Druckschrift 
3 (1500)
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

a pturas non recipit: ſic ēt hęcduo volumina legat ad ędificationem plębis: nō ad auctoritatē eccleſiaſticorū dogmatū confirmandā. Si cuiſane ſeptuaginta interpretūmagis ęditio placet: habeteam a nobis olim emendab tam. Neqꝫ em̄ ſic noua cucdimus vt vetera deſtruamꝰ.Et tamē cum diligentiſſimelegerit/ ſciat magis nr̄a ſcridpta intelligi: quę non in teretiū vas trāſfuſa coacuerint:ſꝫ ſed ſtātim de pręlo puriſſimęcōmendata teſtę/ ſuum ſaporem ſeruauerint. Explicit epiſtola ſanctiHieronymi.

in gcnſ91 o i. angit ompley. I. ſ.oni910 vel9a. grim. 16it10 16 omn1 Fogi l ivvnūciātes/ expeditoſ nos ad aduētū p̨̄parauerimꝰ:non poſſumus cantare canticūcanticorū. Sed ethoc diligētius attendendū/ tres libros auctore diuerſo eſſe intitulatos. In ꝓuerbijs enim notanturprouerbia ſalomonis/ filij dauid regis iſrael. Ineccleſiaſte v̓o verba eccleſiaſtes/ filij dauid regishieruſalē. Superfluū quippe eſt iſrael hic qd̓ ma4519 7 9 017 A750autē canticorū nec filius dauid nec rex iſrael ſiuehieruſalē pręſcribit̉: ſed tm̄ canticūcanticoꝝ ſalomonis. Sicut enim ꝓuerbia ⁊ rudis inſtitutio adduodecim tribus ⁊ ad totū ꝑtinet iſrael: et quomōcōtemptus mūdi non niſi metropolitis conuenit:hoc eſt habitatoribꝰ hieruſalē: ita canticumcanticorū ad eos ꝓprie ꝑtinet/ qui tm̄ ſuperna deſiderāt. Ad incipiētes ⁊ ꝓficiētes ⁊ paterna dignitas:⁊ regni ꝓprij merito vendicat̉ auctoritas. Ad verf940 90 012 ſ9 70m070 MO 1nomē ſufficit: ⁊ ęqͣlis magiſter ē ⁊ neſcit ſe enē regē:Quę omnia referunt̉ ad chriſtū. Itom aliuo prologus90 100 ſalor 1Aoſ ovHio 1ecteſ9C0 et conti ſ conti covotori ſo e.aginta interpretū auctoritati reddidi: velantepoſitis lineis/ ſuperflua quęqꝫ deſignans: velſtellis titulo p̨̄notatis: ea quę minus habebant̉ interſerens/ vt plenius paula ⁊ euſtochiū cognoſcatis quid in libris noſtris minus ſit: quid vę redūuet: Necnon etiam illa quę imperiti tranſlatoreslo in Iix giaom voCuom 20 gvog ſormone orrōrMNlittorono ⁊ outiai9η0 1 c1voſiimo veritote correxi. Et vbi prępoſtero ordine atqꝫ peruerſoſententiarū fuerat lumē ereptū: ſuis locis reſtituēsfeci intelligi qd̓ latebat. Porro in eo libro qͥ a pleriſqꝫ ſapiētia ſalomonis inſcribit̉: ⁊ in eccleſiaſticoquem eſſe ieſu filij ſirach nullus ignorat/ calamūtemperaui: tm̄ modo canonicas ſcripturas vobisemendare deſiderans: et ſtudiū meū certis magisqͣꝫ dubijs cōmendare: Ideo gręco et hebręo p̨̄faciūcula vtraqꝫ in libro pręmiſſa eſt: quia nōnullade gręco hoc ad illuminationē ſenſus et legentisędificationē vl̓ inſerta hebraice trāſlationi: vel extrinſecus iūcta ſunt. Et idcirco qͥ legis ſemꝑ peregrina memento. Expliciunt prologi

