Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.V

I Egō dormio ⁊ cor meū vigiS lat. Uōx dilecti mei pulſantis: Apēri mihi ſord̓r meaſͦ amica̓ mea/ colūba mea/ immaculata mea: quia caputn meū ple̓num eſt rore/ et cinIcinni mei guttis noctium.

Chariſſimos ꝟo: qꝛ care empti: Iuxͣ illd̓ apl̓i. j. Corꝭ. vj. d.Empti enim eſtis p̄cio magno ⁊cͣ. a Ego dormio ⁊cͣ.Nox eſt ſponſę ſupra a ſponſo ad inebriationē inuitatę: quę iāa ſe inebriatā vſqꝫ ad ſomnū reſpōdet. Mos em̄ eſt ebrij ꝙ libēter dormit. Dicit ergo: Ego dormio .i. exteriꝰ cōtemplationi vaco ab impetu ꝑſecutionū / a ſtrepitu actionū / a corꝑali ſollicitudine quieſco.b Et cor meum vigilat/ vt plusbibat deſiderās .i. rōnis ⁊ intentiōis oculus ne tꝑe quietis fallat̉ laborat. Soporiſte eſt mētis exceſſus ⁊ alienatio a carnisillecebris/ a mūdi ſpectaculis: quo ſopitaaīa fidelis ampliꝰ vigil efficit̉ in ſpiritualiamore: bonus ſomnꝰ ⁊ dulcis/ in quo dormiēdo aīa vigilāti corde deū cōtemplat̉:vn̄ dulcis ſomnꝰ ⁊ vigilię fęlices. Fęlicit̓obdormniuit ioſeph cui in ſomnis reuelatūē ꝯcęptū marię de ſpūſancto eſſe: Matth̓ .j. d. Fęlices fuer̄tpaſtoꝝ vigilię: qͥbꝰ vigilias noctꝭ cuſtodiētibꝰ ſaluator mūdinatꝰ annūciat̉: Lucꝭ. ij. b. Somnꝰ ecōtra maloꝝ malꝰ ē ⁊ vigilię īfęlices. j. Theſſal̓. v. b. Qui dormiūt nocte dormiūt ⁊cͣ.Ideo dr̄ Iohel̓. j. b. Exꝑgiſcimī ebrij ⁊ flete ⁊cͣ. Et nota ꝙ ēſopor obedientię: de qͦ Gen̄. ij. d. Immiſit dn̄s ſoporē in adā⁊ tulit vnā de cōſtis eiꝰ: ⁊ ędificauit eā ī mulierē. Una de coſta dormiētꝭ tollit̉: cū cor ad dei mādata ꝑ obediētiā aꝑit̉. Ethęc in mulierē ędificat̉: cū in ędificatiōe bonoꝝ ipſa mulier .i.aīa ꝑ filioꝝ generationē ſaluat̉. Itē eſt ſopor p̨̄ſcīę: de qͦ Gen̄.xv. c. Sopor irruit ſuꝑ abrā ⁊cͣ. Cui ī ſomno iſto dictū ē: Scito p̨̄noſcēs ꝙ ꝑegrinū futurū ē ſemē tuū ⁊cͣ. Hic ſopor a deoīmittit̉: cū gr̄a ad p̨̄ſcientiā dat̉. Itē deuotiōis: de qͦ Gen̄. xx.viij. c. Dormiēs iacob vidit in ſomnis ſcalā ſtantē ſuꝑ t̓rā ⁊cacumē illiꝰ tāgēs cęlū: angelos qͦꝫ dei aſcēdētes ⁊ deſcēdētesꝑ eā. Itē ꝯtēplatiōis: qn̄ .