Ca.X

a Et ꝯuerſus ad diſcipulos ſuꝰ os dixit: Be̓ati oculi qui vident q̨̄ voͣs videtꝭ. Dico enīvobis ꝙ multi ꝓph̓ę et regesh voluerūt videre q̨̄ vos videiktis ⁊ nō viderūt: ⁊ audire q̨̄ auii ditꝭ et nō audierūt. Et ecce qͥ

kdam legiſperitꝰ ſurrexit temptans illū/ dicēs: Magiſterꝑ quid faciēdo vitā ęt̓nā poſſiꝗ debo? At ille̓ dixit ad eū: InIlēge quid ſcriptum eſt? Quot modo legis? Ille reſpondēsdixit: Diliges dn̄m deū tuum

picit cui p̨̄cęptū eſt: ſed cui voluerit reuelare. Et in hͦ notaturcadē volūtas pr̄is ⁊ filij: ⁊ ita ꝑfecte oſtendit̉ coęqͣlitas pr̄is ⁊filij ī potentia/ in ſapīa/ in volūtate. Itē Chryẜ. Ph̓i de deoquerere ꝯtēdētes/ nihil aliud ſe inueniſſe ꝯfeſſi ſūt niſi ꝙ incognoſcibilis ē deꝰ: Sic̄ qͥ innauigabilē oceanū vſurpat nauigare dū nō pōt trāſireneceſſe ē vt ꝑ eandeꝫviam reuertat̉: ſic illiab ignorātia cęper̄t⁊ ī ignorātiā finier̄t.Et. jͣ. Nō ad diſcuſſionē ſuā: ſꝫ ad honorē ſuū te creauit: neciudicē te voluit eſſeactuū ſuoꝝ/ ſꝫ ſeruūp̨̄cęptoꝝ. Eccͣj. iij. c.Altiora te ne q̨̄ſieris⁊cͣ. Breuit̓ potes h̓ notare tria ī textu: q̨̄ ſūt ad fidei nr̄ę roborationē .ſ. filiū oīpotētē: ꝑ hͦ ꝙ dic̄/ Oīa. Itē a pr̄e genitū: ꝑ hͦꝙ dicit/ A pr̄e. Itē incōprehēſibilē ſicut pr̄em: per hͦ ꝙ dicit.Nemo ſcit qͥs ſit filius ⁊cͣ. Chryẜ. Incōprehēſibilē naturamcōp̄hendere nō poteſt cōprehēſibilis creatura. Et. jͣ. Nō dic̄oēs deū ignorare ſed cognitiōe qͣ filiꝰ eiꝰ nouit. Nullꝰ enī ſcitqd̓ etiā de filio ē dicere. Dn̄s gͦ cōmēdauerat humilitatē ꝯuenient̉ ſubiūxit aliqͣ de fide: quia ꝑ humilitatē venit̉ ad fidem.a ¶ Et ꝯuerſus ad diſcipulos ſuos/ ait: Btī oculi ⁊cͣSupra reddidit dn̄s gr̄as pri: qꝛ ſacramēta q̨̄ ſuꝑbis abſcondit humilibꝰ ſeu paruulis reuelauit: Nūc oſtēdit qͥ ſūt illi paruuli .ſ. diſcipuli ⁊ ſeqͣces eoꝝ. Nec ē ꝯtēnēda illa reuelatio: qꝛbeatū facit. Vn̄ dic̄: b ¶ Btī oculi interiores ⁊ exteriores:nō ſolū vr̄i ſed ⁊ oīm. cQui vidēt q̨̄ vos videtꝭ .i. recte cognoſcūt illa ſacramēta q̨̄ vob̓ paruulis ſūt reuelata. Etvere beati: e ¶ Dico enī vobis/ paruulis qͥbꝰ me ⁊ pr̄emreuelaui. f ¶ Ꝙ multi ꝓph̓ę/ futura p̨̄dicentes. Hic copulat nouū teſtamentū veteri. g ¶ Et reges/ ſe ⁊ alios bn̄regētes. h ¶ Uoluerūt videre oculo corꝑali. ¶ ¶ Quęvos videtꝭ .