Eccleſiaſti.Libri

a eos vſqꝫ in finem. Sēdesducum ſuperborum deſtrubxit deꝰ: et ſedere fecit mitesc pro eis. Radices gentiumd ſuperbarum arefecit deus:ē ēt plantauit humiles ex ipf ſis gentibus. Terras gentigͦ um euertit dn̄s: et perdiditeas vſqꝫ ad fundamentum.¶Arefecit ex ipſis ēt diſperIdidit eos: ⁊ ceſſare fecit mein moriam eorū a terra. Perdidit deus memoriā ſupern borū: et reliquit memoriamo humiliū ſenſu. Non eſt creap ta hominibꝰ ſuperbia: nēqꝫiracundia nationi mulierū.q Semen hominum honora-

rbitur hoc qd̓ timet deum: ſemen autem hoc exhonorabitur qd̓ pręterit mandata dos mini. In me̓dio fratrum retctor illorum in honore: et qͥvtimentⁱ deū e̓runt in oculisx illius. Glōria diuitum hoy noratorū: et pauperum tiz mor dei eſt. Non deſpicerehominem iuſtum pauperē:a ēt non magnificare virumbſpeccatorem diuitem. Magnus eſt iudex/ et potens eſto in honore: et non eſt maiorē illo qui timet deum. Seruoſꝫ ſenſato liberi ſeruient: et virhͨ prudens et diſciplinatusnon murmurabit correptꝰ:

ſianū ⁊ ęliū auulſit/ vel ꝑ dęmones dimiſſiue. a Sedesducū ſuꝑboꝝ deſtruxit deꝰ: vt patet de ſaule/ quē ꝓpi̓ſuꝑbiā deiecit. jͣ. Regꝭ. xv. f. Et nabuchodonoſor: Daniel̓.iiij .ſ. b E Et ſedere fec̄ miteſ ꝓ eis .i. loco eoꝝ: dauid loco ſaul: cyrū ⁊ dariū loco nabuchodonoſor. jͣ. xj. a. Multipotentes oppreſſi ſt̓valide ⁊ gl̓ioſi traditi ſunt in manꝰ alterorū. De hoc habes Iob. xij. d. etxxxiiij. b. Eccͣs. x. bEzech̓ .xxj. et. xxvj.Lucꝭ. j. e. Depoſuit potentes ⁊cͣ.¶ Radices gentium ſuperbaruꝫid eſt templum ⁊ cerimonias iudęorū:honores/ diuitiasptātes: d ¶ Arefecit deus .i. ānihilauit. e ¶ Et plātauit humileſ exipſis gentibus:id eſt apoſtolos natos ex ipſis iudęis.f ¶ Terras gentium: id ē iudęos getiliter viuentiū. g¶ Euertit dn̄s/ perromanos. h ¶ Et ꝑdidit eas vſqꝫ ad fundamētū .i.ex toto. Sap̄. v. d. Ad heremū ꝑducet oēꝫ terrā iniqͥtas eorum ⁊ malignitas euertet ſedes potentiū. i ¶ Arefecitex ipſis aliquos. k ¶ Et diſperdidit eos: hoc eſt incorpore et anima perdidit: vel in diuerſis partibus ſparſit. l Et ceſſare fec̄ memoriā eorū a tra. Psͣ. Perijt memoria eorum cum ſonitū. m ¶ Perdidit deusmemoriam ſuꝑborū: id eſt exaltationē nominis circa quod multum laborauerunt: ſicut dicit̉ Gen̄. xj. a. Uenite ⁊ faciamus nobis ciuitatem ⁊ turrim: cuius culmen ꝑtingat ad cęlum: ⁊ celebremus nomē noſtrū. n ¶ Et reliquit memoriam humiliū ſenſu: id eſt corde: qui humiliter de ſeipſis ſentiunt. Prouerb̓. x. b. Memoria iuſtcum laudibus ⁊ nomen impiorū putreſcet. o ¶ Non eſcreata hominibꝰ ſuperbia: id eſt in hoībus vel cumhominibꝰ: quia vidit deus cuncta quę fecerat ⁊ erant valde bona. Et. j. Timoth̓. iiij. b. Om̄is creatura dei bona ē.Sed ſuꝑbia valde mala ē: Non eſt igit̉ creata a deo: ſed ꝑuerſa volūtate ab angelo vel ī homīe reꝑta. Sap̄. j. c. Deus mortem non fecit: id cauſam mortis. p ¶ Neqꝫ iracūdia nationi mulierū: id eſt iracūdia nō ē creata cū mulieribus: qꝛ hō ex natura ſui aīal māſuetū eſt. Moraliternotat auctor ꝙ fortes ⁊ viriles hoīes ſępe īuadit ſuperbia:molles ꝟo ⁊ effęminatos ſępe moleſtat iracūdia. Eph̓. iiij.f. Sol non occidat ſuper iracundiā veſtram. q¶ Semenhominū honorabit̉ hoc qd̓ timet deum: id eſt timētes deum honorabunt̉ in fine: quia hi ſūt generatio rectorum: de qua in Psͣ. Generatio rectorū benedicetur. Eſa.vltꝭ. a. Ad quem reſpiciam niſi ad pauꝑculū ⁊ contritū ſpiritu: et trementē ſermones meos? r ¶ Semen autemhoc exhonorabit̉ qd̓ p̨̄terit mādata dn̄i: qn̄ .ſ. dicet̉ eis: Eſuriui ⁊ nō dediſti mihi māducare ⁊cͣ. Mat. xxv.d. Uel ī ipſa morte: qꝛ nō veniēt ei obuiā angeli boni ſicutiuſtis faciunt. Unde ⁊ eorum tranſitus/ obitus appellatur.s ¶ In medio fratrum rector illorū in honore. Adlitterā pͥmogenitꝰ vel pręlatus/ qͥ ſe ⁊ ſubditos regit a ſubditis vel fratribus honoratur. t ¶ Et qui timent deū:vt filij: v ¶ Erunt in oculis illiꝰ/ vel ī beneplacito eiꝰ:id eſt bene placebunt ei: Sicut ſūt oculi matris ſuper filiūquocūqꝫ vadat: quia vbi amor ibi oculus. Vel In ocu-

