Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca.XVI

a Nouiſſime autē recūbentibꝰillis vndecim apparuit et exprobrauit incredulitatē illoꝝet duritiā cordis: qꝛ his qͥ viderāt eū reſurrexiſſe nō credibderūt. Et dixit eis: Eu̓ntes īmūdū vniuerſum/ prędicate

ceuāgeliū omī creaturę. Quidcrędiderit et baptizatꝰ fuerit/e ſaluꝰ erit: qͥ vero nō credidesrit cōdemnabit̉. Signa autēeos qͥ crediderint hęc ſequē:htur: In noͣmīe meo dęmoniaeijciēt: liguis loquent̉ nouis:

cum ſolvldeat̉ in natura ſua/ ſimilit̓ corpus dn̄i: qd̓ eſt ꝯͣ Glo.piciō dicit: In alia effigie/ nō in natura ſua. Sol̓o. Quidā dicūt/ ꝙ dn̄s quādā formā hominis nō glorificati aſſumpſit incorpore ſuo. Alij dicūt ꝙ in aere fecit illā. Mihi videt̉ ſine p̨̄iudico tn̄ ꝙ nullā formā aliā a ſua aſſumpſit: nec in ſuo corꝑenec ī aere: ſꝫ habitū peregrini habuit/ ꝓpt̓ quē videbat̉ aliꝰ neccognoſcebatur: quiapercuſſi erant auriſia: ſic̄ dicit Lucas.Et ꝙ dic̄ Glo. ꝙ apparuit ī alia effugienō ī natura ſua/ ītelligit̉ qͦ ad iſtos qͥbꝰapparebat alia nonſua forma. Ul̓ forteaer circūfuſus cōdēſatus erat vt nō videret̉ ī ſua claritate. Et qd̓ dicit Augꝰ ꝙ ſua liniamēta ⁊ ſuāclaritatē mutauerit ī formā viſibilē/ ītelligit̉ viſibilē ꝑ aeris īiutationē: Nulla em̄ mutatio erat ī eo poſt reſurrectionē: ſic̄ꝓbāt Gregꝰ et Augꝰ: qꝛ alteratio q̨̄dam mors. De ipſo etiāp. ſcriptū eſt: Mors illi vltra nō dominabit̉. a Nouiſſimeaūt ⁊cͣ. Merito nouiſſime apparuit vndecim. Vndenariꝰ enīnumerꝰ ē trāſgreſſiōis ⁊ īꝑfectiōis. Trāſgreſſiōis/ qꝛ denariūtrāſcēdit: ⁊ imꝑfectionis/ qꝛ ad duodenariū nō peruenit. Vndecim ergo ſūt oēs illi qͥ per ſingularitatē alios excedere volunt: aut ꝑ ignauiā vltimi ſunt. Vtrūqꝫ vitiū eſt/ ⁊ alios excedere ꝑ ſingularitatē/ ⁊ vltimū eſſe per ignauię tarditatē/ extrema tenere: virtus aūt ī medio ē. Cū recūbentibꝰ ad menſā ſacrę lectionis vel deuotę or̄onis apparet: exprobrās eorum incredulitatē/ quātū ad ſingulares: ⁊ duritiā cordis/ quantū adignauos: qꝛ nec hi nec illi credere volunt illis qui dn̄m viderunt: id eſt ſenioribꝰ ⁊ expertis. Lucꝭ. vltꝭ. d. O ſtulti ⁊ tardicorde ad credendū in oībꝰ quę locuti ſunt ꝓphetę. b Eunttes in mundū vniuerſū. Quinqꝫ ſunt hic