Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Euangelijſcd̓mIohannem

a Egō miſi vos metere qd̓ vosb nō laboraſtis. Alij laborauecrunt/ ⁊ vos in labores eorumd introiſtis. Ex ciuitate aūt illamulti crediderūt in eū ſamariē tanoꝝ ꝓpter verbū mulieristeſtimoniū ꝑhibētis: qꝛ dixitf mihi oīa quęcūqꝫ feci. Cū vē

niſſēt gͦ ad illū ſamaritani/ rogauerūt eū vt ibi maneret. Etſꝫ manſit ibi duos dieſ. Et ml̓tōplures crediderūt ꝓpt̓ ẜmoinē eiꝰ. Et ml̓ieri dicebāt: quiaiā nō ꝓpt̓ tuā loq̄lā credimꝰ.Ipſi em̄ audiuimꝰ ⁊ ſcimꝰ/ qꝛn hͦ ē vere ſaluator mūdi. Poͣſt

ſeminatori. Hoc etiam in propoſito verū eſt. Sed quod amplius eſt nō eſt ſimile. Et hoc ideo: quia ꝓphetę nō propriosagros ſeminauerūt ſꝫ alienos: Et bene pōt eſſe ꝙ gaudeāt deremuneratione vniꝰ agri nō ſui ſed alterius/ ſimul ⁊ ſeminatores ⁊ meſſores diuerſi. Vt aūt etiam ex facilitate laboris accēdat eos inducit adhuc ampliꝰ. a Egomiſi vos metereqd̓ vos nō laboraſtis. q. d. ꝓphetęſeminauerunt ⁊ pręparauerūt plebē adfructum/ in quo multus labor eſt et nontanta delectatio: ſedvos apoſtolos ſeruaui ad meſſē vbi multa eſt delectatio ⁊ qͥes ⁊ nō tantus labor. Qd̓ apertiꝰ ſubinfert. b Alij laborauerūt/ ꝓphetę .ſ. multa em̄ fatigatione indigebat hoc .ſ.ſubmittere ſemina ⁊ animas indoctas inducere in cognitionēdei. c Et vos in labores eoꝝ introiſtis: qꝛ iam pręparatos ꝑ inſtructionē ꝓphetarū in horreū dn̄i colligitis: inquo nō tantus labor eſt. Et hoc dicit ſicut dicit Chryẜ. ne turbent̉ apoſtoli qͣſi ad rem laborioſam miſſi: qꝛ videbat̉ eis laborioſa res eſſe orbem terraꝝ circūire ⁊ p̨̄dicare: et ideo oſtēdit eis ꝙ īmo ꝓphetę ad grauia miſſi ſunt: ipſi autē ad leuia.In meſſe em̄ cum facilitate fructꝰ cōgregat̉: ⁊ in vno momēto area manipulis repletur/ vbi non expectantur temporumverſiones .i. reuolutiōes vel mutatiōes ⁊ hyems ⁊ ver ⁊ imber: ⁊ ita ī meſſe facilitas ē ⁊ ſecuritas ⁊ iocūditas de p̨̄ſentiafructꝰ. In ſemine aūt multus labor/ diutina expectatio/ ꝑiculoſa mora ꝓpter mutationē tempoꝝ ⁊ incertitudinē aurarū.Hanc autē facilitatē ⁊ feſtinationē meſſis ipſa opera