Prologus auctoris in Iob.Libri HeſterCa. XVI
¶ Capitulum. XVI.Ex magnus artaxer¶ Vxes ab india vſqꝫ ęthiopiā: centū vigintiſeptē ꝓuinciarū ducib acprincipibus/ qͥ noſtrę iuſſioni obediuit: ſalutē dic̄. Ml̓ti bonitate principū ⁊ honore qui ī eos collatꝰ eſt/ abuſiſunt in ſuꝑbiā: ⁊ nō ſolū ſubiectos regibꝰ nitunt̉ opprimere: ſed datā ſibi gloriā nōferentes/ in ipſos qui dederūt moliunt̉ īſidias. Nec cōtenti ſunt grās nō agere bn̄ficijs ⁊ humanitatis in ſe iura violare: ſed dei qͦꝫ cūctacernentꝭ/ arbitrant̉ ſe poſſefugere ſentētiā. Et ī tātū veſanię ꝓrumpūt: vt eos qͥ credita ſibi officia diligent obſeruāt: et ita cuncta agūt vtomniū laude ſint digni/ mena dacioꝝ funiculis conēt̉ ſubuertere: dū aures principūſimpliceſ ⁊ ex ſua natura alios ęſtimāteſ/ callida fraudedecipiūt. Quę res ⁊ ex veteribꝰ ꝓbat̉ hiſtorijs: ⁊ex his que gerunt̉ qͦtidie: quō malis qͦrundā ſuggeſtionibꝰ/ regū ſtudia deprauent̉: Un̄ ꝓuidendū eſt paci omniū ꝓuinciarū. Nec putare debetꝭſi diuerſa iubeamus/ ex animi noſtri venire leuitate: ſꝫ ꝓ qͣlitate ⁊ neceſſitate tempoꝝ/ vt reipublicepoſſit vtilitas ferre ſententiā. Et vt manifeſtiꝰ qd̓dicimꝰ intelligatis: Aman filius amadathi: ⁊ aīo⁊ gentē macēdo: alienuſqꝫ a ꝑſaꝝ ſanguine: ⁊ pietatē noſtrā ſua crudelitate comaculās/ peregrina nobis ſuſceptus eſt: ⁊ tantā in ſe expertꝰ humanitatē/ vt pater noſter vocaret̉: ⁊ adoraret̉ ab omnibꝰ poſt regē ſcd̓us: Qui in tātū arrogātię tumoreſublatꝰ eſt: vt regno nos priuare niteret̉ ⁊ ſpū.Nā mardocheū cuiꝰ fide ⁊ bn̄ficijs viuimꝰ: ⁊ conſortē regni noſtri heſter/ cū om̄i gente ſua/ nouisquibuſdā atqꝫ inauditꝭ machinis expetiuit ī mortē: hoc cogitās/ vt illis interfectꝭ/ inſidiaret̉ noſtrſolitudini: ⁊ regnū ꝑſarū trāſferret in macedonaſ.Nos aūt a peſſimo mortaliū/ iudęoſ neci deſtinatos/ ī nulla penitꝰ culpa repperimꝰ: ſꝫ ecōtrario iuſtis vtētes legibꝰ/ ⁊ filios altiſſimi ⁊ maximi ſꝑqꝫviuentis dei: cuiꝰ bn̄ficio ⁊ patribus nr̄is ⁊ nobisregnū eſt traditū/ ⁊ vſqꝫ hodie cuſtodit̉. Un̄ easlr̄as qͣs ſub nomine nr̄o ille direxerat/ ſciatis eſſeirritas. Pro quo ſcelere an̄ portas huiꝰ vrbis .i.ſuſis: ⁊ ipſe qͥ machinatꝰ eſt/ ⁊ oīs cognatio eiuspendet ī patibulis: nō nobis/ ſꝫ deo ei reddēte qd̓meruit. Hoc aūt edictū qd̓ nūc mittimꝰ/ in cūctisvrbibꝰ ꝓponat̉: vt liceat iudeis vti legibus ſuis.Quibꝰ debetꝭ eſſe adminiculo: vt eos qͥ ſe ad ne-
¶ Expoſi. Ca. XVI.Ex magnꝰ¶ artaxexxes⁊cͣ. a ¶ Funiculis .i. calūnijs.Aliqui libri habēt: cuniculis: qui ſunt meatus ſubterranei .i. occultatiōibꝰ mēdaciorū. b ¶ Gente macedo .i. ꝓditor: Tales em̄ ſunt macedo/neſ. nec erat aman macedo genere: immo amalechita: vt dictumeſt sͣ. iij. b. Dicit̉ autēaīo ⁊ gente macedo:qꝛ illū cū ꝓgenie ſuarex ꝓditionis arguit.Uel forte parētes eideſcenderāt de macedonibus/ ⁊ nihilominus erāt amalechitę.c ¶ Sanguine .i. genere. d ¶ Apeſſimo .ſ. aman. e ſꝫter cęteros dies feſtos/ ſcilicet.¶ Explicit expoſitiodn̄i Hugonis ſuꝑ librum Heſter.
