ ſufficiēter docet amouere impedimēta pacꝭ. Sola em̄ cōcupiſcētia pacē īpedit. Secūdo hortatur eos ad pacē: Et pͥmo ꝑ mutuā indigētiā/ ibi: Et vnicuiqꝫſicut deꝰ diuiſit. Scd̓o hāc indigentiā on̄dit ꝑ ſil̓e/ ibi: Sicut em̄ in vno corꝑe. Tertio hortat̉ ad pace̓ ꝑ mutuā ſubtionē ⁊ obſequiū. Et hęc ꝑs ſubdiuidit̉: qꝛ pͥmo docetꝙ obſequiū debemꝰ inferioribꝰ ibi: Siue ꝓphetiā ⁊cͣ. Secundo ꝙ obſequium debetur paribus ⁊ amicꝭ/ ibi: Dilectioſine ſimulatione. Tertio ꝙ obſequium debemus inimicis/bi: Dn̄o ſeruiētes. Poſtea q̨̄ in vniuerſali dixerat/ ꝑ ꝑtesdet̓minat: ⁊ maxime de oꝑibꝰ exterioribꝰ. Et materialibꝰ: ⁊ pͥma q̄ oꝑa debemꝰ bonis/ ibi: Or̄oni inſtantes. Secūdo q̨̄inimict ibi: Bn̄dicite ⁊cͣ. Tertio qd̓ oībus ibi: Gauderecū gaudētibꝰ. Ultimo ſpecialit̓ docet quō pacē habere poſſumꝰ cū inimicis: qꝛ hoc ē difficiliꝰ. Et hoc duobꝰ modis: Nōvindicādo ſe de eis ⁊ eis bona faciēdo: ⁊ tūc velint nolint/ pacēhabebimꝰ cū eis: ⁊ ip̄i p̨̄ ꝯfuſiōe diligent nos: ⁊ hoc docet ibi:nulli malū: hoc ē pͥmū: Si eſurięrit: hoc ē ſecūdū. Dicitgpͥmo remouere docēs amorē ꝓpriū. b ¶ Itaqꝫ: ex qͦ oſtēdivob̓ verā fidē quā ſequit̉ pax ⁊ cōcordia. a ¶Obſecro: Nōvtit ꝟbo imꝑij ad ſubditos ſuos: cū tn̄ poſſet. Et hoc facit: qͥavt dicit Seneca: Generoſus ē animꝰ hoīs: ⁊ naturalit̓ ꝯͣ ptātērecalcitrās facillꝰ ducit̉ qͣꝫ trahat̉. Sꝫ de p̨̄latꝭ mal̓ dr̄ Ezech̓.xxxiiij. a. Cū auſteritate ⁊ potētia imꝑabitꝭ: ⁊ diſꝑſę ſūt ouesmee. 1oul̓ exēplū habet̉. iij. Regꝭ. xij. b. Dicūt ſenes ad robomiiſi locutꝰ fueris ad eos ꝟba leuia erūt ⁊cͣ. Sꝫ ip̄e ecōuerſoſecit: Et ex vno ꝟbo aſpero factū ē ſchiſma ī ppl̓o: qd̓ nūqͣꝫ poſtea potuit ad ꝯcordiā reuocari: Iō ī ꝑſona boni p̨̄lati Zach̓.f. c. dicit̉. Sibilabo eis ⁊ ꝯgregabo eos. c¶ Per miſericordia. i. ꝑ apl̓atū quē ſuſcępi a dei miẜicordia: ẜm qd̓ dicit̉: Teiſs epus diuīa miſeratiōe ⁊cͣ. Ul̓ Per miẜicordiā: quā deꝰpioet d p̄ctōribꝰ: Nō dic̄ ꝑ obſequiū vl̓ potētiā vl̓ nobilitatē:ſomiti faciūt. Ad hmōi tn̄ adiurationē ſe habēt aliqͥ ad modūaſpials ſurdę: ⁊ obturātꝭ aures ſuas. d ¶ Ut exhibeatꝭ: ofa al pmacerationē. Iudict. v. b. Qui ꝓpria volūtate obtulire ros diſcrimini: bn̄dicite dn̄o ⁊cͣ. Hęc oblatio ī filia iepte fi.a dia ē Iudici. xj. f. Fllia mea decepiſti me ⁊ decepta es: qd̓tat volūtates carnis nō ſeqͥmur: ſꝫ ꝯͣriū facimꝰ. Tales hoſtirepetit dn̄s ꝑ Psͣ. Nūqͥd māducabo carnes tauroꝝ ⁊cͣ. q. d.tdis imolādo ſactificiā laudiſ. Corpꝰ offert̉ ī ſacrificiū ꝑ mace
