CXIII
k ſui. Qui hītare facit ſterilē īgͦ domo: matrē filioꝝ lętantē.Alleluia. ¶ CXIII.Nexitū iſrl̓r de ęgypto: domꝰ iacob de
ꝙ ī altꝭ hītat: et hūilia reſpicit. Ipſe pͦ hītauit ⁊ ſꝑ hītatin altꝭ .i. ī angelis: Sꝫ poſtmodū ī fine ſęculoꝝ: ip̄e/ reſperit humilia/ ꝑ īcarnationē: Scd̓m qd̓. sͣ. dicit̉: Dn̄s de cęlo ī terrā aſpexit: vt audiret gemitꝰ cōpeditoꝝ: ⁊ ſolueret filios īteremptoꝝ. Baruch. iij. d. Poſt hęc ī terrꝭ viſus ē: etcū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ eſt.Et hͦ b In cęlo ⁊ī terra .i. reſpectꝰ iſtevtilis fuit cęlo et terrę. Cęlo ad reparationē ruinę āgeloꝝ: Ett̓rę ad redēptionē generis humani. Ul̓ ſic:a ¶ Humilia reſpicit .ſ. humilitatē beatę ꝟginis. Lucꝭ. jͣ. e. Quia reſpexit humilitatē ancillę ſuę. Et hͦ b ¶ In cęlo. i. ī ſua ꝟ̓ginitate: cEt ī terra .i. ī ſuo ꝯiugio: Quia ī vtroqꝫ hūilitatē ẜuauit.d ¶ Suſcitās a t̓ra .i. de btā ꝟgine: e ¶ Inopē .ſ. ſeipſūqn̄ natꝰ eſt pauꝑ de ipſa. Suſcitās dic̄ bn̄/ ꝓpt̓ miraculū qͦde ꝟgine natꝰ eſt. De terra. Btā virgo d̓r terra: qꝛ iſtū bn̄dictum fructum nobis portauit et attulit. Psͣ. Terra deditfructū ſuum. Et alibi: Veritas de terra orta eſt. Inopē. ij.Corꝭ. viij. b. Scitꝭ gr̄aꝫ dn̄i nr̄i ieſu chriſti: qm̄ ꝓ nob̓ egenꝰfactꝰ eſt/ cū eſſet diues: vt illiꝰ īopia nos diuites eſſemꝰ. f¶ Et de ſtercore pctōꝝ ⁊ tꝑaliū: g ¶ Erigēs ad ſuꝑna: h¶ Pauperē .i. humanū genꝰ: Ipſe em̄ ꝓmittebat ęterna: etdocebat ꝯtēni tꝑalia ⁊ pctā. Matt. iiij. c. Pnīaꝫ agite/ appropinqͣbit em̄ regnū cęloꝝ. Matt. xix. c. Uēde oīa q̨̄ poſſides⁊ da pauꝑibus: ⁊ habebis theſauꝝ in cęlis. Et Matth̓. vj.c. Theſaurizate vob̓ theſauros ī cęlo ⁊cͣ. Propt̓ hͦ ſubdit:i ¶ Ut collocet eū/ pauperē .ſ. genꝰ humanū: k Cū pͥrcipibꝰ .i. āgelis ī cęlo. l ¶ Cū pͥncipibꝰ dico ppl̓i: nō alieni: ſꝫ/ ſui. Angeli em̄ dicūt̉ pͥncipes: qꝛ p̨̄ponūt̉ ſuꝑ hoīes:Quilibet em̄ vnū hꝫ āgelū bonū ad ſui cuſtodiā. Suꝑ ꝓuincias etiā p̨̄ponūt̉: Un̄ Dan̄. x. c. Princeps regni ꝑſaꝝ reſtitit mihi vigintiuno diebꝰ: ⁊ ecce michael vnꝰ de pͥncipibꝰmiſ venit ī adiutoriū. Et poſtea. d. dic̄: Nemo ē adiutor meī oībꝰ his niſi michael pͥnceps vr̄. Sꝫ an̄qͣꝫ ibi collocet eoſ h̓eos examīat ⁊ exercet ī tribl̓atiōibꝰ ⁊ bonis oꝑibꝰ: Un̄ ſb̓dit:m Qui hītare facit ſterilē .i. eccl̓iaꝫ de gētibꝰ: q̨̄ pͥus fuit ſterilis a bonis oꝑibꝰ. Sꝫ nūc facit eā dn̄s hītare/ n ¶ Indomo .i. ī eccl̓ia generali collecta/ de vtroqꝫ ppl̓o. Nō ſterilē: ſed/ o Matrē filioꝝ .i. multoꝝ fideliū: p Lętātē/ deꝓle. Un̄ monet eā ad laudē ⁊ lęticiā/ Eſa. liiij. a. Lauda ſteril̓ q̨̄ nō parꝭ: decāta laudē ⁊ hymnū q̨̄ nō pariebaſ: qm̄ ml̓tifilij deſertę magꝭ qͣꝫ eiꝰ q̨̄ habebat virū .i. plures ſūt fidelesfacti de gētibꝰ qͣꝫ de