Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

Libri. VIDIC

gͦ oͣs autem ſtulti confuſionid proximum eſt. Sūbſtantiadiuitis vrbs fortitudīs eiꝰ:ͦ pauor pauperū egeſtas eogrum. Opus iuſti ad vitam:frūctus autem impij ad peckcatum. Uiā vitę cuſtodientildiſciplinam: qui autem increpatiōes relinqͥt errat. AbR ſco̓ndūt odiū lābia menda-

ocia: qui ꝓfert ꝯtumeliā: inſih̓ pie̓ns ē. In multiloquio nōr deerit pctm̄: qui aūt modes ratur labia ſua/ prudētiſſimꝰt eſt. Argentū electum linguav iuſti: cor aūt īpioꝝ ꝓ nihilo.FLabia iuſti erudiunt pluriz mos: qͥ autem indocti ſūt incordis egeſtate morientur.a Bn̄dictio dn̄i diuites facit:

Libriqn̄qꝫ ranunculus in ore: quādoqꝫ ignorātia: quandoqꝫ negligentia: quādoqꝫ cauteriata ꝯſciētia: quādoqꝫ odiū: quādoqꝫamor malꝰ. Eſt etiā taciturnitas bona: cuiꝰ multę ſunt cauſę:vt p̨̄notatū eſt. Item eſt aꝑtio oris mala: quę qn̄qꝫ fit cauſaq̨̄ſtus: quandoqꝫ fauoris: quandoqꝫ curioſitatis: quandoqꝫadulationis: quādoqꝫdetractiōis: quādoqꝫſubuerſiōis: quādoqꝫirriſiōiſ. Eſt etiā apetio oris bona: ⁊ huiumodi tm̄ triplex ē cauſa: ſcilicet honor deiędificatio proximi/ ꝓfectus ſui. Sequitur:a Os autem ſtulti: qui vel inordinatebona vel aperte malaloquitur vel nec ꝓ loco et tempore: b Cōfuſiōi .i. ignominię PProximū eſt: vt ꝯfūdat vl̓ ꝯfūdat̉: qꝛ ſtulte loquit̉.Infra. xv. a. Os fatuoꝝ ebullit ſtulticiā. Vel Confuſioniproximū eſt: id ē effuſioni: qꝛ totū ſe effūdēs quaſi diluuioverboꝝ immergit auditores. jͣ. xxix. b. Totum ſpiritū ſuū ꝓfert ſtultus; Vnde ⁊ hoꝝ gratię dicunt̉ effundi/ Ecc̄j. xx. b.Gratię fatuoꝝ effundent̉. d Subſtātia diuitis vrbꝫfortitudinis eius. Ad litterā diues cōfidit in diuitijs qͣſiin vrbe munita. e Pauor pauperū: id eſt cauſa pauoris pauperū eſt/ f Egeſtas eoꝝ: Semꝑ enī timēt ne deficiant. Vel myſtice ſic. Diues ē qui habet deum: id eſt quilibet electus/ cuius ſubſtantia tota eſt affluentia ſpūaliū diuitiarū: qui dic̄: Et nūc q̨̄ eſt expectatio mea: nōne dn̄s: ⁊ ſubſtantia mea apud te eſt? Hęc affluētia eſt vrbs electoꝝ: cuivallum eſt contemptꝰ terrenoꝝ: murus/ ſpes: antemurale/ patientia: turris humilitas: fons