LibriProuerbiori

gͦ procul ⁊ de vltimis finibuspreciū eiꝰ. Be̓th. Confidittͦ ī ea cor viri ſui: ⁊ ſpōlijs nōſꝫ indigebit. Gimel. Reddetei bonum ⁊ non malum om-

ſ nibus diebus vitę ſuę. Den leth. Quęſiuit lanam et linum: et operata eſt conſilioſ manuum ſuarum. He̓. Facta ē quaſi nauis inſtitoris:

elementa oīa hebręi alphabeti a pͥmo vſqꝫ ad vltimū / ꝑ ordinēponunt̉: ita apud dei noticiā/ om̄s ꝟtutes/ oīa opera oīa p̨̄miacuiuſlibet fidelis aīę: vel totius eccl̓ię/ q̨̄ ex omnibꝰ electis ꝑficit̉ vna ſūt deſcripta. Un̄ Matth̓. x. d. Capilli capitꝭ vr̄i om̄snumerati ſunt. Cōtinet aūt hͦ carmē ꝟſus vigintiduos/ ẜm ordinē litteraꝝ alphabeti hebraici. Uidens gͦſalomon genꝰ hūanuinnumeris implicatūerroribꝰ: et ꝙ ad eiusſaluationē nullus ſufficeret niſi ſolus mediator dei ⁊ hoīm chriſtꝰieſus admirās eiꝰ tantā grāꝫ/ ait: Ml̓ierē fortē qͥs inueniet ⁊cͣ. Qd̓ qͣꝫuis ad littera poſſet exponi qͣlitercūqꝫ: iuxta illud Eccͣs. vij. d. Virumde mille vnū repperi: mulierē ex oībꝰ nō inueni: Qꝛ tn̄ Glo. nullā de lr̄ali expoſitiōe faciūt mentionē/ nolentes hic vaticinarimyſticā ꝓſeq̄mur expoſitionē. Mulierē vocat ſalomō eccl̓iāꝓpter fęcūditatem ſpūalis ſobolis: quā ī aqͣ ⁊ ſpū deo gignit.Fortē dic̄: qꝛ oīa tā ꝓſpera qͣꝫ aduerſa ꝓ ſpōſi amore ꝯtēnit.Hęc ſoboles multis modis ꝑierat. Nam alij ſub aqͥs delitiaꝝerāt ſubmerſi: alij ſpinis diuitiaꝝ ſuffocati: alij grādinibꝰ iracidię obruti: alij igne ambitiōis inflāmati: alij vento ſuꝑbię diſperſi: alij velut errabundi / a beſtijs cęteroꝝ vitiorū deuoratiNec erat qͥ huic ꝑiculo vellet vel poſſet occurrere: iuxta qd̓ diEzech̓. xxxiiij. a. Qd̓ īfirmū fuit nō ꝯſolidaſtꝭ: ⁊ qd̓ ęgrotū n̄ſanaſtꝭ: qd̓ cōfractū nō alligaſtꝭ: ⁊ qd̓ abiectū nō reduxiſtis: ⁊qd̓ ꝑierat n̄ q̨̄ ſiſtꝭ: Ideo deſcēdit ⁊ venit dei flliꝰ q̨̄rere ⁊ ſaluare qd̓ ꝑierat. Vn̄ rediēs ad cęloſ ait ad āgelos/ Lucꝭ xv. b. Cōgratulamī mihi: qꝛ īueni drachmā quā ꝑdiderā. Et hͦ eſt/ mulierē .i. eccleſiā deo filios ſpūales ex aqua ⁊ ſpū generātē: velquālibet aīaꝫ fidelē bona oꝑa facientē: Forte aduerſa oīa ęqͣnimiter ſuſtinētē: ⁊ ꝓſpera virilit̓ ꝯtēnentē: Quis .i. qualis etquātꝰ: inueniet ꝑditā ⁊ errabūdā? q. d. ſolus dei filiꝰ ī carnemortali apparēs. Qd̓ qꝛ nō tꝑe ſalomonis/ ſꝫ magno interuallo tꝑis interiecto factū fuit/ dicit: a ¶ Procul ⁊ de vltimisfinibꝰ p̄ciū eiꝰ .i. chriſtꝰ: qͥ ſeipſū ꝓ eccl̓ia redimēda p̄ciū dedit. Un̄. j. Corꝭ. vj. d. Empti eſtꝭ p̄cio magno. Et Eph̓. v. a.Ambulate ī dilectiōe ſic̄ ⁊ chriſtꝰ dilexit noſ: ⁊ tradidit ſeipſūꝓnobis oblationē ⁊ hoſtiā deo. De vltimis finibꝰ dicit̉: qꝛſūmo cęlo egreſſio eiꝰ. Et Eſa. xxx .