Ca.XXXI
g Nē dederis ml̓ie̓ribꝰ ſub̓amtuā: ⁊ diuitias tuas ad delēdos reges. Noli regibꝰ o laſꝫ muel noͣli regibus dare vinuꝫ: quia nullū ſecretū ē vbii regnat ebrietas. Ne forte bimnbat ⁊ obliuiſcāt̉⁊ iudicioꝝ: ⁊Imu̓tent cauſam filiorū paupͦ peris. Date ficerā męrētibꝰ:
q ⁊ vinum his qui amaro ſuntanimo. Bibant ⁊ obliuiſcāt̉vegeſtatis ſuę ⁊ dolores nonſꝫ recordent̉ ampliꝰ. Aperi osz tuū muto: ⁊ cauſis oīm filioꝝa qͥ ꝑtranſeunt. Aperi os tuū:y dece̓rne qd̓ iuſtū eſt: et vindid ca inopē ⁊ pauperē. Ale̓ph.eMulierē fortē qͥs inueniet.
Ca.illi .ſ. corde ſore/ oꝑe. Un̄. sͣ. xxij. c. Deſcripſi tibi eā tripliciter.Mater etiā ſua in v̓bis ſequētibꝰ tria hortat̉. Primo de luxuria fugienda. Secūdo de gula reprimenda. Tertio de iniuriaꝓximo nō faciēda. Dicit gͦ mat̓ ſalomonis: a Ne dederismulieribꝰ ſubſtantiā tuā/ ſpūalē ⁊ tꝑalē. Mulieres em̄ nōſolū opes: ſed et corpꝰ⁊ animā: famā/ ꝟtutesauferūt. Un̄. sͣ. xxix. a.Qui nutrit ſcortum ꝑdet ſubſtantiam. EtTulliꝰ. Ne ego dicāliberū cui ml̓ier imperat: leges ſcribit: vocat/ veniendū eſt: minat̉/ extimeſcendū ē:poſcit/ dandū ē: eijcitabeundū eſt: Hūc egonō liberū ſed nequiſſimū ẜuū reputo. Hocfuit pͥmū ⁊ p̨̄cipuū mādatū matrꝭ ſalomonis qd̓ fecit ei: qd̓ tn̄ipſe trāſgreſſus eſt. Vnde Ecc̄i. xlvij. c. Inclinaſti femora tuamulieribꝰ: ⁊ poteſtatē habuiſti in corꝑe tuo: ⁊ dediſti maculā ingloria tua. iij. Regꝭ xj. a. Auerterunt mulieres cor eiꝰ: cūqꝫ iāeſſet ſenex deprauatū ē cor eiꝰ ꝑ mulieres vt ſequeretur deosalienos Myſticę: Mulieres heretica doctrina/ ſęcularis ſcientia/ carnalis cōcupiſcentia/ dignitas hūana/ adulatores quivltra modū emolliūt et eneruāt potētes. His mulieribusmaledictꝭ: a Ne dederis ſubſtantiā tuā aurū .ſ. ſapiētię tuę: argētū eloquētię ⁊ mūdicię tuę: gēmas v̓tutū: balſamūfamę tuę: oleū nitentis cōſcientię: vinū ſpūalis lęticię tuę: frumētū refectiōis ītimę. Un̄. sͣ. v. a. Ne ītenderis fallacię ml̓ieris: Fauus em̄ diſtillās labia meretricꝭ ⁊ nitidiꝰ oleo gutt̉ eiꝰ.Et eodē. jͣ. Ne dederiſ alienis honorē tuū. Ecc̄i. ix. a. Ne desml̓ieri poteſtatē aīę tuę/ ne īgrediat̉ ī virtute tua ⁊ cōfūdarisMoraliter: a e dederis o tu p̨̄late: b ¶ Mulieribꝰſubſtantiā tuā .i. pueris ⁊ effęmīatiſ redditꝰ ecclię tuę. Hocp̨̄cipit mater ſalomonis .i. gr̄a: qd̓ tn̄ a paucis ſeruat̉. Eſa. j. f.Quō facta ē meretrix ciuitas fideliſ plena iudicij? Iuſticia habitauit in ea: nūc aūt homicidę. Mich̓. iij. c. Audite hoc pͥncipes iacob ⁊ iudices domus iſrl̓ qͥ abominamī iudiciū: ⁊ oīa recta ꝑuertitis: qui ędificatis ſion ī ſanguinibꝰ ⁊ hierl̓m ī iniqͥtate. c Et diuitias tuas/ ne dederis: d ¶ Ad delendosreges .i. ꝓpter delēdos reges: ſicut faciūt illi qͥ ꝓpter depoſitionē abbatū/ vel alioꝝ p̨̄latoꝝ ſuoꝝ multas ⁊ magnas expenſas faciūt. Ul̓ vox ē ad ꝑlatos eccleſiarū/ vt nō dēt diuitias .i.redditus eccl̓iaſticos/ Ad delēdos regēs .i. bonos rectoresanimarū: qd̓ tn̄ faciūt qn̄ dāt eas pueris ⁊ effęmīatiſ ⁊ idiotis.Quot em̄ pueros inſtituit ep̄us in eccl̓ia: tot bonos reges delet. Glo. moraliter exponit: a ¶ Ne dederis diuitias tuasad delendos regēs .i. noli terrenis diuitijs homīes corrūpere/ ne cęleſtia nō quęrāt in quibꝰ ꝑpetuo regnēt cū dn̄o. Delent̉ em̄ reges ꝑ diuitias: qn̄ ſūmi regis filij adunati ꝑ fidē/ perillecebras merent̉ eradicari de terra viuentiū. e ¶ Noli regibus o lamuel: noli regibꝰ dare vinū: nimiū/ aut nimisforte: k Quia nullū ſecretū eſt vbi regnat ebrietas/ꝑ ꝯſuetudinē. Un̄. s. xx. a. Luxurioſa res eſt vinū ⁊ tumultuoſa ebrietas. Hieroꝰ. Nihil adeo obruit intelligētiā: vt comeſatio ⁊ ebrietas. l ¶ Ne forte bibāt/ ſupra modū. m EEtobliuiſcantur iudiciorū: et mutet cauſam filiorumpauꝑis .i. pauperū: ad litterā. Ebrij em̄ nō poſſunt diſcernere qͥ iuſtā cauſā vl̓ īiuſtā habeāt. p ¶ Date ficerā męrētibꝰ⁊ vinū his qͥ amaro ſt̓ aīo ad lętificādū: qꝛ vinū iętificatcor homīs. Ecc̄i .xxxj. d. Vinū in iocūditate creatum ē nō inebrietate ab initio. s ¶ Bibant ⁊ obliuiſcant̉ egeſtatisſuę: qꝛ tūc pauꝑ cornua ſumit. v Et dolores non recordent ampliꝰ .i. peccata vel debita: Uinū em̄ oīa facit obliuiſci. ¶ Aꝑi os tuū muto .i. ꝓ cauſa pauꝑis qͥ ꝓ ſe in iudicio/ vel neſcit/ vel nō audet loqui/ vel nō ꝑmittit̉ ipſe loqui memeto. zEt cauſis oīm filioꝝ qui ꝑtrāſeunt .i. cauſasperegrinorū foueto iuſte tn̄: Nam qui hic p̨̄cipit cauſas pauperū ⁊ ꝑegrinoꝝ fouere: p̨̄cipit eiſdē nō miſereri ī iudicio. Un̄
LVIExo .xxiij. a. Pauꝑis nō miſereberis in iudicio. Leuitꝭ. xix. c.Nō ꝯſideres ꝑſonā pauꝑis/ nec honores vultū potētis Ecc̄ixxxv. c. Nō accipiet dn̄s ꝑſonā in pauperē. Sed qꝛ poſſet aliquis cauſā pauꝑis gratis acciꝑe/ ⁊ tamē negligent̉ agere: ideoſubdit: a¶ AAperi os tuū/ allegādo ꝓ pauꝑe gratis. Tulliꝰ.Ea gratꝭ tenemur impendere: q̨̄ ſine detrimēto poſſumꝰ impendere. b ¶ Decerneqd̓ iuſtū eſt .i. iuſtediſcrete age allegandovel iudicando. Deut̓.xvj. d. Iuſte qd̓ iuſtūē exeq̄riſ. cEEt vindica inope ⁊ pauꝑerē: opp̄ſſores eoꝝpuniēdo ⁊ ab eis liberādo. Eſa. j. e. Quęrite iudicium/ ſubueniteopp̄ſſo iudicate pupillo/ defendite viduā. Moralit̓: f ¶lamuel .i. o p̨̄late/ in quo eſt deꝰ qͣſi in vicario ſuo: g ¶ Noliregibꝰ .i. fidelibꝰ qͥ ſūt ęterni regis filij/ ⁊ reges ſui. h ¶ Dare/ ꝟbo ⁊ exēplo: i ¶ Uinū/ carnalis voluptatis/ vl̓ mūdanęfęlicitatis: qd̓ mētes hoīm inebriat et ſubuertit: De qͦ Eph̓.v. d. Nolite īebriari vino ī quo ē luxuria. Oſee. iiij. c. Uinū ⁊ebrietas auferūt cor. Ideo dicit lex/ Nūeri. vj. a. Uir ſiue mulier cū fecerit votū vt ſanctificet̉: ⁊ ſe voluerit dn̄o conſecrarea vino ⁊ ab oī qud inebriari pōt/ abſtinebit. Hiere. lj. a. Calixaureꝰ babylonis