Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

CXVIII

a qͥrūt. ēnī oꝑant̉ iniqͥtatē: ī vijs eiꝰ ambulauer̄t.Tu̓rmādaſti: mādata tua cueſtodiri nimis. Utinam dirif gant̉ vię meę: ad cuſtodiengdas iu̓ſtificatiōes tuaſ. Tūc non ꝯfūdar: ꝑſpexero inf dībꝰ mādatꝭ tuiſ. Cōfitēbor

in tibirin directione cordis: inIe̓o ꝙr didici iudicia iuſticietuę. Iuſtificationes tuas cu ſtodiam: non me̓ derelinr quaſ vſqꝫˣ quaqꝫ. Bethꝫconfuſio vel domꝰ.N qu̓o corrigitt adoS leſcentior viā ſuam:

enī oꝑant̉ iniqͥtatē: ī vijs eiꝰ ābulauerūt:Et ꝑtinēt ad illā btītudinē: de p̨̄miſit: Btī īmaculati ī via ⁊cͣ. Et ibi dixit ſingl̓arit̓/ via: hic aūt pluralit̓/ vijſ:quia vna eſt via chriſtꝰ: et plures vię ꝓph̓ę .ſ. apl̓i oēſdicatoreſ ducūt ad chriſtū: ī qͥbꝰ ābulat eoſ imitat̉: et ẜmeoꝝ doctrinā oꝑatur.Uel vię eiꝰ ſt eiꝰdata. Sꝫ quō veꝝ eſtqd̓ dic̄: enī quioꝑant̉ iniqͥtatē ⁊cͣMulti enī oꝑant̉iniqͥtatē ante ābulauerūt ī vijs eiꝰ. Sol̓. reputant̉ ambulaſſe: qꝛ ambulauerunt fructuoſe. VndeEzech̓ .xviij. e. Siauerterit ſe iuſtꝰ a iuſticia ſua fecerit iniqͥtatē ⁊cͣ. Et ſequit̉:Oēs iuſticię eiꝰ qͣs fecerat recordabūt̉. Et ne qͥs forte putaret ſimul poſſet oꝑari iniqͥtatē ī vijs dei ābulare: et itaetiā falſū eēt qd̓ dicit: enī oꝑant̉ iniqͥtatē ⁊cͣ.ꝓbat ꝯſeq̄nt̉ dicēſ: b Tu mādaſti ⁊c̄. q. d. ſimul pn̄tſeruire duobꝰ dn̄iſ. Sic enī/ tu mādaſti/ legē euāgeliū ꝓph̓aſ apl̓oſ: cMMādata tua cuſtodiri/ vel cuſtodire: ī ꝑte: ſꝫ d Nimis .i. valde: vt nec ad modicū abeiſ recedat qͥs. Eccͣj. xviij. c. īpediarꝭ orare ſꝑ: verearis vſqꝫ ad mortē iuſtificari. Itē/ nimiſ .i. feruent̓: ꝯͣ tepidoſ.Apocꝭ. iij. c. Utinā frigidus eſſes aut calidꝰ: ſed quia tepidus es incipiam te euomere de ore meo. Cantꝭ. j. a. Adoleſcentulę dilexerunt te nimis: id ē importune vel improbe. ij.Timoth̓. iiij. a. Inſta oportune importune. Lucꝭ. xj. b. Propter improbitatē eiꝰ ſurget dabit ei quotqͦt habet neceſſarios. e Utinā dirigant̉ ⁊cͣ. Hucuſqꝫ ſūt btī actꝰ eoꝝdocuit: nūc qꝛ ſatꝭ ē doceri ꝯͣ ſuꝑbiā liberi arbitrij/ ſibi optat ea q̨̄ fiūt btī. q. d. tu mandaſti mandata tua cuſtodiri nimis: ſed ad hoc ſine gr̄a