ſ. me ⁊ miracula q̨̄ ego facio vobis. Et nota ꝙquę nō ē ibi ſubſtātiuū tm̄ ſed tenet̉ etiā qͣlitatiue. Quę vdetꝭ .i. qͣlia ⁊ qͣlit̓ videtꝭ. Abraā enī vidit q̨̄ ipſi: ſed nō eodemmodo. Un̄ Ioh̓. viij. g. Abraā deſiderauit videre diē meū:vidit ⁊ gauiſus ē. k Et audire q̨̄ auditꝭ .ſ. doctrinā ⁊ p̨̄dicationē meā. l¶ Et nō audierūt. Reuera beati fueruntoēs illi qͥ veracit̉ et humilit̓ viderūt ⁊ audierūt ieſū p̨̄ſentialit̓loquentē: ⁊ miracula faciētē: qd̓ nulli antiqͦꝝ ꝯceſſū fuit quāt.uis meriti ⁊ tn̄ multum deſiderabāt. Numeri. xxiiij. c. Oriet̉ſtella ex iacob ⁊cͣ. Et poſtea. Heu qui victurꝰ ē qn̄ iſta facietdn̄ſ? Eſa. lxiiij. a. Vtinā dirūꝑes cęlos ⁊cͣ. Exo. iiij. d. Mittedn̄e ⁊cͣ. Aggei. ij. b. Ueniet deſideratꝰ cūctis gētibꝰ. Cantꝭ. j.a. Oſculetur me oſculo ⁊cͣ. Et. viij. a. Quiſ mihi det te fratrēmeū. Et qͣꝫuis ita deſiderarēt: nō tn̄ viderūt niſi alōge ꝑ qͣſdāſpecies viſionū. Gen̄. xviij. a. Abraā tres vidit ⁊ vnū adorauit. Ioh̓. viij. g. Abraā exultauit vt videret ⁊cͣ. Exo. iij. a. Uſdit rubū ardētē n̄ cōburi. Exo. xxxiij. d. Moyſes vidit poſteriora dn̄i. Sic btī dicūt̉ apl̓i: qꝛ viderūt dn̄m p̨̄ſentialit̓. Btīetiā qͥ non viderūt ⁊ crediderunt: Ioh̓. xx. g. Myſtice/ etiāb ¶ Btī oculi qͥ vidēt/ in ſcriptura vel ꝑ rectā intelligētiāvel ꝑ fidē. d ¶ Quę vos videtꝭ: modo in gloria ꝑ ſpeciē.Un̄ regina ſaba. iij. Regꝭ. x. b. dixit ſalomoni: Btī viri tui: etbeati ſerui tui: hi qui ſtant corā te ſemꝑ ⁊ audiūt ſapīam tuā.¶ Et ml̓ti reges ⁊cͣ. Iſtud pōt dici theologꝭ qͥ ml̓ta bonaaudiūt ⁊ pauca faciūt. Et multi ſūt ī mūdo reges ⁊ comites:q̄ ſi audirēt partē/ plura facerēt. Eſa. xlij. d. Qui vides multaſone cuſtodies? qͥ aꝑtas habes aures nōne audies? m¶ Etecce ⁊cͣ. Quarta ꝑs capituli in qͣ agit̉ de ꝯdēnatiōe hypocriſis. Dicit gͦ: Et ecce qͥdā legiſperitꝰ. Amb̓. Verba legistenes: vim legꝭ ignorās. Un̄ nō dicebat̉ peritꝰ quātū ad ſpiritualē legis intelligētiā ſed quātū ad lr̄alē peritiā. n ¶ Surrexit: vt meliꝰ audiret̉: vel vr̄ iuſtꝰ videret̉. o ¶ Temptāsiliū/ dicens: Magiſter ⁊cͣ. In hͦ ſurrexit ꝙ mgr̄m fatebat: in hͦ non ſurrexit ꝙ deū tacebat. Mgr̄m aūt vocauit nō

