Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

EpiſtoleRomanosad

a qͥ nō peccauer̄t ī ſil̓itudinē p̨̄uaricatiōis ade qͥ eſt forma fubturi. Sed nō ſic̄ delictū: ita et

donū. Si enim vnius delictomulti mortui ſunt: multo mas gis gr̄a dei ⁊ donū ī gr̄a u̓ni-

adā in aīam viuentē: nouiſſimꝰ adā in ſpm̄ viuificantem. aQui nō peccauerūt in ſimilitudinē .i. qͥ nō addiderūtactuale originali: vel ſine/ no: ⁊ ē idē ſenſus vno mō. i. qͥ peccauerūt in adā peccantē in ſimilitudinē: qꝛ ex peccatore naſcūtur pctōres: ex mortali mortales ⁊cͣ. Tertia expoſitio eſt ẜmqd̓ exponit̉ de morte corꝑali ſic. Peccatū imputabatur .i. ignorabaturan̄ legē: ſed effectusid eſt mors/ hoc indicat: qꝛ mors corꝑalis regnauit ꝑ paſſiones corꝑales. Un̄ Augꝰ. Quid aliud eſtviuere qͣꝫ de vita tranſire. q. d. nihil: ſed de vita tranſire nihilaliud eſt qͣꝫ mori. Ezech̓. ix. a. Ecce ſex viri veniebant de viaportę ſuperioris quę reſpicit ad aquilonem: et vaſa interitusin manibus eorum: Septuagīta habent ſecures. Hi ſex viriſunt ſex generales paſſiones: frigus: calor: fames: ſitis: laſſitudo: ęgritudo. Porta ſuperior adam: qꝛ in excellētiori naturaformatꝰ eſt: via ꝓpago nr̄a: ⁊ reſpicit ad aquilonē .i. pctm̄ ꝓpt̓qd̓ inflicta ſūt. Septuagīta ſecures: qꝛ Mat. iij. c. Securisad radicē arboris poſita ē. Quarta expoſitio ē ẜm qd̓ vſqꝫſumit̉ excluſiue: Uſqꝫ ad legē regnauit pctm̄ .i. nō pꝰ legē/ ſꝫante legē: qꝛ tūc nō puniebant̉ peccatores: ⁊ ideo audact̓ ⁊ ſecure peccabāt. Iuxta illud Ecc̄s. viij. b. Quia nō ꝓfert̉ citoꝯͣ malos ſnīa ⁊cͣ. Sꝫ Thren̄. j. e. Expādit ręte pedibꝰ meis .i.legē: ne volare illicite poſſē ad pctm̄: ⁊ ꝯuertit me retrorſum apctō ad deū. Nō īputabat̉ ab hoībꝰ/ ſꝫ regnauit mors.i. pctm̄: qd̓ eſt mors aīę ⁊ effectus peccati: ꝓpter hoc diciturmors peccatū ab adā: vſqꝫ ad hoc expoſitio p̨̄cedētis. Uſqꝫad moyſē: per quē data eſt ſex: ꝑ quā cognitū eſt peccatū:⁊ ſic imputat̉: ⁊ legit̉/ vſqꝫ/ excluſiue: Qui nō peccauer̄tin ſil̓itudinē p̨̄uaricationis adę .ſ. qͥ non fuerunt idolatrę. Sicut enī adā magis credidit diabolo qͣꝫ deo: ſil̓r ⁊ idolatrę. Dicit ergo: In eos etiā qui nō peccauerūt. q. d. nōſolū in idolatris/ ſed etiā in alios qͥ nō fuerūt idolatrę. Vel vtnon ſit ibi: non. In eos qui peccauerūt ⁊cͣ. b Sednon ſicut delictū: ita mors peccati ⁊ mors corꝑalis ꝑ vnūhoīem intrauit in oēs: ⁊ eodē modo gr̄a .i. vita per vnum chriſtum in oēs qui volūt accipere. Sed nō ſicut: qꝛ ex adamtm̄ vnum originale trāſit in nos oēs/ ſed ex chriſto plura dona. Uel Non ſicut delictū: ita ⁊ donū: qꝛ donū chriſti:id eſt gr̄a maioris eſt efficacie qͣꝫ delictū. c In gr̄a .i. pergr̄am. d Unius/ qꝛ plenitudinem gratiarum habuerūt.De plenitudine eiꝰ nos omnes accępimꝰ: Ioh̓. j. b. Ex plenitudine em̄ gratię quā habuit paſſus eſt pro nobis: ⁊ ſic nosredemit. Sed qͥd eſt ꝙ dicit plures? Nō rōne pluralitatis hominū: ſed pluralitate gratiarū ⁊ donorū: qꝛ vnū tm̄ originaleab adam a chriſto plura dona. Unde Eccͣj. xxiiij. c. Ego quaſi fluuius dorix qui interpretat̉ ſanitas. Et in eodē. d. Egoquaſi terebinthus exꝑandi ramos. Reſina terebinthi fere valet ad oēs ęgritudines ſanādas ſuꝑ oēm aliā reſinā: ſic ⁊ chriſtus ad ſananAugꝰ. in lib̓. de vera religione: ⁊ nihil ita voluntariū/ ſicut voluntas: ergo cū impoſſibile ſit nō peccare ſi quis peccat et nōvolūtarie non peccat: ergo nō eſt peccatū. Rn̄det idē Augꝰ.dicēs: qꝛ noluit ſtare adā cū potuit/ inflictum eſt ei non poſſeqn̄ voluit: ⁊ intelligit̉ de pͥmis motibꝰ: qͥ etſi de quolibet poſſit eſſe verū: ꝙ ꝓhibeat̉: de oībus ſimul nō eſt poſſibile: ſicutnauta recludere pōt qd̓libet foramē ſed nō oīa ſimul. Non indeū .i. ꝯtra deū. Ad ſecūdā: Apocal̓. xx. b. Sub ſpe: habebātenim ſpem felicē de redēptione qui erāt in limbo: ſicut de abraam legit̉ Lucꝭ. xvj. f. Ita vt chaos .i. maxima diſtātia/ cumchaos ſolet appellari diſſimilitudo bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Lucꝭ. xvj.g. habet̉ de hͦ. Qd̓ .i. quā lr̄am. Quidā ita ītelligūt ⁊cͣ. vſqꝫ admoyſē: ſꝫ cur nō vſqꝫ ad finē ſęculi. Hic rep̄hēdere videt̉ illosAmb̓. qui proximā lr̄am exponunt de morte corporali. Sꝫnōne magiſter ſup̄ expoſuit illā litterā de morte corporali/ ẜmAugꝭ. Et ita ip̄e ponit duas expoſitiones ꝯtrarias diuerſoꝝſanctorum: qui in hoc vident̉ diſſentire. Solutio. Dicimꝰ: ꝙAmb̓. non reprehendit hic eos qui exponunt prędictā lr̄am