in manu dn̄i inebriās omnē terram: de vinoeius biberunt gentes: ⁊ inde cōmotę ſunt. k ¶ Quia nullūſecretum/ cęleſtis conſilij eſt vbi regnat ebrietas. Dehͦ vino/ Eſa. xxviij. b. Prę vino neſcierūt: ⁊ p̨̄ ebrietate errauerūt. Noli inqͣꝫ vinū dare regibꝰ: l¶ Ne forte bibātde carnali voluptate/ vel mūdi fęlicitate: m ¶ Et obliuiſcantur iudiciorum. Eſa. v. c. Cithara ⁊ lyra ⁊ tympanūet tibia ⁊ vinū in cōuiuijs veſtris: ⁊ opꝰ dn̄i nō reſpicitis: necoꝑa manuū eiꝰ ꝯſideratꝭ. n̄ Et mutēt .i. ſb̓uertāt: o Cauſāfilioꝝ pauꝑis .i. chriſti qͥ ꝓ nobis factꝰ eſt pauꝑ. ij. Corꝭ.viij. b. Scitꝭ em̄ gratiā dn̄i nr̄i ieſu chriſti: qm̄ ꝓpt̓ vos egenꝰfactꝰ ē cū eēt diues: vt illiꝰ īopia vos diuites eētꝭ. p Oateficerā męrētibꝰ .i. ſanū potū ſacroꝝ eloquioꝝ ꝓponite pęnitētibꝰ ne deficiāt. q Et vinū/ ſpūalis lętificatiōis: r¶isqͥ amaro ſunt aīo: ꝓ peccatis p̨̄teritis/ aut ꝓ afflictiōe p̨̄ſenti/ aut ꝓ incolatu p̨̄ſentis miſerię/ vel ꝓ dilatione patrię. s.xiiij. b. Cor qd̓ nouit amaritudinē aīę ſuę/ ī gaudio eiꝰ nō miſcebit̉ extraneꝰ. s ¶Bibāt/ reges/ vl̓ illi quibꝰ ipſi dabūt vinū⁊ ſicerā .i. diuinę doctrinę cōſolationē: t EEt obliuiſcant̉egeſtatis ſuę .i. p̨̄ſentis miſerię. v¶ Et dolores/ p̨̄ſentistribulatiōiſ: x ō recordent̉ ampliꝰ. Eſa. liiij. c. Nō cōfunderis neqꝫ erubeſces: non em̄ pudebit te/ qꝛ ꝯfuſiōis adoleſcētię tuę obliuiſceris: ⁊ opprobrij viduitatꝭ tuę nō recordaberis ampliꝰ. Itē eodē xxv. c. Auferet dn̄s deꝰ oēm lachrymam ab omni facie: ⁊ opprobriū populi ſui auferet de vniuerſat̓ra. Apocl̓ xxj. a. Abſterget deꝰ omnē lachrymā ab oculisſanctoꝝ: ⁊ mors vltra nō erit: neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor neqꝫ dolor erit vltra: q̨̄ pͥma abierunt. Idē fere Eſa. lj. y ¶ Aꝑi ostuū muto .i. illis qͥ diuina eloqͥa ꝑſonare neſciūt: vel pctōribꝰ qͥ apud deū muti ſunt p̨̄dica verbū dei. z ¶ Et cauſisoīm filioꝝ qͥ ꝑtrāſeūt/ velocit̉ viā huiꝰ mūdi qͣſi ꝑegrinifeſtinātes ad patriam. Heb̓. xiij. c. Nō habemꝰ h̓ manentē ciuitatē: ſꝫ futurā inqͥrimꝰ. a ¶ Aꝑi os tuū in or̄one ꝓ pctōribꝰ mutis. b ¶ Decernę qd̓ iuſtū eſt .i. diſcretā fac pnīaꝫ⁊ iniūge alijs. c ¶ Et vindica inopē ⁊ pauꝑē: qui dic̄:Pauꝑ ⁊ īops ego ſū: de teipſo iuſticiā faciēdo/ qͥ ei ī multis īiurioſus extitiſti. d ¶ Aleph̓. Aleph interp̄tat̉ mille/ vl̓ doctrina tēptationū: qd̓ bn̄ cōpetit mulieri forti .i. eccl̓ię: q̨̄ ꝑfecte tēptatiōibꝰ ē edocta. eMulierē fortē qͥs inueniet. Hucuſqꝫ ſūt ꝟba mr̄is ſalomonis ad lamuelē: hinc ſalomon paucꝭverſibꝰ: ſꝫ tn̄ veritate pleniſſima laudes eccl̓ię vl̓ vniuſcuiuſqꝫfidelis ipſe decantat: ponens tm̄ initia laudis: qd̓ deſignat̉ ꝑlr̄as/ q̨̄ ſingulę ſingl̓is verſibꝰ p̨̄ponūt̉: In quo etiā īnuit̉ ꝙ ſic̄elemēta oīa
B
3Al̓. riudica
bn̄ficiotuorum
Myſtice.
oraliter
oraliter
Psͣ. .103.
Rsͣ .85.
k 3