approbati. a Sic et hęc duo volumīa legat ad ędificationem plebis: nō ad auctoritatem eccleſiaſticoꝝ dogmatū: contra iudęos qui eos nō recipiunt/ cōfirmandam. Si cui ſane ſeptuaginta interpretū magis ęditio placet: habet eam a nobis olim emēdatā. q. d. ſi alicui magꝭlacet ęditio ſeptuaginta īterpretū qͣꝫ noſtraaccipiat eā: quia ⁊ noeam olim correximuſ:Sed tamē noſtra pręualet. Et hoc ꝓbatſimile. Sicut em̄ vinūtranſfuſum de vaſe invas: ⁊ de illo in aliudminꝰ valet: qꝛ citiusaceſcit: Ita tranſlatioſeptuaginta tranſfuſeſt de hebręo in gręcū⁊ de greco in latinū: etita in tertium vas: noſtra ꝟo īmediate ſumpta ē de fonte hebraicę veritatis: ⁊ ideo purior ⁊ verior ē. b Neqꝫ em̄ ſic noua cudimus .i. formamus.c Ut vetera deſtruamꝰ: Et tamēcū diligētiſſime legerit/ ſciat magisnoſtra ſcripta intelligi: id eſt magis intelligibilia eſſe: diQuę nō in vastertium/ ſicut ęditio ſeptuaginta: e Tranſfuſa coacuerint: id eſt fuerint corrupta: ſicut vinū qd̓ perdit et ſaporē etcolorē ex nimia trāſfuſione de vaſe in vas. f Sed ſtatimde p̨̄lo .i. de torculari: g Puriſſimę cōmendata teſtę:i. vaſi penitꝰ īcorrupto/ ſuū ſaporē ſeruauerint. Explicit Expoſitio epiſtolę ſancti Hieronymi. Incipit prologus in libros eoſdem.Ribus nominibꝰ vocatū fuiſſe ſanē/ ſcripturę manifeſtiſſime docēt. Pcificū: id eſt ſalomonē: et idida/ hoc eſtCdilectū domini: et qd̓ nūc dicit̉ coeleth:id eſt eccleſiaſten. Eccleſiaſtes autē gręco ſermoneeſt appellatus: quia cętū: id eſt eccleſiam ꝯgreget:quē nos nūcupare poſſumus concionatorē/ eo ꝙloquat̉ ad populū: ⁊ ſęrmo eius non ſpecialiter advnū: ſed ad vniuerſos dirigat̉ generaliter. Porropacificus ⁊ dilectꝰ domini/ ab eo ꝙ regno eius paxfuerit/ et eum dominꝰ dilexerit/ appellatus eſt. Nāet psͣ. xliiij. et. lxxj. dilecti ⁊ pacifici titulo p̨̄noctantur. Qui tamē etſi ad ꝓphetiā chriſti eccleſięqꝫ ꝑtinentes/ fęlicitatē ⁊ vires ſalomonis excedūt: tamēẜm hiſtoriā ſuꝑ ſalomonē ſcripti ſunt. Itaqꝫ iuxtanumerū vocabulorū/ tria volumina ędidit/ ꝓuerbia/ eccleſiaſten/ canticūcanticorū. In prouerbijsparuulū docens: ⁊ quaſi de officijs per ſententiaserudiens: Unde ⁊ ad filiū ſermo crebro repetitur.In eccleſiaſte v̓o maturę virum ętatis inſtituens:ne quicqͣꝫ in mundi rebus putet eſſe perpetuū: ſedcaduca ⁊ breuia vniuerſa quę cernimus. Ad extremū iam cōſummatū virū ⁊ calcato ſęculo p̨̄paratū

in canticis canticoꝝ ſponſę iungit amplexibꝰ. Niſienim prius reliquerimus vitia/ ⁊ pompis ſęculi renūciātes/ expeditoſ nos ad aduētū p̨̄parauerimꝰ:non poſſumus cantare canticūcanticorū. Sed ethoc diligētius attendendū/ tres libros auctore diuerſo eſſe intitulatos. In ꝓuerbijs enim notanturprouerbia ſalomonis/ filij dauid regis iſrael. Ineccleſiaſte v̓o verba eccleſiaſtes/ filij dauid regishieruſalē. Superfluū quippe eſt iſrael hic qd̓ male in gręcis ⁊ latinis codicibꝰ inuenit̉. In canticoautē canticorū nec filius dauid nec rex iſrael ſiuehieruſalē pręſcribit̉: ſed tm̄ canticūcanticoꝝ ſalomonis. Sicut enim ꝓuerbia ⁊ rudis inſtitutio adduodecim tribus ⁊ ad totū ꝑtinet iſrael: et quomōcōtemptus mūdi non niſi metropolitis conuenit:hoc eſt habitatoribꝰ hieruſalē: ita canticumcanticorū ad eos ꝓprie ꝑtinet/ qui tm̄ ſuperna deſiderāt. Ad incipiētes ⁊ ꝓficiētes ⁊ paterna dignitas:⁊ regni ꝓprij merito vendicat̉ auctoritas. Ad verfectos vo vbi non timore erudit̉ ſed amore/ ꝓpriūnomē ſufficit: ⁊ ęqͣlis magiſter ē ⁊ neſcit ſe enē regē:Quę omnia referunt̉ ad chriſtū. Item alius prologus.Res libros ſalomonis: id eſt ꝓuerbia/ ect cleſiaſten et canticūcanticoꝝ/ veteri ſeptuaginta interpretū auctoritati reddidi: velantepoſitis lineis/ ſuperflua quęqꝫ deſignans: velſtellis titulo p̨̄notatis: ea quę minus habebant̉ interſerens/ vt plenius paula ⁊ euſtochiū cognoſcatis quid in libris noſtris minus ſit: quid vę redūuet: Necnon etiam illa quę imperiti tranſlatoresmale in linguam noſtram de gręco ſermone verterant/ oblitterans ⁊ antiquans/ curioſiſſima veritate correxi. Et vbi prępoſtero ordine atqꝫ peruerſoſententiarū fuerat lumē ereptū: ſuis locis reſtituēsfeci intelligi qd̓ latebat. Porro in eo libro qͥ a pleriſqꝫ ſapiētia ſalomonis inſcribit̉: ⁊ in eccleſiaſticoquem eſſe ieſu filij ſirach nullus ignorat/ calamūtemperaui: tm̄ modo canonicas ſcripturas vobisemendare deſiderans: et ſtudiū meū certis magisqͣꝫ dubijs cōmendare: Ideo gręco et hebręo p̨̄faciūcula vtraqꝫ in libro pręmiſſa eſt: quia nōnullade gręco hoc ad illuminationē ſenſus et legentisędificationē vl̓ inſerta hebraice trāſlationi: vel extrinſecus iūcta ſunt. Et idcirco qͥ legis ſemꝑ peregrina memento. Expliciunt prologi

z