turrem muniēs/ luctus: riuuhuius fontis lauans omnes ſpurcitias domus aqua lachrymarū: ſpeculator/ prudētia: ianitor/ obediētia: rector ſiue dominus/ charitas: cuſtodeſ iuſticia/ temperātia/ fortitudo. Ithac vrbe refugium eſt cunctis ibi ſalus. Vnde. Eſa .xxvj. a.Urbs fortitudinis noſtrę ſion: ſaluator ponet̉ in ea murꝰ etantemurale. Ad quem ſolū ꝯfugiendū eſt. Psͣ. Dn̄e refugiifactus es nobis. e Pauor pauperū: id eſt humilium.f Egeſtaſ eorum/ vitę .ſ. ſpiritualis: Nihil enī aliud timētniſi huius temꝑis egeſtatē: pręſentē vero egeſtatē corꝑis diuitias ęſtimant. g Opus iuſti ad vitam: ęternā acqͥrēdam exercetur. Illa enim merceſ ipſius ē. Un̄ Matth̓. xx. bOenarius datur laborantibꝰ in vinea dn̄i. Vel ad vitā gratiꝯſūmādā ⁊ ꝑficiendā. Nam fides ſine operibꝰ mortua eſtIaco. ij. d. h Fructus aūt impij: id eſt opera: i Adpeccatū/ tendunt vel trahūt: quia peccatū qd̓ per pęnitentiam non diluit̉: mox ſuo pondere ad aliud trahit. Vnde Eſa.v. e. Uę qui trahitis iniquitatem in funiculis vanitatis: ⁊ qͣſvinculū plauſtri peccatū. Opera impij dicunt̉ fructuſ impijquia his paſcit̉ ⁊ fruit̉ in pręſenti. Roma. vj. d. Quem frucctum habuiſtis in illis in qͥbus nūc erubeſcitis? Uel quia qͣſiſemina fructificant ei ad pęnam. Ecc̄ꝰ. vij. a. Fili ne ſeminesmala in ſulcis iniuſticię: ⁊ nō mētes ea in ſeptuplū: quia quſeminauerit homo hęc ⁊ metet: Gal̓. vj. b. Vel ideo dicunturfructus: quia totum hic recipit impius: vlterius autem nihilniſi pęnā. Matth̓. vj. a. Amen dico vobis: recęperūt mercedem ſuam. k Uia vitę/ duplicꝭ/ eſt cuſtodienti diſciplinam/ flagelloꝝ et verberum. Diſciplina enī hęc eſt atrium regni cęleſtis ꝑ qd̓ oportet ītrare. Actꝭ. xiiij. d. Per multas tribulationes ⁊cͣ. Etiam ipſum regem oportuit intrare īregnū ſuū per iſtud atriū. Lucꝭ. vltꝭ. d. Nonne oportuit pati chriſtū ⁊ ſic intrare in gloriam ſuā? Hęc eſt rhomphęa ignea poſita ante portam paradiſi: Gen̄. iij. d. Verſatilis qͥdeꝫbonis: malis ꝟo reijcientibꝰ eam / ſtabilis. Eſa. xxx. g. Et erittranſitus virgę fundatꝰ. Trāſitus bonis: fundatꝰ malis. Un̄et crux alteri latronū fuit via in cęlum: alteri via ad infernū.

