Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a Cōcupiui ſalutare tuū domiyne: et lex tua mēditatio meaeſt. Uiu̓et anima mea laugdabit te: et iudicia tua adiu̓-

uabūt me. Erraui ſicut ouisrquę perijt: quęre ſeruū tuūrdomine: quia mandata tuanon ſum oblitus. CXIX

Cōcupiui. q. d. rogo vt fiat manus tua. Et diu etiam hocdeſideraui: qꝛ/ Cōcupiui ſalutare tuū dn̄e .i. chriſtū pequē ſit ſalꝰ. Matth̓.. d. Vocabis nomen eius icſum: ipſe em̄ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatis eoꝝ. b EEt ideo/ lex tua/ vbiaduētus chriſti cōtinet̉: cMeditatio mea eſt. Ecc̄i. xiiij.c. Beatus vir qui ī ſapientia morabit̉: quiin iuſticia meditabit̉:in ſenſu ſuo cogitabitcircūſpectiones dei.Ioh̓. v. .ſ. Scrutaminiſcripturas: ipſe enimde me loquunt̉. Ambroſiꝰ. Qui cupit ſalutē dei/ meditat̉ in lege: nec inde auertituraliqua cura huius ſęculi. Sequit̉: d Uiuet. q. d. fiat manꝰtua: quia eam / viuet aīa mea: vita gratię in p̨̄ſenti: et vitaglorię in futuro. e Et laudabit te tūc pͥmo. Ecc̄i .xv. c. eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Psͣ. Non eſt in mortequi memor ſit tui/ in inferno aūt qͥs cōfitebit̉ tibi. f Et iudicia tua .i. flagella tua: quibꝰ ī p̨̄ſenti iudicas diſcernēdo filios a filijs. Nam filios flagellas filijs parcꝭ. Heb̓. xij.b. Fili noli negligere diſciplinā dn̄i/ neqꝫ fatigeris dum ab eoargueris: Quē em̄ diligit dn̄s caſtigat: flagellat autē omnē filiū quem recipit. In diſciplina ꝑſeuerate filij qͣſi filijs offert ſedeꝰ nobis. Quis eſt filiꝰ quē corripit pat̓? ſi extra diſciplinā eſtis: cuiꝰ omnes ꝑticipes facti ſunt: ergo om̄s adulteri filij eſtis. g Adiuuabūt me: multipliciter. Primo: qꝛcarnē hūiliant/ ne p̨̄ualeat ſpūi. ij. Corꝭ. xij. d. īfirmor tūcpotens ſum. Item. ij. Corꝭ. iiij. d. Licet is qui foris eſt nr̄corrūpat̉: tn̄ is qui intus eſt renouat̉ de die in diē. Secūdo: qꝛſpūs a ſuꝑbia p̨̄ſeruat̉. ij. Corꝭ. xij. b. Ne magnitudo reuelationū extollat me: datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis meę angelꝰ ſatha me colaphicet. Tertio: qꝛ totū hominē cuſtodiūt. Exo.xiiij. e. Erat eis aqua quaſi murꝰ a dextera eoꝝ lęua. Quarto: qꝛ diabolus horū patientiā