iudęis. Qd̓ ſignificatū eſt. j. Regꝭ. j. a.vbi d̓r/ ꝙ anna fuit pͥmo ſteril̓: ſꝫ poſtea peꝑit ſeptē filioſ. Etd̓r poſtea in cātico: Donec ſterilis peꝑit plurimos: ⁊ q̨̄ multos habebat filios infirmata eſt.K a ¶ Et hūilia reſpicit: qꝛ placet ei ſꝑ humilitas: b¶ In celo/ vn̄ ſuꝑbos āgelos eiecit: c ¶ Et ī terra vn̄ ⁊ deparadiſo t̓reſtri ſuꝑbū ⁊ īobedientē adā eiecit: ⁊ puniuit totāpoſteritatē eiꝰ. Eſa. vltꝭ. a. Ad quē reſpiciā niſi ad pauꝑculū .ſ. ad humilē. Un̄ alia lr̄a hꝫ: Suꝑ quē reqͥeſcet ſpūs meꝰniſi ſuꝑ humilē ⁊ qͥetū ⁊cͣ. Uel b ¶ In cęlo. i. ī ꝯtēplatiuo:c ¶ Et ī terra .i. in actiuo: qꝛ nec ꝯtēplatiuꝰ nec actiuꝰ placetdeo ſine humilitate. d ¶ Suſcitās a terra īopē: et deſtercore erigēs pauperē. In hͦ verſu liberatio a duobpctīs tangit̉ .ſ. ab auaricia ⁊ a luxuria. Vere em̄ inops ē auarus: ẜm qd̓ dicit Hieroꝰ: Auaro deeſt tā qd̓ habet qͣꝫ qd̓ nōhabet. Iſtū qn̄qꝫ ſuſcitat dn̄s/ de terra .i. de ſepulchro auaritię. Amos. vij. a. Quis ſuſcitabit iacob qꝛ paruulus ē? miſertus eſt dn̄s ſuꝑ hoc/ Ecce ſuſcitatio. Bene ſuſcitauit dn̄szacheū: qui dicit Lucꝭ. xix. b. Si qͥd aliquē defraudaui: reddo quadruplū. Et ſequit̉: Hodie ſalus huic domui facta eſt.f ¶t de ſtercore erigēs pauperē. Pauꝑ eſt luxurioſus: cuiꝰ omnē ſpirituale ſubſtantiā ignis luxurię ꝯſumpſit.Iob .xxxj. d. Ignis ē vſqꝫ ad ꝯſūptionē deuorās. Hic iacetin ſtercore .i. in fetore. Iohel̓. jͣ. d. Cōputruer̄t iumēta ī ſtercore ſuo. Gregꝰ: Iumēta in ſtercore cōputreſcere eſt carna-
les hoīes ī fetore luxurię vitā finire. Et talē qn̄qꝫ erigit dn̄ſ:vt Lucꝭ. xv. d. de filio ꝓdigo: qui ꝯſumpſit ſubſtātiā ſuā cūmeretricibus/ viuendo luxurioſe: habet̉ ꝙ dixit: Ibo ad patre meū: ⁊ ꝙ iuit ⁊ ſuſcęptus eſt: ⁊ data eſt ei ſtola pͥma. Sicaūt erigit ⁊ ſuſcitat: ¶ Ut collocet eū cū principibꝰ.i. cū angelis in gloria: ſicut ſupra expoſitum eſt. Uel aliter:Ita eripit eos d̓ peccatis: et tantū in pręſenti exaltat/ ꝙ etiā facit eos pręlatos in eccleſia. Hoc eſt: Utcollocet eū cū pͥncipibus: cū principibus populi ſui .i. cum pręlatis/qui ſūt pͥncipes eccleſię. Sic ſuſcitauit paulū ⁊ petrū quosde ſtatu peccati eripuit: ⁊ ꝓmouit ad ſtatū p̨̄latiōis. Sꝫ nota ꝙ arguit illos hic qͥ ſe dignitatibus ingerūt: nec expectātꝙ dn̄s collocet eos ibi: Cōtra illud Heb̓. v. a. Nec quiſqͣꝫ ſumit ſibi honorē: ſꝫ qͥ vocat̉ a deo tāqͣꝫ aaron. m ¶ Qui habitare facit ſterilē in domo ⁊cͣ .i. illū qui erat ſterilis etinfructuoſus/ ſine fructu pęnitētię/ in eccl̓ia facit eſſe fructuoſum/ intātū vt ſit mater filiorum .i. bonorū operū. Facit dico matrem nō triſtē in pariendo: ſed lętantem/ in filijs.Ioh̓ .xvj. e. Mulier cum parit triſticiam habet: cū autē peperit puerū: iā nō