¶ XXXVIII
a Si ambulauero ī medio tribulatiōis viuificabis me: etd ſuꝑ irā inimicoꝝ meoꝝ extēediſti manū tuā: et ſaluū mef fecit dextera tua. DDn̄s reg tribuet ꝓ me dn̄e miſericorhdia tua in rſęcl̓m: ⁊ oꝑa ma-
nuū tuaꝝ ne deſpicias.In finē pſalmus dauid.CXXXVIII.Omine probaſti medi et cognouiſti me: tumcognouiſti ſeſſioneꝫn meā: et reſurrectionē meam.
gentes eā totā tribulationē eſſe agnoſcūt: Un̄ ſi ꝯtingit ipſistribulatio ex diuina laudatione ſiue ex bono oꝑe: adeſt deusauxiliator. Vn̄ addit: a ¶ Si ambulauero ī medio tribulationis .ſ. verā patriā quęrēs: b ¶ Uiuificabis me.i. ſaluabis me a tribulatiōe īminenti: Aliter nō viuificat aliquē niſi in medio tribulatiōis. c. Et ſuper irā inimicorū⁊cͣ. i. ſuper id qd̓ poſſūt inimici/ eſt manustua: Poſſunt em̄ vte plus occidere ſed nōa te ſeꝑare. Vel Super irā inimicorūli ⁊cͣ .i. ampliꝰ vindicasinimicos meoſ: dū nōdiutiꝰ licet eis ꝯterere me: qꝛ vl̓ moriūt̉ vl̓ ꝯuertūt̉. Ecce em̄qͥ martyres ꝑſequebant̉/ memorias martyrū inquirūt. VelSuꝑ irā ⁊cͣ. i. hoc ipſū ꝙ iraſcunt̉ mihi/ tua eſt in illis animaduerſio: Eſt em̄ eis iraſci pęna nō tm̄ culpa. d ¶ Extēdiſti manū tuā: faciēdo de eis vindictā. e ¶ Et ſaluūme fecit dextera tua: Nō ſiniſtra/ q̨̄ tꝑaliter ſaluat: ſeddextera/ q̨̄ ęternalit̓ ſaluat. Nō hꝫ deꝰ in ſe dexterā vel ſiniſtrā: ſꝫ dextera dei dr̄ fęlicitas ęt̓na: ſiniſtra fęlicitas tꝑaliſ ⁊cͣ.f ¶ Dn̄s retribuet ꝓ me ⁊cͣ .i. pęnā mihi aduerſantibus:qꝛ ego nō poſſum nec debeo retribuere mala ꝓ malis: quiamihi vindictā ⁊ ego retribuā: g. ¶ Dn̄e miſcd̓ia tua inſęcl̓m: qꝛ ſꝑ paratus es recipere ad te veniētes h ¶ Oꝑamanuū tuarū ne deſpicias: me .ſ. qͥ ſū opus/ manuūtuaꝝ ne deſpicias: ſb̓trahēdo a me manū ꝓtectiōis tuę.Uel ſic: f ¶ Dn̄s retribuet ꝓ me: qd̓ ego nō poſſū necdebeo. Ro. xij. d. Nō voſmetipſos defēdētes chariſſimi ⁊cͣ.g ¶ Dne miſcd̓ia tua in ſęcl̓m .i. in ęternū: ideo nolo diēhoīs qui tꝑalis eſt. Ergo h ¶ Opera manuū tuaꝝ nedeſpicias: qꝛ a te creati ſumꝰ ⁊ iuſtificati. Opera ergo tuain nobis videas: qꝛ oꝑa noſtra ſi videris/ dānas: tua ſi