clamāt.Unde ſubdit euāgeliſta: d Ex ciuitate autē illa multicrediderūt in eum ſamaritanorū: quos ſupra notauerat/ dicens: Uidete regiones: qꝛ albę ſunt iam ad meſſem. Eſubdit cauſam trahentē eos/ dicens: e Propter verbūmulieris teſtimoniū ꝑhibentis: qꝛ dixit mihi omīaquęcūqꝫ feci. Simul audierūt mulierē ⁊ crediderūt: vt dic̄Chryſoſtomus: Conſpiciebant em̄ quoniam nequaqͣꝫ admirata eſſet ad gratiā mulier eum qui redarguerat eius delicta:neqꝫ vt gratificaret alij/ ſuam diuulgaſſet vitam. Et nota ꝙlaudantur ſamaritani in comparatione iudęorum: pręcipuein duobus. Vnum eſt: quia illi chriſto ex iudęis nato et contribuli ſuo ad eos ſpecialiter miſſo non crediderunt: iſti autēiudęum eum ſcientes: qd̓ genus hominum eis fuit maximecōtrariū tamē eū ſuſcęperūt credētes. Aliud eſt: qꝛ illi multaſigna videntes etiā eum qui inter eos erat a ciuitatibꝰ ſuis abegerunt: iſti autē non habentes niſi vnū verbū pauperis mulierꝭ cū multa inſtātia precū ſibi attraxerūt: qd̓ patet ꝑ hoc ꝙſequit̉: f Cū veniſſent gͦ ad illū ſamaritani/ rogauerunt eum vt ibi maneret. Chryẜ. Uolebāt quidē ꝯtinueeum apud ſe detinere. Hoc em̄ oſtēdit euāgeliſta in dicendoꝙ rogabāt eū manere apud ſeipſos. Ipſe aūt nō eos a petitione ſua oīno defraudauit: nec oīno cōſenſit/ parcens ſcandalo iudęorū. Vnde ſequit̉: g Et manſit ibi duos dies/tm̄: ne iudęi haberēt quid dicere ꝙ cū alienis ſordidatꝰ eſſet.Sed quātum ꝓfecerint ex verbis ipſiꝰ fōtis aquę viue qͥ vnaſtilla a muliere ꝑcępta ſic ꝓfecerūt/ oſtēdit euāgeliſta ex ſequētibus/ dicens: h Et multo plures crediderūt ꝓpterſermonē eius: ſupple qͣꝫ ante per verbū mulieris crediderūt. Sed nūquid ſteterūt in fide illa ſemꝑ quę eſt ex auditu etiuuat̉ ꝑ ſuaſionē? Abſit. Et iō ſubdit: i Et mulieri dicebant/ illi qui ad verbum mulieris crediderant: Quia iam/no ꝓpter tuā loquelā credimꝰ. Et cōmendant̉ in hocꝙ nec ſigna petierūt: nec ꝓpter gentē ſuam ſibi odioſam eumminus ſuſcęperūt/ ſed ad verbū eius ſecurati dicūt: k Ipſem̄ audiuimꝰ: id eſt efficaciam doctrinę eius ꝑcepimus:l Et ſcimus/ certitudinem fidei: quę maior eſt in infini