ſ. hō cū apl̓o vſqꝫ ad tertiū cęlū rapir̉. ij. Corꝭ. xij. a. Hic ſopor ſignificatꝰ ē/ vbi diſcipulis ī nauigādo laborātibꝰ dn̄s dormiebat ī mari: Matth̓. viij. c. Inhoc qͣdruplici ſomno ē inuenire aīaliū quietē ⁊ virtutē. In pͥmo ſenſualitas ne p̨̄ualeat rōni ī ſeruitutē redigit̉: ī ſecūdo nerecalcitret caſtigat̉: in tertio deijcit̉: ſed ī quarto ꝓcul abijcit̉.Itē eſt ſopor ꝓuidētię: in qͦ pharao vidit ſomnū ſpicaꝝ ⁊ vaccaꝝ: Gen̄. xlij. a. Itē fęlicꝭ expectatiōis: vt fuit ſomnꝰ ioſephcū vidit in ſomno manipulos fratrū ſuoꝝ adorare manipulūſuū. Itē ſolē ⁊ lunā ⁊ vndecim ſtellas adorare ipſū. Itē reuelatiōis: vt fuit ſopor nabuchodonoſor/ qn̄ dixit ei Daniel. ij.g. Deus reuelauit regi ⁊cͣ. Itē cautelę: vt ille in quo vidit nabuchodonoſor arborē ⁊ audiuit: Succidite arborē ⁊ p̨̄ſciditeramos eiꝰ: Daniel̓. iiij. b. Itē ſpeculatiōis: vt ſopor danielisqn̄ vidit qͣttuor beſtias: ꝑ qͣs qͣttuor mūdi regna ſignificabāt̉in quibꝰ ipſiꝰ mūdi vanitatē ⁊ mutabilitatē attēdit. Itē ſoporſtudij. iij. Regꝭ. iij. b. habet̉ ꝙ ſalomō dormiēdo ſapiētiā accępit. Psͣ. Si dormiatis inter medios cleros ⁊cͣ. De omībꝰſomnis dicit ſponſa: Ego dormio ⁊cͣ. Vt aūt on̄dat ꝙ detali ſomno loqͥt̉ qͥ cordis vigilias nō tollit addit: b Et cormeū vigilat. Sūt em̄ quidā ſomni qui ⁊ ipſū cor faciūt obdormire: vt ſopor tędij qͦ obdormiuit helias/ fugiens iegabeſſub vmbra iuniperi. Fugiēti em̄ luxuriā ⁊ carnis petulantiā ꝑmortificationē carnis/ ſępe tędij ſomnꝰ occurrit: ⁊ tūc neceſſariꝰ eſt angelꝰ dei gr̄a a ſomno iſto excitās: ⁊ panē ſb̓cinericiū⁊ vas aquę oſtēdēs. iij. Regꝭ. xix. a. Item ſopor deſꝑatiōis:de q Matth̓ .xxvj. d. Inuenit eos dormiētes: Erāt em̄ oculi eoꝝ intellectuales .ſ. grauati/ ſopore deſꝑatiōis ⁊ diffidētię.Itē eſt ſopor negligētię quo dep̄ſſus erat ionas in inferiorinauis ꝑte: ⁊ tūc nauis ꝑiclitabat̉ ꝯteri. Periclitat̉ nauiſ eccl̓ięſopore negligētię torpēte p̨̄lato. Itē ſopor īprouidētię: quotenebant̉ milites/ qͥ reſurgentē dn̄m ꝑdiderūt: Matth̓. vltꝭ. c.Cales ſomni cor ipſū faciūt obdormire: qͥs admonet/ cū dic̄:Et cor meū vigilat. Et attēde ordinē: qꝛ pͥus inebriatio:oſt ſomnus: poſt quē iterū vigilię. De his vigilijs habet̉ inPsͣ. Anticipauerūt vigilias ocl̓i mei ⁊cͣ. Et alibi: Uigilaui ⁊factꝰ ſū ⁊cͣ. Et de muliere forti: Prouer. vltꝭ. b. De nocte ſurrexit ⁊cͣ. Sed ml̓ti ſūt qͥ credūt ꝙ cor ipſoꝝ vigilet: qd̓ tn̄ ē ſobore dep̄ſſū: Iō dr̄. j. Corꝭ. x. c. Qui exiſtimat ſe ſtare videat

