LibriEccleſiaſt

a ma. Gene̓rauit filiū/ qui inb ſumma egeſtate erit. Sicu̓tcegreſſus eſt nudus de vteromatris ſuę: ſic reuertet̉/ et nif hil auferet ſecum de labores ſuo. Miſerabilis ꝓrſus inh firmitas. Quomō venit: ſicreuertet̉. Quid ergoʳ ꝓdeſtlei ꝙ laborauit in ventum?in Cunctis diebus vitę ſuę comedit in tēnebris et in curish multis: ⁊ in e̓rumna atqꝫ trir̄ ſticia. Hoc itaqꝫ viſū eſt mis hi bonum: vt cōmedat quiset bibat et fruat̉ lęticia ex lābore ſuo quo laborauit ipſe

ſub ſole numero dierum vitęx ſuę/ quos dedit ei deꝰ: ēt hęcyeſt pars illius. Et omni homini cui dedit deus diuitiaszatqꝫ ſubſtantiā/ pōteſtatēqꝫei tribuit vt cōmedat ex eis:ę ⁊ fru̓atur parte ſua: ⁊ lętēturde labore ſuo: hoc eſt donūsdei. Non enim ſatis recordabit̉ dierum vite ſuę: eo ꝙk deus occupet delitijs coreius:¶ Capitulū. VI.St et aliud malū qd̓vidi ſub ſole: ⁊ quidē¶ frequēs apud hoīes.

Iꝑfecte abeunt ab ipſo cōgregatore: In morte em̄ ipſum derelinquūt/ nullū ſui veſtigiū p̨̄ter ſpinas gehēnalis incendij nutrimentū .i. p̨̄ter peccata ſola relinquētes. Vel ideo dicit̉ afflictio peſſima: qꝛ de amiſſiōe compedū ⁊ vinculoꝝ ſolutus eſtquibus ligatꝰ fuerat. Itē talis eſt afflictio de amiſſione diuitiarū/ qualis eſſet dolor regis de amiſſionemodici fimi de ſtabulo ſuo. Magnꝰ em̄ rexeſt vnuſqͥſqꝫ electorū:qͥ baptiſmalis vnctionis gratiā aſſecutuseſt: Fimꝰ ꝟo in ſtabulo ē pecunia in domo.Itē peſſima afflictiodicit̉: q̨̄ affligit ꝑ triſticiā: de qͣ Ecc̄i. .xxv. c.Omīs plaga triſticicordis ē. Itē ī hoc eſtafflictio ei: qꝛ cuꝫ ipſeſit diues: hęres eiuserit in ſūma egeſtateEt hͦ eſt quod ſequit̉a ¶ Benerauit filiūqui forte/ in ſūmaegeſtate erit/ amiſſis vel male ꝯſumptisfiliꝰ ꝓdigus: Lucꝭ. xv. c. b ¶ Sicut egreſſus eſt nudꝰdiuitijs patris: ſicutvterqꝫ .ſ. c ¶ De vtero matris ſuę/ naſcendo: d ¶ Sicreuertet̉/ in terrā moriendo. e ¶ Et nihil auferet ſecūmoriēs: f ¶ De labore ſuo qͦ laborauit ſub ſole. De hocdicit Iob. j. d. Nudus egreſſus ſum de vtero matris meę: etnudus reuertar illuc. j. Timoth̓. vj. b. Nihil intulimꝰ in hūcmundū: haud dubiū qꝛ nec auferre qͥd poſſumꝰ. Psͣ. Diuescū interierit nō ſumet oīa: neqꝫ deſcēdet cum eo gloria eius.g ¶ Miſerabilis ꝓrſus infirmitas q̨̄ totiꝰ vitę comeseſt inſeꝑabilis: ⁊ tam miſerabili morte ⁊ caſu periculoſiſſimotermīat̉. h ¶ Quo venit/ naſcēdo: i Sic reuertet̉/ moriēdo. De putredine venit: ⁊ ī putredinē reuertet̉. Iob. xvij.d. Putredini dixi: pater meꝰ es: mat̉ mea ⁊ ſoror mea vermibus. De terra venit ⁊ in terrā reuertet̉. Gen̄. iij. d. Puluis es⁊ in puluerē reuerteris. Ecc̄i. xvij. a. Deꝰ de terra creauit hominē: ⁊ ẜm imaginē ſuā fecit illū: ⁊ iterū cōuertet illū in ipſāPauperrimꝰ venit: ⁊ pauperrimꝰ reuertet̉. Iob xxvij. d. Dues cū dormierit/ nihil ſecum auferet: aperiet oculos ſuos/ etnihil inueniet. k ¶ Quid gͦ ꝓdeſt ei ꝙ laborauit/ cōgregando diuitias: ¶ ¶ In ventū .i. in vacuū.diuitiarum. Primum eſt nomen dominationis: quia dominivocant̉/ cum tamē ſerui ſint et diſpenſatores familię. Secūdum eſt onus/ labor/ ſollicitudo. Tertiū eſt peccatū. Primoei illudit̉. Secūdo/ ſeruus ſeruorū ſuorū efficit̉. Tertio/ penęinferni obligat̉. Sequit̉: m ¶ Cunctis diebus vitę ſucomedit in tenebris .i. de nocte: ad litterā: differēs prandiū vſqꝫ ad noctē ꝓpter hoſpites ſuꝑuenientes: et ne bis comedat ꝓpter ruborem: quia tam viliter comedit quod erubeſcit ī die comedere. Uel in tenebris/ ſpiritualibus .ſ. peccati ⁊ ignorantię: quibus obcęcatus nō videt quid comedat:ſicut talpa. o ¶ Et in curis multis/ ꝓ acquirendis diuitijs: p Et in erumna/ ꝓ cōſeruandis: q ¶ Atqꝫ triſticia/ timore amittendi. In triſticia em̄ comedit auarus: quiavidet cor ſuū ſingl̓is morſellis a familia ſua comedi. r Hocitaqꝫ viſum eſt mihi bonū reſpectu auari: s ¶ Ut comedat quis ⁊ bibat ⁊ fruatur lęticia ex labore ſuoquo laborauit ipſe ſub ſole numero dierū vitę ſuęquos dedit ei deus. q. d. melius eſt frui bonis p̨̄ſentibusin lęticia ⁊ iocūditate: qͣꝫ diuitiaſ cōſeruare: Ibi em̄ miſeriaſollicitudo: hic autē ad minus eſt parua voluptas. x ¶ Eihęc eſt pars illius .ſ. comedere ⁊ bibere in lęticia. y Et

omni homini cui dedit deus diuitias atqꝫ ſubſtantia: id eſt diuitias quibꝰ ſuſtentet̉. Et loquit̉ ī ꝑſona īfirmorum. a ¶ Poteſtatēqꝫ ei tribuit/ deus vt comedatex eis: qd̓ nō dat̉ omnibus: ſic̄ dicit̉. jͣ. vj. a. b ¶ Et fruat̉parte ſua/ in p̨̄ſenti: c ¶ Et lętetur de labore ſuo comedendo ⁊ bibendo ⁊quieſcēdo. e¶ Hoceſt donū dei/ dicūtinfirmi. f ¶ Nō em̄ſatis recordabit̉dieꝝ vitę ſuę. q. d.vere meliꝰ eſt frui acquiſitis qͣꝫ egere interdiuitias: vt facit auarus. f ¶ Nō em̄ ſatis: id eſt ſufficiēter:¶ Recordabit̉/ auarus: h ¶ Dierū vitęſuę/ p̨̄teritę: qꝛ ſemꝑſe credit ampliꝰ victurum. Et vnde hoc?i Eo ꝙ deus occupet .i. occupari ꝑmittat: k ¶ Delitijs cor eius: quibꝰexcęcatus ⁊ irretitus:nō ſatis recordabitur dierum vitęſuę/ pręteritę: dolendo ꝙ male vixerit. Uel dierum vitęſuę .i. internorū gaudiorū quę amiſit. Qd̓ ſi ſatis: id eſt ſufficiēter recordaret̉ iſtud gaudiū/ pręſens verteret̉ ī merorem.¶ Myſtice: m ¶ Cunctis diebus vitę ſuę comedihęreticus panem erroneę doctrinę vel carnalis voluptatis:n ¶ In tenebris: id eſt in abſcōdito. Prouerb̓. ix. d. Aquęfurtiuę dulciores ſunt: ⁊ panis abſconditus ſuauior. o ¶ Etin curis multis/ ꝑuertendo alios. Vnde Matth̓. xxiij. b.Uę vobis ſcribę et phariſęi hypocritę: qui circūitis mare etaridam: vt faciatis vnum proſelytū. p ¶ Et in erumnaatqꝫ triſticia/ p̨̄ timore reuelandi: et dolore nō ꝓficiendi inꝑuerſione aliorum. r ¶ Hoc itaqꝫ/ dicit ſalomon: mihi viſum eſt bonū vt comedat quis ⁊ bibat/ ſpiritualē cibum ⁊ potum: id eſt corpus ⁊ ſanguinem chriſti. t ¶ Et fruatur lęticia/ mentis: v ¶ Ex labore ſuo non alieno indeviuendo: ⁊ pauperibꝰ larglendo hilariter. Hilarem enim datorem diligit deus. ij. Corinth̓. ix. b. x ¶ Et hęc eſt parsillius: quam .ſ. hilariter largit̉ pauperibus: ẜm illud: Quasdederis ſolas ſemꝑ habebis opes. y ¶ Et omni hominicui dedit deus diuitias virtutū vel bonorū operum.z ¶ Atqꝫ ſubſtantiā/ bonorū naturaliū. a ¶ Poteſtatemqꝫ ei tribuit vt comedat ex eis: modo ſpe tandemre. b ¶ Et fruat̉ parte ſua/ in futuro: c ¶ Et lętetur infuturo: d ¶ De labore ſuo: id eſt ꝓ labore ſuo/ non alieno: mō ſpe retributionis/ ⁊ poſtea ipſa re. e ¶ Hoc ē donūdei: qꝛ nō ſūt ꝯdignę paſſiones huiꝰ tēporis ad futurā gloriam quę reuelabit̉ in nobis: Roma. viij. d. f Non enimſatis recordabitur homo: h ¶ Dierum vitę ſuę: ſeſt gaudiorum ęternę vitę ad quam creatus eſt: i Eo ꝙdeus occupet/ inſpirando: k ¶ Delitijs/ ſpiritualibus/cor eius. q. d. non plene cogitabit homo dies vitę ęternędonec videat facie ad faciem: cuius viſio perfecta eſt beatitudo: Tamen aliquo modo cogitabit: quia deus inſpirat eſdelitias ſpirituales.¶ Expoſitio ¶ Capi. VI.St et aliud malum ⁊cͣ. Adhuc agit Eccleſiaſtesde auro diuite: deſcribens eū aliter qͣꝫ ſupra: qui cuinyomnia bona habeat/ nihilominus nimia parcitate ſecruciat neſciens cui cōgreget ea: quod malū et abominabileeſt. Et hoc eſt quod dicit̉: Eſt ⁊ aliud malum quod vidi ſub ſole: ⁊ quidem frequens apud homines: etideo peius: Hoc .ſ.

Iob .1. d.j

D

A

Myſtice

Psͣ .48.

Allter 2

Ad litteram