LibriCcCIilaſtes
Etēme re qͥd Ca. V.an Aloquarꝭ: neqꝫ cor tuū¶ ſit velox ad ꝓferēdūcſermonē corā deo. Deꝰ em̄d in cęlo: et tu ſuꝑ terrā: idcirē cō ſint pauci ſermones tui.
Multas curas ſequūt̉ ſomg nia: ⁊ in mu̓ltis ſermonibushͦ inuenitur ſtulticia. Si quidivouiſti deo nē moreris redkdere: Diſplicet ēnim ei inn fidelis et ſtulta promiſſio.
LibriE temere quid loquaris ¶ Expo. Ca. V.n ¶ ⁊cͣ. Dicto de curioſitate ſciēdi: ſubiūgit ſalomon detemeritate loquendi. Hęc em̄ ſequit̉ ad illam: ⁊ ideoilla reprobata/ reprobat iſtā. Sunt autē quattuor in quibust maxime temeritas reprobat̉: In iudicijs faciēdis: ī conſilijsdandis: in teſtimonijsferēdis: ī votis ⁊ promiſſionibꝰ emittendiſ.Debet em̄ iudiciū eſſeſentētia diligenter examinata/ ꝓcedens exꝓbatiōibꝰ manifeſtisvel pręſumptionibusviolentis/ ius ſuū vnicuiqꝫ aſſignās. Et dehoc dicit̉/ Matth̓. vij. a. et Lucꝭ. vj. f. Rolite iudicare ⁊ noniudicabimini. Roma. xiiij. a. Tu quis es qui iudicas alienūſeruum? Domino ſuo ſtat aut cadit: Stabit autem. Et Iobxxix. c. Cauſā quā neſciebā diligētiſſime īueſtigabā. Similit̓cōſiliū debet eē deliberata ſentētia ꝓpter latentia incōmodaoīa p̨̄cōſiderans qͣſi vadū p̨̄temptās: vt vulgo dicit̉: vt viamvtiliorem ⁊ exitū faciliorē īueniat. De hoc Eccͣi. xxxij. d. Filiſine cōſilio nihil facias: ⁊ poſt factū nō pęnitebis. Prouerb̓.xj. b. Ubi nō eſt gubernator/ ppl̓us corruet: ſalus aūt vbi multa cōſilia. Similiter teſtimoniū debet eſſe p̨̄cognita ſententiatm̄ illud aſſerens qd̓ cognouit. De hoc dicit̉ Prouerb̓. xix. b.Falſus teſtis nō erit impunitꝰ: ⁊ qui loquit̉ mēdacia peribit.Similit̓ votū debet eē ſentētia vndiqꝫ ponderata. Debet em̄vouens vires ſuas diligēter circūſpicere: ⁊ pondꝰ eius qd̓ vouit attendere: vtrū .ſ. portare ſufficiat. Vnde diffinit̉ ſic. Uotū eſt melioris boni cōcęptio animi deliberatiōe firmata. Dehoc dicit̉. jͣ. eodem: Si quid vouiſti deo ne moreris reddere:Diſplicet em̄ ei infidelis ⁊ ſtulta ꝓmiſſio. Et Ecc̄i. viij. c. Neſpondeas ſupra virtutē tuam: ꝙ ſi ſpōponderis qͣſi reſtituensi cogita. Eſt autē multiplex temeritas in loquēdo. Prima eſtincertitudo eius qd̓ qͥs loquit̉. De hoc Seneca. Vis inqͥt ſapiēter loqui/ loquere qd̓ ſcieris. Secūda ē feſtinatio loquēdi.Iaco .j. c. Sit omīs homo velox ad audiendū: tardꝰ autē adloquēdū. Et Seneca. Tardiloquū te eſſe volo: ⁊ ꝓpe erit tibi deus. Tertia eſt conſideratio temporis quo debeat loqui.Eccͣi. xx. c. Ex ore fatui reprobabit̉ parabola: non enim diciillā in tempore ſuo. Quarta eſt importunitas loquēdi. Ecc̄i.xxij. a. Muſica in luctu importuna narratio. Quinta eſt loquēdi vſurpatio: qd̓ fit cū aliquis impudēter ſe ingerit ad loquendū qd̓ ad aliū ꝑtinet. Ecc̄i. xxxij. a. Loq̄re maior