de morte corporali: ſed arguit eos/ qui hāc dictionem/ vſqꝫponūt excluſiue: ſicut Augꝰ. sͣ. in expoſitione ſua tertia ponit eā incluſiue: ⁊ ideo rep̄hendēdo eos qui eā ponūt excluſiue dicit: Sed cur nō vſqꝫ ad finē. Vel pōt dici ꝙ Amb̓. arguitiſtā expoſitionē etiā ẜm qd̓ vſqꝫ ponit̉ incluſiue: qꝛ nō ponit̉ſufficiēs res incluſionis/ cū dicit̉: Uſqꝫad moyſen regnaſſemors tꝑalis: Nō em̄ſolū tꝑe legis: ſed etiam poſtea regnauitmors corꝑis. Et itavidet̉ Amb̓. ꝙ inſufficient̉ expoſuit Augꝰ. ⁊ ideo dic̄: Sꝫ curnō vſqꝫ in finē ſcl̓i. Vel pōt dici: qꝛ nō oēs ducebat in limbumvel in infernū. Adā dicit̉ forma futuri. Futuri dico reſpectup̨̄cedētiū: ſicut dicit̉ in ꝓlogo Lucę: vt primū gręcis fidelibꝰom̄i ꝓphetatione venturi in carnē chriſti manifeſta eſſet humanitas: non ꝙ chriſtus tunc eſſet venturus .ſ. tꝑe hieronymivel lucę: ſed tꝑe ꝓphetarū. In occulto ſuo diſpoſuit ꝑ vnū ⁊cͣ.Un̄ dicit̉ Apocal̓. xiij. c. Agnꝰ occiſus eſt ab origine mūdi .i.p̨̄uiſus occidi. Ex hoc habemꝰ ꝙ duobꝰ modis exponit̉ hocv̓bū: Occiſus ab origine mūdi .i. p̄figuratus occidi in morteabel: ⁊ hęc expoſitio alibi habet̉. Uel p̨̄uiſus occidi: ſicut hicdicit̉. Sꝫ q̨̄rit̉ vtrū ip̄a diſpoſitio ſit intelligenda ſine neceſſitate ꝓ nihilo/ gͦ decreuit/ vt videt̉: ſi cū neceſſitate: gͦ alio mōqͣꝫ ꝑ chriſtū n̄ potuit emūdari pctm̄ adę. Sꝫ dicēdū ꝙ nō ſeqͥtur: ſi ſine neceſſitate diſpoſuit hoc deꝰ: gͦ ꝓ nihilo: ſicut ⁊ prędeſtinatio nō ponit neceſſitatē in p̨̄deſtinādo: non tn̄ ꝓ nihilop̨̄deſtinauit deꝰ: Dicendū tn̄ ꝙ pͥma duplex eſt. Dicit̉ a contrario .i. a ſil̓i ꝑ ꝯtrariū: ita ⁊ in chriſto. j. Corꝭ. xv. c. Non exom̄i parte: qꝛ in cōtrario: et iterū: qꝛ nō oēs habituri ſūt gratiā nec habēt: ſed oēs naſcunt̉ filij irę p̨̄ter chriſtū. A deo factus eſt/ de ꝟgine terra. Sicut ille eſt pater oīm ẜm carnē ⁊cͣ.Sed ſic eſt pr̄ oīm ẜm carnē ꝙ oēs trahūt originale ab eo: gͦoēs habēt fidē a chriſto. Sol̓o. Oēs habuerūt carnē ab adaꝑ materię in eis dn̄ationē q̨̄ eſt in oībus: ⁊ iō oēs habueruntoriginale ab eo: oēs aūt qͥ habēt fidē a chriſto: habēt eā ꝑ gr̄infuſionē. Et qꝛ hęc infuſio nō eſt ſine volūtate hoīs: nō oībꝰinfundit̉ fides ſiue gr̄a: ⁊ iō nō habēt oēs fidē a chriſto. Aſſūpta eſt coſta. Gen̄. ij. d. Aſſumptio coſtę ſignificat formationē eccleſię ꝑ chriſtū. Un̄ ibi in Gen̄. d̓r. Edificauit eā in mulierē. Per ꝟbū em̄ edificādi ītelligit̉ ſpūalis fabrica eccl̓ię: Nōenī ꝓprie d̓r de hoīe ꝙ ędificet̉. Profluxerunt ſacramēta .