ſ. Ecce nomē dn̄i de lōgīq̉veniet. Uel pręciū qͦ redimit̉ eccl̓ia/ vel fidelis aīa: ſunt ꝟtutes ⁊ oꝑa bona. Un̄. sͣ. xiij. b. Redemptio aīę viri diuitię ſuę.Hoc p̄ciū ꝓcul ⁊ de vltimis finibꝰ venit: qꝛ om̄e datū optimū⁊ om̄e donū ꝑfectū deſurſū ē deſcēdēs a pr̄e luminū Iaco. j. c.b ¶ Beth. Beth interp̄tat̉ domꝰ vl̓ hītaculū: qd̓ bn̄ cōgruieccl̓ię: Nā eccl̓ia fidelis domꝰ ⁊ hītaculū chriſti ē. c Cōfidiī ea .i. ī eccl̓ia: d Cor viri ſui .i. chriſti: qͥ cū ea matrimoniūꝯtraxit: qd̓ fuit ī ꝑadiſo figuratū ī adā ⁊ eua. Initiatū ī patriarchaꝝ ⁊ ꝓph̓aꝝ fide ⁊ ꝓmiſſiōe. Oſee. ij. d. Spōſabo te mihiī fide. Cōſūmatū fuit ī naturę hūanę aſſūptiōe ī thalamo vteri virginalis. Cantꝭ. j. a. Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Ratū eritin generali reſurrectiōe: qn̄ ſpōſa totalit̓ traducet̉ ī domū ſpōſęternalit̓ ꝑmāſura. Un̄ Cantꝭ. iiij. b. Ueni de libano ſpōſa meaveni de libano veni coronaberis. Sil̓r q̨̄libet fidelis aīa ſpōſaeſt chriſti: cū qͣ ꝯtrahunt̉ ſpōſalia ī bono ꝓpoſito. ij. Corꝭ. xj. a.Deſpondi vos vni viro v̓ginē caſtam exhibere chriſto. Fiūtnuptię in ꝯfeſſiōe: vbi cōſenſus aīoꝝ ꝑ v̓ba de p̨̄ſenti expͥmit̉.Ro. x. b. Corde credit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē.Cōſūmant̉ ī ſatiſfactiōe: Ratū erit ī morte. Heſt̓. ij. c. Ductaeſt heſter ad cubiculū regis aſſueri menſe decimo qͥ vocat̉ thebeth: ſeptīo anno regni eiꝰ: ⁊ adamauit eā rex plus qͣꝫ oēs mulieres: habuitqꝫ gr̄aꝫ ⁊ miſcd̓iā corā eo ſuꝑ oēs mulieres: ⁊ poſuit diadema regni ī capite eiꝰ: fecitqꝫ eā regnare ī loco vaſthi.Recte aūt cor viri ſui confidit in ſpōſa velut ī matrona caſtiſſima: nulla p̄ſſura tribulationū aūt miſeriaꝝ p̨̄ſentiū ab āplexuſponſi receſſura nullis p̄cibꝰ vl̓ ꝓmiſſiōibꝰ adultero creditura.Un̄ Ro. viij. g. Quis nos ſeꝑabit a charitate chriſti: tribulatio/ an anguſtia an fames an nuditas ⁊cͣ. Ideo dr̄ Sap̄. iiij. a.Ꝙ pulchra ē caſta generatio cū claritate. Sed qꝛ eccl̓ia tota ē