rationē ſpūſ ī holocauſtū ꝑ ꝯtritionē: De ſacrificio portio eratip̄iꝰ offerētis: qꝛ corpꝰ nō debꝫ oīno ꝑ macerationē ānihilari:ſꝫ ei debēt neceſſaria dari: De holocauſto nihil retinebat̉/ ſꝫ totū offerebat̉ d̓ dn̄o: ſic ⁊ totū cor ⁊ ſpūs. Dan̄. iij. d. In aīo cōtrito ⁊ ſpū hūilitatis ſuſcipiamur ⁊cͣ. Et ſicut in milibꝰ agnoꝝſic fiat ſacrificiū noſtrū. e ¶ Uiuente: ībonā oꝑationē. f¶ Sancta: ꝑ ꝑſeuerantiā. g¶ Deo placēte: ꝑ rectā ītētionē.Sic exponit Glo. Et bn̄ dic̄ viuētē ꝑ bona oꝑa: quia ſignū ē ꝙ hō mortuꝰ eſt/ quādo non mouet ſe: ita ſignū eſt ꝙ mortuusſit ſpiritualit̓ qͥ non bene oꝑat̉. Un̄ Iaco.ij. d. Fides ſine oꝑbꝰ mortua ē. Et Abacuk. ij. a. Iuſtꝰ ex fide viuit. h ¶ Ronabile obſequiū: cōtra indiſcrete macerātes ſe. Ioſue. xj. b. Eqͦs eoꝝ ſubneruabitis. Caro enim debet debilitari: non omnino occidi. Ad qd̓ſignificandum dicitur Iudicꝭ. j. .f. ꝙ chananęus remanſit tributarius: ⁊ non fuit occiſus. Per chananeū qui interpretaturin motu/ ſignificatur caro quę motibus eſt plena. Ecc̄i. vij. b.☞ Nō lędasa OObſecro itaqꝫ. Poſt tractatū legis a pͥncipio epl̓ę vſqꝫad ſextū capitulū. Et fidei: a ſexto capitulo vſqꝫ huc. Naturāiudaici ppl̓i ⁊ gētilis: qn̄ locutꝰ fuit de vtroqꝫ populo ſub metaphora oliuę ⁊ oleaſtri: ſiue vbi on̄dit legē inſufficiētē ad bn̄⁊ meritorie oꝑandum. Monuit: nō exp̄ſſe: ſed in hoc ꝙ cauſasdiſcordię amouit: ex qͥbꝰ ſuꝑbiebat vnꝰ ꝯtra alteꝝ. In ip̄o ſūtoīa .i. in ſpūſancto cui benignitas attribuit̉: ꝑ quā deꝰ oīa conẜuat in eſſe: Et exqͦ eſt ſic: itaqꝫ ⁊ vos pacē habeatꝭ: ⁊ ſic cōſeruabitis vos. Qd̓ rogo fraternitas exigit: vt rogē vos nō vt p̨̄cipiā. j. Theſſal̓. vlt̓. c. Rogamꝰ vos. Vel Qd̓ rogo fraternitas exigit .i. illud qd̓ rogo: ſcꝫ ꝙ alter ſit ſollicitꝰ de ſalute alterius. Licet caro repugnet. Gal̓. v. c. Caro cōcupiſcit aduerſusſpiritū. Et tāgit modū beſtię: q̨̄ qn̄ īmolabat̉ recalcitrabat inmortificatiōe. Col̓. iij. a. Mortificate mēbra veſtra q̨̄ ſunt ſuper terrā. Gal̓. v. d. Qui aūt chriſti ſūt carnē ſuā crucifixeruntcū vitijs ⁊ ꝯcupiſcētijs. Viuentē ꝑ bona oꝑa: Li per nō notatcauſam/ ſꝫ oſtēſionē: qꝛ dicit̉ Gal̓. ij. d. Nō iuſtificat̉ qͥs ex oꝑibus. Abacuk. ij. a. Iuſtus ex fide viuit: non dicit ex operibus.In deo .