ne cadat. Ul̓ pōt hͦ ex poni de ſomno corporis ẜm ꝙ diſcipulis dicit dn̄s/ Matth̓. xxvj. d. Uigilate ⁊ orate vt nō intretisin temptationē: Spiritus quidē ꝓmptus eſt: caro autē infirma. Et ꝙ ita dormiam ꝙ cor meū vigilet/ patet: quia eccec Uox dilecti mei pulſantis. Mos eſt ſolliciti cumdormit ꝙ ſtatim audit vocantem vel pulſantē. c Uox/ gͦ .i. inſpiratio: d Dilecti mei qua me ad laborē inuitat/ facta eſtad cor meū qd̓ vigilat: vel ad me dormiētē ne me nimis aſſecure in ſomno: ꝙ torpere ſic īcipiā. Hęc ē illa vox de qͣ dictū ēEzech̓. iij. f. Fili homīs egredere in campū ⁊cͣ. Dilecti dicit/ vt innuat ꝙ ex dilectiōe eā euigilet/ nō ex ira vl̓ indignatiōe.q. d. licꝫ me ī ſomno ꝯtēplatiōis inqͥetet: tn̄me ex dilectiōe euigilat: Ꝙꝛ aūt ad vocēdilecti n̄ ſtatī euigilat aīa amās qͥetē ꝯtēplatiōis ⁊ ociū addit: e ¶ulſātis/ vtraqꝫ .ſ. manu .i. tā bn̄ficijs qͣꝫ flagellis. Actꝭ. xij. a. Percuſſoqꝫ latere petri excitauiteū/ dicēs: ſurge velocit̉ ⁊cͣ. Ad oſtiū nr̄m pulſat dn̄ſ cū noſ adꝓfectū ꝟ̓tutū excitat/ cū ꝓmiſſis gaudijs admonet de regniacqͥſitiōe. Apocꝭ. iij. d. Ego ſto ad oſtiū ⁊cͣ. Pulſat gͦ dicēs: ſAperi mihi ⁊cͣ. Ouobꝰ modis pulſanti dn̄o aꝑimꝰ: cū illicor nr̄m ad ſuſcipiēdū īcrementū eiꝰ q̨̄ cū habemꝰ pādimꝰ: vl̓cū ꝑ p̨̄dicationē ad ſuſcipiēdū timorē dei vl̓ amorē cor ꝓximiaꝑimꝰ. Aꝑi/ gͦ mihi/ de virtute in virtutē in cordis dilectiōeeundo. Eſa. xlv. b. Aꝑiat̉ t̓ra ⁊cͣ. Item/ aꝑi mihi/ ꝑ p̨̄dicationē corda auditoꝝ vt intrē ⁊ cū eis cęnē ⁊ ipſi mecū: Apocꝭiij. d. Hęc aꝑtio fit ſurgēdo ab ocio ⁊ p̨̄dicatiōi inſtādo. ij. Corinth̓. ij. c. Cū veniſſē aūt troadē ꝓpt̓ euāgeliū chriſti: et oſtiūmihi aꝑtū eſſet ⁊cͣ. Et ꝙ aꝑire debeat/ multas enumerat cauſas. g Soror mea/ qͣſi cohęres mihi ī regno ⁊ libera: vl̓ ſimeā fecerit volūtatē: Iuxta illud Matth̓. xij. d. Qui feceritvolūtatē pr̄is mei qͥ ī cęlis ē: hic mihi pr̄ ⁊ mr̄ ⁊ frat̓ ⁊ ſoror ē.h Amica mea/ iugū .ſ. ſeruitutis egreſſa: et arcanoꝝ meoꝝꝯſcia facta: ẜm qd̓ dr̄ amicꝰ/ qͣſi animi cuſtos. Ioh̓. xv. b. Iānō dicā vos ſeruos ⁊cͣ. vos aūt dixi amicos ⁊cͣ. Uel amicaſi velis qd̓ volo: ẜm qd̓ dic̄ ph̓us: ꝙ vera amicitia ē idē velleidē nolle. i Colūba mea/ ſimplex .