Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

LibriEccleſiaſi

a Sicut em̄ hāc/ ſic ⁊ illā fecitb deꝰ: vt nō īue̓niat hō ꝯtra eūiuſtas q̄rimōias. Hęc qͦꝫ vicdi ī diēbꝰ rnatiuitatꝭ meę. Iu

ꝰ ſtu̓s ꝑit in iuſticia ſua: ēt impiꝰ multo viuit tꝑe ī ſua maf licia. Noͣli eſſe iuſtus multū:gͦ ne̓qꝫ plꝰ ſapias qͣꝫ neceſſe eſt:

Dies tribulatiōis interdū p̨̄cauet̉ prudētia: ſicut docet dn̄sMatth̓. x. c. Si vos fuerint ꝑſecuti in vnā ciuitatē: fugite inaliā. Dies temptatiōis p̨̄cauet̉ aliqn̄ oratiōis aut ꝯſolatiōisſuffragio: aliqn̄ occupatiōis refugio: aliqn̄ ſoliꝰ gratię diuinęadiutorio: aliqn̄ amotione materię ipſiꝰ tēptatiōis: aliqn̄ pręmeditatiōe tēptationis: aliqn̄ ꝓpoſiti cōfirmatiōe. Et de hocEcc̄i. ij. a. Fili accedens ad ſeruitutē dei:ſta in iuſticia ⁊ ī timoˢ re: et prępara animātuā ad temptationē.a Sicut em̄ hanc ſic ⁊ illā fecit deus .i. eiuſdē cōditionis hanc diem ⁊ illā fecit deꝰ: vt ſicut ī poteſtate tua eſt fruibonis die bona: ſic in poteſtate tua eſt ꝑcauere diem malū.Et hāc expoſitionē reqͥrit iſtud qd̓ ſequit̉: b Ut non inueniat hō ꝯtra eū iuſtas q̄rimonias. Iuſtꝰ em̄ ē dn̄s īoībꝰ vijs ſuis: ⁊ ſanctꝰ in oībꝰ oꝑbꝰ ſuis. Neminē em̄ impingit in diē malū: ſed p̨̄ cauere nolētes/ in illū incidunt: vel ſeipſos p̨̄cipitant. De hoc dicit̉ Ecc̄i.xv. c. Deus ab initio cōſtituit hominē: et reliquit ī manu cōſilij ſui. Et iterū. Appoſuitibi aquā ⁊ ignē/ ad qd̓ volueris porrige manū tuam. Antehominē vita ⁊ mors: bonū ⁊ malū: qd̓ placuerit ei dabit̉ illiHoc igit̉ aduerbiū/ ſicut/ notat ſil̓itudinē diei ad diē. q. d. ſalomon: qualē hanc diē/ talē illā fecit deus .i. vtrāqꝫ liberā nobis ⁊ volūtariā. cHęc quoqꝫ vidi ī diebꝰ natiuitatis: vel vanitatis meę/ alia littera .i. in p̨̄ſenti vitā. Uitap̨̄ſens vanitas dicit̉: qꝛ tota triplici vanitati ſubiecta ē .ſ. mutabilitatis/ mortalitatis/ iniqͥtatiſ. Itē dicit̉ natiuitas .i. īgreſſus in vitā. Tota em̄ vita p̨̄ſens in trāſitū ē ⁊ p̨̄teritione: ⁊ divna ꝑs vitę nr̄ę p̨̄terit/ ſuccedit altera: de illa egredimur/ ⁊ iniſtam ingredimur: ⁊ ideo ꝟe tota vita p̨̄ſens ⁊ mors ⁊ natiuitas appellat̉. Et hoc tangit̉ Sap̄. v. c. vbi dr̄: Sic et nos vemox/ nati cōtinuo deſinimꝰ eſſe. Uidi .