Euangelijſcd̓mMattheum
Capitulū. XXVIII.v Eſpere aūt ſabbati q̨̄luceſcit in pͥma ſabbabti/ ve̓nit maria magdalenę etc altera maria videre ſepulchꝝ.o Et ecce terręmotus factus ē
ē magnus. Angeluſ em̄ domini deſcendit de cęlo/ ⁊ accedens reuoluit lapidem: et ſekdebat ſuper eum. Erāt autēaſpectus eius ſicut fulgur: etveſtimenta eius ſicut nix.
Ratione enī ꝯfeſſionis pęnitētia maxime ē ſacramētū .i. ſacꝝſignū. Cuſtodes ſūt ꝯfeſſores ⁊ doctores ꝑ exhortatiōes etꝯſilia ſua. Sic etiā in ſepultura religionis/ pͥma traditiōe quāfacit ī manꝰ abbatis/ ſeipſū ſepelit qͣſi monumētū ingrediēs:obligatio aūt voti ē lapidis aduolutio ad oſtiū monumenti:ſignaculū conſura ethabitꝰ: cuſtodes magiſter nouitioꝝ ⁊ abbas vel prior.¶ Expoſitio Ca. pituli. XXVIII.Eſꝑe autēvſabbati ⁊c̄Hoc capitulū diuidit̉ in qͣttuorꝑtes. In pͥma parteagit̉ de aduētu mulierū ad monumētū ⁊ apparitiōe angeli qͥmiſit eas ad apl̓os reſurrectionē dn̄i nūciare. In ſecūda agitur de apparitiōe dn̄i ad mulieres iuſſū āgeli ꝑagētes: ibi: Etexier̄t cito de monumēto. In tertia agit̉ de fraudulētiapͥncipū ſacerdotū: qͥ p̄cio dato corruperūt cuſtodeſ vt dicerētieſū furatū a diſcipulis ipſis dormiētibꝰ: ibi: Quę cū abiiſſēt ⁊cͣ. In qͣrta agit̉ de apparitiōe dn̄i ad vndecim diſcipulos in galileā: ibi: Undecim aūt diſcipuli abierūt. Dicit gͦ: a ¶ Ueſꝑe aūt ſabbati. Nota ꝙ poſtqͣꝫ dn̄s fuit ſepultus ſabbatū erat: ⁊ iō nō potuerūt eū mulieres inūgere / ſꝫſtellis incipientibꝰ apparere: qꝛ tūc licebat eis oꝑari: ſicut ecōuerſo/ ſexta feria multis apparētibꝰ nō licebat eos cibos ampliꝰ pręꝑare. Stellis gͦ apparētibꝰ ī ſabbato pręꝑauerūt ſe ⁊vnguēta emerūt/ ſed qꝛ nox erat dimiſerūt vſqꝫ in mane. Dicit gͦ: Ueſꝑe aūt ſabbati q̨̄ luceſcit in pͥma ſabbati .i.ī parte noctis ſabbati .i. ī initio ſiue pͥma ꝑte lucis dn̄icę. Un̄accipit̉ hic veſpera nō pro pͥma parte noctis ſed pro vltima.Prima aūt ſabbati ẜm hebręos d̓r dies dn̄ica .i. prima diespoſt ſabbatum: ⁊ ſecūda ſabbati ⁊ tertia ſabbati ⁊cͣ. b ¶ Uenit maria magdalenę ⁊ altera maria videre ſepulchrū: Et ecce tręmotꝰ factꝰ ē magnꝰ. Similit̓ ī crucifixione factꝰ ē. e ¶ Angelꝰ em̄ dn̄i deſcēdit de cęlo etaccedēs reuoluit lapidē. Ergo remouit eū a monumēto. Augꝰ. Ꝙ āgelꝰ aduenit/ obſeqͥū ſuę ẜuitutꝭ qd̓ dn̄o debebat impēdit. i ¶ Et ſedebat ſuꝑ eū. Ergo nō erat intusſꝫ extra. Cōtrariū tn̄ ē ī Marco. Rn̄ſio. Pōt dici ꝙ ibi erātduo angeli: vnꝰ extra ⁊ aliꝰ intra. Vel pōt de eodē angelo intelligi: ſed matthęꝰ vocat hic monumētū ipſū ſepulchꝝ: etſic patet ꝙ ſedebat extra: Marcus aūt vocat monumētū totam illā camerā in qͣ erat ſepulchꝝ/ ⁊ ſic ſedebat angelꝰ intramonumētū. Sepulchꝝ enī dn̄i erat factū