in p̨̄lio ꝯͣ diabolū: iuxͣ illud Iob vij. a. Militia eſt vita hoīeſuꝑ t̓rā: et ſpolijs eiꝰ qͦtidie ditat̉: recte additur: e Et ſpolijs nō īdigebit/ vir vl̓ ſpōſa. Liptote ē. Immo abūdabiuſpolijs .i. aīabꝰ decęptis/ qͣs qͦtidie eccl̓ia diabolo ꝑ p̨̄dicatores aufert. Eſa. ix. a. Lętabunt̉ corā te ſicut qͥ lętant̉ in meſſe:ſicut exultāt victorescapta p̨̄da qn̄ diuidūtſpolia. Propter hͦ etiāeccleſia dr̄ leęna. Iobxxxviij. d. Nūquid capies leęnę p̨̄dā: ⁊ aīascatuloꝝ eiꝰ implebis?Uel nō indigebitſpōſa .i. abūdabit: ſpelijs .i. intelligētia ſacroꝝ eloquioꝝ. Psͣ. Lętabor ego ſuꝑ elquia tua: ſic̄ qͥ īuenit ſpolia ml̓ta. Cantꝭ. vij. a. Umbilicꝰ tucrater tornatilis: nunqͣꝫ indigēs poculis. Sed qꝛ qͥcqͥd boni facit eccl̓ia vel fidelis aīa: recognoſcit ſe a deo hr̄e: recte ſubdit̉.f imel. Gimel īterp̄tat̉ retributio: qd̓ ip̄i ſponſę congruit.¶ RReddet ſpōſa h ¶ Ei .i. chriſto: i ¶ Bonū/ qͣdruplex.De āplexū reddet ſpōſo ſobolē ſanctoꝝ deſiderioꝝ. De agricolatiōe reddet agricolę fructū bonoꝝ operū. De argēto ſacrieloquij ſibi tradito reddet lucrū p̨̄dicatiōis ⁊ doctrinę. De beneficijs vniuerſis/ reddet gratiarūactiōes. Et qꝛ bn̄ficia chriſti nō ceſſant: nec debet ceſſare eccl̓ia a gr̄arūactiōe. Un̄ Psͣ.Bn̄dicā dn̄m ī omī tꝑe: ſemꝑ laus eiꝰ ī ore meo. k ¶ Et nomalū: ſicut iudęi: qui acceptis bn̄ficijs mala repēderūt. U⁊ cōquerit̉ ī Psͣ. Retribuebāt mihi mala ꝓ bonis: ſterilitat.aīę meę. Eſa. j. a. Filioſ enutriui ⁊ exaltaui: ipſi aūt ſpreuerūtme. Uel ſicut hęretici: qͥ fidei myſteria in hęreſim vertūt. Uelſic̄ mali p̨̄lati: qͥ malo exēplo bonos mores ī alijs corrūpūt.Uel ſic̄ falſi chriſtiani: qͥ fidē quā fatent̉ verbis/ negāt factꝭ.Uel ſic̄ apoſtatę: qui in bono incępto nō ꝑſeuerāt. Un̄ addit:l ¶ Omnibꝰ diebus vitę ſuę: qꝛ ſola ꝑſeuerātia coronat̉.Matth̓. x. c. et. xxiiij. b. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē: hic ſaluꝰerit. j. Corꝭ. ix. d. Oēs qͥ in ſtadio currūt: oēs quidē currūt: ſꝫvnꝰ .i. ꝑſeuerāſ accipit brauiū. De hͦ. sͣ. xvij. b. Qui reddit malū ꝓ bonis: nō recedet malū de domo eiꝰ. miPeleth. Dēleth interp̄tat̉ tabulę vl̓ tabulatū/ ſiue pauꝑ aut ianua: qd̓ bn̄cōpetit eccl̓ię: qꝛ eccl̓ia qͣſi pauꝑ ad ianuā diuitiſ mēdicat panē. Matth̓. vj. b. Panē nr̄m quotidianū ⁊cͣ. Et dicit̉ ei ꝙ nōhabebit: nec etiā veſtē niſi ꝓprijs manibꝰ illā q̨̄ſierit. Et iō: nQuęſiuit/ ſpōſa lanā ⁊ linū ⁊ oꝑata ē cōſilio manuūſuaꝝ .i. cōſulte ⁊ diſcrete/ ne qͥd nimis: ne qͥd parū: Iuxͣ illudRo. xij. a. Rōnabile ſit obſequiū vr̄m. Ad litterā hͦ fac̄ ſāctaeccl̓ia ad vſus paupeꝝ: iuxta illud Eſa. lviij. c. Cū videris nudū oꝑi eū. Iob. xxxj. b. Si nō bn̄dixerūt mihi latera pauꝑis:⁊ de velleribꝰ ouiū meaꝝ calefactꝰ ē. Et cōſulte facit hͦ ſponſavt ī futuro mereat̉ audire a ſpōſo ſuo: Nudꝰ fui et cooꝑuiſtisme. Cōſilio manuū ſuaꝝ dic̄: nō alienaꝝ. Scriptū ē emIn ſudore vultꝰ tui veſcerꝭ pane tuo: Gen̄. iij. d. Et Psͣ. Labores manuū tuaꝝ qꝛ māducabiſ: beatꝰ es ⁊ bn̄ tibi erit. Alit̓em̄ nō hēbit ſpōſa victū vel veſtitū niſi ꝓprijs manibꝰ neueriillū ſibi. Myſticę. In lana ouiū ītelligunt̉ oꝑa pietatꝭ ⁊ ſimplicitatꝭ q̨̄ ꝓximis impēdunt̉. In lino cādido de qͦ veſtꝭ ſubtilior efficit̉: ītelligūt̉ oꝑa ꝯtēplatiōis vl̓ mūdicia carniſ: qdſilinū virēs de t̓ra orit̉/ ſꝫ multo labore ad cādorē ꝑducit̉: ita caro ꝑ lōgā caſtigationē ad candorē mūdicię ꝑducit̉: Quā dū aſordibꝰ ꝑ ꝯtinētiā mūdamꝰ nob̓ veſtē nouā facimꝰ ꝯͣ turpitudinē nuditatꝭ. Un̄ Apocꝭ. xvj. c. Beatꝰ qͥ cuſtodit veſtimētaſua ne nudꝰ ambulet. Prudēt̉ gͦ fortꝭ mulier q̨̄rit lanā ⁊ linū⁊ oꝑat̉ cōſilio manuū ſuaꝝ: qn̄ eccl̓ia ſollicite ꝑquirit qͥbus ſe fructibꝰ pietatis exerceat: et quō a carnalibꝰ illecebrisſe emundet: et hͦ ꝯſilio prudētiſſimo .i. ſolo ſuꝑnę retributionintuitu. De qͣ retributiōe aꝑtiꝰ ſubdit̉: o He. He īterp̄tat̉eē vl̓ viuere/ vl̓ ſuſcipiēſ aut ſuſcęptio: qd̓ bn̄ cōpetit eccl̓ię: qꝛeccl̓ia ꝑ panē quē ſuſcępit/ eē verū ⁊ viuere ſempiternū hēbit.p ¶ Facta ē qͣſi nauis inſtitoris ⁊cͣ. Inſtitor dr̄ negociator ſiue mercator: eo ꝙ acqͥrendis mercibꝰ ſedulꝰ īſtat: Iuxtaillud: Impiger extremos currit mercator ad īdos: Per marpauꝑiem fugiēs/ per ſaxa ꝑ ignes. Hic ē chriſtꝰ qͥ merces ſuasattulit de patria ſua

τι. Timoth̓ .2. b

Hg. iij

ISyſtice

Bs. 34.

Rxgͣ51

Lucꝭ. 19. b.

Psͣ .18.

Matib̓. 25.

Psͣ .1ij.

prll

Horaciꝰj. epl̓aꝝ