XVCa

a Si ōpera non feciſſem in eisqu̓ę nemo aliꝰ fecit/ peccatūd non haberent: Nunc autemē et viderunt ēt oderunt ⁊ me ⁊f patrem meū. Sed vt impleat̉g ſermo qui in lege eorum ſcrihptus eſt: quia fodio habuerūt.

i me gratis. Cum autē veneritparacletus quē ego mittā volbis a paͣtre ſpiritum veritatisſͦ qͥ a patre ꝓcedit: ille̓ teſtimo-qnium ꝑhibebit de me. Et vos.Z teſtimoniū ꝑhibebitis: quiat ab initio mecū eſtis.

ſunt: quia ⁊ me ⁊ in me patrem offendunt. Et adhuc oſtenditꝙ ex malicia eum oderunt: quia nō ſolum verba dixit ſed oꝑafecit quę nemo alius fecit. Vnde dicit: a ¶ Si opera nonfeciſſē in eis. Glo. Non inter eos vel corā eis ſed in eis: qꝛeos ſanauit/ ꝓ qͥbꝰ debuerāt eū amare/ nō odiſſe. b ¶ Quęnemo aliꝰ fecit:vt ꝙ pauit tot miliade panibus paucis:sͣ. vj. b. ꝙ ſuꝑ aquasiuit/ ⁊ petrū ire fecit:Matth̓. xiiij. c. etalia huiuſmodi quęꝓpria auctoritate fec̄.c ¶ Peccatū nonhaberent: illud magnū infidelitatis eſt.Chryſoſtomꝰ. Deſtruit excuſationē eorum: a ſermonibꝰ enim tribuit doctrinā:Et nūqͣꝫ ſic locutus eſt homo. sͣ. vij. g. Adiecit ⁊ eam quę eſtab operibus ẜm legem moyſi: Deut̓.Deut̓. xviij. d. Si ta xviij. Qui ab illo qui hoc facit ⁊ dicit ꝑcita cogitatiōe reſpō ſuaderi vniuerſos iuſſit/ cum ad pietatēderis: quomō poſſū ducat ⁊ miracula tribuat maxima: et nōintelligere verbū qd̓ ſimpliciter ſigna: ſed quę nullꝰ alius fenō eſt locutus domi­ cit. Et de hoc etiā ipſi fuerunt teſtes/ dinus: hoc habebis ſi/ cētes: Nunqͣꝫ ſic apparuit in iſrl̓. Et itēgnū. Qd̓ in noīe dn̄i A ſęculo nō eſt auditū vt quis aperueille ꝓpheta p̨̄dixerit ⁊ rit oculos cęci nati. sͣ. ix. f. Item de lanō euenerit: hoc do­ zaro. sͣ. xj. f. Et mirificationis modusminus nō eſt locutꝰ. nouus eſt. d ¶ Nunc aūt et viderūt illa opera: e ¶ Et tn̄/ oderūt me⁊ patrem meū: quia impugnant veritatē quę eſt eadē in me⁊ patre: vel in quo offenditur pater ⁊ filius. Cōfirmat autemqd̓ dixerat per ſcripturas dicēs: f ¶ Sed vt imꝑleat̉ ſermo. Et ponit̉ li/ vt/ cōſecutiue ſiue euētꝰ. g ¶ Qui in legeeoꝝ ſcriptꝰ ē .i. in lege eis data: vel. i. in pſalmis. h. ¶ Quiaodio habuerūt me gratis: id eſt ſine culpa mea: vel ſinecauſa: vel ſine vtilitate ſua. Auguſtinꝰ. Gratis odit: qui nullūex odio cōmodū quęrit vel incōmodum fugit. Sic impij oderunt chriſtū. Sic iuſti diligunt gratis: non propter aliud ſecpropter ipſum. Chryſoſtomꝰ dixit cauſam odij .