Ca.VII
Nē obſtupeſcas: ne impiec agas multū: et noli eſſe ſtuldtus ne̓ moriaris in temporeē non tuo. Bonū ē te ſuſtētaſꝫ re iuſtū: ſēd ⁊ ab illo neͣ ſub-hͦ trahas manū tuā: quia qui
deū timet nihil negligit. Sainpiētia cōfortauit ſapiētē: ſuꝑn̄ de̓cē pͥncipes ciuitatis. Noo eſt em̄ hō iuſtꝰ in t̓ra: qͥ faciatꝑ bonū ⁊ nō peccet. Sed ⁊ cūctis ſermonibus qui dicunt̉
a ¶ Ne obſtupeſcas .i. ne ita admireris oīa: vt a bono toroeſcas. q. d. ī omni oꝑe tuo tene modū. Vel ne obſtupeſcas .i. ſtupidꝰ fias .i. īſenſibilis: qd̓ fit longa ſtimulatiōe peccati: ſicut nates aſinorū longa ſtimulatione inſenſibiles factęſunt: ita vt non ſentiāt punctiōes.eli ne obſtupeſcas .i.ne ſtupidꝰ fias fructūīmaturū comedēdo .i.in hac vita delectationes et quietē q̨̄rendo.Hiere. xxxj. e. Oīſ hōqͥ comederit vuā acerbā obſtupeſcēt dēteseius. b ¶ Ne impieagas multum .i. nemultiplices peccata:vel ne diu ꝑmaneas in pctō. Ecc̄i. xvij. d. Ne dormieris ī errore īꝑiorū: ante mortē ꝯfitere. Vl̓ multū impie agit: qͥ pctānegligit. Prouer. xviij. a. Impiꝰ cū venerit ī ꝓfundū vitioꝝꝯtemnit. Itē ml̓tū impie agit: qui ſine pudore peccata cōmittit. Hiere. iij. b. Frons meretricis facta ē tibi: erubeſcere noluiſti. Item impie multū agit: qui peccata ſua publicat. Eſa.iij. b. Peccatū ſuū qͣſi ſodoma p̨̄dicauerūt: nec abſconderūt.Itē multū impie agit: qui corectionē odit. Prouerb̓. xxix. aUiro qͥ corripientē ſe dura ceruice cōtemnit: repētinꝰ ei ſuꝑueniet interitꝰ: ⁊ eū ſanitas nō ſequet̉. Ul̓ ſic ⁊ meliꝰ. a¶ Nobſtupeſcas .i. ne ſtupido corde peccata alioꝝ videas velaudias .i. ne inſenſibilis ſine c̨elo ⁊ compaſſiōe fias ad alienapeccata. b ¶ Ne imꝑie agas multū .i. ne nimis ſeuereaut rigide arguas pctōres: ne dum ſanare intēdis vitā extinguas. c¶ Et noli eſſe ſtultus .i. ſtans altus ꝑ ſuꝑbiā: velin his q̨̄ dei ſunt ignarꝰ. de Ne moriaris in tēpore nōtuo .i. morte ſubita vl̓ īmatura: ſicut dathan ⁊ abiron: quosviuos t̓ra abſorbuit: Numeri. xvj. e. De hoc dicit Psͣ. Utri ſanguinū ⁊ doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. e ¶ Bonūeſt te ſuſtētare iuſtū corꝑaliter et ſpūaliter. Ecci. iiij. a. etxij. a. Deſudet elemoſyna in ſinu tuo donec inuenias iuſtumcui des. f ¶ Sed ⁊ ab illo .i. alio qͣꝫuis īiuſto: g. ¶ NNe ſubtrahas manū tuā: ſed ſi potes ⁊ ſufficis/ omnibꝰ ſubueni.Lucꝭ. vj. e. Omni petēti te tribue. Gal̓. vj. c. Dū tempꝰ habemꝰ oꝑemur bonū ad oēs: maxīe autē ad domeſticos fidei.Nec eſt cōtrariū qd̓ Ecc̄i. xij. a. dicit̉: Da bono ⁊ nō recęꝑispeccatorē: Benefac hūili: ⁊ nō dederis impio. Intelligit̉ em̄impio .i. impietati: Sic̄ illi qͥ dāt hiſtrionibꝰ ꝓpter hiſtrionatū/ non ꝓpter neceſſitatē. Un̄ Hieroꝰ. Hiſtrionibꝰ dare/ nihilaliud ē qͣꝫ dęmonibꝰ īmolare. Vl̓ aliter: e Bonū eſt te ſuſtentare iuſtū .i. frequēter ſuſtinere arguentē te/ ⁊ corripiētem/ et flagellantem. Psͣ. Corripiet me iuſtus in miſcd̓ia ⁊cͣ.f ¶ Sed et ꝓpter hͦ qͥ te arguit et corripit ⁊ flagellat: ab illone ſubtrahas manū tuā .i. ſeruitiū vel ſubſidiū tuū: īmotanto feruētior eſſe debes in eiꝰ exhibitiōe: quāto ille ſollicitior eſt in tui curatiōe: h ¶ Quia qͥ deū timet: qui plultſuꝑ bonos ⁊ malos: Matth̓. v. g. i ¶ Nihil negligit .i. omnibꝰ ſine reſpectu ꝑſonaꝝ bn̄ facit .i. generalit̓ oībꝰ indigētibꝰ:vel ſine accęptiōe ꝑſonę/ nō attēdens affectū carnis. Timorem̄ dei ſollicitator ē inſtantiſſimꝰ ⁊ cuſtos vigilātiſſimꝰ: qͥ pigriciā ⁊ negligentiā inſtanti ſtimulatiōe excludit. Securitasmater eſt negligētię: ſicut timor mater diligentię. Diligentiaaūt ī quattuor cōſtit .ſ. ī ſtudio/ labore/ ſūptu/ tꝑe. Un̄ diligēsē qͥ iſta qͣttuor adhibet ꝓut magnitudo rei reqͥrit. Negligēsꝟo dicit̉: qui vnū iſtoꝝ qͣttuor omittit. Seneca. Turpiſſimaeſt iactura quę ꝑ negligentiā fit. Hięre. xlviij. b. Maledictusqui opus dei facit negligēter. k ¶ Sapiētia cōfortauitſapientē poſſeſſorē ſuū: n ¶ Suꝑ decē pͥncipes ciuitatis .i. plus qͣꝫ omnes pͥncipes mundi. Nomīe em̄ denarijvniuerſitas deſignat̉: quia vltimus numerꝰ eſt. Unde Iobxix. a. En decies cōfudiſtis me. Itē nomine ciuitatis accipit̉mūdus. Unde Oſee. xj. c. Deꝰ ego ⁊ nō homo: ī medio tuiſanctꝰ: ⁊ ciuitatē nō ingrediar. Eſt ergo ſenſus ad litterā: Sapientia cōfortauit ſapientē ſuꝑ decē pͥncipes ciuitatis .i. ſuꝑ omnē fortitudinē mūdi armatū: qꝛ in omnibꝰ periculis reddit intrepidū. q. d. ſapiēs ſis nō ſtultus: qꝛ ſapiētia
VIImelior ē fortitudine corꝑali. Ul̓ ſic ẜm Hiero. gi Ne ſubtrahas manū tuā .i. nō te excuſes pauꝑtate .i. ſi nō potesrebꝰ ſb̓ueni ſapiētia: Quia k ſapiētia cōfortauit .i. fortēfec̄ m ¶ Sapiēte ſuꝑ decē pͥncipeſ ciuitatꝭ .i. plꝰ qͣꝫ poſs ſuis. Myſtice: k Sapisſent oēs diuites mtia/ increata: l Cofortauit: id eſt fortēintus ⁊ exterius fecit:m¶ Sapientē .i. chriſtū: n ¶ Suꝑ decēpͥncipeſ ciuitatꝭ .iſuꝑ oēs angeloſ qͥ ciuitati eccl̓ię tanqͣꝫ cuſtodes ⁊ auxiliatores p̨̄ſūt. Et decē dicūt̉: qꝛdenarius numerꝰ ꝑfectꝰ ē. Eſa. lxij. b. Suꝑ muros tuos hieruſalē cōſtitui cuſtodes: tota die ⁊ tota nocte in perpetuū nōtacebūt. Moraliter: Ciuitas eſt aīa cuiuſlibet iuſti. VndePsͣ. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei .ſ. ꝙ facta ſit ad imaginē ⁊ ſimilitudinē dei. Decē pͥncipes huiꝰ ciuitatis ſūt decēvires aīę ſiue potētię eiꝰ .ſ. quīqꝫ ſenſus exteriores: ⁊ quinqvires interiores .i. ſenſꝰ cōmunis imaginatio/ ratio intellectꝰ.memoria. Suꝑ iſtos decē pͥncipes ſapiētia fapientē cōfortauit: qꝛ ipſa ſola illumīat intellectū ad cognitionē ſui: ⁊ accēditaffectū ad amorē dei. Ipſa ſciētia eſt ęſtimādi res ẜm valorēſuū: ⁊ virtus ſaporādi res iuxta ſaporē ꝓpriū. Un̄ qͥ ſapiētiāhabet/ nunqͣꝫ decipit̉: quod nō faciūt decē pͥncipes p̄dicti: etideo recte p̨̄fert̉ ſapiētia decē principibus ciuitatis. et etiā vtplus diligat̉: ⁊ amiſſio eiꝰ plus qͣꝫ amiſſio alicuiꝰ eoꝝ timeat̉:Qd̓ tn̄ multi nō faciūt: ſed plꝰ diligūt viſū vl̓ auditū qͣꝫ ſapiētiā: ⁊ plꝰ dolēt de amiſſiōe vniꝰ oculi qͣꝫ ſapiētię. Itē ſapiētiamagis ꝯfortat hoīem qͣꝫ decē pͥncipes ciuitatis .i. ipſe chriſtꝰqui eſt ſapiētia ⁊ virtꝰ dei patrꝭ. j. Corꝭ. j. d. magis ꝯfortauitmūdū redimēdo ipſū qͣꝫ oēſ angeli qͥ cuſtodiūt ciuitatē dei. i.eccleſiā: vel qͣꝫ cūcti ſapiētes ⁊ doctores mūdi. Ꝙ aūt qͥlibethomo indigeat confortatione oſtendit: o ¶ Non ē enimhomo iuſtus in terra qui faciat bonum et nō peccet .i. non eſt aliquis iuſtus in terra cui iſta duo conueniantſimul .ſ. bonum facere et non peccare. Non peccare em̄ īuenit̉ ī paruulis/ ſed nō facere bonū: ecōuerſo ī adultis nō īuenit̉ nō peccare ſed facere bonū. Oēs em̄ peccauerūt ⁊ egentgl̓ia dei. Ro. iij. d. Et. j. Ioh̓. j. d. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ nōhabemꝰ: ipſi nos ſeducimꝰ ⁊ ꝟitas ī nob̓ nō eſt. In ſolo chriſto ⁊ ī beata ꝟgine illa duo ſiml̓ inueniri poterāt. p ¶ Sed ⁊cūctis ſermonibꝰ qͥ dicūt̉ ⁊cͣ. Pernicioſū genꝰ curioſitatis ꝓhibet h̓ ſalomō: ne .ſ. q̨̄ ꝑnicioſe de nob̓ dicunt̉ vel dealijs inqͥramꝰ. Laudes em̄ ⁊ vituꝑia nr̄a gladiꝰ ⁊ ignis ſūt: qͥbꝰ cor ꝯfodit̉ ⁊ vrit̉. Laus hoīs ignis ē. Un̄ Prouer .xxvij.c. Quō ꝓbat̉ ī cōflatorio argētū ⁊ ī fornace aurū: ſic hō orelaudātiū. Itē gladiꝰ ē. Un̄ Psͣ. Molliti ſūt ſermōes eiꝰ ſuꝑoleū: ⁊ ipſi ſt̓ iacula. Detractio ſil̓r gladiꝰ. Un̄ Prouer. xxv.c. Iaculum et gladius et ſagitta acuta: homo qui loquiturcōtra proximum ſuum falſum teſtimonium. Item ignis eſt.Unde Prouer xvj. d. In labijs impij ignis ardeſcit. Rumores igit̉ qui de nob̓ dicunt̉ inqͥrere/ nihil aliud ē qͣꝫ ignibus ⁊ iaculis q̨̄ in nos traijci nō poterāt/ ſpōte ad cōburendūvl̓ ꝯfodiendū ſe exponere. Itē inueſtigare qͥd de alijs dicat̉:pene idē ꝑiculū habet: qm̄ alioꝝ laus qn̄qꝫ noſ vrit inuidia: ⁊īfamia eoꝝ qn̄qꝫ nos inqͥnat aut cōſēſu aut placētia. Vacaregͦ talibꝰ/ nihil aliud ē qͣꝫ venena ſitire/ ⁊ cyniphes aūt muſcasvenari. Deniqꝫ cū infamia fetor ſit ⁊ fama odor: qͥ talia ꝑſcrutant̉ velut canes ſūt: qͥ oīa ſibi occurētia olfaciūt: ⁊ ad ſingl̓anares ſuas applicāt: et ideo non pōt eſſe qͥn ſępe ml̓ta ſpurcaincurrāt. Ideo docet h̓ ſalomon nares auertere a fetore infamię: ⁊ ab odore laudis hūanę: Utrūqꝫ em̄ aīaꝫ inficit ⁊ interficit. Sunt autē quattuor genera ſermonū vitandorū .ſ. ocioſus/ qͥ ad minus tempꝰ aufert ⁊ ſine culpa nō eſt. Un̄ Matth̓xij. c. De omī ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerint hoīes reddēt rationē de eo in die iudicij. Itē ſpurcꝰ ſiue turpis: qͥ et audientesinqͥnat: ⁊ verecūdiā paulatim ſurripit. Un̄ Seneca. De ſineturpe loqͥ: paulatim em̄ ꝑ v̓ba deducit̉. Itē ẜmo venenatꝰ .i.ſermo laudis
Pyſſet
.3. Regꝭ. 8. e.2. Paral̓. 6. §.
MoraliterPsͣ .86.
Pa .54.
Periculū eſtq̄ rere rumores
Psͣ. 140. 1
Psͣ. 54.
ligētia in lor ꝯſiſtit
Quattuor genera ẜmonūfugiēda ſunt