notanda. Primo ꝙ dic̄/ eūtes: nō enī eqͦs aut palefrędos dedit eis ad eqͥtandū: ſꝫ pedes ad ambulandū. Ioh̓. xv. c. Nō vos me elegiſtis/ ſed ego elegi vos ⁊ poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis ⁊ fructus veſter maneat. Eccͣs. x. b. Uidi ſęruos ī equis⁊ principes ambulātes quaſi ſeruos ſuꝑ terrā. De idolis dicitur in Psͣ. Manus habēt ⁊ nō palpabunt/ pedes habēt ⁊ nōambulabūt: nec clamabunt in gutture ſuo. Si forte aliqn̄ clamant/ clamant in gutture alieno. Secundo ꝙ dicit/ ī mūdūvniuerſū. Totū enī mūdū creauerat/ totū redemerat: ⁊ iōtotum doceri volebat: quia totus in ignauia iacebat / ⁊ adhuclacet: ⁊ tn̄ pauci volūt ire: nō dico in vniuerſum mūdū/ ſꝫ necetiā in parochiā vl̓ dioceſim ſuā. Actꝭ. j. a. Accipietis virtutēſuperueniētis ſpūſſctī in vos in ordinatione: ⁊ eritis mihi teſtes/ in p̨̄dicatione: ī hieruſalē .i. in clauſtris: et in omni iudęa:id eſt in oī eccleſia: ⁊ ſamaria .i. ꝓpria parochia vel dioceſi:⁊ vſqꝫ ad vltimū terrę. Tertio ꝙ dic̄ p̨̄dicate euāgeliū:nō philoſophoꝝ vanitates: aut certe ꝓprias fictiōes. Hiere.xxiij. e. Uſqueqͦ iſtud eſt in corde prophetarū vaticinantiummēdaciū ⁊ ꝓphetantiū ſeductiones cordis ſui: qui volūt facere vt obliuiſcatur populus meꝰ nominis mei ꝓpter ſomnia eorū q̨̄ narrāt/ vnuſqͥſqꝫ ad ꝓximū ſuū. Propheta qͥ habet ſomniū narret ſomniū: et qͥ habet ſermonē meū/ loquat̉ ſermonēmeū vere. Ro. j. b. Nō erubeſco euāgeliū: virtꝰ em̄ dei ē ī ſalutē omni credēti. Quarto ꝙ dicit oī creaturę .i. om̄i generi hominū ſine accęptiōe ꝑſonarū. Roma. j. b. Gręcis ⁊ barbaris: ſapiētibꝰ ⁊ inſipientibꝰ debitor ſum. Dicit̉ autē homobīs creatura: qꝛ finis eſt omnis creaturę: qꝛ cōe aliqͥd habetcū omni creatura: Eſſe cū lapidibꝰ: viuere cū arboribꝰ: ſentire cum pecoribꝰ intelligere cum angelis. Quinto quādo prędixit illos ituros ⁊ omni genti prędicaturos .ſ. poſt acceptionem ſpūſſancti. Ante em̄ dixerat: In viā gentiū ne abieritis:Gatth. x. a. quia fragiles erāt/ nec poſſent ſuſtinere tot moteſtias quot oportet ſuſtinere gentiles p̨̄dicatores: ſed accępto ſpūſancto cōfirmati ſunt/ ſicut vaſa fictilia ꝯfirmāt̉ ꝑ ignē.Lucꝭ. vltꝭ. g. Ego mitto .i. cito mittā ꝓmiſſū pr̄is mei ī vos:

vos aūt ſedete ī ciuitate quouſqꝫ īduamini virtute ex alto. cQui crediderit: fide formata ꝑ ſe vt adulti: vel ꝑ aliū/ vtꝑuuli. d Et baꝑtizatꝰ fuerit/ baptiſmo flāmīs vl̓ flumīsvel ſanguis. e Saluꝰ erit/ ſupple ſi ꝑſeuerauerit: qd̓ notat̉in credidit: qd̓ amplectit̉ p̨̄teritū ⁊ ruturū. f Qui verono crediderit .i. habitū non credēdi habuerit: vel qͥ in fidenō ꝑſeuerauerit/ cōdēnabit̉. g Signa aūt ⁊cͣ. Primoaſſignauit credentiūęternā remuneratio.nē cum dixit: Quicrediderit et baptizatꝰ fuerit ſaluus erit. Et infideliū damnationē/ cūdixit: Qui vero n̄⁊cͣ. Et ita per ꝓmiſſionē ⁊ cōminationē īuitat ad fidē: Nūcvt faciliꝰ hoīes ꝯuertāt̉ ad fidē/ int̓ ęternā remunerationē aſſignat mercedem temporalē multiplicē .ſ. miraculorum operationem/ q̨̄ in exordio eccleſię neceſſaria fuerūt: vt fides miraculis nutriret̉. Modo non ſunt neceſſaria: qꝛ fides eccleſięcōfirmata ē: ſꝫ loco ſignoꝝ debēt eē bona oꝑa: q̨̄ nō tm̄ ſeqͥ p̨̄dicationē/ ſꝫ etiam p̨̄cedere debēt. h In noīe meo ⁊c̄. i.ī virtute noīs mei: vel in īuocatiōe noīs mei: vel in poteſtatemea nominabili. Hęc oīa ad lr̄am īpleta ſūt. Sępe enī apl̓idęmones eiecerūt. Paulꝰ a puella: Actꝭ xvj. d. Linguis nouis locuti ſūt: Actꝭ. ij. a. Serpētes tulit paulꝰ. Actꝭ. xxviij. a.viperā q̨̄ manui ſuę adhęſerat/ proiecit in ignem. Venenumiohānes bibit/ nec aliqd̓ malum inde habuit. Multos ęgrosſanauerunt: Actꝰ. fere per totum. Myſtice: nihilominusimpleta ſunt ⁊ implent̉ quotidie in eccleſia. Nam in virtutenoīs chriſti qͦtidie dęmōes ab obſeſſis corporibꝰ expellunt̉:et ꝑ exorciſmū virtus eorū ab infantibus exufflat̉. Linguisnouis loquit̉: quādo verba ſęcularia dimittit: ⁊ laudibꝰ diuinis prędicādis inſiſtit. Serpentes tollit/ dū fraudulētas ſuggeſtiones dęmonū docēdo elidit. Mortifeꝝ bibit nec nocetei: dum perſuaſiones peſtiferas audit: ſed ad opus vel cōſenſum nō perducit. Suꝑ ęgros manꝰ imponit/ ⁊ bene habebunt: dum per bona exempla maiorū/ minores inſtruuntur.Dęmonium interpretat̉ ſcientia. Dęmoniū ergo in nomineieſu eiecit: qui ſcientiā de corde ſuo docēdo vel prędicādo adhonorē dei ⁊ ſalutē ꝓximi eijcit. Sed certe de multis poteſtdici illd̓ Matth̓. xij. b. Hic nō eijcit dęmonia niſi in beelcebub pͥncipe dęmonioꝝ .i. ꝓpt̓ ambitionē. Baal enī ſuꝑior veldeuorator īterp̄tat̉. Sūt aūt tria dęmonia q̨̄ omnino ſt̓ eijcienda: dęmoniū īmūdū dęmoniū mutū dęmoniū meridianū.Dęmoniū īmūdū ē ſapiētia aīalis: dęmoniū mutū/ ſapiētiaterrena: dęmoniū meridianū ſapientia diabolica. De primodicitur Lucꝭ. iiij. e. In ſynagoga erat homo habens dęmonium immundum. De ſecūdo dicitur Lucꝭ. xj. b. Erat ieſuseijciēs dęmonium/ ⁊ illud erat mutū. De tertio dicit̉ in Psͣ.Non timebis a timore nocturno ⁊cͣ. i¶ Linguis nouis⁊cͣ. Tres ſūt linguę veteres: quibus multi loquuntur: ⁊ treslinguę nouę/ quibus pauci loquūtur. Prima vetus ē linguadiaboli: q̨̄ ab initio locuta ē falſitatē: quādo dixit primę mulieri: Nequaqͣꝫ moriemini. Secunda eſt lingua mundi: quęloquitur vanitatem: de qua dicitur Prouerb̓. xvij. a. Malobedit linguę iniquę ⁊ fallax obtemperat labijs mēdacibus.Tertia eſt lingua carnis: quę loquitur voluptatē: de qua dicitur Ecc̄i. .xxviij. b. Lingua tertia multos commouit. Prouerb̓. v. a. Fauus diſtillās labia meretricis: ⁊ lingua eiꝰ acuta quaſi gladius. Prima noua contraria linguę diaboli / eſtlingua dei: quę locuta eſt veritatem: quando dixit Gen̄. ij. c.Quacunqꝫ hora comederitis / morte moriemini. Secūda lingua noua contraria linguę mūdi / quę loquitur pacem: ſicutdicitur Prouerb̓. xv. a. Lingua placabilis lingua vitę. Tertia ē lingua angeli/ quę loquitur curationem: de qua diciturEcc̄i. .xxxvj. d. Si ē lingua curationis/ ē ⁊ mitigationis. Linguis igit̉ loquunt̉ pouis: qͥ veritatē vitę/ iuſticię ⁊ doctrinę: ⁊I pacē tēporis

F

Hyſtice

Psͣ. .90

Gen̄ 3.a.

Al̓. rchriſti