flagellat̉. Sap̄. xij. d. nobis diſciplinā das/ inimicos nr̄os multiplicit̓ flagellas. Quinto: qꝛ erudiūt. Hiere. vj. b. Per om̄e flagellū erudieris hieruſalē. Eſa. xxviij. e. Sola vexatio tm̄ modo dabit intellectū auditui. Sexto: qꝛ accelerāt ad patriā. Psͣ. Ml̓tiplicatę ſt̓ infirmitates eoꝝ/ poſtea accelerauerūt. Septimo: qꝛ a pęna inferniliberāt. Gregꝰ. Sancti pęnā p̨̄ſentē lucrū putāt: qꝛ hāc ęter euadere ignorāt. Octauo: qꝛ cor dilatant. Psͣ. In tribulatiōe dilataſti mihi. Nono: qꝛ amorē dei oſtēdūt. Apocꝭ̓. iij.d. Ego quos amo arguo caſtigo. Propter hęc multa aliabona q̨̄ faciūt iudicia dei ī p̨̄ſenti bonis/ dicit ꝓph̓a: Exultauerūt filię iudę ꝓpt̓ iudicia tua dn̄e. Vel f Iudicia tua/ qͥbꝰiudicabis in futuro bonos malos: ſingulis reddēs iuxta oꝑaſua: g Adiuuabūt me in p̨̄ſenti timorē quo cauent̉ mala.. Confige timore tuo carnes meas: a iudicijs enim tuis timui. Et ī futuro: qꝛ a miſeria malo cōſortio liberabūt/ vitāęternā dabūt. Eſa. xj. a. Iudicabit in iuſticia pauꝑes ⁊cͣ. Iobxxxiij. d. Videbit faciem eius in iubilo/ et reddet homī iuſticiāſuā. Sequit̉: h Erraui. Nouiſſime aperit̉ quę ꝑſona to pſalmū loquebat̉ .ſ. generalis iuſtus: ne de bonis p̨̄dictisſuꝑbire videret̉: hic hūiliter ſe erraſſe confitet̉: nec poſſe redireniſi a domino quęreret̉: ſicut ouis errans ad ouile non reuercitur niſi a paſtore reducat̉. Dicit ergo: Erraui ſicut ouisquę perijt. Recte error homīs errori ouis cōparat̉: Namquis perdita ſe non valet reuerti ad caulam niſi a paſtore requirat̉: Sic nec homo poſt peccatū redire valet ad eccleſiā perſe niſi a chriſto requirat̉. Vnde.. Cor autē eorum erat rectum eo/ nec fideles habiti ſunt in teſtamēto eius/ Ecce error: Ipſe autē eſt miſericors ꝓpitius fiet peccatis eorum: etabūdauit vt auerteret iram ſuā: recordatus eſt/ quia caro ſūtſpiritus vadens non rediens/ Ecce requiſitio paſtoris/ impotentia ouis. Item ouis perdita lupis exponit̉: Sic homoperditus per peccatū lupis .i. dęmonibus exponit̉.. Dediſtinos tanqͣꝫ oues eſcarū: et in gentibus diſperſiſti nos. Item ſupra. Poſuerūt morticina ſeruorū tuoꝝ eſcas volatilibus cęli:carnes ſanctorū tuorum beſtijs terrę. Item ouis perdita/ nec