ſ. carēs felle inuidię: etdono mei ſpūs illuſtrata: nec ꝑiclitari timeas ſi mihi aperias.Nā quāto plures ſocios habuerꝭ: tāto magꝭ cauta erꝭ: ⁊ vnbrā accipitris leuiꝰ ꝑcipies. k Immaculata mea: qꝛ ſāguīs mei flumīe lota. Ul̓ Soror mea/ ī incarnatiōe: amica/ in paſſiōe: colūba in ſpūſſancti ꝑcęptiōe: īmaculataī baptiſmi lotiōe. Merito aūt ſibi aꝑiri poſtulat: qͥ pͥus ⁊ ipſeaꝑit ⁊ nō pulſāti. De aꝑiēdo pulſanti dicit̉ Lucꝭ. xj. b. Pulſate ⁊ aꝑiet̉ vob̓. Sed etiā de nō pulſantibꝰ habet̉ Lucꝭ. vltꝭ.g. ꝙ aꝑuit illis ſenſū vt intelligerēt ſcpͥturas. Psͣ. Aꝑi os tuū⁊ īplebo illd̓ Ezech̓. iij. a. Aꝑuioſ meū ⁊ cibauit me volumīe⁊cͣ. Ꝙͣdiu aūt qͣꝫqꝫ iufatigabilit̓ pulſauerit/ inſinuat ſubdens:l Quia caput meū plenū ē rore ⁊cͣ. qͣſi tādiu ſteti exͣpulſās ad intradū nocturno rori ⁊ pluuię expoſitꝰ ꝙ caputmeū ⁊cͣ. Vel ꝑ caput ſpōſi fidē: ꝑ rorē t̓renā fęlicitatē. Caput/ gͦ meū plenū ē rore: qꝛ fides refriguit t̓renoꝝ amore.n ¶Et cincuni .ſ. capilli criſpi .i. fides amore inuicē colligatichriſto capiti adhęrētes: pleni ſūt/ o Guttis noctiū .i. patiunt̉ frigora ꝑſecutionū ⁊ tēptationū dęmonū vel īpioꝝ hominū. Uel l Caput .i. p̨̄lati: m Plenū ē rore .i. abūdatdiuitijs ⁊ delitijs huiꝰ ſęculi: q̨̄ ſūt qͣſi quidā ros cito arefactꝰ.Oſee. vj. b. Miſcd̓ia vr̄a qͣſi nubes matutina: ⁊ qͣſi ros maneꝑtrāſiēs. n¶ Et/ ideo cincīni .i. ſubditi/ pleni ſūt: o Guttꝭnoctiū .i. tēptationū ⁊ pctōꝝ ⁊ delitijs: vt. sͣ. Ul̓ cincini .i.clauſtrales ⁊ religioſi: Guttis noctiū .i. curis tꝑaliū ⁊ litigijs: ꝓpter qd̓ ſtat foris rex aꝓpria ciuitate ꝓſcriptꝰ: pontifexa ſua eccl̓ia excōicatꝰ: dn̄s a domo ſua eiectꝰ: ſpōſꝰ a ſuo thalamo excluſus: Ideo ſpōſę clamat pulſās ⁊ dicēs: Aꝑi ⁊cͣ.Ul̓ iō aꝑi vt te irrigē ⁊ fęcūdē: Quia caput meū ⁊c̄i.diuinitas: m Plenū ē rore .i. gr̄a oīmoda a qͣ ros gr̄ę fluitad mēbra. Ioh̓. j. b. De plenitudīe eiꝰ oēs accępimꝰ ⁊cͣ. Ei em̄datꝰ ē ſpūs/ n̄ ad mēſurā: Ioh̓. iij. d. etiā ẜm hūanitatē: Un̄eni ſūt/ o. Guttisſb̓dit: n¶ Et cincini mei .i. hūanitanoctiū .i. ſtillis

ex ſepor

Sen. 37.

Psͣ .80.

Psͣ. 67.

ds. 101.

t 3