natuꝫdecet em̄ te primū verbū diligētis ſcientiā .i. dei: dicit Glo.Sexta eſt p̨̄ſūptio loquēdi: qd̓ fit qn̄ iuuenis aliqͥs int̓ ſapientiores ⁊ ſeniores loqͥ p̨̄ſumit. Ecc̄i. xxxij. b. In medio magnatoꝝ loqui nō p̨̄ſumas: ⁊ vbi ſt̓ ſenes nō multū loqͣris. Septima eſt inutilitas locutiōis ex defectu audientiū. Ecc̄i. xxxij. a.Ubi nō eſt auditus nō effundas ſermonē .i. vbi nō eſt auditorqui ꝓficiat: dicit Glo. Octaua eſt audacia loquēdi vltra intellectū ꝓpriū vel audientiū. Ecc̄i. iij. c. Altiora te ne quęſieris.Et in Psͣ. Diſꝑdat dn̄s vniuerſa labia doloſa: et linguā magniloquā. Nona eſt loquētis inanitas: qn̄ .ſ. ꝓ humano fauore quis loquit̉. Ecc̄i. xxxij. a. Nō impedias muſicā. Glo. id ēnō ꝓ inani fauore canorā eloquentiā effundas. Decima ē vituperādi intētio. Ecc̄i. xj. a. Anteqͣꝫ interroges ne vituperesquēqͣꝫ. Vndecima eſt p̨̄cipitata reſponſio. Ecc̄i. xj. a. Anteqͣꝫaudias ne reſpōdeas verbū. Duodecima eſt nimia laudatio.Prouerb̓ xxvij. c. Quomodo probat̉ ī cōflatorio argentū: ⁊in fornace aurum: ſic probat̉ homo ore laudantiū. Ecc̄i. xj. d.Ante mortē ne laudes quēqͣꝫ hominē: qm̄ in filijs ſuis agnoſcit̉ vir. Sunt ⁊ alię temeritates loquēdi ꝑiculoſę audiētibus:et ex quibuſdam de illis alijs error alijs ſcandalū/ alijs inuidia/ alijs inaniſgloria alijs mala audacia/ alijs mala ſuſpitiogenerat̉: quas omnes cauſa breuitatis p̨̄terimus. Prędictęautē temeritates ſūt periculoſe loquētibꝰ. Dicit ergo: a Netemere quid loqͣris aliquo p̨̄dictorū modorū. Glo. dicit:vouēdo deo: vel de diuinitate diſputando. Exod̓. xix. b. Be-
Fcleſtesſtia quę tetigerit montē lapidabit̉. Sed etiam ſimpliciter deꝓximo loquēdo. Vnde Seneca. Loquens de ꝓximo: ſcito tepro illo aūt contra illum teſtimoniū dicere. b¶ Neqꝫ cortuū ſit velox ad proferendū ſermonē coram deo:qui omnia videt/ etiā occultordiū. Et ob hoc addidit ſalomon/ coram deo: vtſciat vnuſquiſqꝫ ſe loqui in audiētia ſiue inauribus dei: et facereomnia in oculis eius.Uel vt leuitatem ⁊ audaciam noſtrā repͥme/ret: qui faciles ſumusad vouendum: et audaces ad diſputandūde diuinitate. Unde dicit Glo. Non ſit cor tuum velorad proferendū ſermonem/ voti: vel nimis inquiſitę diuinitatis. Vnde ſequit̉: c ¶ Deus enim in cęlo ⁊ tu ſuper terram. q. d. non ſis velox ad loquēdum de deo: quianimia eſt diſtantia dei ⁊ hominis. Sicut enim exaltant̉ celiaterra: ſic exaltatę ſunt vię meę a vijs veſtris: ⁊ cogitationesmeę a cogitationibus veſtris: dicit dominus: Eſa. lv. c. Uelnomine cęli/ Eccleſiaſtes intelligit lucem inacceſſibilē/ quamdeus inhabitat: vt dicit̉. jͣ. Timoh̓. vj. c. Nomine terrę intelligit tenebras peccatorū ⁊ ignorātię: quibuſ obuolutū ē totūgenus humanū. Et eſt ſenſus: b ¶ No ſit cor