ſ. ꝙ d Iuſtꝰ peritin iuſticia ſua. Et accipit̉ hęc p̨̄poſitio in triplicit̓: comtatiue/ cauſalit̓/ ⁊ occaſionalit̓. Comitatiue ſic: d Iuſtꝰ piiuſticia ſua/ ꝑſeuerās .i. affligit̉ ⁊ occidit̉. Eſa. lvij. a. Iuſtperit ⁊ nō eſt qͥ recogitet ī corde ſuo: ⁊ viri miſcd̓ię colligunt̉Et videt̉ hoc mirabile multis: ſed nō eſt mirabile/ īmo iuſtū.Auꝝ em̄ exurit̉ ⁊ cōtundit̉/ ⁊ luto parcit̉: qꝛ de auro purgatoſit vas honorabile/ nō de luto. Itē ferrū qͣꝫdiu calidū ē ⁊ candens/ inſtāter malleis tundit̉ vt dilatet̉: ferro aūt frigido parcit̉. In hūc modū faber mūdi qͥ fabricatꝰ ē aurorā et ſolē/ iuſtos viros igne charitatis candētes/ malleis temptationū actribulationū ⁊ ꝑſecutionū inſtāter cōtundit: frigidis aūt ⁊ induratis parcit. Pręterea nō eſt mirū ſi victor ad coronā vocat̉: ſi emeritꝰ ad quietē aſſumit̉: ſi fructus maturꝰ colligit̉ inhorreū: ſi aurū ꝓbatū aut vas fabricatū reponit̉ in theſauꝝ.His de cauſis iuſtū eſt iuſtū occidi et ꝑire corꝑaliter in iuſticia. Ecōtrario aūt videt̉ valde mirandū ꝙ vir iuſtꝰ/ tā honorificꝰ/ tā deo neceſſarius ⁊ vtilis eccl̓ię ſuę / viuere nō ſinit̉:lucerna in eccl̓ia dei extinguit̉: ꝙ eccl̓ia in his viris decollat̉mutilat̉. Itē cauſaliter ſic: d Iuſtꝰ perit ī iuſticia ſua. iꝓ iuſticia ſua quā defendit: vt beatꝰ Thomas CantuariēſisMatth̓. v. a. Beati qͥ ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. Ecc̄iiiij. d. Pro iuſticia certa vſqꝫ ad mortē: et deꝰ expugnabit ꝓte inimicos tuos. Tertio occaſionalit̓ ſic: Et ē moralis lectioiſta. d Iuſtꝰ ꝑit ī iuſticia ſua .i. ex iuſticia ſua dum ex eamale extollit̉ ⁊ ītumeſcit ī ſuꝑbiā: ſic̄ phariſęꝰ: Lucꝭ. xviij. b.Sequit̉: e Et impiꝰ multo viuit tꝑe ī ſua malicia:Tripliciter. Comitatiue .i. in ſua malicia ꝑſeuerās. Sic enimvidemꝰ qͦtidie ꝙ vnꝰ impiꝰ ⁊ ꝑnicioſus viuit tādiu donec totā dioceſim ſuā exēplo ſuo corruꝑit: ⁊ calūnijs atqꝫ exactiōibus depauꝑauerit: donec vineā naboth ī hortū olerū cōmutauerit. 3. Regꝭ. xxj. e. Donec lapides qͣdros in lateres: ⁊ cedros ſublimes in ſycomoros cōmutauerit: Eſa. ix. b. Donecnidū eccl̓ię pullis ſuis .i. nepotulis ⁊ pueris repleuerit. Talesp̨̄lati multo tempore viuūt in ſua malicia: in dei contumeliā:in eccleſię ſubuerſionē. Un̄ admirat̉/ Iob .xxj. a. Quare im-