ſufficio: Un̄ dico: Utinam vięmeę .i. actꝰ huiꝰ vitę ſe ſūt tortuoſi: dirigant̉/ a te: quiaa me pn̄t dirigi. Prouer. xvj. b. Cor hoīs diſponit viasſuas: ſed dn̄i ē dirigere greſſus. Hiere. x. d. Scio dn̄e: qꝛē hoīs via eiꝰ: nec viri eſt vt ambulet dirigat greſſus ſuos.Augꝰ. Iube dn̄e qd̓ vis/ fac qd̓ iubes. Dirigant̉/ inquā:f Ad cuſtodiēdaſ .i. vt cuſtodiā: g Iuſtificationestuas .i. mādata q̨̄ iuſtificāt. Infra. Iuſtificatiōes tuaſ cuſtodiā. Sap̄. vj. c. Dilectio cuſtodia ē legū illiꝰ: cuſtoditio autēlegū ꝯſūmatio incorruptiōis eſt. Uel Iuſtificationes .i.illa qͣttuor q̨̄ ꝯueniūt ī iuſtificatiōe impij .ſ. gr̄am: fidem/ ſiuemotū fidei: ꝯtritionē: remiſſionē pctī: q̨̄ ſt̓ cuſtodiēda tm̄recipiēda. Apocꝭ. iij. c. Tene qd̓ habes: vt nemo accipiat coronā tuā. Iob. xxvij. a. Iuſtificationē meā quā cępi teneredeſerā. aūt pn̄t cuſtodiri iuſtificatiōes niſi oculis habeant̉: Un̄ bn̄ ſubdit: h Tūc ꝯfūdar/ de cuſtoditꝭiuſtificationibꝰ: i ꝑſꝑexero .i. ꝑfecte aſpexero/ ſicut inſpeculo: k In oībꝰ mādatꝭ tuis. Perfecte aſpicit eaoꝑe implet: ꝟo aſpicit implet/ imꝑfecte aſpicit: et imꝑfectus ē etiā ſi alios doceat. Mat. v. c. Qui ſoluerit vnūdatꝭ his mīmis docuerit ſic hoīes: mīmꝰ vocabit̉ in regnocęloꝝ: aūt fecerit ſic docuerit: magnꝰ vocabit̉. Iaco. j.d. Qui ꝑſpexerit ī lege ꝑfectę lib̓tatꝭ ꝑmāſerit ī ea auditor obliuioſus factꝰ ſꝫ factor oꝑiſ: btūs ī facto ſuo erit. Hocē qd̓ dic̄: Tūc ꝯfūdar ⁊cͣ. Amos. vij. c. Qui vides gradere .ſ. vides reſpiciēdo ī lege/ gradere oꝑando. enī ꝑfecte aſpicere pōt vno oculo clauſo alio aꝑto. Multi autēaperiūt oculū intellectꝰ claudūt oculū affectꝰ: ē oculꝰ dexter ineūtes fędꝰ cum naas āmonitę .i. cum diabolo/ dicēte. j.Regꝭ. xj. a. In feriā vobiſcū fędꝰ vt eruā oīm vr̄m oculosdextros: ponamqꝫ vos opprobriū in vniuerſo iſrl̓. q. d. vtꝑfecte aſpiciēdo ꝯfūdamī. Zach̓. xj. d. O paſtor idolū: .ſ.habes oculos non ꝑfecte vides. Et vn̄ ſubdit: Gladiꝰ ſuꝑbrachiū eiꝰ ſuꝑ oculū dextrū eiꝰ .ſ. gladiꝰ diaboli impediēſoꝑationē affectionē: Un̄ ſb̓dit: Brachiū eiꝰ ariditate ſiccabit̉: oculꝰ dext̓ eiꝰ tenebreſcēs obſcurabit̉: Un̄ ſequit̉ non

