Euangelij ſcd̓mIohannem

s Eſt puer vnus hic qui habetquinqꝫ panes hordeaceos etc duos piſces: ſed hęc quid ſūt

d inter tātos? Dixit ergo ieſus:e Facite homines diſcumbere.Erat autē fęnū multū in loco

ꝙ petrus ſenior erat ętate: ſicut dicit Glo. sͣ. jͣ. a ¶ Eſtpuer vnus hic. Glo. Iſte puer/ vel vnus ex diſcipulisfuit/ vl̓ aliquis de turba. b ¶ Qui habet qͥnqꝫ paneshordeaceos ⁊ duos piſces. Sicut dicit Chryẜ. excelſior philippo erat in fidendreas: ſed nō perfectꝰ. Eſtimo autem ꝙ nonſimplicit̓ dixit hͦex ſe: ſed quia au-dierat prophetarū miracula: ⁊ ſignū qd̓ fecerat heliſęus de panibꝰ.iiij. Regꝭ. iiij. g. vnde et aliquantulum credens hoc cōmemorauit. Sed quia non ad perfectionē fidei venerat ſubdit: c ¶ Sed hęc quid ſunt inter tantos? Hoc imbecillitatis fuit. Credebat ꝙ a paucioribus pauciora: et apluribus plura faceret qͥ mirificabat: qd̓ nō erat verū. Similiter enim erat ei facile ⁊ a pluribꝰ et a paucioribꝰ faceremanere panum naturam: Non enim materia ſubiecta indigebat: ſed ipſis creaturis vtitur ad materiam miraculorū:vt oſtendat ſe eſſe auctorem eorum: contra marcionem etmanicheum. Ideo etiam ſicut diximus. sͣ. ij. non creauitnouum vinum/ ſed de aqua fecit: et hic ſimiliter nō nouospanes creat: ſed multiplicat iā procreatos. Et eſt notabile hic quantum ad inſtructionem noſtram/ ꝙ diſcipuli domini dicuntur habere tales ⁊ tam paucos panes. Vnde dicit Chryẜ. Diſcamus hinc nos qui voluptati attendimusquę comedebant mirabiles viri illi ⁊ magni: chriſtus .ſ. etapoſtoli: et quantitatem eorum quę inferebantur ad menſam magnam/ quia quinqꝫ tm̄: ⁊ qualitatem/ quia hordea.cei: vtilitatem menſę eorum videamꝰ ⁊ imitemur. d ¶ Dixit ergo ieſus. Continuat̉ ſic. Sic deſperauerat vterodiſcipulus vt dictum eſt: Quia ergo ſic deſperauerant: idcirco mirificaturꝰ dicit: e ¶ Facite hoīes diſcūbereqͣſi comeſturos. Idcirco enī prius q̨̄ſierat ab eis vt priusconfeſſi rei difficultatem/ poſtea cum factum fuerit magisdiſcant dei virtutem. Et qꝛ poſſet quis quęrere de aptitudine loci ad recūbēdū: ideo determinās ſubdit. f ¶ Erataūt fęnū multū ī loco illo: licet hͦ factū ſit ante paſcha.S In terra enī illabum/ ⁊ verbo affectum ad populum paſcendum. Remittit ergo andreas: id eſt ſpes hominē ad puerum .i. ad purūaffectum/ dicens: a ¶ Eſt puer vnus hic qui habetquinqꝫ panes hordeaceos ⁊ duos piſces. Iſtepuer eſt affectꝰ: qui ſemper debet recurrere ad deum/ ſicutpuer ad matrē. Vnde. Psͣ. Sicut ablactatꝰ eſt ſuper matre ſua ⁊cͣ. Item Psͣ. Sicut oculi ancillę ⁊cͣ. Psͣ. Oculimei ſemper ad dominū ⁊cͣ. Affectꝰ etiam debet eſſe puer: id eſt purus in ſe ſine macula per innocentiam vel pęnitentiam. Et debet eſſe vnus/ quantum ad proximumper concordiam fraternam. Vel vnus: id eſt non diuiſus/ non diſcurrēs per vanitates ⁊ inſanias falſas: qꝛ mēsdiuiſa nō impetrat. Et debet eſſe plenus/ vt habeat qͥnqꝫpanes hordeaceos in memoriā paſſionū dn̄i. Qui panesquia reficiunt/ et dicuntur qͥnqꝫ/ propter numerum vulnerum: et hordeacei propter aſperitatem tormentoꝝ. Suadet ergo ſpes recurrere ad affectum: et de affectu compaſſionis miniſtrare plębi panes: id eſt verba de paſſionibuset vulneribus chriſti: Sicut apoſtolus j. Corꝭ. ij. a. Nihil me iudicaui ſcire inter vos niſi ieſum chriſtum ⁊ hunccrucifixum. Iſti panes ſūt hordeacei: quia cum aſperitate quadam ⁊ amaritudine mentis debet recoli paſſio chriſti. Vnde beatus Bern̄. Uę tibi o amaritudo peccatorummeorum: propter quam tollendam tātam bone ieſu oportuit te pati amaritudinem. Cantꝰ. j. d. Faſciculus myrrhędilectus meus mihi inter vbera mea commorabit̉. Sednota ꝙ cum panibus adduntur piſces: quia non eſt amaritudo ſine conſolatione. Psͣ. Scd̓m multitudinē dolorummeorum ⁊cͣ. Et. ij. Corꝭ. j. c. Sicut abūdāt paſſiōes chriſti in nobis: ita ⁊ per chriſtum abundat conſolatio noſtra.Et nota ꝙ nos ſumus ſicut pueri/ qui datis ſibi pane ⁊ pi-