ad modū camerę ꝑexciſionē ī petra. In hͦ aūt ꝙ ſedebat/ chriſtū regnantē indicat. Sedere enī regnātꝭ ē. k Erat aūt aſpectꝰ eiꝰ ſic̄ fugur ⁊ veſtimēta eiꝰ ſicut nix/ cādida. In quo ſignificat̉ꝙ dn̄s in cōmuni reſurrectiōe terrorē incutiet reprobis/ ⁊ blādus erit electis. Un̄ Psͣ. Dulcis ⁊ rectꝰ dn̄s. Malach̓. iij. a.Quis poterit cogitare diē aduētꝰ eiꝰ: et qͥs ſtabit ad vidēdūeum? Ipſe enim quaſi ignis ꝯflans: ⁊ quaſi herba fullonum.Moralit̓ a ¶ Ueſꝑe aūt ſabbati ⁊cͣ. qn̄ licebat primoPrę timore autē eiusoꝑari .i. in iuuētute. Thren̄. iij. d. Bonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcētia ſua. Prouerb̓. xxij. a. Prouerbiūeſt: adoleſcēs iuxta viā ſuā ⁊cͣ. b ¶ Uenit maria magdalenę ⁊ altera maria .i. pctōr habes dolorē pro cōmiſſis etomiſſis: vel pro irriguo duplici. c ¶ Uidere ſepulchrū:id eſt religionē. De hͦ ſepulchro dicit̉. iiij. Regꝭ. xiij. d. Quidam ſepelientes hoīem/ viderūt latrūculos ⁊ proiecerūt inſepulchꝝ heliſęi: ⁊ ad tactū oſſiū eiꝰ ſuſcitatꝰ ē. Hō mortuuspctōr: latrūculi dęmones: ſepulchꝝ vero heliſęi .i. dei nr̄i ſaluatoris .i. chriſti eſt clauſtrum. Oſſa chriſti tangere/ eſt fortiaoꝑa imitari: vt ꝙ ieiunauit qͣdraginta diebꝰ/ ꝙ pauꝑ fuit ⁊ huiuſmodi. Sꝫ qͥdā nolūt tāgere oſſa ſed carnē/ dicētes ꝯͣ abſtinentiā: dn̄s bn̄ comedebat/ qꝛ potator vini dicebat̉. Alij tangūt veſtimēta dicētes: dn̄s habuit plures tunicas. Sꝫ vide-
ant ꝙ n̄ legit̉ habuiſſe plures veſtes niſi ī paſſiōe ⁊ hͦ ad illuſionem. Tangat ergo peccator oſſa ſi vult reſuſcitari. Et tūc ſtabit ſuper pedes ſuos: id eſt dn̄abitur affectibꝰ conculcās eos.De hoc ſepulchro etiā dicit̉. iij. Regꝭ. xiij. g. de abdo factoꝓpheta: Cum mortuus fuero inqͥt: ſepelite me in ſepulchro īquo vir dei ſepultuseſt. Sic aliqui quando mortui ſunt vel ꝑinfirmitatem vel perſenectutē volunt intrare religionē. Sednota ꝙ in hoc ſepulchro multi ſuſcitant̉a phytoniſſa: vt d̓rde ſamuele. j. Regꝭ.xxviij. b. Phytonvētriloquus vel abyſſus: ⁊ ſignificat aliquos clauſtrales: quilargi ſunt in epulis: qui etiam habēt abyſſum pecunię: ꝑ quęſuſcitant̉ in p̨̄lationes. Quidam veniunt videre ſicut exploratores: quibus poteſt dici illud Gen̄. xlij. c. qd̓ dixit ioſephfratribꝰ ſuis: Per ſalutē pharaonis exploratores eſtis. Alijaūt veniūt videre vt intrent. Et hi boni ſunt: de qͥbus hic dicitur. Ioh̓. j. f. Magiſter vbi habitaſ: veni ⁊ vide. d ¶ Et ecce terręmotꝰ factꝰ ē magnꝰ: angelꝰ em̄ dn̄i deſcendit de cęlo. Hoc ē poſtqͣꝫ intrauit clauſtrū ⁊ videt quātitatem ſuorum peccatoꝝ ⁊ pęnarum quas meruerat ꝓ illis: tūcmouetur cor eius: ⁊ hoc qꝛ angelus dn̄i .i. gratia deſcendit d̓cęlo. Iaco. j. c. Omne datum optimū ⁊ omne donū