ſ. nequitiameorum. Sed neqꝫ in hoc ſtat: ſed et ꝓphetam inducit hoc idēantiquitus reſonantem ⁊ dicentem: quoniā .ſ. oderunt me gratis. Sic ⁊ Paulus facit/ Roma. xj. Multis enim admirantibus quare iudęi non crediderunt: prophetas inducit prędicētes antiquitus et cauſam oſtendentes/ quoniā nequitia eorum et deſpectio infidelitatis fuit eis cauſa. Sequit̉: i ¶ Cūautem venerit paracletus quem ego ⁊cͣ. Chryſoſtomus. Poterant dicere diſcipuli: ſi ſermonem tuum ſeruauerunt ⁊ noſtrum ſeruauerunt/ vt tu dicis: ſi te perſecuti ſunt etnos perſequent̉: ſi ſigna viderunt in te quę nullus fecit: ſi verba audierunt quę nullus dixit/ ⁊ nihil profecerunt: ſi patremtuum odiunt ⁊ te cum illo: qualit̓ igitur nos immittis ad eos:qualiter nos fide digni erimus: qualiter attendent nobis quieiuſdem ſunt tribꝰ et generis nobiſcum? Vt igitur nō hęc cogitantes turbentur/ vide quam inducit conſolationem: cumvenerit paracletus quem ego ⁊cͣ. q. d. ille dignus fide teſtis erit: ideo vocat eum ſpiritum veritatis/ non ſpiritūſanctum. Ideo etiā dicit: qui a patre ꝓcedit: quaſi quiomnia certiſſime nouit ſicut ipſe diſcat quoniā noui vnde venio ⁊ quo vado. Et nota verba ſingula: i ¶ Cum autē venerit/ ſponte vt deus: nō credat̉ minor quia miſſus. k¶ Paracletus: id eſt conſolator. Hoc dicit/ vt ſit fiducia conſolationis/ vel aduocatus: vt ſciant ꝙ vincēt in cauſa contra iudęos. l ¶ Quem ego mittam vobis. Ecce ꝙ filius mittitſpiritūſanctū ſicut pater. Vnde etiam dicit̉ ſpiritus filij. Gal̓.iiij. a. Miſit deus ſpiritum filij ſui in corda veſtra ⁊cͣ. Itemj. Pet̓. iiij. c. Qui ett eius ſpiritus ſuper vos requieſcet. ItēRoma. viij. bo Si quis ſpiritum chriſti non habet/ hic noneſt eiꝰ. m. ¶ AA patre. Filiꝰ dicit̉ mittere a patre a quo habet