ſ.aqͣ ablutionis: ergo illa aqua q̨̄ fluxit de latere chriſti ſacramētū eſt. Cōtra. Nō fuit ſacramētū veteris vel nouę legis: ergonon fuit ſacramētū. Itē nōne ⁊ ſanguine abluti ſumꝰ? Apoc̄.j. b. Qui lauit nos a pctīs in ſanguine ſuo. Itē obijcit̉ de hocꝙ dicit. Per quę ſaluet̉ eccl̓ia. Hoc falſū videt̉ qͣꝫtū ad aquāillā: qꝛ ꝑ eā nō fuit ſaluata eccl̓ia. Sol̓o: large ſumit̉ hic ſacramentū: vt ſacramētale dicat̉ etiā ſacr̄m. Illa em̄ aqͣ ſacrabilisfuit: qꝛ ſignificauit aquā baptiſmi q̨̄ eſt ſacr̄m. Ad aliud dicēdū/ ꝙ aqͣ illa nō abluit: ſꝫ eſt figura ablutiōis. Sāguis aūt cāad illud ꝑ q̨̄ ſaluat̉: Dicendū ꝙ li/ q̄ qͣꝫtuꝫ ad hoc ꝙ refert̉ adaquā: ſimplicē dicit relationē: q̨̄ .i. aqͣ baptiſmi ſignificata ꝑ illam: qͣꝫtū ad hoc ꝙ refert̉ ad ſanguis ꝑſonalē habet relationē: qꝛ illū eūdē ſanguinē qͦtidie in ſalutē ſumimꝰ quę fluxit delatere chriſti. b Sꝫ nō ſic̄ delictū: ita ⁊ donū. Si em̄vniꝰ ⁊cͣ. Nota ꝙ hęc clauſula pͦ legit̉ d̓ pctō originali ⁊ trāſitu ꝑ ꝓpagationē ⁊ de pluralitate abſoluta. Secūdo de pctōactuali ⁊ trāſitu ꝑ imitationē ⁊ de pluralitate cōꝑatiua. Verbū enī tranſeūdi ponit̉ in Glo. ⁊ ſi nō in textu. Nō ſūt parescauſę eoꝝ .i. pctm̄ adę/ meritū chriſti. Effectꝰ cauſę .i. dānatio⁊ ſaluatio. Nā ſicut ꝑ vnū. jͣ. eodē. d. Delictū adę vnū eſt: īmomulta ꝯtracta ſūt: qꝛ qͥlibet vnū ꝯtrahit. Sol̓. Hoc dic̄: qꝛ tm̄vnū originale in vno qͦqꝫ ꝯtractū ē ab adā: ſꝫ a chriſto ſūt multę gr̄ę: vt fides/ ſpes/ charitas. Iuſtificati/ ꝑ multas ꝟtutes.Cā enī chriſti ⁊cͣ .i. cā nr̄a q̨̄ chriſti eſt: qꝛ illā ſuſcępit defendēdā vt pugil: qꝛ aduocatus: ⁊ gr̄a abūdat reſpecū pctī nr̄i. Velcā chriſti qͣ nos ſaluat eſt gr̄a eiꝰ. Cā adę: qͣ nos dānat eſt peccatū originale: cuiꝰ rei ab eo ꝯͣhimꝰ. Sine qͣ nihil boni. Ioh̓.xv. a. Cęt̓a pctā habēt ex ſe. Cōtra: ſi ex ſe: nō igit̉ ex fomiteꝫergo non omne

I

ExpoſitioGlo. 432