Euangelij ſcd̓m Iohannem

a Hic cum audiſſet/ quia ieſus adueniret a iudęa in gab lileā: abijt ad eum et rogabat eum vt deſcenderet et

d ſanaret filiū eius: Incipiēebat enim mori. Dixit ergoieſus ad eum: Niſi ſigna etꝓdigia videritꝭ nō creditꝭ.

chriſtum volentem ad ſe venire rogat manere dicens: Nonſum dignus vt intres ſub tectum meū: Iſte autem ad chriſtūdicit: Deſcende anteqͣꝫ moriat̉ filius meus. Secūdo: quia illic de monte deſcendens chriſtus in capharnaū dicit̉ intraſſe:hic aūt a ſamaria in chanam. Tertio: quia illius puer detinebatur paralyſi: huiꝰ autē filiꝰ febre. a ¶ Hiccum audiſſet quiaieſus adueniret aiudęa in galileam.Notatur modicitas ettarditas fidei: quia nōmultū laboraſſet ſi eētlonge chriſtus. Ideo quia parum cōfidebat ꝙ poſſet ſanare:ſed tamē cum ꝓpe erat propter famā/ b ¶ Abijt ad eum ⁊rogabat eum vt deſcenderet corporaliter: qꝛ nō credebat ꝙ ẜm p̨̄ſentiā deitatis eſſet vbiqꝫ: non em̄ credebat eū eſſedeū. c ¶ Et ſanaret filium eius/ ſi poſſet. Et ſubdit cauſam p̄cum: d ¶ Incipiebat enim mori. Sed quia chriſtus vidit debilitatē fidei eius/ p̨̄dicit ei paſſionem cordis quāpatiebat̉: hocipſo increpās eū vt ſalubriter cōfūdat̉ ⁊ eleuāseū ī cognitionē deitatis ipſiꝰ cuiꝰ ſoliꝰ eſt talia ſcire: Et ideoſequit̉: e ¶ Dixit ergo ieſus ad eū: Niſi ſigna ⁊ prodigia videritis nō creditis. Signa dicit miracula minora: prodigia maiora. Vel ſigna dicit miracula facta: prodigiaautem prophetica dicta. Prodigium enim vt dicit Auguſtinus dicit̉ quaſi proditiū: qd̓ .ſ. porro dicat/ vel porro ſignificet/ ⁊ aliquid futurū eſſe portēdat. Vel alit̓/ ſignū reſpicit excellentiā virtutis operātis: prodigiū autē cōtrarietatem eminētē a curſu naturę nobis cōſueto. Et ꝑ hoc dic̄ ꝙ neceſſe fuiteos inducere in fidē ꝙ ipſe eſſet naturę diuinę ⁊ ſupra naturāalioꝝ hominū. Sed quęrit̉ de hoc ꝙ dicit/ Non creditisquia nōne fidei fuit ꝙ rogauit eum: qualiter ergo dicit/ noncreditis? Ad hoc dicit Auguſtinꝰ ꝙ rogauit temptādo. Dicit em̄ ſic: Arguit hominē in fide tepidum/ aut frigidum/ automnino nullius fidei: ſed tēptare cupientē de ſanitate filij ſuiqualis eſſet chriſtꝰ/ ⁊ qͥs eſſet/ ⁊ quātū poſſet. Alit̓ ſoluit aliaGlo. dicens/ ꝙ aliquā fidem habuit ꝙ poſſet ſanare cum venitad eum/ ⁊ rogauit: ſed infidelis fuit/ dum abſentem poſſe eumſanare nō credidit. Chryſoſtomꝰ aūt ſoluit multis modis dicens: ꝙ hoc nō dixit .