dn̄m: quia doceri volebat non ſeruire: ⁊ tn̄ nolebat eſſe diſcipulus eius quem magiſtrū vocabat. Vnde in pͥncipio ſermonisſui ſuam fallaciā manifeſtauit. Chryẜ. Significat laudatoreſſanctoꝝ non imitatores p ¶ Quid faciēdo vitam ęternā poſſidebo? Chryẜ. Nō dixit: quid credam: Prima iuſticia eſt cognoſceredeū: nouiſſima facere bona opera. Et. jͣ.Uirtus faciēdi cognitio eſt dei. Ioh̓. vjd. Quid faciemꝰ vtoꝑemur bona operadei? q ¶ At ille dixit ad eū: In lege qͥd ſcriptū ē?Quo legis? Iſtelegiſperitꝰ animo tergiuerſandi dixerat: Dominꝰ aūt interrogat/ vt ex eius reſpōſione ꝓbet̉ an iuſtus ſit. Matth̓. xij. c. Ex verbis tuis iuſtificaberis ⁊cͣ. Myſticę: Per iſtū legiſperitū ſignificant̉ arrogātes: qͥ ſępe ſb̓ ſpecie humilitatis laudē venāt̉ humanā. Un̄Gregꝰ ſuꝑ Iob. xxxiij. a. Sępe arrogātes ſe fugere arrogātiā ſimulāt: et priuate ſingulis quaſi latent̓ loquunt̉: vt ſicutde ſenſu: ita de ꝯtēptu arrogātię glorient̉. Ita facit iſte legiſdoctor quaſi humilis interrogat quid faciendo vitam eternāpoſſideat. Chryẜ. Pręcipuum vitium iuuenile gloriatio: quiamplius vult videri qͣꝫ eſſe: ī toto vult videri nō eſſe. Chryẜ.Iuuenis hic pinguis terra erat: ſed ſpinarum multitudo ſemen ſuffocabat. Per hoc autē ꝙ dicit/ qͥdā: ⁊ non noīat ipſum: oſtendit eius indignitatem. Per hoc ꝙ dicit/ ſurrexit:oſtenditur eius leuitas. Gregꝰ. Motuſ corꝑis oſtendit leuitatem mētis. Eccͣj. xix. d. Ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatus.p ¶ Quid faciēdo vitā ęternā poſſidebo? Nō dicit qͣliter diſputādo aut qͣlit̓ loquēdo vel audiēdo: cū tn̄ hęc bonaſint: ſed bona oꝑatio neceſſaria ē ad ſalutē vbi eam neceſſitasnō excludit. Roma. ij. b. Non enim auditores ⁊cͣ. Iaco. j. d.Eſtote factores verbi ⁊cͣ. Sap̄. x. b. Iuſtū deduxit dn̄s ꝑ vias rectas: ⁊ oſtendit illi regnū dei. Et nota ꝙ dicit/ poſſidebo: per qd̓ notat vitā ęternā eſſe hęreditatē hominū iure hęreditario poſſidendā: nō in p̨̄ſenti ſed ī futuro. Psͣ. Laboresmanuū tuarū qꝛ māducabis ⁊cͣ. in futuro. r ¶ In lege qͥdſcriptū eſt? De lege quā docebat interrogat eū dn̄s: vt legꝭignarū oſtēdat: cuiꝰ ſe mgr̄m faciebat/ et grauiꝰ puniendū: qꝛqd̓ neſciebat docere p̨̄ſumebat. Iaco. iij. a. Nolite plures magiſtri fieri fratres mei/ ſciētes ⁊cͣ. s ¶ Quō legꝭ? Modū legendi q̨̄rit dn̄s a mgr̄o legꝭ: innuēs nō eūdē modū legēdi ineſſe oībꝰ mgr̄is. Quidā enī legūt legē ſeu docēt ore tm̄. Un̄Mat. xxiij. a. Suꝑ cathedrā moyſi ⁊cͣ. Dicūt enī ⁊ nō faciūt.Alij legūt ſiue docēt manu tm̄: vt ſimplices iuſti ⁊ bonę mulieres: qͦrū vita mgr̄a ē multꝭ: ⁊ efficaciꝰ docēt qͣꝫ multi mgr̄i.Btūs Bern̄. Efficacior ē p̨̄dicatio exēpli qͣꝫ verbi. Actꝭ. xxj.g. Paulꝰ ſtās ī gradibꝰ ānuit manu ad plębē. ij. Theſſal̓. iij.d. Salutatio mea manu pauli ⁊cͣ. Alij legūt ſeu docent ore etmanu: vt mgr̄i qͥ faciūt qd̓ docēt. Mat. v. c. Qui fecerit ⁊ docuerit ſic ⁊cͣ. Mat. vij. d. Admirabant̉ oēs ſuꝑ doctrina eiꝰ:Erat enī docēs eos ſic̄ ptātē habēs nō ſic̄ ſcribę ⁊ phariſęi.Hoc tertio mō nō legebat iſte mgr̄ legꝭ: ideo q̨̄rit dn̄ſ: Quōlegꝭ .i. quō doces diſcipl̓oſ tuos: qui adhuc neſcis ꝑ qͥd veniatur ad vitā? Mat. xi. c. Si vis ad vitā īgredi ſerua mādata.t ¶ Ille rn̄dēs dixit: Diliges dn̄m deū tuū ⁊cͣ. Bn̄rn̄dit qd̓ legerat ſed nō qd̓ fecerat: qd̓ patet ꝑ hͦ ꝙ vocat eummgr̄m nō deū aūt dn̄m: qꝛ nec colere vt deū/ nec venerari vtdn̄m volebat: ſed potius docere vel doceri. Et nota lucā ponere qͣttuor in modo dilectiōis dei: Tn̄ moyſes Deut̓. vj. a.Et Mat xxij. d. nō ponūt niſi tria. Sed forte lucas attenditquattuor rationes ꝓpter quas diligēdus ē deꝰ: et ꝓpter quālibet/ ſupra oīa. Prima: qꝛ ē creator ad eē. Scd̓a: qꝛ ꝯſeruatorin eſſe. Tertia: qꝛ recreator ī bn̄ eſſe. Quarta: qꝛ glorificator īoptimo eē. Ul̓ qͣttuor ad tria reducunt̉: vt iſtud mēbꝝ/ Ex totis viribꝰ: referat̉ ad qd̓libet alioꝝ triū qͣſi modꝰ: vt ſit ſēſus.☞ Oiliges dn̄m deū

℟

Matth̓. 22. d.Marci. 12. c.C

Dertꝭ .6. 8.

Dyſtice

Psͣ .12.7.

Oyſtice

ta pars

F 2