Ca.XI

a ēt inſcius non honorabitur.Noͣli te extollere in facienddo opere tuo: et noli cunctafri in tempore anguſtie. Mēglior eſt qui operatur ēt abunhdat in omnibus qͣꝫ qui gloiriat̉ ⁊ eget pane. Fili ī manſuetudine ſerua animam tuf am: et da illi honorē ẜm me̓in ritum ſuum. Peccantem inn animam ſuam quis iuſtificaobit? Et quis honorificabit

p exhonorantem animam ſuam? Pauper gloriatur perdiſciplinam ⁊ timorem ſuū.s Et eſt homo qͥ honorificatur propter ſubſtantiam ſutam. Qui autem gloriatur inv paupertate: quāto magis inx ſubſtantia. Et qui gloriatury in ſubſtantia/ paupertatemvereatur. ¶ Ca. XIz Apientia̓ humiliatia exaltabit caput illiꝰ:y

non recępi. De hoc dicitur Prouerb̓. ix. b. Argue ſapientēet diliget te: corripe ſtultū ⁊ odio habebit te. a ¶ Et inſciꝰnon honorabit̉/ in futuro. Vnde. j. Corꝭ. xiiij. g. Si qͥsignorat/ deū ⁊ quę dei ſūt: ignorabit̉/ ī futuro a deo. Uel ſicEt inſcius non honorabit̉ honore pręlationis in p̨̄ſenti. Prouerb̓. jͣ. a.Intelligens gubernacula poſſidebit.b ¶ Noli te extollere in faciendooperę tuo. Hic arrogantiam prohibet: quia omnis arrogans abominatioapud deum: Prouerb̓ xvj. a. Nec ſolum excellentiaꝫ ꝓhibet: ſed ⁊ voluntatē. Vnde dic̄: Nolite extollere: licetalij te extollant. c¶ In faciēdo opre tuo: id eſt cū feceris: vel nondū facto. iij. Regꝭ. xx. b. Nō glorietur accinctus ęque vt diſcinctus. Lucꝭ. xvij. c. Cū omnia bene feceritis ⁊cͣ. jͣ. xj. a. In veſtitu ne glorieris vnqͣꝫ: nec in die honoris tui extollaris. Sed ſi hoc malum eſt: cur laudauit ſeIob .xxix. et. xxxj. ꝑ totū: Et ezechias: Hiere. xxxviij. a.Et paulus. ij. Corꝭ. xj. et. xij. Reſpōſio. Non ad iactantiāſed ad aliorum prouocationē vel ſui conſolationē. d ¶ Etnoli cunctari .i. ceſſare a bono opere per puſillanimitatem vel acidiam: e ¶ In tempore anguſtię: id eſt inaduerſitate: Tunc enī magis operandū eſt: quia virtꝰ ī infirmitate perficitur. ij. Corꝭ. xij. c. Unde. jͣ. xxxij. c. Horaſurgendi non te triſtes. Uel In tempore anguſtię:id eſt in vita pręſenti vſqꝫ ad mortem. Eccͣs. ix. c. Qd̓cūpoteſt manus tua inſtanter operare. f ¶ Melior eſtoperatur bona ⁊ bene: g. ¶ Et abundat in omnibꝰneceſſarijs: h ¶ ꝘꝘ qui gloriatur ⁊ eget pane: id ēmelius eſt laborare ⁊ acquirere neceſſaria abundant̉: qͣꝫ iactare ſe de ſcientia vel de nobilitate ⁊ neceſſarijs indigere.Unde Prouerb̓. xij. b. Melior eſt pauper ⁊ ſufficiens ſibiqͣꝫ glorioſus ⁊ indigens pane. Et poſtea ſequitur: Qui operatur terram ſuam/ ſatiabit̉ panibus: qui autem ſectat̉ ociūſtultiſſimus eſt. i Fili in māſuetudine ſerua animam tuam: id eſt humilit̓ opera pietatis exerce. Undegͣ. iij. c. Fili in māſuetudine opera tua perfice. Vel māſuetudinē ⁊ patientiā habe: quę eſt cuſtodia animę: Lucꝭ. xxj.d. In patiētia veſtra poſſidebitis animas veſtras. k Etda illi honorem ẜm meritum ſuū: id eſt ẜm exigentiam meritorū ſuoꝝ expecta retributionē. Vel ſic: Da illi honorem: id eſt honorabilē veſtitum ⁊ victum ⁊ habitaculum. ¶ Scd̓m meritū ſuū: id eſt ẜm cōueniētiamordinis/ dignitatis/ nobilitatis. m ¶Peccantē in animā ſuam: id ē peccatis manifeſtis polluentē animā ſuā:n ¶ Quis ſuſtinebit? id eſt iuſtificabit vel iuſtū putabit?o Et quis honorificabit: id eſt honore dignum putabit: p¶ Exhonorantē animā ſuā: id eſt peccatis manifeſtis polluentē ⁊ infamantē ⁊ coronā glorię auferētē? q.d. nullꝰ. q¶ Pauꝑ rebꝰ vel ſpiritu r ¶ Gloriat̉ per diſciplinam ⁊ timorem .i. lętatur in diſciplina dn̄i ⁊ timore eius. Vnde Psͣ. Lętati ſumus pro diebus quibus noshumiliaſti: annis quibus vidimus mala. ij. Corꝭ. xij. c. Libenter gloriabor in infirmitatibꝰ meis vt inhabitet in mevirtus chriſti. Uel ſic: qPauꝑ gloriat̉ per diſciplinam ⁊ timorem ſuum: id eſt humilis per diſciplinā domini ⁊ timorē eius/ gloria dignus oſtēdit̉ et gloriam ꝓmeret̉. Propt̓ qd̓ dicit Iob. vj. b. Qui cępit ipſe me cōterat:ſoluat manū ſuam ⁊ ſuccidat me: et hęc mihi ſit conſolatio