cē eoꝝ parauerant poſſint īterficere/ tertiadecimadie menſis duodecimi/ qui vocat̉ adar. Hāc em̄diē omnipotēs deus męrorꝭ et luctus/ eis vertue in gaudiū. Un̄ ⁊ vos īter cęteros dies feſtos hāhabetote diē: ⁊ celebrate eā cū oī lęticia: vt et ī poſterū cognoſcant̉ om̄s qͥ fideliter perſis obediūt.dignā pro fide recipere mercedē: qui aūt inſidiantur regno eoꝝ/ perire pro ſcelere. Om̄is aūt prouincia ⁊ ciuitas quę noluerit ſolennitatis huiuseſſe particeps/ gladio et igne pereat: ⁊ ſic deleavt nō ſolū hominibus: ſed etiā beſtijs in viaſit in ſempiternū pro exemplo contemptus ⁊ inobedientię.¶ Explicit liber Heſter.¶ Reuerendiſſimi in chriſto pr̄is ⁊ dn̄i dn̄i Honis ⁊cͣ. Cardinalis: in Poſtillam ſuper librūIob Prologus.Egit̉ Oſeę. xj. b. In funiculis adā trahāeos/ ī vincul̓ charitatꝭ. Funiculos adę vocat ꝓph̓a pęnas tꝑales/ ⁊ miſerias corirales: qͥbꝰ trahit dn̄s pctōres ad ſe. Multos em̄ ꝑdit ꝓſperitas/ qͦs aduerſitas adone. ij. Parat̓. xxxip h. Et īj prtio. xia.deū trahit: vt patet in manaſſe/ filio eceix. b. quē cęcitas hūiliauit/ ⁊ hūilitas exaltauit. Et in filio ꝓdigo: qͥ accepta ſubſtantia ſua/ receſſit a patre: ſed fames reuocauit ad patrē: Lucꝭ. xv. c. Uincula charitatꝭ dicit ꝓph̓adei beneficia/ tā ſpūalia qͣꝫ tꝑalia: quibꝰ dn̄s multos qͦs forte aduerſitas deijceret ad ſe trahit. Qd̓ attendēs eccleſia diligēter ꝓ vtroqꝫ tractu dicit in Cantꝭ. j. a. Trahe me poſt tenō poſt tua: vt quidā/ qui nō deū/ ſed quę dei ſunt ſequntur⁊ amant. De quibus Augꝰ. Uę illis qui diligunt nutus tuos pro te. Vtroqꝫ modo tractus fuit iob: quē dominus qͦtbonorū affluentia dotauit: poſtea tot ⁊ tantis miſerijs flagellauit: tandem propter virilē patientiam eidē duplicia reſtaurauit. Propter qd̓ dicit̉ Iacob̓. vltꝭ. b. Sufferentiā iobaudiſtis: ⁊ finē domini vidiſtis: Qui nō per ſanguinē hircorum aut vitulorū ſed per propriū ſanguinē ſemel introiuitin ſancta/ ęterna redemptiōe inuēta. Un̄ Lucꝭ. xxiiij. d. Sicoportuit chriſtum pati: ⁊ ita intrare in gloriam ſuā. Ideoad confutandā noſtram impudentiā/ homo gentilis/ hoſine lege .ſ. iob/ deducitur in exemplū: vt noſtra (qui ſub lege ſumus: immo ſub gratia) prauitas confundat̉. Un̄ Eſa.xxiij. a. Erubeſce ſidon ait mare .i. ait gentilitas chriſtianisIn ſidone nāqꝫ chriſtiana ſtabilitas: in mari/ vita gentiliumdeſignatur. Erubeſcere igit̉ debet ſidon a mari: quia ex vltagentilium/ vitā chriſtianorū redarguit̉: ⁊ ex vita ſęculariunvita religioſorum multipliciter condemnatur. Un̄ Ezech.xvj .f. ait de hieruſalem: Iuſtificaſti ſorores tuas in omnibus abominationibus tuis. ¶ Scriptꝰ eſt igitur liber iob: vteius patientiā imitemur: ac finem patientię conſideremus:conſideratumqꝫ per patientiam conſequamur. Sic em ſcriptū eſt: Per ml̓tas tribulationes oportet nos intrare in fenū dei: Actꝭ. xiiij. d. Et in Psͣ. Tranſiuimus per ignemt daquā: ⁊ eduxiſti nos in refrigeriū. Ad qͥd igit̉ ſcriptus ſuit uber iſte/ patet: vt .ſ. patiētiā iob imitāteſ: finē ꝯſil̓eꝫ ꝯſeqͥmut.Quis aūt ſcpͥſerit librū iſtū/ ſolet q̄ri. Et dicūt qͥda/ ꝙ moſeſ: qͥdā ꝙ aliqͥſ ex ꝓph̓is: qͥdā ꝙ ip̄e iob: ſꝫ neſcit̉ qͥs eoꝝ. diGregꝰ. Quis hęc ſcripſerit/ ſuꝑflue quęrit̉: qꝛ ſpūſictus heſcripſit/ qui ſcribenda dictauit. Cū igit̉ rē agnoſcamꝰ: ⁊ adctorē ſpm̄ſctm̄ teneamus: cū ſcriptorē q̄rimus: quid alladiagimus/ niſi legentes lr̄as/ de calamo ꝑcontamur: Arbitī ari tn̄ verius poſſumus/ ꝙ conſummatę victorię geſta natrauit/ qui ſpiritualis pugnę certamina ſuſtinuit: De ſe tn̄ quaſi de alio loquitur: ſicut moyſes Numeri. xij. a. Erat inqda
Asͣ. 1. a.
Al̓. rcuniculis.
B
sͣ. 3. a.y
Heb̓ 9.8.
Al̓. fſuolenatꝰ.
7sͣ. 2. d.
d
Ps. 65.
sͣ. 7. d.
D