meminit preſſurę. ij. Corꝭ. ix. b. Hilaremdatorē diligit deꝰ. Pręlatū etiā facit dominus habitare/ indomo eccl̓ię/ vt matrē filioꝝ lętantē: qn̄ libent̓ ⁊ gaudenter ſubditoꝝ neceſſitatibꝰ ꝯdeſcēdit. Gregꝰ: Curandumquippe eſt vt rectorē ſubditꝭ ⁊ matrē pietas ⁊ patrē exhibeat diſciplina. Verſus. Verbera patris habes: vbera matrishabe. Talē matrē ſe exhibebat apl̓us/ dicēs. ij. Corꝭ. xij. ę.Ego aūt libentiſſime impendā ⁊ ſuꝑimpendar ego ipſe proanimabus veſtris.¶ Expoſitio Psͣ. CXIII.N exitū iſrl̓ ⁊cͣ. Titulus. Alleluia. Supra īuitauit gētes ad laudē: In iſto pſalmo īuitat lr̄aliteriudęos: recolendo dei bn̄ficia ſibi facta: Spiritualit̓aūt chriſtianos/ qͥ ſūt nouus ppl̓us dn̄i: qͥbus ꝑ quędā beneficia antiquo populo collata in hoc pſalmo oſtendit ꝓph̓aquę ⁊ quanta bn̄ficia dn̄s ſpūaliter ꝯferat: Un̄ et alleluiaquę eſt vox laudis/ pręponit̉. Intentiōe vocat ad laudem etcultū veri dei. Modus. Tripertitus eſt pſalmus. In primaparte dicit ꝓph̓a quę mirabilia fecit deus/ iudęis in figura:chriſtianis in ſpiritu. In ſecūda/ qͣre deus hoc fecerit/ q̨̄rit:ibi: Quid eſt tibi mare. Et ſoluit: ibi: A facie. In tertia ſimulacra gentiū inania eſſe demōſtrat: ⁊ religionē chriſtianā cōmendat: ibi: Simulacra. Dicit itaqꝫ: q ¶ Inexitu iſrael de ęgypto .i. dū ille ppl̓us ad lr̄aꝫ veniret deęgypto: s ¶ Domꝰ iacob̓ de populo barbaro: Idēeſt: Barbari em̄ ſunt omnes pręter gręcos hebręos/ et latinos. De hoc exitu habetur Exo. xij. In exitu inquam iſto:Facta eſt iudęa¶ Allegorice: q¶ In exitu iſrl̓. i. ppl̓i chriſtiani/ deū vidētis per fidē. r ¶ De ęgypto: Ul̓ ad lr̄aꝫ: qꝛ de ęgypto ⁊alijs gētibꝰ ꝯuerſi ſunt ad fidē. Ul̓ de ęgypto .i. de tenebris infidelitatꝭ. Et ī exitu s ¶ Domꝰ iacob .i. eccl̓ię: cōtra vitia luctātꝭ. t ¶ De ppl̓o barbaro .i. īfideliū vl̓ dęmonū: Oīs em̄MMoralit̓. q ¶ In exitu iſrl̓ de ęgypto .i. cū hō deūhabēs ꝑ oculis/ cui timor dei eſt an̄ oculos eiꝰ/ exire vult detenebris ⁊ ergaſtulo pctōꝝ/ de mūdo ad clauſtrū. Et S¶ Domꝰ iacob .i. cū illi qͥ volūt reſiſtere ⁊ luctari ꝯtra vitia⁊ diabolū ſupplātare/ volūt exire: t ¶ De ppl̓o barbaX ro. i. de cętuAnagogice etiā poſſet legi breuit̓: q ¶ In exitu iſrl̓ ⁊cͣ.Cū em̄ aīa ſctā exit d̓ corꝑe/ tūc exit iſrl̓: r ¶ De ęgypto:qꝛ exit d̓ tenebris ad lucē: vt videat deū facie ad facie. jͣ. Ioh̓iij. a. Uidebimꝰ eū ſicuti ē. Tūc etiā exit/ s ¶ Domꝰ iacob.i. aīa luctās: t ¶ De ppl̓o barbaro .i. euadit manꝰ dęmonū/ ⁊ vitioꝝ: ⁊ ꝯiūgit̉ ciuibꝰ cęli .ſ. angel̓ ⁊ ſctīs aīabꝰ: vbi n̄ ē
1Psͣ. 101.
Al. QuiIAt. rexaltat
Al̓. rex
Psͣ. 66.Psͣ .84.
Uerſus
1r ad cuſtodiāet ꝓuin-
Partitiopſal̓mi
Ad litterā
i. Regꝭ. 2. a.Moraliter
Allegorice
Moraliter
ogo biblie.c. 8
Anagogice