perfectum deſurſum eſt ⁊cͣ. Et hoc ē qd̓ dicit Psͣ. A facie dn̄i mota eſt terra. Exo. xix. c. Totus mons: id eſt cor hominis priꝰelatū per ſuperbiā/ cępit fumigare: id eſt reſolui in compunctionem ⁊ lachrymas. Psͣ. Tange montes ⁊ fumigabunt.Ioh̓. v. a. Angelus dn̄i deſcendebat in piſcinam ⁊ mouebat̉aqua. g ¶ Et accedēs reuoluit lapidem: id eſt duritiāclauſtri vt poſſit eam ſuſtinere. Hoc facit gratia. Iob. xxviij.a. Lapidem caliginis: id eſt duritiam clauſtri ⁊ vmbrā mortꝭ:quia temptatis de auſteritate clauſtri videtur ꝙ clauſtrum ſitquaſi mors: diuidit torrens: id eſt gratia a populo peregrināte: id eſt a clauſtralibꝰ qui non reputāt ſe habere hic mauentēciuitatem in gratia inebriat: vt non ſentiāt aliquam duritiamin clauſtro. Psͣ. Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tuę. ¶ Etſedebat ſuper eum. Laſſus ſedet ⁊ quieſcit: ſic gratia facit hominē ſedere ⁊ quieſcere in duritia clauſtri. Iob. vj. b.Quę prius nolebat tangere anima mea: nunc prę anguſtia cibi mei ſunt. k ¶ Erat autem aſpectus eius ſicut fulgur ⁊ veſtimēta eiꝰ ſic̄ nix/ cādida. Tāgit duplicē effectum gratię: quia mundat: qd̓ notat̉ cū dicit: veſtimēta eiꝰcͣ. Itē accēdit: ⁊ inflāmat. Unde dicit: Erat aſpectꝰ eiꝰſic̄ fugur. Hic eſt ſpūs duplex heliſęi quem petijt fieri inſe. iiij. Regꝭ. ij. b. Si abluerit dn̄s ſordes filiaꝝ ſiō ⁊ ſāguinēhierl̓m lauerit d̓ medio eiꝰ / ecce mūdicia: ī ſpū iudicij ⁊ ſpititu ardoris ecce īflāmatio: Eſa. iiij. b. Alit̓. e ¶ Angelꝰ em̄dn̄i deſcēdit de cęlo. Angelꝰ p̨̄dicator: qͥ debet deſcēdereꝑ cōpaſſionē ⁊ corꝑoralem viſitationem ad peccatores qͥ ſutin mundo. f ¶ De cęlo: id eſt de altitudine contemplationis ⁊ ſanctę ꝯuerſationis. g ¶ Et accedens ad monumtum: id eſt peccatores per manſuetudinē ⁊ affabilitatē. Eccj.iiij. a. Congregationi pauperum affabilem te facito h ¶ Reuoluit lapidem: id eſt velamen ſcripturę ⁊ duritiam a cordibus peccatorum per conſolationem ⁊ remiſſionem venſę ⁊glorię. Deinde ſedere ſuper lapidem: id eſt cum peccatoribꝰmorā facere quouſqꝫ plenius informent̉ in bono. k Eratautē aſpectus eius ſicut fulgur: ⁊ veſtimenta eiusſicut nix. Debet enim prędicator luminoſitate ſcientię eſſecoruſcans: ⁊ ardore c̨eli flammeus: puritate autem conuerſationis niueus. Item fulgor fulget/ vrit/ findit/ et fetet: Sic p̄dicator debet eſſe fulgens/ vrens/ findens/ ⁊ fetens. De doctrina fulgeat/ exēplo vrat/ diſcretiōe findat/ ſibi feteat memoria peccatoꝝ. Debet etiam habere veſtitū niueū .i. candidūper innocentiam: frigidū per ꝯtinētiā. Et tūc fiet qd̓ ſequit̉:k Prę timore autem eius
28
AMarci. 16. a.Lucꝭ. 24. a.Ioh̓. .20. a.
Psͣ. iij.
Psͣ. 14j.
Pꝫ. 15.
Psͣ .24.
Hozaliter
X