videris coronas. Vel ẜm myſticū intellectum tangit illud qd̓ ineuāgelio legit̉ de chriſto: qͥ cū vellet ſoluere cenſū ꝓ ſe et ꝓpetro illis qͥ tributū exigebāt/ dixit petro: vade ⁊ mitte hamū in mare/ ⁊ piſcē qͥ pͥmo aſcēderit tolle ⁊ aꝑi os eiꝰ/ ⁊ inuenies ſtatherē .i. duas didrachmas: Stather em̄ pōderꝭ genꝰeſt/ habēs qͣttuor drachmas. Et addidit: Da illis ꝓ me ⁊ ꝓte. Hoc ſpūaliter fecit chriſtꝰ: qͥ qd̓ nō rapuit ꝓ nobis ſoluit.Chriſtus gͦ eſt pͥmus piſcꝭ hamo mortꝭ captꝰ: pͥmus ſurgēsde mari: qꝛ pͥmogenitꝰ a mortuis. In cuiꝰ ore īuenimꝰ duasdidrachmaſ .i. qͣttuor drachmas .ſ. qͣttuor euāgelia: qͥbꝰ a vexatiōibus huiꝰ ſęcl̓i liberamur/ ne iā debitores remaneamꝰ:ibi em̄ oīa nr̄a pctā ſoluunt̉. Pro nob̓ gͦ reddidit/ qͥ ꝓ ſe nihildebuit: in qͦ pͥnceps mūdi pctm̄ nō inuenit quare occideret.Ideo iſte humilit̓ ait: Dn̄s retribuet ꝓ me: p̄ciū redēptiōis: qꝛ oꝑa manuū tuaꝝ nō deſpicis.Omine ꝓbaſti me. ¶ Expo. Psͣ. CXXXVIIId Titulꝰ. In finē pſalmꝰ dauid. Pſalmꝰ iſte obſcuriſſimꝰ eſt/ ⁊ ꝓfunditate myſterioꝝ plenꝰ: in qͦ dauid in ꝑſona chriſti loquit̉: chriſtꝰ aūt ⁊ eccl̓ia tāqͣꝫ ſponſus ⁊ſponſa ſūt vna caro: ideo in hoc pſalmo aliqn̄ eſt vox capitꝭaliqn̄ mēbroꝝ. Quicqͥd gͦ hic loquit̉ ex ꝑſona ſuſcęptę carniſ⁊ ad caput ꝑtinet qd̓ iā aſcēdit in cęlū / et ad mēbra q̨̄ adhucperegrinant̉ in terra: in ꝑſona ſuꝑioris captiui qͥ iā ſpe ī hieruſalē reſtitutꝰ memor diſceſſionis ſuę in qͣ deū latere nō potuit/ ⁊ in qͣ cū ſe vlta ſit manꝰ dn̄i/ deliberat nō eſſe vlteriꝰ abeo fugiendū/ ſꝫ ad eum per eundē: et hoc ex ꝑſona totiꝰ humanę naturę reuertētꝭ ad deū/ tāqͣꝫ ex voce filij ꝓdigi de lōginqua regiōe redeuntꝭ ad patrē. Sēſus tituli talis ē: Pſalmus iſte dirigēs nos/ in finem .i. in chriſtū attribuit̉ totichriſto/ in cuiꝰ ꝑſona loquit̉ hic ꝓph̓a. Intentiōe monet nōfugere a deo/ ſꝫ ad ipſū. Modꝰ. Quattuor ſūt ꝑtitiōes pſalmi. Primo agit de noticia dei/ q̨̄ cōprehēdit oīa oꝑa ⁊ ſuꝑioris captiui reuerſi ⁊ exulātis: q̨̄ qͣſi cogit eū qͥ latere nō poteſt/ reuerti: maxime cū manꝰ dei ibi eū tetigerit. Scd̓o dicit
