Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.X

gPrecioſior ē ſapīa pl̓iaqꝫgloria ad tp̄s ſtulticia. Corſapiētis in dēxtera eiꝰ: et corſͦ ſtulti ī ſiniſtra illiꝰ. Sed ⁊ invia ſtultꝰ ambulans: cū ipſē

l inſipiēs ſit/ oēs ſtultos ęſtimat. Si ſpiritus poteſtatemo habētis aſcenderit ſuper te:h̓ locum tuum ne̓ dimiſeris:s qꝛ curatio ceſſare faciet pec-

a Precioſior ē ſapīa paruaqꝫ gloria ad tp̄s ſtulticia. Duobꝰ modis exponit̉ hͦ: vt vident̉ innuere q̨̄dā gloſule. Primo vt ſapīa ⁊ gloria ſint noīatiui caſus/ ⁊ ſtulticia ablatiui. Et dicit̉ ſtulticia ad tp̄s/ gloriola arrogātiū de oſtētatione ſapīę ꝓcedēs. E d̓r ſtulticia ad tp̄s: qꝛ modico tꝑe durat. Vnde Iob. xx. a.Hoc ſcio a pͥncipio exquo poſitꝰ ē hō ſuperterrā ꝙ laus imꝑiorūbreuiſ ſit: ⁊ gl̓ia hypocritę adinſtar puncti.Hac igit̉ ſtl̓ticia .i. ſtulta ⁊ ſtultę oſtētatiōisgl̓iola: a Precioſior ē ſapīa paruaqꝫ gloria .i. gl̓iatio breuis quā ſctī hahent in ſapīa. Quę d̓r parua gloria: qꝛ limites ꝓprię ꝯſciētięnō excedit. Un̄. ij. Corꝭ. j. c. Gloria nr̄a hęc ē: teſtimoniū cōſciētie nr̄ę. Nihil gͦ alid̓ vult dicere ſalomon ẜm hāc expoſitionē: niſi ꝙ melior ē gloria ꝓprię ꝯſciētię: qͣꝫ vana gl̓ia laudishumanę. Uel ſic: a Precioſior ē ſapīa paruaqꝫ gloria .i. ſapīa ⁊ gloria paruuloꝝ .i. humiliū/ p̄cioſior ē apud deum: d Stulticia ad tēpus .i. gaudio mūdi breui ⁊ modico: qd̓ eſt ſtulticia: qꝛ ſtultū reddit poſſeſſorē ſuū. Vnde. sͣ.ij. a. Riſū reputaui errorē: ⁊ gaudio dixi/ qͥd fruſtra deciꝑis?vbi Glo. Decipiūt̉ qui carnis gaudia ſequūt̉: ⁊ ꝑpetuū putant qd̓ fugit velut vmbra. Prouerb̓. xv. c. Stulticia ē gaudiū ſtulto .i. gaudiū ſtulti ſtulticia. Sed qͥd mirabile dixit inhͦ ſalomō ꝙ ſapīa p̄cioſior d̓r qͣꝫ ſtulticia: qͥs dubitat de hoc:Sed hoc iō dixit: qꝛ ſtulticia ꝑfert̉ ſapīę a maiori ꝑte hoīm:Stultoꝝ enī infinitꝰ eſt numerꝰ. sͣ. j. d. Itē ſapīę bonitas ignota ē: ſtulticia ꝟo velut ſomniū illudit ſtultis. Itē ſapīa moleſtias ⁊ labores videt̉ hr̄e: ſtulticia ꝟo iocunditatē ⁊ quietē:et iō pręfert̉ ſtulticia ſapīę. Et tn̄ totū ecōtrario ē: qꝛ ſapientia tota ſuauis ē: qd̓ etiā īdicat nomē eius qd̓ dicit̉ a ſapore.Un̄ Eccͣj. vj. c. Sapīa doctrinę ẜm nomē eius ⁊ nō in multꝰē manifeſta. Illud etiā modicū laboris qd̓ hꝫ/ fructū facit celerrimū. Vn̄ Prouerb̓. iij. b. Primi ⁊ puriſſimi fructus eiuſ.Si pͥmi: gͦ ante illos nulli. Itē Eccͣj. vj. c. Accede ad ſapīamet ſuſtine bonos fructus illiꝰ: in opere enī ipſiꝰ parū laborabis ⁊ cito edes de generatiōibꝰ illiꝰ. Nō eſt credēdū cęcis deluce ſapiētię: nec de ſuauitate eiꝰ cōſulēdę ſūt fauces porcoꝝ:nec de eiꝰ veritate phantaſię ſomniātiū. His enī tribꝰ vitijslaborāt ſtulti: ⁊ iō ſapīam deſpiciūt ⁊ p̨̄ponūt ei ſtulticiā. Un̄Prouer. j. c. Vſqꝫ qͥ ꝑuuli diligitꝭ īfantiā: ⁊ ſtulti ea q̨̄ ſibi ſūnoxia cupiēt/ ⁊ imprudētes odibūt ſcīam? Itē ſic: a Precioſior ē ſapīa: q̨̄ deſurſū ē/ b Paruaqꝫ gloria .i. modica vel nulla laus: c Ad temꝑᵐª: qꝛ iuſti paruā hic habētgl̓iā: ſꝫ ī futuro habebūt magnā. Tal̓ inquā ſapīa cū modicagl̓ia: p̄cioſior ē d Stulticia .i. qͣꝫ ſapīa mūdi: q̨̄ ſtulticia ēapud deū: vt d̓r. j. Corꝭ. iij. d. Scd̓o legit̉ vt ſapīa ⁊ gl̓ia ſintablatiui caſꝰ/ ⁊ ſtl̓ticia noīatiui. Hoc modo: d Stulticiaad tēpꝰ .i. ſapīa ſctōꝝ: q̨̄ ſtl̓ticia videt̉ ad tp̄s: Iuxͣ illd̓ Iol̓xij. a. Deridet̉ iuſti ſimplicitas: lampas ꝯtempta apud cogitatiōes diuitū: parata ad tp̄s ſtatutū. a Pręcioſior ē ſapientia paruaqꝫ gloria .i. momētanea ſapiētia ⁊ gl̓ia huius mūdi. Vnde. j. Corꝭ. j. c. Perdam ſapientiā ſapientiū: etprudentiā prudētiū reprobabo. Et ſumit̉ de Eſa. xxix. e. EtAbdia .j. c. e Cor ſapientis ī dextera eiꝰ .i. ſapiēs nitente cogitat de ęternis: et qualit̓ veniat ad dexterā iudicisStatuet enī oues a dextris: hedos ꝟo a ſiniſtris: Matth̓.xxv. c. g ¶Et cor ſtulti ī ſiniſtra illiꝰ .i. ſtultꝰ ſemꝑ cogitat de mūdanis. Ꝙ aūt ꝑ dexterā intelligant̉ ęterna: ⁊ ꝑ ſiniſtram tꝑalia: legit̉ Prouerb̓. iij. b. Longitudo dierū in dextera eiꝰ: ⁊ in ſiniſtra illiꝰ diuitię ⁊ gloria. Item Matth̓. vj. a.Neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dexerta tua .i. ea q̨̄ facis/ fac ꝓęternis: et hͦ neſciat ſiniſtra .i. nō oꝑare ꝓ tꝑalibꝰ. Un̄ Prouerb. iiij. d. Auerte pedē tuū a malo: vias enī quę a dextrisſunt nouit dn̄s: peruerſę ꝟo ſūt q̨̄ a ſiniſtris ſūt. Itē Cantꝭ. ijb. Lęua eiꝰ ſub capite meo: ⁊ dextera ipſiꝰ amplexabt̉ me. q.b. ſponſa: tꝑalia dat mihi ſponſus ad ſuſtētationē: ęt̓na verodabit ad delectationē. Itē qꝛ dextera fortior pars ē ⁊ ad agē