poterit ꝑſpicere. Et dic̄: k IIn oībꝰ mādatꝭ: quia ſufficit niſi oīa impleant̉. Un̄ Iaco. ij. b. Quicūqꝫ totā legē ſeruauerit/ offendat aūt ī vno: factꝰ ē oīm reꝰ. Et ſi fecero/ vt dictū eſt: ꝯfundar: immo fiet qd̓ ſupͣ rogaui .ſ. dirigeturcor meū ad cuſtodiēdas iuſtificatiōes. Hoc ē qd̓ ſeqͥt̉: l¶Cōfitebor tibi ī directiōe cordis. q. d. diriges cor meū. Et ī illa directiōe cordiſ:ero ingratꝰ: ſed cōfitebor tibi .i. laudabote: n In eo didici ꝑſpiciēdo o udicia: ſūt abyſſusmulta. Iuſticiętuę .i. ꝓcedētia tuaiuſticia. Iſti duo ꝟſuſſūt ꝯͣ eoſ nimiſ cito volūt mgr̄i vel p̨̄dicatoreſ: qd̓ cedit adeoꝝ ꝯfuſionē. Sꝫ ſapiēs dic̄: h Tūc cōfūdar/ ꝓpt̓ igͦrātiā: i ꝑſpexero ī oībꝰ mādatꝭ tuiſ .i. totā ſacrā ſcripturā diligent̓ videro. Sꝫ Cōfitebor tibi .i. laudabo te legēdo p̨̄dicādo: m. In directiōe cordiſ .i. ſine errore ītellectꝰ An eo ſū inſciꝰ: ſꝫ o. didici iudicia iuſticię tuę: quę didicerint errat.. Timoth̓. j. b. Quidāaberrātes ꝯuerſi ſūt in vaniloquiū volēteſ legꝭ doctores/intelligēteſ neqꝫ q̨̄ loquunt̉ neqꝫ de qͥbꝰ affirmāt. Ecc̄ͣj .xviij. cAnteqͣꝫ loqͣrꝭ diſce. Itē qd̓ dic̄: l Cōfitebor tibi ī directiōe cordiſ: eſt ꝯͣ multoſ qͥꝝ vox ē ī choro mēs ī foro:ꝯfitent̉ .i. laudāt deū in directiōe cordis: qꝛ qd̓ ꝓfert̉ in oreꝟſat̉ in corde: ẜm doctrinā Augꝭ. Sꝫ.. d̓r: Rectos decet collaudatio. Vel ꝯfeſſiōe pctōꝝ pōt dici: Cōfitebor tibipctā mea: m In directiōe cordis/ ſperādo veniā a deoet deuote petēdo miſdiā. Et n In eo. i. ꝓpt̓ o didici iudicia iuſticię tuę .i. iudicia: q̨̄ facies qn̄ iuſtꝰ iudexappareb̓. Psͣ. Pręoccupemꝰ faciē eiꝰ ī ꝯfeſſiōe. Poſt ꝯfeſſione aūt rectā debet ſeqͥ ſatiſfactio iuſta: Un̄ bene ſequit̉: Iuſtificatiōes tuaſ cuſtodiā. Vel ẜm aliū ſenſū ſic ꝯtinuat̉: poſtqͣꝫ dic̄: Didici iudicia iuſticię tuę: qͥs ſit iuſticięcognitę fructꝰ: ſupponit dicēs: Iuſtificatiōes tuaſ cuſtodia. Alia lr̄a: Pręcępta tua: qd̓ idē ē. Et qꝛ eas cuſtodire poſſū ſine adiutorio tuo: ſic̄ d̓r Ioh̓. xv. a. Sine me nihilpoteſtꝭ facere. me derelinqͣs. Ioſue. j. a. tedimittā neqꝫ derelinquā: ꝯfortare eſto robuſtꝰ. Heb̓. xiij. a. te deſerā neqꝫ derelīquā: Sꝫ ꝯͣ. Nōne ip̄m chriſtū dereliqͥt deꝰ: qͣꝫto magꝭ nos. Mat xxvij. f. Vt qͥd me dereliqͥſti.. Deꝰ deꝰ meꝰ reſpice ī me qͣre me dereliqͥſti. Sol̓. habet̉ qd̓ dic̄: r Uſqꝫ quaqꝫ. q. d. etſi ad horaꝫ derelinqͣs vtpbes: ſic̄ Iob. j. vel vt mihi infirmitatē meam notam facias:ſic̄ petro: Lucꝭ. xxij. Non tn̄ derelinqͣs vſqꝫquaqꝫ.i. ex toto: ſic̄ iudā: Ioh̓. xiij. De hac hora vl̓ relictiōe/ Eſa.liiij. c. Ad pūctū in modico dereliqͥ te: ī miſeratiōibꝰ magniſꝯgregabo te. Eſa. lx. c. Pro eo fuiſti derelicta odio habita/ ponā te ī ſuꝑbiā ſęculoꝝ. Alia lr̄a habet. Ne derelinqͣsme nimis: et ſatis ī idē redit. j. Corꝭ. x. c. Fidelis ē deꝰpatiet̉ vos tēptari ſupͣ id qd̓ poteſtꝭ ⁊cͣ.N corrigit ⁊cͣ. Beth. Primo octonario p̨̄ponit̉/ Aleph qd̓ īterp̄tat̉ doctrina: Huic aūt ſcd̓o octonario p̨̄ponit̉/ Beth qd̓ interp̄tat̉ ꝯfuſio vel domꝰ. Etbn̄ hgruit: qꝛ a doctrina intelligit cognoſcit deū ſeip̄m:et inde ꝯfundit̉ ſuꝑ pctīs ſuis/ redit ad domū eccl̓ię ad do cęli. Ecc̄j. iiij. c. Eſt ꝯfuſio adducēs gr̄am gloriā. Iobvltꝭ. a. Auditu aurꝭ audiui te .ſ. doctrinā: et nūc oculꝰ meꝰ videt te .ſ. intelligētiā: idcirco ip̄e me rep̄hendo/ ecce ꝯfuſio: etago pęnitētiā in fauilla cinere/ ecce reuerſio ad domū. Hiere. xxxj. d. Poſtqͣꝫ on̄diſti .ſ. doctrinā/ ꝑcuſſi fem meūnitētiā: ꝯfuſus ſū erubui ⁊cͣ. Uidēſ ꝯfuſionē ſuā vult corrigi. Et ponit̉ int̓rogatio deliberatiōis/ dic̄: In corrigit adoleſcētior viā ſuā? Scd̓o ꝓpoſitę q̨̄ſtionis ponit̉ſolutio/ dic̄. In cuſtodiēdo ſermoeſ tuoſ. Dic̄. s In corrigit adoleſcētior viā ſuā? Et nota dicit: incorrigit qͥs ſꝫ adoleſcētior: qꝛ lꝫ ī ętate quātūcūqꝫ ſe-t cor

Al̓ dn̄eAl̓ fdidicerim

Al̓t p̄cepiſti

Al̓ r va.

dum inſpiio in omīaata tua

Al̓ iunior

Patth̓. 6. c.

Psͣ. 32.

Psͣ. 9. x.

Psͣ .21.

X 3