nō eſſe a deo fugiendū/ ſꝫ ad ipſū recurrēdū: ibi: Quō ibo.Tertio dic̄ qͣꝫta ſit exultatio reuertēti ad deū: ibi: Cōfitebor. Quarto quō mali ei nō noceāt aꝑit: ibi: Si occiderꝭ.Ait gͦ ꝓph̓a pͥus ex ꝑſona capitꝭ loqͣntꝭ ad patrē: O 1Dominę. Hoc dic̄ chriſtꝰ patri ẜm ꝙ hō: nō em̄ dn̄s eiꝰ eſt pr̄eiꝰ niſi qꝛ dignatꝰ eſtnaſci ẜm carnē. Pat̓eſt dei: dn̄ſ hoīs. Ergo qꝛ pr̄ ⁊ dn̄s eſt: pr̄eſt formę dei: dn̄s eſtformę ſerui: Unꝰ en̄ ⁊idē dei ⁊ hoīs filiꝰ: qͥẜm ꝙ hō ad pr̄eꝫ ait:i Dn̄e ꝓbaſti meexꝑimētis: vt ī tēptatiōe diaboli ī deſerto:Matth̓. iiij. a. In ꝑſecuttōibꝰ iudeoꝝ: vt in paſſione. k¶ Etcognouiſti me: ī reſurrectiōe. Nō dicit eū nouiſſe tūc qd̓an̄ nō nouerat: ſꝫ alijs tūc notū fecit quē an̄ nō fecerat: ita vtꝓbatū alijs on̄dit: Ac ſi dicat: Cognouiſti me .i. me cog.noſci feciſti: Sic̄ ad abraā dixit Gen̄. xxij. c. Nunc cognouiꝙ timeas deū .i. cognoſcere feci. Et l ¶ Tu dn̄e/ cognouiſti .i. qd̓ voluiſti ⁊ approbaſti ẜm volūtatē tuā factū ē. Quidcognouiſti? m ¶ Seſſionē meā .i. humilitatē in paſſiōe:n ¶ Et reſurrectione meā .i. gl̓ificationē in reſurrectiōe.Poteſt ⁊ hͦ accipi ex voce mēbrorū: Vt em̄ chriſtꝰ caput ſedit ⁊ reſurrexit: ſic ⁊ ſui ſedēt humiles ī patiētia: ſurgēt rectiin ſpe vitę ęternę. Ro. v. a. Gl̓iamur in tribulatiōibꝰ / ſciētesꝙ tribulatio patientiā oꝑat̉: patiētia aūt ꝓbationē: ꝓbatioꝟo ſpē: ſpes aūt nō ꝯfundit. Itē ſedēt ꝯfitētes pctā ſua: ſurgēt iuſtificati gr̄a ſua. Dicamus gͦ ⁊ nos: i ¶ Dn̄e ꝓbaſtime ⁊ cogͦuiſti me: tu cognouiſti ſeſſionē meā: ꝙ .ſ. īhūilitate patiētiā habeo ⁊ pctā ꝯfiteor. n Et reſurrectionē meā .ſ. ꝙ ꝑ gr̄aꝫ iuſtificatꝰ ſurgo ⁊ ī ſpē vitę ęt̓nę erigor.i ¶ Dn̄e ꝓbaſti me ⁊cͣ. Moraliter notandū ꝙ eſt duplexde hoīe ꝓbatio: dei videlꝫ ⁊ hoīs: Probat deꝰ et ꝓbat hō.Deꝰ ꝓbat actiuos ꝯtēplatiuos/ ⁊ p̨̄latos. In p̨̄latꝭ ꝓbat fidē. Iacob̓. j. a. Probatio fidei vr̄ę patiētiā oꝑat̉. j. Pet̓. j.b. In qͦ exultabitꝭ modicū nūc ſi ꝯtriſtari oportet: vt ꝓbatiofidei vr̄ę multo p̄cioſior ſit auro qd̓ ꝑ ignē ꝓbat̉. Itē patiētiā. Zach̓. xiij. d. Vrā eos ſic̄ vrit̉ argentū: ⁊ ꝓbabo eos ſic̄ꝓbat̉ aurū. Et Dan̄. xij. c. Eligent̉ et dealbabunt̉: ⁊ qͣſi ignis ꝓbabunt̉. Itē officiū. ij. Corꝭ. ix. d. Probationē miniſterij glorificātes deū in obediētia ꝯfeſſiōis vr̄ę. Itē timorē. Exo. xx. c. Vt ꝓbaret vos venit deꝰ ⁊cͣ. Itē in ꝯtēplatiuis ꝓbat innocētiā. Iob. xxiij. c. Ipſe ſcit viā meā et ꝓbauit me. Itē dilectionē. Sap̄. xj. b. Hos tāqͣꝫ pr̄ monēs ꝓbaſti. Et Gen̄. xxvij. c. Accede huc vt tangā te fili mi ⁊ ꝓbē ⁊cͣ.Itē intētionē. Prouerb̓. xvij. a. Sicut igne ꝓbat̉ argētū etaurū ī camino: ita corda ꝓbat deꝰ. Itē volūtatē. Hiere. xj.d. Tu aūt dn̄e ſabaoth qͥ iudicas iuſte/ et ꝓbas corda et renes. Itē ꝓbat deꝰ actiuos ī aduerſitate. Psͣ. Probaſti cormeū ⁊cͣ. Et Eccͣj. ij. a. In igne ꝓbat̉ argētū ⁊ aurū ⁊cͣ. Itēin tēptatione. Eccͣj .xxvij. a. Vaſa figuli ꝓbat fornax. Tob̓.xij. c. Quia accęptꝰ eras deo ⁊cͣ. Itē in ꝓſperitate. Iudicꝭ:vij. a. de lambētibꝰ aqͣs dicit: Duc̄ eos ad aqͣs: ⁊ ibi ꝓbaboillos. Aquę/ ſt̓ fluxibiles ꝓſꝑitates. Itē ī ꝯuerſatiōe. Deūt̓.j. b. Date ex vob̓ viros prudētes ⁊ gnaros: qͦꝝ ꝯuerſatio ꝓbata ſit ī tribubꝰ. Itē ꝓbat deꝰ hoīeꝫ vt vas: vt amicū. Primo vt vas ꝑ ſonū: ſi clare ſonat ꝑcuſſū: gr̄as .ſ. agēdo/ cū iobdicēdo/ Dn̄s dedit dn̄s abſtulit ⁊cͣ. ſit nomē dn̄i bn̄dictū. Itēde diuinis loq̄ndo. Un̄ Hieroꝰ. Btā lingua q̨̄ nō niſi de diuinis nouit ꝯſtruere ẜmonē. Sꝫ ml̓ti ſūt fiſtulę diaboli. Iobxl. b. Oſſa illiꝰ velut fiſtulę ęris. Itē ꝓbat vt vas ꝑinfuſum.Eccͣj .xxj. c. Cor fatui qͣſi vas ꝯfractū qd̓ lutū .i. ſpurciciā retinet nō aquā puram .i. ſapientiā. Unde ſequitur: Omnē ſapiētiā nō tenebit. Itē ꝓbat vt vas ꝑ ignē. Sap̄. iij. b. Tāqͣꝫaurū in fornace ⁊cͣ. Sꝫ de illis qͥ ꝑ īpatientiā incinerant̉ ⁊ ignē tribulatiōis ferre nequeūt/ dr̄ Eſa. j. f. Argētū tuū verſūē ī ſcoriā. Hiere. vj. g. Argētū reprobū voca eoſ. Itē ꝓbatdeus hoīeꝫ vt
Al̓. Dn̄eretribuēs.
Al̓. reternū
Peut̉. 32. eRo. 12. d.
atto. 17. d.
MoraliterDuplex ꝓbatio de hoīeDeꝰ ꝓbatī p̄latis
Deꝰ ꝓbat īꝯtēplatiuis
Deꝰ ꝓbatactiuosPsͣ .16.
Itē deus ꝓbathoīeꝫ vt vasIob. 1. d.
Partitiopſalmi
Od 2