CaXII
a a ſanguine abel vſqꝫ ad ſanb guinem cacharię: qui perijt īS ter altare e̓t ędem. Itā dicovobis/ requiretur ab hac gef neratione. Uę vobis legiſpegritis/ qui tuliſtis clauem ſcienhtię: ipſi nō introiſtis ⁊ eos quikintroibāt prohibuiſtis. Cumautem hęc ad illos diceret/ cęperunt phariſęi et legiſperiti
igrauiter īſiſtere/ ⁊ os eius opin primere de̓ multis inſidiātesei: et quęrētes capere aliquidex ore eius vt accuſarent eū.nUltis autē. Ca. XII.in turbiſ circūſtātibꝰ: itā§vt ſeinuicem ꝯculcaꝑrēt/ cępit dice̓re ad diſcipuloſſuos: Attendite a fermentophariſęorū qd̓ eſt hypocriſis.
a ſi ſanguine abel vſqꝫ ad ſanguinē cacharię. Iſtecacharias filius fuit ioiadę ſacerdotis ⁊ mort̓uo patre ſuo occiſus eſt a ioas rege iſrl̓ qꝛ corripiebat eū. ij. Paral̓. xxiiij. f.b Qui perijt .i. occiſus eſt. c. ¶ IInter altare: holocauſtorum: d ¶ Et ędem .i. templū. Duo erāt altaria in templo:Exo xxx. a. Vnū incenſi interiꝰ: aliud holocauſtorū exteriusExo. xl. c. Inter qd̓templum/ zacharias occiſus eſt. Sedcur iſte ſpecialiter nominatus eſt quaſi fuerit vltimus: cū tamēmulti poſt ipſum occiſi fuerint a generatione illa ante chriſtinatiuitatē/ et chriſtonato mox pueri occiſi? Ideo iſti duo ſpecialiter poſiti ſunt: qꝛ alter fuit laicꝰ alter ſacerdos: vt per eosſignificentur duo genera martyrū: alij laici/ alij diuinis obſequijs mācipati. e ¶ Ita dico vobis/ requiret̉ ab hacgeneratione. Repetit in maiorem confirmationē. Moraliter. Cai occidit abel .i. poſſeſſę diuitię luctū pęnitētię.Cain poſſeſſio: abel luctꝰ īterpretat̉. sͣ. vj. d. Uę vob̓ diuitibꝰ⁊cͣ. Lugere em̄ neceſſe eſt/ vel hic / vel in futuro. Boni modo lugent: ſed ridebūt in futuro ſine fine. Ioh̓. xvj. d. Plorabitis ⁊cͣ. Ecōtrario mali modo ridēt cū mūdo: ſed lugebūt injuturo ſine fine. Prouerb̓. xiiij. b. Extrema gaudij luctus occupat ⁊cͣ. Itē ioas occidit zachariam .i. abūdantia temporalis dn̄i memoriā. Ioas em̄ interpretat̉ temporalis. Zacharias/ memor domini/ vel memorās dn̄m. Gen̄. xl. d. Succedētibus proſperis prępoſitus pincernarū oblitus eſt interpretſui. Iob. xvj. d. Terra ne operias ſanguinem meū. f ¶ Uęvobis ⁊cͣ. Hic arguit ſapientes de malo ſuo exemplo quocorrumpunt alios: qꝛ etiam error ſapientum facile trahiturin exemplum. Sapientes aūt dupliciter peccabāt/ et peccantadhuc. Primo qꝛ prauis expoſitionibus aut obſcuris ianuāintelligentię claudunt auditoribus: ⁊ ita nec ipſi intrāt nec alios ſinunt intrare in regnū cęloꝝ .i. intelligentiā ſcripturarum.Unde Matth̓. xxiij. b. Vę vobis ſcribę ⁊ phariſęi hypocritęqui clauditis regnū cęloꝝ ante homines ⁊cͣ. Scd̓o regnū cęlorum