pij viuūt: ſublimati ſūt ꝯfortatiqꝫ diuitijs: ſemē eoꝝ ꝑmanetcorā eis: ꝓpinquoꝝ turba ⁊ nepotū ī cōſpectu eoꝝ. Et poſteaſequit̉: Ducūt ī bonis dies ſuos: ⁊ in pūcto ad infernū deſcēdūt. Itē cauſalit̓: e. Impiꝰ multo tꝑe viuit ī ſua malicia .i. ꝓ ſua malicia. Sicut em̄ iuſtus ꝓ ſua iuſticia affligit̉ ⁊impugnat̉ ab iniquiſ:ita impiꝰ pro maliciaſua ꝓtegit̉ ⁊ honorat̉.Iob .xl. c. Protegūtvmbrę vmbram eiusPsͣ. Dum ſuꝑbit impiꝰ incēdit̉ pauꝑ: qn̄laudat̉ peccator ī dederijs aīę ſuę: ⁊ iniquꝰ bn̄dicit̉. Itē occaſionalit̓: e Impimulto viuit tꝑe ī ſua malicia .i. ex ſua malicia: cuiꝰ dolor⁊ grauitas cōpulit eū ad quęrēdū medicū. Et de hmōi dicitPsͣ. Multiplicatę ſunt infirmitates eoꝝ: poſtea accelerauerunt. Et alibi: Imple facies eoꝝ ignominia: ⁊ q̨̄rent nomertuū dn̄e. ſ Noli eſſe iuſtus multū .i. nimis/ vt miſcd̓iāexcludas: quia ſummū ius/ ſūma ē iniuria: dicit Glo. Tamultiplicit̓ peccat. Primo: qꝛ dū oīa vultᶠ vindicare/ purgatoriū ſuꝑfluū facit/ et futurū iudiciū. Un̄ dicit auctoritaſ: Soīa hic ⁊ vindicarent̉: locū diuina iudicia nō haberēt. Secūdo: qꝛ dū oīa ī oībꝰ vlciſci attēptat/ omnibꝰ ſe opponit: ⁊ oēsſibi oppoſitos facit. Et de hͦ dicit̉ Gen̄. xvj. d. Hic erit ferushō: manus eius cōtra oēs: ⁊ manꝰ omniū ꝯͣ eum. Tertio: qꝛqui minima tāta ſolēnitate ac diſtrictiōe punit: qd̓ in magniscriminibꝰ vindicādis nimiū eſſet: qͣſi ſi ꝓ occidēdo pulice qͥsenſem euaginet aut ſecurim exacuet. Quarto: quia diſciplināiuſticię in carnificinā ⁊ trucidationē cōuertit: ⁊ dū putrida reſecare intēdit/ etiā ſana attrocit̓ cędit. De hmōi dr̄ Prouer.xxx. d. Qui vęhement̓ emūgit/ elicit ſanguinē. Talis hō ſil̓iseſt ſtulto qͥ audierat dici ꝙ deus p̨̄cęꝑat recte ambulare: ⁊ nōdeuiare ad dexterā vel ſiniſtrā: et ideo qd̓cūqꝫ diſcrimē ei invia occurreret volebat diuertere: ſꝫ muros ⁊ domos ⁊ ſepesquacūqꝫ difficultate tranſcēdere nitebat̉: aliqn̄ ceſſabat a cępto itinere. Talis hō nō poterat ire ꝑ ciuitates diu niſi multędomꝰ diruerent̉: Sic nimis iuſtꝰ ꝑ viā iuſticię parū pōt ābulare: ⁊ eccl̓ias in quibꝰ conuerſat̉/ crebris ſcādalis ⁊ ꝑturbatiōibus diruit ⁊ euertit. Itē aſſimilat̉ homī ꝓcerę ſtaturę etduri corꝑis: qui in medio paruuloꝝ vel infirmoꝝ vel mulierūp̄gnātiū ita impetuoſe incedit vt alios īpingat/ alios p̄matalios deijciat/ alios conculcet: De qͦ Prouer. x. d. Quaſi tēpeſtas tranſiēs nō erit impius. Itē aſſimilat̉ homini ſtulto:qui ꝑ diuerſa loca trāſiens/ omnes lapides quos nō recte poſitos viderit/ aliter conat̉ ordinare: ⁊ omnes claudos ad currendū recte compellere: ⁊ omnes luſcos recte aſpicere: ⁊ omnes dies ac noctes ad ęqualitatē reducere. Nimietas autenſiue multitudo iuſticię quę hic inhibet̉/ in quattuor conſiſtitPrimū ē ſi miſericordiā abſorbeat: De quo Prouerb̓. xij. b.Nouit iuſtus animas iumentorū ſuorū: viſcera autē impiorū crudelia. Iaco. ij. c. Iudiciū ſine miſericordia fiet illi quinō fecerit miſericordiā. Secūdū ē ſi poſſibilitatē excedat: vtſi miles vellet vindicare in regem. De hoc dicit̉ Ecc̄i. iiij. d.Noli reſiſtere contra faciē potentis: nec coneris cōtra ictumſulminis. Tertiū/ ſi menſurā peccati excedat: De hoc Deut.xvj. d. Iuſte qd̓ iuſtū eſt exequeris. Item in eodem. xxv. a.Pro menſura peccati erit et plagarū modus. Quartū eſt ſipęna vindictę pctō ſanādo nō cōgruat: Sic̄ faciūt aliqn̄ epiꝰarchidiaconi: qͥ pctā fornicatiōis ī ſacerdotibꝰ purgat pęnapecunaria: ſic̄ ſtultꝰ medicꝰ qͥ ꝓ malo digiti ſanādo facit minutionē ī oculis. Sequit̉: g Neqꝫ plꝰ ſapīas ꝙͣ neceſſeeſt .i. nō aliud deſideres ſcire qͣꝫ qd̓ neceſſariū eſt ſcire: neqꝫ ſimis etiā d̓ neceſſarijs inqͥras aūt ſubtiliꝰ qͣꝫ valeas. Et ita triavident̉ h̓ inhibita .ſ. curioſitas de inꝑtinētibꝰ: ſcrupuloſitas nimia de ꝑtinentibꝰ: nimia ſubtilitas de oībꝰ. Eſt gͦ ſūma dicti:Neqꝫ plꝰ ſapias qͣꝫ neceſſe ē .i. neqꝫ curioſitate/ vl̓ nimiaſcrupuloſitate/ vel nimia ſubtilitate aliqͥd inqͥras. Ro. xij. a.Nō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oportet ſape. Ecc̄i. iij. c. Altiora te ne q̨̄ſieri.Prouer. xxv. d. Perſcrutator maieſtatis opprimet̉ a gloria.Ne obſtupeſcas.

Al̓. ⁊ vanitatis

l. qj. 7.c.plerūqꝫ.23. q. 4. c.non potet⁊deui.f. ſerpe

Psͣ .1441

Psͣ. 15Psͣ. 82.

Al̓. x. iudicar

Al̓. iudicarot

Psͣ .73.1

Nimietꝰcic iiconſiſti.