Eccleſiaſticilis illius: id eſt in cogitatione eius. Et eſt hoc cōtra illosqui nolunt ſuas conſcientias reuelare. Ioh̓. x. c. Cognoſcooues meas: ⁊ cognoſcunt me meę. x ¶ Gloriā diuitūhonoratoꝝ: id eſt iuſtorum qui ſunt diuite? virtutibuset honorati a deo. y ¶ Et pauperū ſpiriū/ timor deieſt: id ē diuites virtutibus ⁊ pauperesſpiritu: hoc eſt iuſtiī ſolo dei timore gloriant̉. sͣ. j. b. Timordn̄i gloria ⁊ gloriatio ⁊ corona. 3¶ Nō deſpicere hminē iuſtū pauperem/ rebus velſpiritu: ſupple ē gloria eorum. Hoc eſtcontra ſuperbos diuites/ pauperū cōtēptores. Iob. xij.a. Deridet̉ iuſti ſinplicitas lampas cōtempta. Eſa. xxxiij.a. Cum deſieris cōtemere cōtēnerisProuerb̓. xvij. a.Qui deſpicit pauperē/ exprobrat factori eiꝰ. a ¶ Et nomagnificare virū potētē/ vel pctōrē diuitē: ſupple ē gloria eoꝝ. Hoc ēcontra adulatores. Prouerb̓. xxiiij. c. Qui dicunt impioiuſtus es / maledicent eis ppl̓i: et in terra nō lactes quenqͣꝫlabijs tuis. Et de hoc dicit̉ Iaco. ij. a. Fratres mei nolitein perſonarū accęptione habere fidem dn̄i noſtri ieſu chriſti glorię: Etenī ſi introierit in conuentū veſtrum vir aureum anulum habens in veſte candida: introierit autē ⁊ pauper in ſordido habitu: ⁊ intendatis in eum qui indutus eſtveſte pręclara: ⁊ dixeritis ei: tu ſede hic bene: pauperi autēdicatis: tu ſta illic/ aut ſede ſub ſcabello pedum meorum:nonne iudicatis apud voſmetipſos/ ⁊ facti eſtis iudices cogitationū iniquarū? bMMagnus eſt iudex ⁊cͣ. Hicoſtenditur ꝙ nulla dignitas pręponit̉ timori dn̄i. Licet enīpoteſtas terrena magna ſit ⁊ reuerenda: timētem tn̄ deumnon pręcellit. Vnde. jͣ. xxv. b. Ꝙ magnus eſt qui inuenit ſapientiam ⁊ ſcientiā: ſed non eſt ſuper timentē deum: timorenī dn̄i om̄ibꝰ ſe ſuꝑpoſuit. Et hoc eſt: b ¶Pagnus eſtiudex ⁊cͣ. id eſt magnę auctoritatis ⁊ reuerentię. c¶ Etpotens eſt in honore: id eſt in executiōe iudicij: qd̓ eſthonor eius. Iuxta illud Psͣ. Honor regis iudicium diligit. Uel Potens eſt in honore/ pręſtando dignusnō in contumeliam. ij. Corꝭ. x. c. Si amplius aliquid glo.riatꝰ fuero de poteſtate noſtra quā dedit nobis dn̄s in ędficationē veſtram non erubeſcam. d ¶ Et/ qͣꝫuis talis ē/ nōeſt maior illo qui timet deum/ virtute apud deum: licet ſuperior ſit poteſtate apud homines. Eccͣs. iiij. d. Melior eſt puer pauper ⁊ ſapiens rege ſene ⁊ ſtulto qui neſcitprouidere in poſterū. e ¶ Seruo ſenſato liberi: id eſtfilij natura: f ¶ Seruient: ad litterā. Sępe euenit hocꝙ ignobilis genere/ nobilis tn̄ fide/ moribꝰ ⁊ ſcientia/ nobilibus pręfertur. Prouerb̓. xvij. a. Seruus ſapiens dn̄abit̉filijs ſtultis: et inter fratres hęreditatem diuidet: vt patet īiepte: Iudicꝭ. xj. b. Et in hieroboā. iij. Regꝭ. xj. f. Ideodicitur Prouerb̓. xj. d. Qui ſtultꝰ eſt ſeruiet ſapienti. Gen.xxv. c. Maior ſeruiet minori. g ¶ Et vir prudens qſcit diſcernere ⁊ eligere inter bonū ⁊ malū. h ¶ Et diſciplinatꝰ verbo vel verbere: ¶ No murmurabit correꝑtꝰ: ſic̄ dauid correptꝰ a nathan nō murmurauit/ ſed dixit: peccaui dn̄o. ij. Regꝭ. xij. d. Et Iob. xxxiij. d. Si reſpiciet deꝰ hoīem et dicet: peccaui ⁊ vere deliqͥ: ⁊ vt era digͥſtion recępi. De hoc d̓r

Al̓. ⁊dn̄s

ᵇ Al. pin

Al̓. ſpotentēD

Prouer. 17. 1.

Psͣ. .9.

Gen.1. 2.

Psͣ .38.

Moraliter

Ps .111.