ſ. firmam: in hoc notatur ꝑſeuerātia q̨̄ reſpicit finem.Bona intētiōe/ q̨̄ reſpicit pͥncipiū. Hoc aūt eſt offerre deo caput ⁊ caudā: ſicut p̨̄cipit̉ ī lege. Dei noīe ꝯſecratꝰ: qꝛ a chriſtochriſtianꝰ/ vt in baptiſmo: in qͦ ꝯſecrat̉/ dicēdo: In noīe patrꝭ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Et deo votus: qn̄ dicit: Abrenuncio ſathanę ⁊ om̄ibus pompis eius ⁊cͣ. Prouerb̓. xx. d̉ Ruina eſt homini deuotare ſanctos ⁊cͣ. Mundo morit̉. Ioh̓. vj. d. Vt deoviuat. Gal̓. ij. d. Uiuo ego iam nō ego: viuit aūt in me chriſtꝰ.Qui voluptatibꝰ carnis. jͣ. vlt̓. c. Olim oſtia occidebat̉ vt homines peccati cauſa ⁊cͣ. ſed non erant debitores aliquantę detentiōis in pęna qͥn maioris: quia aliter ſine chriſto poſſent apęna om̄ino liberari: ergo ęternaliter detineri debebant. Contra. Abraam meruerat vitā ęternā/ Qd̓ verū eſt: ſꝫ meritū vitę ęternę habuit exceptionē ante aduentū chriſti ꝓpter obligationē peccati pͥmi homīs. A ſecūda morte: de qua Apocꝭ. xx.b. Scd̓a dicit̉ reſpectu mortis corꝑis vel etiā pctī. Cū diſcretiōe: quia Leuitꝭ. ij. d. Sal in om̄i ſacrificio offeres. Mar. ix.g. Oīs victima ſale ſaliet̉. Ne quid nimis ſit: ſꝫ cū tēperantia.Ponit̉ ergo modus in ieiunio: ergo eadē rōne ⁊ ī elemoſyna:quia ſicut pōt quis ſe nimis affligere: ita tantū pōt dare ꝙ fame moriet̉. Item. ij. Corꝭ. viij. c. Nō vt alijs ſit remiſſio: vobis autē tribulatio. Si dicat ꝙ modus apponendus eſt in elemoſyna ſicut in ieiunio. Cōtra. Matth̓. xix. c. Uade ⁊ vendeom̄ia quę habes ⁊ da pauꝑibus. Dicendo/ omnia/ nihil excludit. Sol̓. In ieiunio debet apponi modꝰ: qꝛ dr̄ Ecc̄i. xxxiij. d.Cibaria ⁊ virga ⁊ onus aſino. ⁊cͣ. Similiter modus apponēdus eſt in elemoſynis. Vnde qui dat om̄ia rationabiliter: debet ſibi p̨̄uidere aliquo modo vel ingrediendo abbatiā quę eipoſſit dare neceſſaria: vel quolibet aliquo modo: vt accipiēdoelemoſynā ab alio: Aliter peccaret om̄ia dādo. Vt nō naturędefect. Propter quod dicit̉ .j. Timoth̓. v. d. Modico vinovtere ꝓpter
A
Eph̓. 5. d
ExpſitioGlo.
i. 27.
ꝯ