claudunt hominibꝰ/ ſi quos verbo ędificant/ exemploſcandalicant: ⁊ ita nec ipſi intrāt/ nec alios intrare permittūt.Unde dicit: f ¶ Uę vobis legiſperitis qui tuliſtis .i.abſtuliſtis: g ¶ Clauem ſciētię .i. humilitatē. Prouer.xj. a. Ubi humilitas ibi ⁊ ſapiētia. Ioh̓. iiij. b. Puteus altuseſt ⁊ in quo haurias ⁊cͣ. Beda. Clauis humilitas chriſti: quāqui habēt ſcripturas intelligūt. Eſa. xxij .ſ. Dabo clauem domus dauid ſuper humerū eius. Hāc legiſꝑiti nec ipſi in legeac ꝓphetis intelligunt/ nec alios intelligere volūt/ nec ab alijsintelligi volunt. Vnde ſequitur: h ¶ Ipſi non int̓roiſtis.intelligendo. Et eos qui introibant prohibuiſtisChryſoſtomꝰ. Nō dicit vę qui nō aperitis ſed qui clauditis.Chryſoſtomꝰ. Lex ⁊ ꝓphetę chriſti aduentum manifeſte p̨̄dicabant: ſed hāc ianuā intellectus prauis expoſitionibus claudebat. Chryſoſtomꝰ. Clauicularij ſunt ſacerdotes. Et. jͣ. Claues ſcripturarū verbū ſcientię quo aperitur ianua veritatis.Nota Mattheꝰ. xxiij. ponit octo. vę. sͣ. ponunt̉. vj. capituloquattuor: hic aūt ſex. k Cum aūt hęc ad illos diceretcęperūt phariſęi ⁊ legiſperiti grauiter inſiſtere .i. ſuſtinere. Tales em̄ grauiꝰ ferūt correctiōes. Ecc̄i. xxj. b. Quiodit correctionē veſtigiū eſt peccatorꝭ. ¶ ¶ Et os eius opprimere: qꝛ dixerat veritatē. Adhuc qͥ diceret veritatē aꝑteinueniret qui os eiꝰ opprimeret. Multos em̄ habet aduerſarids veritas/ ⁊ paucos defenſores. Eſa. lix. c. Facta eſt in obliuionē veritas: et qui receſſit a malo prędę patuit. m ¶ Demultis inſidiantes ei/ ⁊ quęrentes capere aliquidexore eius vt accuſarent eū. Matth̓. xxij. b. Abeūtes
phariſęi ꝯſiliū inierūt vt ieſum capent in ſermone: p̨̄ turbis inijcere in eū manꝰ aꝑte nō audebāt ⁊cͣ. ¶ Cap̄. XII.¶m ¶ Ultis aūt turb̓ ⁊cͣ. Supra redarguit dn̄ſ ſcribaſ⁊ phariſęos de multꝭ: In hoc aūt capitulo inſtruitdiſcipulos ſuos in multis. Diuidit̉ autē iſtud capitulum in ſeptem partes. In prima hortat̉ fugere hypocriſim quę maculat intentionē. In ſecunda hortat̉ fugeretimorē humanū qͥ īpedit veritatꝭ p̨̄dicationē: ibi: Dico aūtvob̓ amicꝭ. In tertia dehortat̉ auariciam ⁊ ſollicitudinē tēporalē: ibi: Ait aūtilli qͥdā. In quartahortat̉ eoſ ad ꝯtinētiā ⁊ ſollicitudinē ſpūalē: ibi: Sit lūbi vr̄i precīcti. In qͥnta hortat̉ diſcipulosad tolerantiā paſſionū/ agēs de aduētu ad iudiciū ⁊ paſſioneſua: ibi: Ignem veni. In ſexta arguit turbas: in quibuserāt phariſęi qui nec primi nec ſecūdi aduētus dn̄i tempusattenderunt vl̓ ſigna: cū ex ꝓphetis certū indiciū vtriuſqꝫ aduentꝰ habere potuiſſēt: ibi: Dicebat autē et ad turbas.In ſeptima ⁊ vltima parte inuitat omnes ad cōculcādas