tum qͣꝫ certitudo ſcientię: Quia hic eſt vere ſaluatomūdi. Nota ꝙ dubitādo non loquunt̉: Nō enim dicūt?dubitantes ſicut mulier: Nūquid hic eſt chriſtus: Nec dicūſuſpicamur vel ęſtimamus: ſed nouimꝰ vel ſcimus. Naecp̨̄cludūt alijs ſaltem/ vt iudęi: ſed omnibꝰ largiter ſaluatoremſalutē attuliſſe denūciant/ dicentes: Hiceſt vere ſaluator.mūdi: nō iudęę tm̄.In hoc autem ꝙ vocāt eum ſaluatorem.ꝯfitentur ſe ⁊ omnesalios in mundo ſineipſo perditos/ ⁊ norniſi ꝑ ipſum ſaluari:ſicut dicit apoſtolusRo. iij. d. Omnespeccauerunt ⁊ egentgloria dei ⁊cͣ. Econtra iudęi ſuam ſtatuere volunt iuſticiam:iuſticię dei nō ſūt ſubiecti: Ro. x. a. Itē in hoc ꝙ dicūt vereſaluator: diſcernūt eū ab alijs figuratiuis ſaluatoribus: quietiam ſaluare venerūt: ſicut patriarchę ⁊ ꝓphetę. Omnes em̄ſub illo ⁊ adminiculādo ſaluatores fuerūt: hic autē ſolus vereſaluator eſt. m Poſt duos autē dies ⁊cͣ. Hęc eſt ſecūda hiſtoria huiꝰ capituli: quę habet tres ꝑtes in genere. Prima eſt de his quę ſunt de aduentu chriſti in galileā a ſamariaSecunda eſt de his quę ordinant̉ ad ſanationē filij reguli: etincipit vbi dicit: Et erat quidam regulus ⁊cͣ. Tertiaeſt de effectu miraculi in eo cui fuit exhibitū .ſ. de fide ⁊ cōueſione domus reguli: ibi: Iam autē eo deſcendēte ſeruioccurrerūt ⁊cͣ. Prima pars habet quattuor ꝑticulas. Prima cōtinet aduētū eius in galileā. Secūda cauſam aduētus:quare .ſ. tūc potiꝰ qͣꝫ alio tempore venit/ ⁊ incipit: Ipſe em̄ieſus teſtimoniū ꝑhibuit ⁊cͣ. Tertia cōtinet qualit̓ ſuſcęperūt eū ciues patrię: ⁊ qͣ de cauſa in aduētu/ ⁊ incipit: Cūergo veniſſet in galileā ⁊cͣ. Quarta cōtinet nomen viſvbi demoratꝰ eſt: ⁊ qua de cauſa ⁊ incipit: Uenit gͦ iterū īchana ⁊cͣ. Cū igit̉ ſupra dictū ſit qͣliter ſamaritani volebāteū detinere aſſidue: ſed ipſe iudęis deferēs nō ml̓tū ibi māſit:determinat euangeliſta pͥmo ſpaciū tꝑis qͦ fuit cū eis/ dicens:Poſt duos autēAliud autē eſt hoc: ⁊ aliud illud: quia vnū in labore fit elachrymis: aliud in gaudio. Psͣ. Euntes ibant ⁊ flebant mit.tentes ſemina ſua: Ueniētes autē venient cū exultatiōe/ portātes manipulos ſuos. ij. Corꝭ. ix. b. Qui parce ſeminat/ parce ⁊ metet: ⁊ qui ſeminat in bn̄dictionibꝰ/ de bn̄dictionibus etmetet. Gal̓. vj. b. Quę ſeminauerit hō hęc ⁊ mētet: qm̄ qui ſeminat in carne ſua/ de carne ⁊ metet corruptionem ⁊cͣ. Bonūigit̉ faciētes nō deficiamꝰ: tꝑe em̄ ſuo metemꝰ nō deficientes.Et nota ꝙ boni ſemīatores ſolent duabus manibꝰ ſeminare.Iō dr̄ Eccͣs. ix. c. Quodcūqꝫ pōt manꝰ tua inſtāter operare.a Ego miſi vos metere qd̓ vos nō laboraſtꝭ. Aliſlaborauerūt/ ⁊ vos in labores eoꝝ introiſtis. Pocpoteſt dici nob̓ clericis ⁊ religioſis. Apl̓i em̄ ⁊ martyres ⁊ cōfeſſores iſti laborauerūt: qui eccleſiā in ſanguine ſuo fundauerūt: nos autē in laboribꝰ eorū luxuriamur. Deut̓. vj. b. Cumintroduxerit te dn̄s deꝰ tuus in terrā ꝓ qua iurauit patribustuis: ⁊ dederit tibi ciuitates quas non ędificaſti/ domos p̄ciaras cūctaꝝ opū quas nō extruxiſti: ciſternas quas nō effodiſti: vineta ⁊ oliueta quę nō plantaſti: caue ne obliuiſcaris dn̄idei tui. Itē Ioſue vltꝭ. c. Dedi vobis terrā in qua non laboraſtis. Sequit̉: d Ex ciuitate aūt illa multi crediderunt in eum ſamaritanorū ꝓpter verbū mulleristeſtimoniū ꝑhibentis: quia dixit mihi omnia quęcūqꝫ feci. Nota ꝙ dn̄s dedit virtutem verbo mulieris: qꝛverecūdiā omnē cōtempſit et ſe vilificauit/ nec vitā ſua diuugare timuit: ita ſi nos cōtēneremꝰ noſmetipſos/ credo ꝙ ſibs.ꝓficeremꝰ. Hūilibꝰ em̄ dat̉ gratia. j. Pet̓. iiij. b. Cū veniſſent gͦ ad illū ſamaritani/ rogauerūt eum vt ibimaneret: ꝓpter p̨̄dicationē quā ab eo audierāt ſine quęſtūX et ſumptū. Ideo

P

MoralitPsͣ .125.