tuū veloxad proferendū ſermonē cora deo .i. de ſecretis diuinitatis: c ¶ Deus em̄ in cęlo: id eſt lucem inhabitat inacceſſibilē/ tibi tali. d ¶ Et tu ſuper terram .i. in tenebriapeccatorū ⁊ ignorantię. e ¶ Idcirco ſint pauci ſermones tui/ de deo: de quo etiā vera dicere ꝑiculoſum eſt/ dicitGlo. f MMultas curas ſequunt̉ ſomnia: ad litterā. Ex reliquijs em̄ cogitationū quędam ſomnia oriunt̉/ quibus cor grauiter vritur. Vnde cura dicit̉ quaſi vrens cor. Etita fit vt qui multas curas habent/ ſiue dormiant ſiue vigilētſemꝑ ſint in tormento ⁊ in igne chaldęoꝝ. Inſinuat autē perhoc ſalomon ꝙ neceſſe eſt in multis curis multā eſſe vanitatem ⁊ falſitatem cogitationū: Si em̄ in paucis vanę ſunt cogitationes hominū ⁊ timdę ⁊ incertę: ſicut dicit̉ Sap̄. ix. c.Cogitationes mortalium timidę ⁊ incertę ꝓuidentię noſtrę:Corpus enim quod corrunpit̉ aggrauat animā: ⁊ terrena inhabitatio deprimit ſenſum multa cogitantē: Et ad hoc ſum.mopere laborat diabolus: vt .ſ. cor hominis ꝑ multa diſpergat̉: Eꝯtrario dn̄s ſenſū ſuū colligere ī vnū hortat̉. Ecc̄i. xj.b. Fili ne in multis ſint actus tui. g ¶ Et in multis ſermonibus inuenit̉ ſtulticia. q. d. ſicut qui multa cogitaeadem frequēter ſomniat: ita in ſtulticiam incidit qui vltra ſede deo diſputat. De hoc Prouerb̓. x. c. In multiloquio notdeerit peccatū. h ¶ Si quid vouiſti deo ne morerisreddere vltra p̨̄ſcriptū terminū voti expectando: Ex tuncem̄ ī mora eſſe iudicat̉ vouens/ ⁊ nō ante. Sed ſi aliquis ſinetermini appoſitione votū emiſerit: dicit lex: Qd̓ ſine die ꝓmittitur/ in cōtinenti debetur. Interlin̄. cōtinuat valde bene.Dixerat enim/ Non ſit cor tuū velox ad proferendūſermonē coram deo: id eſt ad vouendum deo. Autem:id eſt ſed: Si quid vouiſti deo/ ī baptiſmo: dicit alia Interliū. i ¶ Ne moreris reddere. De hoc Deūt̓. xxiij. d.Cum votū voueris domino deo tuo/ non tardabis reddere:quia requiret illud dominꝰ deus tuus: ⁊ ſi moratus fueris reputabitur tibi in peccatuꝫ: ſi nolueris polliceri/ abſqꝫ peccatoeris. Hoc eſt qd̓ dicit̉ in Glo. ſuper illud Psͣ. Vouete ⁊ reddite: id eſt ſi vouiſtis reddite. Vouere enim voluntariū: ſedreddere neceſſariū eſt. Quid ergo dic̄ Interlin̄. in baptiſmo:Nūquid infans volūtarie vouet in baptiſmo? Solutio. Loquit̉ de baptiſmo adultorū vl̓ de obligatiōe patrinorū qͥ vouent ꝓ puero. Quare autē dixerit: Ne moreris reddereadiungit: k ¶ Diſplicet enim ei infidelis: id eſt noſtimpleta: l¶ Et ſtulta: id eſt indiſcreta m ¶ Promiſſio:ſicut iudęorum qui dixerunt: Quęcūqꝫ pręcępit dominꝰ facimꝰ. Exo. xix. b. Et poſt ea adorauerūt vitulū: Exo. xxxij. a.Sed quodcūqꝫ
Temeritas inqͣttuor reprobat̉
A
dell. .jj.
Temeritas ml̓tiſplex in loquēdo
Psͣ .11.
Psͣ. I5.
Heb̓. 12. e.