dum expeditior: ſiniſtra ꝟo infirmior: iō dicit: e Cor ſapientꝭ ī dextera eiꝰ .i. in eis q̨̄ ſunt ſtrenuitatꝭ ⁊ virtutis.In illis habet ſapiēs intellectū ꝑ ſollicitudinē: ⁊ affectū ꝑ delectationē. g Et cor ſtulti ī ſiniſtra illiꝰ .i. in eis q̨̄ ſuntinfirmitatꝭ ⁊ ignauię. Un̄ ſaiētes ambidextri ſūt: ſicut legit̉de aioth: Iudic̄. iij. b.Stl̓ti ꝟo ambiſiniſtriſunt: qꝛ oīa oꝑa eorūīfirma ſūt. Itē Mat.vj. c. d̓r Ubi ē theſauruſ tuꝰ: ibi ē ⁊ cor tuū.Iō qꝛ ſapiēs theſaurū ſuū habet in dextera: ſtultuſ vero in ſiniſtra: dicit eccleſiaſtes: e Cor ſapiētꝭ .i. cogitatio ⁊ deſideriū. f In dextera eiꝰ .i. in ſpūalibꝰ ⁊ ęternis: q̨̄ ad dexterā ꝑtinet. g Et cor ſtulti ī ſiniſtra illiꝰ .i. in tꝑalibꝰ etcaducis. h Sed ⁊ ī via/ inferni i Stultꝰ ambulāsd̓ vitio ī vitiū: qꝛ neſcit qͥeſcere: k Cū ipſe inſipiēs ſit .i.pctōr: palatū cordis habēs īſipidū: l Oēs/ etiā ſapiētes:ſtultos ęſtimat. Sic̄ noctua aues diei iudicat cęcas: qꝛ nōvidēt de nocte: ⁊ porcꝰ alia aīalia iudicat palatū hr̄e inſipidūet nares fetidas/ eo ꝙ illis deſipiāt ⁊ feteāt ſtercora/ q̨̄ ſibi ſapiūt ⁊ redolēt: ſic ſtulti in ſua ſtulticia obſtinati/ ſapiētes ſtultos ęſtimāt/ ⁊ ſe ſapiētes affirmāt: Et hͦ eſt: qꝛ ſtulticiā ſapīaꝫcredūt eſſe: ⁊ ecōuerſo. Sicut baculꝰ rectꝰ videt̉ fractꝰ ī aquāpoſitꝰ ꝓpt̓ reflexionē vmbrę: ⁊ domꝰ ⁊ arbores ⁊ hoīes ⁊ cęterę altitudines quę vident̉ ſuꝑ aquā vident̉ eſſe reuerſę ꝓpt̓vmbrę reuerſionē in qua ⁊ ꝑ quā vident̉: ⁊ in ſpeculis ꝯcauisdextera vident̉ ſiniſtra ⁊ ecōuerſo: ſic ⁊ a ſtultis oīa vident̉ ꝑuerſa. Ex vitio enī ſtulticię ſuę ſub qͣ ⁊ ꝑ quā vidēt ⁊ iudicantola/ vident̉ eis res alteriuſmodi eē qͣꝫ ſint: ſic̄ ex vitio vmbręſiue imaginis ſub qͣ ⁊ ꝑ quā vidēt̉ res: qꝛ ī ſe ꝑuerſa ē ⁊ reuerſa: iō res ipſę vident̉ ꝑuerſę ⁊ reuerſę. Et hoc eſt qd̓ d̓r Prouerb̓. xij. c. Uia ſtulti recta in oculis eius. Et qͣre hoc: niſiquia diſtorto viſu intuet̉ eaꝫ? Un̄ Prouerb̓. xxj. a. Lucernaimpioꝝ peccatū. Et ideo hac lucerna bonū videt̉ peccatum:et pctm̄ bonū. m Si ſpūs poteſtatē habētis: intrāſitiue lege .i. ſpiritꝰ īmūdꝰ pͥnceps mūdi rector tenebrarū poteſtatem habēs in filios diffidentię .i. qui diffidūt vel de qͥbꝰdiffidit̉: o. Aſcenderit ſuper te .i. aſcēdere voluerit/ praua ſuggerēdo: p Locum tuū .i. ſtationē fidei/ ſpei/ charitatis/ cęterarūqꝫ virtutū: q Ne dimiſeris/ acqͥeſcendoei: vel ꝯſentiēdo eius ſuggeſtioni. Apocl̓. iij. c. Tene qd̓ habes vt nemo accipiat coronā tuā. Vel ſic: m Si ſpiritpoteſtatē habentis .i. malignus ſpūs: o Aſcenderitſuꝑ te .i. ī temptatiōe p̨̄ualuerit ſuperior te effectꝰ: p Locum tuū quē debes habere in collegio ſanctoꝝ: quem tibiprioribꝰ operibꝰ pręparaſti: qi Ne dimiſeris deſperādo de reditu. q. d. reſiſte primę ſuggeſtiōi: cui ſi forte ꝯſenſeris ⁊ etiam oꝑe cōpleueris/ ne deſperes: r Quia curatiopęnitētialis medicinę: s. Ceſſare faciet peccata maxima .i. actus malos ne fiant. Et ideo reſiſtendū eſt ſuggeſtioni ⁊ ꝯſenſu/ ne ꝓcedāt vſqꝫ ad actū. Eccͣj. xj. d. Malicia vniꝰhorę obliuionē facit luxutię maxīę. Uel r Curatio ceſſare faciet pctā maxima. q. d. pęnitētia curat oīa peccata .ſ. cordis/ oris/ oꝑis: ⁊ ſanat aīaꝫ. Itē Eccͣj .xxxj. a. Infirmitas grauis ſobriā reddit aīaꝫ. Et licet diabolus aliqn̄ preualuerit nō eſt deſꝑandū: qꝛ ꝑ pnīaꝫ pn̄t recuꝑari amiſſa. Ethͦ ē qd̓ legit̉ Ecc̄i. ij. b. Qui timetꝭ deū credite illi ⁊ nō euacuabit̉ merces vr̄a: qͥ timetꝭ deū ſperate in illū: ⁊ ī oblectationeꝫveniet vob̓ miſcd̓ia: qͥ timetꝭ deū diligite illū ⁊ illūiabūt̉ corda vr̄a. Tres ꝟtutes theologicas ponit/ ſine qͥbꝰ nō ē pnīa.Ul̓ ſic: m Si ſpūs .i. ſi īdignatio. Simile Gen̄. vj. a. Nōꝑmanebit ſpūs meꝰ ī hoīe/ qꝛ caro ē. n¶ Ptātē habētꝭ .i.alicuius magnatis: o Aſcenderit ſuper te opprimēs ⁊conculcans te iniuſte. p Locum tuum/ quem tibi dominus pręparauit in gloria: ſicut ipſe dicit Ioh̓. xiiij. a. Uado vobis parare locum. q Ne dimiſeris/ cedendo tribulationibus per puſillanimitatem: vel murmurado per impatientiam: aut vindicādo te per ſuperbiam. Hoc autem molit̉diabolus vt .ſ. ꝑ tribulatiōes

ꝓua