⁊ eſſe. Chryẜ. non habet / a patre: et dicit: Ecce non adhucpater ſolus: ſed ⁊ filius eſt qui mittit ſpiritūſanctum. n Ipiritū veritatis. Hoc dicit vt ſit fiducia prędicationis. Uelveritatis: contra vmbras legales. Vel veritatis: quaſinon vos decipiet. o ¶ Qui a patre ꝓcedit: Ecce ꝙ et pater mittit. p ¶ Illeteſtimoniū perhibebit de me. q. d.eadem dicet vobisquę ego. Per quodpatet ꝙ nō dico hęcblādiēs vobis: vel ꝓgratia vr̄a. Ille autēerit fide dignuſ: quiaſpiritus veritatis eta patre procedet etita non fallet. Itemteſtimoniū perhibebit de me: non ſolum apud vos/ ſedapud iudęos: ſiue cōtra eos manifeſtatione ſignorum quę inaduentu ſpirituſſancti facietis in nomine meo. Vnde ſubdit:¶¶ Et vos apoſtoli per eum illuſtrati ⁊ cōfortati: r ¶ Teſtimoniū perhibebitis/ de me: quod modo non auderetis.Eſa. xliij. b. Uere vos teſtes mei dicit dominꝰ. Et bene poteritis teſtimoniū perhibere de me: qꝛ audiſtis meā doctrinā ⁊vidiſtis vitam: s ¶ Quia ab initio/ meę prędicationis:t ¶ Hęcū eſtis. Chryſoſtomꝰ. q. d. vos habebitis credulitatem ⁊ fide digni eritis/ ⁊ per aduentum ſpiritus ⁊ quia mecum morati eſtis: qꝛ nō ab alijs ſed a meipſo audiſtis. Ex hocenim ⁊ ipſi diſcipuli certificant ⁊ confirmant ſermonem ſuumdicentes: Qui manducauimus ⁊ bibimus cum illo: ſicut dicitPetrus Actꝭ. x. ſ. Dedit eum manifeſtū fieri non omni populo: ſed teſtibus pręordinatis a deo/ nobis qui manducauimus ⁊ bibimus cum illo. Item Actꝭ. iiij. d. Non poſſumꝰ quęaudiuimus ⁊ vidimus non loqui. Item. .j. Ioh̓. jͣ. a. Qd̓ fuitab initio qd̓ audiuimꝰ qd̓ vidimus oculis noſtris: quod perſpeximus ⁊ manus noſtrę contrectauerunt ⁊cͣ. Itē Lucas inprologo: Sicut tradiderūt nobis qui ab initio ipſi viderūt etminiſtri fuerunt ſermonis.X a ¶ Si opera non feciſſem in eis ⁊cͣ. Deut̓. iiij. a.En populus ſapiens ⁊ intelligens gens magna: nec eſt alianatio tam grandis q̨̄ habeat deos appropinquantes ſibi ſicutdeus noſter adeſt cūctis obſecratiōibꝰ noſtris. Itē Deut̓. j. e.Portauit te dn̄s deꝰ tuꝰ vt ſolet hō geſtare paruulū filiū ſuūin omni via qua ambulaſti. Litteratos em̄ quaſi tenendo manus eoꝝ portat: qꝛ ſine labore habēt bona eccleſię. Alij em̄ laborant ⁊ nos ī labores eoꝝ introimꝰ. sͣ. iiij. e. Et ideo ſubdit:.h. ¶ Quia odio habuer̄t me gratis .i. ſine cauſa: qꝛ ī nullo poſſunt cōqueri de dn̄o. Eſa. v. b. Quid eſt ꝙ ampliꝰ debui facere ⁊cͣ. i ¶ Cū venerit paracletꝰ quē ego mittāvobis a patre ⁊cͣ. Hic notant̉ quędā ī aduētu ſpūſſancti.Uenit em̄ ad cōſolandū: ideo dicit̉/ para cletꝰ. Venit etiamad docendū: ideo dicit/ ſpm̄ veritatis. Venit etiā ad ꝑhibēdū de filio dei teſtimoniū: ideo dicit/ iſte teſtimoniū ꝑhibebit de me. Cōſolat̉ aūt nos in tribulatiōibꝰ nobis aſſiſtēdo. Vnde Psͣ. Cū ipſo ſum in tribulatione. Eſa. xliij. a. Cūtranſieris ꝑ aquas tecū ero ⁊cͣ. Itē cum ambulaueris in ignenō cōbureris. Per aquam et ignem intelligit̉ tēptatio ꝓſperitatis ⁊ aduerſitatis. Itē. sͣ. xiiij. b. Et ego rogabo patrem⁊ alium paracletū dabit vobis: vt maneat vobiſcū in ęternū.Et poſtea. Apud vos manebit: et in vobis erit. Itē conſoīatur in tribulationibꝰ refrigeriū pręſtādo. Dan̄. iij. e. Fecit mediū fornacis qͣſi ventū roris flantē. Item mentē dulcedine cęleſti inebriando. Eccͣj. xxiiij. c. Spiritus meus ſemper meldulcis. Item ipſas tribulationes dulcedine reſpergendo.Deut̓. xxxiij. c. Inundationes maris quaſi lac ſuget. Itemvtilitatem ipſarū tribulationū interiꝰ oſtēdendo: ſic̄ ille qͥ dicebat: Si exurgat aduerſū me p̨̄liū/ in hͦ ego ſperabo. sͣ. eo. a.Purgabit eū vt fructū plꝰ afferat. Itē audaciā ⁊ fortitudinēprębēdo. Iob. xxxix. c. Nūquid prębebis equo fortidudinē:aut circūdabis collo eius hinitum?F Hęc locutꝰ ſum vobis

D

.IoderuntPsͣ. 3. x.

atth̓. 9. d.

Moraliter

Psͣ .90.

Psͣ. 29.

II 5 g