ſce panem reijciunt ⁊ piſcem comedunt: ita nos qd̓ dulceeſt retinemus: qd̓ amarū eſt reijcimꝰ. Prouerb̓. jͣ. d. Pone conſurgent ⁊ non inuenient me: eo ꝙ exoſam habuerūtdiſciplinam. q. d. non habebunt piſcem: id eſt conſolationem in me: quia nolunt habere panem diſciplinę. Duo qutē piſces: ſūt ſpes⁊ charitas. Spesquidē piſcis marinus ē: quē petrꝰtrahit hamo ſuode mari .i. de tribulatione: Mat.xvij. d. Quia tribulatio patientiam operatur/ patientiaprobationem/ probatio vero ſpem: Roma. v. a. Charitas ꝟo piſcis eſt aquę dulcis: ⁊ piſcis mūdus ẜm legemqui habet pennulas benignitatis: quia benigna eſt in ſubueniendo miſeris: ⁊ ſquamas patiētię quibꝰ munit̉. Un̄. j.Corꝭ. xiij. b. Charitas patiēs ē benigna eſt. De his dicitPsͣ Ponam in mari manū eius ſiniſtrā .ſ. ſpem in tribultionibus: et in fluminibꝰ dexteram eius .ſ. in bonis charitatem: vt ſit lęua ſub capite ⁊ dextera ī amplexū. Cantꝭ. ij. b.Et nota ꝙ plus debet homo comedere de pane/ ⁊ vtiliuseſt ei qͣꝫ de piſce. Ita dominꝰ in pręſenti plures dat tribulationes. Modo enī eſt tempus tribulatiōis. Eſa. xxxvij.a. Dies tribulatiōis ⁊ anguſtię dies hęc. Item raro et nōquotidie/ ſed in feſtiuis diebꝰ dat pauper homo piſces familię ſuę: Ita chriſtus ſuis non ſemper dat conſolationesſed raro ⁊ in claris feſtis. Vnde Bern̄. Rara hora ⁊ parua mora. Et hoc ē vt auidiꝰ quęrat̉ delectatio eterna. Un̄Cantꝭ. j. d. dicit̉: Faſciculus myrrhę dilectꝰ meꝰ mihi intervbera mea cōmorabit̉. Sed nō dicit̉ hoc de botro cypri.Uilitas veſtium.Maturitas ſenſuum.cd̓m Bern̄. Quinqꝫ panes ¶ Temperantia gulę.Cuſtodia linguę.¶ Labor manuum.¶ Cognitio ſui.Pudor commiſſi.Uel Quinqꝫ panes. ¶ Dolor amiſſi.Timor inferni.(Cognitio mundi.Fides.Fides.Duo piſces Pęnitētia. Puo piſces Spes.c ¶ Sed hęc qͥd ſūt inter tātos? Ita dicit homo ſibiipſi: Pręſto ſūt panes: id ē paſſiones chriſti: ſed hęc parūproſunt multis: non ſufficit eis prędicatio pęnitentię: volunt ſubtilia ſibi prędicari. j. Corꝭ. j. d. Prędicamus chriſtum crucifixum: iudęis quidem ſcandalum: gentibus autem ſtulticiam. Sed Eſa. xix. b. dicitur: Confundant̉ omnes qui operantur linum plectenteſ ⁊ texētes ſubtilia. Vealiter. Hęc qͥd ſūt inter tātos? q. d. nō valet p̨̄dicatiomea quantūcunqꝫ ſit de bonis: niſi aſſit gratia ſaluatoris:q̨̄ verba multiplicet ⁊ efficaciā ſatiādi donet. d ¶ Dixitergo ieſus: facite homines diſcumbere. Sic homo ſpe cōfortatus/ ⁊ habens fiduciam in dn̄o/ licet ſe inſuificientem videat/ tn̄ intellectum et ingenium ſuum ⁊ affectum et omnes ſenſus ⁊ membra applicat ⁊ pręmittit quaſi miniſtros ad parandam menſam/ ſperans de domino ꝙcibum apponet ⁊ multiplicabit: ſcd̓m illud Psͣ. Dominusdabit verbū euangelicantibꝰ ꝟtute multa. Marcꝭ. vlij. a.Accępit ieſus ſeptē panes gr̄as agēs et fręgit ⁊ dedit diſcipulis ſuis vt apponerēt turbę. Sic dn̄s p̄dicantibꝰ datſeptem panes: id eſt vniuerſam refectionem ſcripturę. Efrangit: quia ſcripturam eis aperit: et hoc facit non vt abicondant/ ſed vt turbę apponant: quia qui abſcōdit frumeta maledicetur in populis: Prouerb̓. xj. d. Tob̓. iiij. b. Simultū tibi fuerit ⁊cͣ. f ¶ Erat aūt fęnū multū ī locoPer fęnū intelligunt̉ hoīes carnales vel carnalitas hoīm:qꝛ omnis caro fęnū. Ibi ergo ē prędicandū/ vbi ſūt carnales hoīes ⁊ peccatores/ ⁊ qui non habent panes. Contraillos qui nolunt niſi ī locis religioſis/ vel pariſius p̄dicareX vbi nimis abundant

G

Matth̓. 14. b.Marci. 6. e.Lucl̓. 9. b.

Ps̓ .88.

Moxallter. X

Psͣ .130.Psͣ. 122.Psͣ. 24.

Psͣ. 67.

Psͣ. .93.

Eſa. 13ſ