ſ. nō creditis/ in cōparatiōe ſamaritanorū/ qui ſine ſignis crediderāt. Aliter: quia hoc dicit nō propter reguli ꝑſonam/ ſed propter ciuitatem vnde erat .ſ. capharnaū. Tertio ſoluit ⁊ melius/ ꝙ ſicut ille qui dicit Marci. ix. d.Credo dn̄e/ adiuua incredulitatē meā: in parte credebat/ et inparte nihil credebat: ita et hic credidit: ſed nō integre neqꝫ ſane. Et hoc oſtendit̉ ex eo ꝙ interrogauit ſeruos qua hora dimiſit eū febris: volebat em̄ ſcire vtrū caſu vel p̨̄cępto chriſtihoc factū ſit: ⁊ tūc pͥmo ꝑfecte credidit qn̄ pueri dixerūt ei/ nōqn̄ chriſtꝰ. Si aūt venit ad chriſtū ⁊ rogauit chriſtū/ licꝫ parūcrederet/ nil mirabile eſt: aſſueuerūt em̄ patres ob nimiū amorē filioꝝ/ etiā viles de quibꝰ nō cōfidūt medicos rogare: nihilomittere volētes eoꝝ q̨̄ ad ꝓcurationē ⁊ ſalutē filioꝝ ꝑtineāt.I Si em̄ multūUnde. j. Machab̓. j. b. Obtinuerūt pueri eius regnum vnuſquiſqꝫ in loco ſuo: ⁊ impoſuerunt ſibi diademata: ⁊ multiplicata ſunt mala in terra. Hoc fit quando quinqꝫ ſenſus regnant in anima: tunc diſperditur regnum: Ecc̄i. x. a. Rex inſipiens diſperdet populum ſuum. Et nota ꝙ inſipiētia regis eſtin tribus. Primum/ quando non exercet iuſticiam de malefactoribus. Secūdum/ quando munitiones ſibi aptas non ędificat/ vel ędificatas non conſeruat. Tertium/ quando diuitiasad pugnandum ſibi non congregat. De primo .ſ. de faciendoiuſticiam dicit̉ Prouerb̓. xx. d. Diſſipat impios rex ſapiens:⁊ incuruat ſuper eos fornicem. Ergo econuerſo inſipiens nōdiſſipat impios ſed multiplicat. Eſa xxvj. d. Iuſticiam nonfecimus in terra: ideo non ceciderunt habitatores orbis. ItēProuerb̓. xx. d. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat omne malum intuitu ſuo. Secundo inſipiens eſt: quia non ędificat ſibi munitiones: De quibus dicit̉. iij. Regꝭ. ix. ꝙ ſeptem