mūdi illecebras ⁊ p̨̄ſtolādū ſecūdū aduētū: ibi: Cum aūt vadis cū aduerſario tuo. Dic̄ gͦ. n ¶ Multis aūt turb̓circumſtantibꝰ: quę ad dn̄m veniebat ex diuerſis cauſis:vt ſępe dictū ē. o ¶ Ita vt ſeinuicem conculcarent.Omnes em̄ volebāt eē ꝓpinquiores ei / vl̓ tangere eū: qꝛ adtactū eius multi curabantur. Vnde. sͣ. vj. c. Omnis turba q̨̄rebat eum tangere: qꝛ virtus de illo exibat. p CCęꝑit dicere ad diſcipulos ſuos: Attendite a fermento phariſęorū qd̓ ē hypocriſis .i. cauete ne ſitis hypocritę ſicutphariſęi. Multiplicē etiam phariſęorum ſuperſtitionem generali nomine appellat fermētum .i. corruptionē. Dicitur autem hypocriſis fermentū: qꝛ minora opera facit maiora videri: et qꝛ modica hypocriſis totam maſſam corrūpit .j. Corꝭ.v. b. Neſcitis quia modicum fermētū totā maſſam corrumpit. Dicitur autē ⁊ fermentum peruerſa doctrina ſcribarumquę in ſuum ſaporem trahit: ſicut dicit Hieronymus ſuperMatth̓ .xvj. Et ſic eſt duplex fermētum .ſ. peruerſitas doctrinę: ⁊ ſimulatio vitę: De quo. j. Corꝭ. v. b. Expurgate vetus fermentū. Et. jͣ. c. Epulemur nō ī fermēto malicię ⁊ neqͥtię. Fermentum malicię ē peruerſitas doctrinę: quā facit cupiditas. Fermētum nequitię eſt ſimulatio vitę: quā facit hypocriſis. Hoc duplici fermento tota eccleſia dei hodie ē fermentata. Vnde Oſee. vij. b. Quieuit paululum ciuitas a cōmixione fermēti donec fermentaret̉ totū. Hoc fermentū ꝓhibetur Exo. xij. c. Septem diebus fermentum non inuenietur in domibꝰ veſtris: Qui comederit ⁊cͣ. Item Exo. xxiij. c.Non īmolabis ſuper fermento ſanguinem hoſtię: id eſt peruerſe docens: ⁊ hypocrita non communicabit corpori ⁊ ſanguini chriſti. Hoc duplex fermentum feruet per anariciam.Hiere. xx. c. Factus eſt ſermo dn̄i in corde meo quaſi ignisęſtuans. Item alit: id eſt temporalibus replet. jͣ. xv. c. Filiusprodigus ⁊cͣ. Item ſaporem alienum dat paſtę: ita hypopocriſis et peruerſa doctrina. Prouerb̓. ix. d. Aque furtiuędulciores ſunt: ⁊ panis abſconditus ſuauior. Item fermentum accreſcere facit dentes comedentium: ſic et iſta. Ecech̓.xviij. a. Patres comederūt vuā acerbā: ⁊ dentes filiorū obſtupeſcūt. Item acyma partes habet conſertas fermentumſeparatas: ſic iſta concordiam deſtruunt. Mich̓. iij. b. Si qͥsnon dederit in ore eorum quippiam: ſanctificant ⁊cͣ. Item fermentum penetrat: ſic et iſta. Ecc̄i. xxiiij. d. Penetrabo omnes partes inferiores terrę. Item fermētum duplicis eſt ſubſtantię: ſic iſta duplicitatis. Ecc̄i. ij. c. Uę duplici corde ⁊ labijs ⁊cͣ. Itē inflatiuū eſt: ſic iſta j. Corꝭ. viij. a. Sciētia īflat.☞ Itē cutē rumpit
I
i3. b.
A
Matth̓. 16. a.Marci. 8. b.
aliter