Ca.X

a nec ſociabitur eis afflictio.b Qu̓aſi per riſum ſtultꝰ opecratur ſcelus: ſapientia auteꝫd eſt viro prudentia. Quod timet impius veniet ſuper eū:ē dēſiderium ſuum iuſtis dafibitur. Quaſi tempeſtas trāſ

giens nō erit impius: iuſtusautem quaſi fundamentumhͦ ſempiternum. Sicut acetūdentibꝰ/ et fumus oculis: ſicpiger his qͥ miſerūt eūfī via.Timor dn̄i apponet dies:let anni impioꝝ breuiabunt̉.

Ca.arca replet̉. Sꝫ impoſſibile ē eodē tempore duo loca diuerſaſimul ⁊ ſemel repleri. Tulliꝰ. Animꝰ nō arca diues ſolet appellari. Seneca. Si vis te diuitē facere nō diuitijs addēdū ſꝫ cupiditati detrahendū eſt. Eſt ⁊ bn̄dictio dextrę .ſ. collatio bonorū ſpūaliū: hęc diuites facit: id eſt ſufficientes ⁊ nullo indigentes vel egentes.a ¶ Nec ſociabitureis afflictio/ in futuro: quia erunt in reqͥopulenta: ſicut dicit̉Eſa. xxxij. d. Sedebit populus meus inpulchritudine paciſ ⁊in tabernaculis fiducię ⁊ in requie opulenta. Uel in pręſenti: qꝛiuſtis ipſa tribulatiopręſens/ gaudium eſt non afflictio. jͣ. xij. c. Non contriſtabitiuſtum quicquid ei acciderit. b ¶ Quaſi per riſum ſtultus operatur ſcelus: id eſt gaudēs ſcelus perpetrat/ nonpręuidēs ꝙ ſceleris gaudia ſequatur vltionis pęna. jͣ. xiiij. b.Riſus dolore miſcebitur: et extrema gaudij luctus occupat.Uel ſic: Per riſum ſtultus operatur ſcelus: id eſt qͣſi ludendo alios opprimit vel aliena furatur: ⁊ cum forte dep̄henditur dicit/ ꝙ ludendo faciebat. jͣ. xxvj. c. Sicut noxius ēqui mittit lanceas ⁊ ſagittas in mortem: ita vir qui fraudulenter nocet amico ſuo: ⁊ cum deprehenſus fuerit: dicit ludēsfeci. c Sapientia autem eſt viro prudentia: id eſtſapientia qua ſcilicet omnia ſapiunt ẜm valorem ⁊ ſaporemproprium/ facit virum ſapientem ſiue prudentem/ vt ſciat eligere bonum ⁊ reprobare malum: ⁊ pręuidere quid ſtultorūgaudium ſequatur: et quid correctionem iuſtorum vel affictionem d ¶ Qd̓ timet impius veniet ſuper eum: ſcilicet diſtrictio iudicij deſuꝑ veniens ⁊ inferius premēs. Impium dicit: peccantem ſcienter. Supͣ. j. c. Ego quoqꝫ in interitu veſtro ridebo ⁊ ſubſannabo cum vobis qd̓ timebatꝭ aduenerit. e ¶ Deſiderium ſuum iuſtis dabitur: id eſtqd̓ iuſti deſiderant hic dabitur eis in futuro: ſcilicet eſſe cūchriſto. Phil̓. j. d. Deſideriū habēs diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto. f ¶ Quaſi tempeſtas tranſiens non erit impiid ē impiꝰ ⁊ ꝑſecutiōis eiꝰ tēpeſtas ī iuſtos cito deficiet. Psͣ.Uidi impium ſuperexaltatum ⁊ eleuatum ſicut cedros libani: et tranſiui ⁊ ecce non erat: et quęſiui eum: et non eſt inuentus locus eius: id eſt proſperitas temporalis. g ¶ Iuſtusautem quaſi fundamentum ſempiternum/ fundatoin chriſto petra: omne quod ſe premit portans quaſi columna fortis. Apocꝭ̓. iij. c. Qui vicerit faciam eum columnam intemplo dei mei. h ¶ Sicut acetum dentibus nocet/ etſumus oculis: ſic piger his qui miſerūt eum ī viaad aliquid facienduꝫ/ qd̓ propter pigritiam nō facit: ⁊ ſic nocet dn̄o ſuo qui miſit eū. Myſtice/ Per acetum qd̓ a vinodegenerat/ ſignificat̉ hęreticoꝝ doctrina: q̨̄ a ꝟitate eccleſiaſticę doctrinę degenerat. Similiter ꝑ fumū qͥ ab igne eleuat̉in altum/ ſignificat̉ ſuperba doctrina hęreticorum: quę quāto plus extollitur: tanto plus euaneſcit. Dentes vero ⁊ oculiſunt eccleſię doctores/ prędicatores/ pręlati: qui recta pręuident/ ⁊ ſpiritualia alimēta ei ſuggerunt. Per pigrum accipitur quilibet catholicus male viuens. Eſt igitur ſenſus. Sic̄acetum ⁊cͣ. id eſt ſicut hęreticorū perfidia doctoribus/ p̨̄dicatoribꝰ ⁊ pręlatis moleſtias generat ⁊ lachrymas excitat:ſic male viuens catholicus grauis eſt his qui miſerunt eumin via huius mundi vt doceret viam vitę ⁊ fidem ſuam operibus demonſtraret. Moraliter autem exponitur de legatis miſſis a ſuperiori: ſiue de omnibus habētibus curam animarū: qui mittunt̉ a ſuperioribꝰ p̨̄latis docere veritatē/ corrigere errores/ inſtruere fidem/ et reformare mores. Sed ipſilegati ſępe propter pigritiam aut negligentiaꝫ/ aut auariciāaut maliciam/ aut ignorantiam ſine fructu vacui reuertunt̉:

niſi forte pleni pecunia ⁊ peccatis. Iſti ſunt ſimiles illis quimittuntur vt apportent aquā: ⁊ ipſi apportant lutum in vaſisſuis vel vaſa vacua: qd̓ magnꝰ pudor debet eſſe. Hicre. xiiij.a. Maiores miſerūt minores ſuos ad aquā: venerūt ad hauriendum: ⁊ non inuenerunt aquam ⁊ reportauerunt vaſa ſuavacua: et confuſi ſuntet afflicti: et operuerunt capita ſua propter terrę vaſtitatemquia non venit pluuia in terra: Confuſiſūt agricolę ⁊ operuerunt capita ſua: namet cerua in agro peperit ⁊ reliquit: quia nōerat herba. Tales legati ſūt his qui miſerunt eos: Sicut acetum dentibus et ſumꝰ oculis:id eſt cauſa damnationis ęternę: vbi erit fletus quo ad fumū:et ſtridor dentium/ quo ad acetum. Vel ſunt acetū dentibꝰ:id eſt ſtupor prędicatoribus: quia propter geſta eorum prędicatio impeditur. Ezech. xviij. a. Patres comederūt vuamacerbam ⁊ dentes filiorum obſtupeſcūt. Sunt etiam fumusoculis: id eſt cauſa fletus bonis pręlatis: qui ſunt oculi eccleſię. Cantꝭ. iiij. a. Ꝙ pulchra es amica mea/ qͣꝫ pulchra es etdecora: oculi tui columbarum: abſqꝫ eo ꝙ intrinſecus latet: idpropter eos qui iam ſunt in patria decori gloria: pulchra eſteccleſia in viuis per bonam cōuerſationem. Dentes eccleſięſunt doctores ⁊ prędicatores: qui debent ex officio omnes beſtias peccatorum: id eſt quadrupedia ⁊ volatilia ⁊ reptilia deuorare: ⁊ corpori eccleſię īcorporare: ſicut dictum eſt petro:Actꝰ. x. b. De his dentibus dicitur Cantꝭ. iiij. a. Dentes tuiſicut greges tonſarū quę aſcēderūt de lauacro. Dentes vero in pueritia ⁊ in ſenio putreſcunt ⁊ cadunt: in ſola iuuentute ſtant. Vnde videt̉ ꝙ eccleſia iam ſenex effecta ſit: quia dentes eius ꝓ maxima parte ceciderūt/ et reſidui putrefacti ſūt:vt iam non valeant paruulis frangere panem ſacrę ſcripturęlicet eſuriant. Thren̄. iiij. a. Paruuli petierunt panem ⁊ nōerat qui frageret eis. Non poteſt etiam iam dura manducare: id eſt aliquas tribulationes vel temptatiōes ſuſtinere:ſꝫ tm̄ ſobritiūculas abſorbet: quales fecit thamar amnon fratri ſuo ⁊ corrupta eſt ab eo. ij. Regꝭ. xiij. b. Hos dentes frangere conatur diabolꝰ pluralitate beneficiorum quaſi malleoduriſſimo. Thren̄. iij. b. Confręgit ad numeꝝ dentes meos:cibauit me cinere. Item caligauer̄t etiā oculi eccleſię prę nimia ſenectute/ ita vt iā nō videat quibus ⁊ qualibꝰ det ſuambenedictionem: ſicut legitur Gen̄. xxvij. a. Senuit iſaac ⁊ caligauerūt oculi eius ⁊ videre nō poterat: Vnde ⁊ neſciuit cuibenedictionem ſuam daret. Item Eſa. lvj. d. Speculatorestui cęci omnes. Contrariū legitur de moyſe Deut̓. vltꝭ. c.Moyſes centū et viginti annoꝝ erat qn̄ mortuus eſt: nō caligauit oculꝰ eius/ nec moti ſūt dentes illiꝰ. i ¶ Timor dn̄iſcilicet amicabilis ſeu filial̓: k ¶ Apponet dies vitę p̨̄ſentꝭ: ad lr̄aꝫ: vt patet ī Ezechia. iiij. Regꝭ. xx. b. Addā diebꝰtuis qͥndecim annos. Diēs ęt̓nos. Eccͣj .j. b. Timor dn̄i delectabit cor ⁊ dabit gaudium ⁊ lęticiam in longitudinē dierū.Uel dies ſpirituales: id eſt mentis illuminationes: eo ꝙ expellit tenebras peccatorum. jͣ. xvj. a. In timore domini declinatur a malo. Eccͣj. j. c. Timor domini expellit peccatum.l ¶ Et anni imꝑiorum breuiabuntur: quia propt̓ peccata ſua p̨̄ueniunt̉ morte. Vnde Psͣ. Viri ſanguinū ⁊ doloſinō dimidiabūt dies ſuos. Item Iob. xv. d. Anteqͣꝫ dies eiꝰimpleantur peribit. Breuiant̉ auteꝫ a domino dies impiorūmiſericorditer/ ne plus viuendo peiores fierent: ſicut aliqn̄medietas alicuius membri p̨̄ſcindit̉/ ne reſiduū corrumpat̉.Eccͣj. x. b. Breuem lāguorem pręcidit medicꝰ: ſic et rex hodie eſt ⁊ cras moriet̉. Uel Dies imꝑiorum breuiabūtur: quādo breuis proſperitas eis ſubito aufertur. Sap. v.Mox nati

Al̓. Iiuſti

Al̓. nō hꝫFin via

Psͣ .36.

Myſtice

Psͣ. 54.

Moraliter