Sfuga nec vi ſua poteſt effugere lupū: Sic nec homo poſt peccatum diabolū.. Perijt fuga a me eſt qui requirat ani meā. Amos. ij. d. Peribit fuga a veloce/ fortis non obtinebit virtutē ſuam: robuſtus non ſaluabit animā ſuam: tenens arcum non ſtabit: et velox pedibus ſuis non ſaluabit̉: etaſcenſor equi non ſalabit animā ſuā. Itēlis perdita aliquādoeuorat̉/ aliquādo vulnerat̉: tabeſceret moriens niſi a paſtoreprijs humeris reportaret̉: Sic homo poſt/ aliquādo morit̉ in peccatis damnat̉. Et hic ē ouislorata: de qua dicit̉/ Exo. xv. b. Extendiſti manū tuam etuorauit eos terra. Aliquando pęnitet de peccatis et redirepit quātum poteſt: ſed non pręualet per ſe: Et hic eſt ouisulnerata languens: de qua/ Roma. vij. c. Uelle mihi adiacet: ꝑficere autē non inuenio. Item/ Cantꝭ. v. c. Nunciate dilecto: quia amore langueo. Hanc pius paſtor venit querere:et inuentā ſuper proprios humeros ad caulas eccleſię reportauit: quia pęnam in cruce ſuſtinuit omnibus peccatoribusqui volūt de ſuis criminibus pęnitere. Talibus ſiquidem valet domini paſſio. Et de his dicit̉ Deut̓. xxxij. b. Inuenitī terra deſerta: in loco horroris et vaſtę ſolitudinis: circum/luxit et docuit et cuſtodiuit quaſi pupillam oculi ſui: ſicutquila prouocās ad volandū pullos ſuos: et ſuper eos voliins exꝑandit alas ſuas: aſſumpſit eos atqꝫ portauit in huneris ſuis. Lucꝭ. xv. a. Quis ex vobis homo qui habet cenimoues: ſi perdiderit vnā ex illis: nōne dimittit nonaginnouem in deſerto: vadit ad illam quę perierat donec inueiet illā? Et cum inuenerit/ imponit in humeros ſuos gaudens: et veniēs domū ſuā/ cōuocat amicos et vicinos/ dicensillis: Cōgratulamini mihi: quia inueni ouem meā quę perieat. Ouis/ homo: paſtor/ chriſtus: domꝰ/ eccleſia: amici/ ſanti: vicini/ angeli qui de reuerſione peccatorū gaudent: ſicuticit̉ in eadē parabola. Errare ꝟo eſt a recta via deuiare eteuium ambulare. Eſt autem duplex via recta per quā iturcęlum .ſ. via baptiſmalis: id eſt innocentia: de qua dicit̉/ ſura: priuabis bonis eos ambulant in innocētia. IterūAmbulās in via īmaculata hic mihi miniſtrabat. Et viaitentialis: id eſt pęnitētia: de qua dr̄/ Matth̓. vij. b. Arta eſtia quę ducit ad vitā. Eſaię. xxx. e. Hęc via/ ambulate in ea.De vtraqꝫ/ Sap̄. x. b. Iuſtū: id eſt chriſtū deduxit dominuser vias rectas. Igit̉ omnes errant: qui ab his vijs deuiant.Hi ſunt omnes qui mortaliter peccant: de quibꝰ dicit̉/ Eſaięliij. b. Om̄es nos quaſi oues errauimus: vnuſquiſqꝫ in viamſuam declinauit. Item ſupra: Errauerūt in ſolitudine: viā ciuitatis habitaculi non inuenerunt. Et iterum: Effuſa eſt contentio ſuper principes: errare eos fecit in inuio non in via.Et nota dicit: Erraui ſicut ouis quę perijt: non quęperit: quia iam ex parte inuenta et reducta eſt ad ouile. Unde vt totaliter reducatur/ orat ſubdens: i Quęre ſeruūtuum domine: qui poteſt quęrere te: quia infirmꝰfractꝰ eſt. Precem eius exaudiuit pius paſtor/ venit in mun quęrere ouem erraticam. Lucꝭ. xix. b. Uenit filius hominis quęrere ſaluū facere quod perierat. j. Pet̓. ij. d. Eratisſicut oues errantes: ſed cōuerſi eſtis ad paſtorem epiſcopuanimarū veſtrarum. Eſaię. xl. c. In brachio ſuo congregabit̉gnos in ſinu ſuo leuabit: fętas ipſe portabit. Quęſiuit autominus hominē perditū: ſicut piſcator quęrit hominē ſuberſum in aquis: aut ſicut venator feram. Vnde Hiere. xvj.Ecce ego mittam piſcatores multos dicit dominus piſcantͣ eos: Et poſt hęc mittam eis multos venatores venant̉ eos de omni monte/ et de omni colle/ et de cauernis pe. Rationem autem qualemcūqꝫ quare dominus debeat ſuum quęrere/ ſubiungit dicens: k Quia mādatala non ſum oblitus: Licꝫ fecerim cum erraui. Undeſi aliquando peccet homo: non tamen debet dimittere allaquę tenet̉ facere.

Psͣ .141.

. xꝑdital. freqͥreAl. no.Ndn̄e

Psͣ. .6.

Flagella deiadiuuāt multipliciter

Psͣ .15.

Errare qͥd ſitDuplex viarectaPsͣ. .83.Psͣ. 100.

Psͣ .4.

Psͣ .96.

1Psͣ. 106.Ibidem

Error hoīserrori ouiscomꝑatur

Psͣ. 77.

Psͣ .43.Psͣ 78.