Ꝙ ꝯmerhi.īl¶ Qui autem increpatiōes dn̄i relinquit errat: qꝛextra viam eſt. Ul̓ ideo errat: quia mala reputat quę optimaſunt .ſ. paupertatē/ infirmitatē/ temptationem/ et cęteras dn̄iincrepatiōes. Iob. v. c. Increpationes dn̄i ne reprobeſ. Eſa.v. e. Uę qui dicunt bonū malum: ⁊ malum bonū. m Abſcondunt odium:id eſt in corde tegunt.n Labia mendacia: id eſt adulatoresqui verbo exteriꝰ blādiuntur: ⁊ gladio peccati mentem interiusoccidunt. Vnde. ij.Regꝭ. xx. c. dixit ioab ad amaſan: Saluemi frater: et tenuit manū dextera mentumamaſę quaſi oſculanseum: porro amaſa nōobẜu abat gladiū quēhabebat ioab: qͥ percuſſit eū in igmine et effudit īteſtina eiusin terrā. Vel ſic: m Abſcōdūt odiū labia mēdaciaid eſt ſimulatores latēs odiū ī corde celāt. o Qui ꝓfertꝯtumeliā .i. ꝯuitia ꝓximo: p Inſipiēs eſt .i. inſipientēſe eſſe oſtendit. Uel inſipiens eſt: quia inſipidum habet palatum: qꝛ ipſum venenū ſapit ei. q In multiloquio nōdeerit peccatum/ temeritatꝭ vel ſuꝑfluitatꝭ ſeu ocioſitatꝭ:qd̓ culpa non caret. Unde Eſa. lviij. c. Si deſieris extenderedigitū ⁊ loqui qd̓ non ꝓdeſt: necdū qd̓ obeſt. Iteꝫ Matth̓.xij. c. Dico vobis ꝙ de omni ꝟbo ocioſo qd̓ locuti fuerint homineſ reddent rationē de eo in die iudicij. Gregꝰ. Ocioſumverbū eſt qd̓ caret intentiōe pię vtilitatꝭ/ aut ratione iuſtę neceſſitatꝭ. Iō dic̄ Ecc̄ꝰ. xxij. d. Quiſ dabit ori meo cuſtodiā: ⁊ſuꝑ labia mea ſignaculū certum vt non cadam in ipſis: ⁊ lingua mea perdat me? r Qui autem moderatur labiaſua: ne quid nimiſ ne qͥd parū loquat̉: s Prudentiſſimus eſt: quia in moderamīe linguę eſt cumulus noſtrę moderationiſ qd̓ paucoꝝ eſt. Iaco. iij. b. Linguā nullus hominū domare poteſt: Eſt enī inqͥetū malū/ ⁊ plena veneno mortifero. Et. sͣ. a. Si qͥs ī ꝟbo nō offēderit: hic ꝑfectꝰ ē vir. ItēCato. Proximꝰ ille deo ē qͥ ſcit rōne tacere. t Argētū electū lingua iuſti .i. nitēs ⁊ ſuauit̉ ſonās vt argentū electū:⁊ ꝓbata ⁊ examīata ī fornace diſcretiōiſ anteqͣꝫ loquat̉. Ecc̄jxxviij. d. Argētū tuū ⁊ auꝝ ꝯfla. i. cū argēto eloquētię/ miſceaurū diſcretiōis: vt pͥus veniāt verba ad limā qͣꝫ ad linguaꝫ.v Cor aūt impioꝝ ꝓ nihilo/ habet̉ ab eo: qꝛ nō curatde eius cuſtodia vel mūdicia: vel qꝛ ipſum pro nihilo dat .i.ꝓ humano fauore/ aut delitijs carniſ aut diuitijſ mūdi: q̨̄ oīanihil ſunt. Eccͣj. x. b. Nihil iniqͥus qͣꝫ amare pecuniā: hic enīet aīam ſuā vęnalē habet: qm̄ in vita ſua ꝓiecit intima ſua.Uel Cor impioꝝ ꝓ nihilo .i. nihilum reputat̉ a deo: qꝛvanū ē/ ⁊ vana cogitat/ ⁊ cito ſecreta reuelat. Un̄ Ecc̄i. xxj. d.In ore fatuoꝝ cor eoꝝ. Vel qꝛ cito diligit: vl̓ cito odit: ⁊ pronihilo vel ꝓ modico verbo. Un̄ Ecc̄ͣj .xxvij. b. Hō ſtultꝰ ſic̄luna mutat̉. x Labia iuſti .i. chriſti .ſ. duo teſtamēta: veldoctores duoꝝ teſtamentoꝝ: y Erudiūt plurimos .i.extra ruditatē ponūt: remouēdo ab eiſ rubigine pctī ⁊ formādo ex eis vaſa mūdiſſima deo. jͣ. xxv. a. Aufer rubiginē de argento ⁊ egrediet̉ vas puriſſimū. z Qui aūt indocti ſt̄in cordiſ egeſtate morient̉ .i. in pauꝑtate ſpūali: q̨̄ ē defectꝰ ſapīę ⁊ ꝟtutꝭ. Indoctos enī vocat/ qͥ doceri nolūt. Velin ęgeſtate cordis .i. ꝓ egeſtate cordiſ .i. qꝛ nō habēt cor.Uel in egeſtatę cordis morient̉: qꝛ nō habēt doctrināqͣ ſe tueant̉ a pluuijſ ⁊ grādinibꝰ tēptationū. Un̄ Augꝰ. Quindocti ſūt: nudi ſub pluuia ſūt. Eſa. v. d. Propterea captiuꝰductꝰ ē ppl̓s meꝰ qꝛ nō habuit ſcīam. a Bn̄dictio dn̄idextrę .ſ. diuites facit: hic virtutibꝰ: in futuro oībꝰ bonis.Sed duplex eſt benedictio dn̄i .ſ. benedictio ſiniſtrę: id eſt collatio bonoꝝ temporaliū. Hęc diuitē nō facit ſed inanē. Ecc̄sv. b. Auarus nō implebit̉ pecunia. Et quid mirū? Quia ip̄aarca repletur. Sed

Male loquacitatis ſeptem ſūtcauſejͣ. 18. b.

Bone locutionis triplex ē cā

MyſticeePsͣ. .58.

Psͣ. .89.