munitiones ędificauit ſalomon. Prima munitio ſiue p̄ſidinfuit mageddo: quod īterpretat̉ fructus cęnę: ⁊ ſigniſicat ieiunium ſiue parcitatem in cibo. Parca enim cęna valde fructuoſa eſt contra vitium gulę et exercitū eius. Ecc̄i. xxxj. c. ⁊i.gilia ⁊ cholera ⁊ tortura homini infrunito: ſomnus autē ſanitatis in homine parcoSecūdū p̨̄ſidiū ē mello: qd̓ īterp̄tat̉ plenitudo ſiue adīpletio. Hęcē elemoſyna: ⁊ ē ꝯͣ auariciam ⁊ exercitū eius.Prouerb̓. iij. b. Honora dn̄m de tua ſubſtantia ⁊ de primitijs frugum tuarū da pauperibus: ⁊ implebumhorrea tua ſaturitate ⁊ vino torcularia redundabunt. Tertiūeſt gacer: quod interpretat̉ robuſte conſurgens vel fortiter vigilans. Hęc eſt ſtrenua operum multiplicatio: et eſt contraaccidiam. Prouerb̓. iiij. b. Currens non habebis offendiculūtędij .ſ. tu qui es ſtrenuus in multiplicatione operum. Vndepręcipit̉ illis qui timēt de paralyſi vt ſemper moueant membrum illud. Vnde Ecc̄i. vj. c. Subijce humerū ⁊ porta illamoperādo ⁊ nō accidieris in vinculis eius. Quartū eſt bethoron: quod interpretat̉ domus irę/ vel domus magiſtri: et ſignificat diſciplinam: ⁊ eſt contra luxuriam ⁊ exercitum eius.Prouerb̓ .xxij. c. Stulticia colligata eſt in corde pueri: ⁊ virga diſciplinę fugabit eam. Item Prouerb̓ .xxvj. a. Flagellūequo ⁊ chamus aſino: et virga in dorſo imprudentiū. Quintum eſt palmira ſiue emath quod idem eſt: ⁊ interpretat̉ formidans eos: et ſignificat pauorem de ꝓprijs operibus: et eſtcōtra ſuꝑbiā et inanē gloriā. Prouer. xxviij. c. Beatꝰ hō quiſemꝑ eſt pauidus. Iob. ix. d. Verebar omnia opera mea/ ſciens ꝙ non parceres delinquēti. Ibi dicit Gregoriꝰ. Oportetbona agere ⁊ ab eis ſe in mente ſollicite cuſtodire. In bonisem̄ operibus duo timenda ſunt: deſidia ⁊ fraus. Deſidiam facit minor amor dei: fraudem ꝓprius amor ſui. Fit autē fraustribus modis: cum pro bene actis/ vel tacita hominū gratiavel fauoris aura/ vel cōmodū aliquod temporale deſiderat̉.Et qui hoc facit ē maledictꝰ. Hiere. xlviij. b. Maledictꝰ quiopus dei facit fraudulēter: vel negligenter/ alia littera. Sextūpręſidiū eſt baalath vel balad: quod interpretat̉ lugens eos:⁊ ſignificat miſericordiā ⁊ compaſſionē de damnis proximo/rum: et eſt contra inuidiam quę ridet de damnis ꝓximi. Iobxxx. d. Flebam quōdam ſuper eo qui afflictus erat: ⁊ compatiebat̉ anima mea pauperi. Septimū eſt ecer: quod interpretatur fortitudo: ⁊ ſignificat patientiam vel manſuetudinē quęomnia fortiter vincit: et eſt ſpecialiter contra iram ⁊ exercitum eius. Prouerb̓. xvj. d. Melior eſt patiens viro forti: etqui dominat̉ animo ſuo expugnatore vrbiū: quia talis habetpugnam cōtra ſeipſum ⁊ vincit familiarē inimicū. Baliui autin his pręſidijs ſunt ſeptē dona ſpirituſſancti: Et redde ſingula ſingulis. Quia autē iſta pręſidia nō habemꝰ/ patet ꝙ intipientes reges ſumus. Tertiū ꝙ oſtendit inſipientiā regis ſeſtquādo diuitias ad pugnandū nō cōgregat. De quibus dicit̉Eſa. xxxiij. a. Diuitię ſalutis ſapiētia ⁊ ſcientia: timor dominiipſe theſaurꝰ eius eſt. Itē Prouer. xiij. b. Redemptio animęviri diuitię ſuę. Quis ſit filius huiꝰ reguli videamꝰ. Animſiue anima pōt dici filius: cuiꝰ ſollicitudinē debet gerere pateius vt hęreditatē ei acquirat. ij. Corinth̓. xij. e. Non debentfilij parētibꝰ theſauricare ſꝫ parētes filijs. Igit̉ theſauricemtheſauros in cęlis: ſicut dicit̉ Matth̓. vj. c. Itē pater debetfiliū corrigere: ſic ratio animū. Heb̓. xij. c. Quis filiꝰ que nōcorripit pater? Item debet eum inſtruere: qꝛ qui docet filiumin celū nutrit inimicū: vt dicit̉ Ecc̄j. xxx. a. Siciam ꝑ n̄dictapatet primū qd̓ diximꝰ hic cōſiderandū .ſ. qͥs ſit iſte qͥ intiſmat̉ filius .ſ. reguli. Secūdū qd̓ notandū eſt: vbi infirmat̉ incapharnaū: qd̓ interpretat̉ villa cōſolationis vel pinguēdinis. Et in hoc notat̉ cauſa morbi: id eſt peccati abundantia:ſcꝫ temporalis ſanitas: et fortitudo corporalis: et cętera huiuſmodi bona naturalia quę dominus dat ad conſolationentet gratiaramactionem: ſed nos vertimus in corruptionem.X Psͣ. Prodijt quaſi

3-

Moraliter X