vt affligēs me dolore nō parcat ⁊ non ꝯtradicā ſermonibꝰiuſti. s Et eſt hō qui honorificat̉ propt̓ ſubſtantiā ſuā/ ſpūalē vel tēporalē. Qui ꝓpt̓ ſubſtantiā tēporalēhonorat: id eſt honorandū ęſtimat hominē accęptor eſt ꝑſonarū: quia vt dicit Gregꝰ: Accipere perſonam eſt hominē non quia eſt ſedpropter aliquid qd̓circa ipſum eſt/ honorare: propter ſpiritualē ꝟo ſubſtātiam quę eſt virtutūet operum ſtabilitahonorādus ē. Prouerb̓. xij. d. Subſtātia hominis erit auri preciū. Prouer.iij. b. Honora dn̄mde tua ſubſtantia.t Qui autē gloriatur in paupertate/ in tribulationibus/ ī neceſſitatibꝰ:v ¶ Ꝙ to magis īſubſtātia: id eſt in ſpe vel in re ęternę retributionis. Roma. xij. c. Spe gaudentes/ in tribulatione patientes. Velſic: t¶ Qui gloriatur in paupertate: quāto ampliꝰin diuitijs. Ideo dic̄ apoſtolus. j. Timoth̓. vj. d. Pręcipediuitibꝰ huiꝰ ſęculi nō ſublime ſapere: neqꝫ ſperare in incerto diuitiarum. x Et qui gloriat̉ in ſubſtantia: id ēqui lętatur ⁊ confidit in abūdantia terrenorū: y ¶ Paupertatem vereatur: id eſt timeat ęternam vel temporalem: quia ſuperbum ſequit̉ humilitas: Prouerb̓. xxix. d.Uel ſic: x ¶Qui gloriatur in ſubſtantia: id eſt lętatur in diuitijs. y ¶ Paupertatē vereat̉: vt ſciat ⁊ abūdare ⁊ penuriam pati in om̄ibꝰ bene inſtructus: Phil̓. iiij.c. Uel ſic: x Qui gloriatur in ſubſtantia/ ſpirituali vel ſcientię vel virtutum: y ¶Paupertatē rerum/ vereatur: id eſt honoret: quia paupertas cuſtodia eſt humilitatis: et humilitas eſt cuſtos omniū virtutum. Et / paupertatem vereatur: id eſt nuditatem virtutum timeat.Unde. j. Corꝭ. x. c. Qui ſe exiſtimat ſtare/ videat ne cadat.Apientia humiliati ⁊cͣ. ¶ Expo. Capi. XI.¶ In pręcedenti capitulo ęgit auctor de manſuetudine prępoſitorū: In hoc oſtendit de patiētia ⁊ modeſtia ⁊ obediētia ſubditorum. Primo docet reuereri maiores. Secundo non contēnere minores. Tertio prohibetpompam veſtium. Quarto non temere iudicare non pertinentes ad ſe. Quinto nihil mali cupere: et de hoc multumloquitur. Sexto memoriam mortis prę oculis habere monet. Septimo iubet cauere dolos hominū ⁊ dęmonū. Dicit ergo. z ¶ Sapientia humiliati: id eſt humiliantis ſe: id eſt de ſe humilia ſentiētis: a ¶ Exaltabit caputillius/ in futuro. Lucꝭ. xiiij. c. Qui ſe humiliat exaltabit̉.Uel ſic: z ¶ Sapientia humiliati: id eſt ſapiētia quaquis ſe humiliat renūcians mundo ⁊ ſeipſum contemnensꝓpt̓ deū: a ¶ Exaltabit caput illius .i. chriſtū qꝛ fietiudex cum dn̄o. Matth̓. xix. d. Amē dico vobis: ꝙ vos qͥſecuti eſtis me ⁊cͣ. Uel ſic: y Sapientia humiliati: ideſt hūilis ſapiētia p̨̄dicatoris: a Exaltabit caput illius: id eſt chriſtum: Multum enim exaltat chriſtum humilis prędicatio. Vnde Psͣ. Accedet homo ad cor altum: etexaltabitur deus. Ideo dicebat dn̄s diſcipulis ſuis: Diſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde: Matth̓. xj. d. Glo.dicit hic: Sapientia humiliati: id eſt fides operans ꝑdilectionem: ergo ſapientia eſt fides. Et dicit Gregꝰ ſuperIob .j. ꝙ ſapiētia mētē de ęternoꝝ ſpe ⁊ certitudine reficit:ergo ſapientia non eſt fides. Qd̓ concedimus: ſed diciturfides: quia eſt ex fide operante per dilectionem: Talis enīfides purificat cor: vt diciturL. xv. b. Cor autem purificatum ſapit res

uer. 12. b.

jͣ. 19. b.

A

psͣ. 59.

Psͣ. 63.

E 3