Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

lau̓date nomē dn̄i. Sitmen dn̄i bēnedictū: ex hoc nūc vſqꝫ ī ſęculū. A ſoliss ortu vſqꝫ ad occaſū: flauda

bilie nomē dn̄i. Exce̓ſꝰ ſuꝑoēs gentes dn̄s: ſuperklos gl̓ia eiꝰ. Quis ſicut dn̄s deꝰ noſter/ qui in altꝭ hītat:

dixit dn̄s iudęis indignātibus: Nūqͣꝫ legiſtis qꝛ ex ore infantiū lactentiū ꝑfeciſti laudē ⁊cͣ. Et poſſet eſſe bonū themain feſto innocētū: pręconiū dn̄i/ loquēdo ſed moriēdoꝯfeſſi ſūt/ in effuſiōe ſui ſanguinis: ſicut Gen̄. iiij. b. dicit̉/ſanguis abel clamauit ad dn̄m de terra: Sil̓r pōt dici ſanguis innocētū clamauit: Sꝫ differēt̉: qꝛ illvindictam: iſte veniāEt exēplo chriſti d Heb̓ xij. f. Acceſſiſtis ad ſāguinis aſꝑſionē meliꝰ loquentē qͣꝫabel. a Laudatenomē dn̄i. Hoc fecer̄t pueri hebręoꝝ/ dicētes: Oſanna filio dauid: bn̄dictꝰ venit ī noīe dn̄i: ſic̄ d̓r Matth̓. xxj. a. Eteccleſia ita cantat de pueris: Pueri hebręorū tollentes ramos oliuaꝝ ⁊cͣ. Ipſi etiā pueri hebręoꝝ .i. filij eorū poſt reſurrectionē dn̄i p̨̄dicātes: dixerūt id qd̓ ſequit̉: Sit no dn̄i chriſti ieſu: c Bn̄dictū .i. nomē illud bn̄dixer̄t p̨̄dicauerūt. Un̄ dixit petrꝰ hoc nomē bn̄dicēdo/ Actꝭ. iiij.b. ī noīe ieſu claudꝰ ambulaſſet. Et addidit: Neqꝫ em̄ alid̓nomē eſt ſub celo datū hoībuſ/ ī oporteat nos ſaluos fieri.d Ex hoc nūc et vſqꝫ in ſęculū: Quia laus noīs chriſti tūc incępit: nūqͣꝫ decętero ceſſabit: Semꝑ em̄ laudabit̉in eccleſia militāte: in ęternū in eccl̓ia triūphante. Et hęclaus erit vbiqꝫ terraꝝ: Un̄ addit: f A ſolis ortu vſqꝫad occaſū: laudabile nomē dn̄i: Et laudatū per apoſtolos: quia/ In omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ. Malach̓.. c.Ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſū/ magnū eſt nomē meū in gentibus. Poteſt etiā aliter exponi verſus iſte allegorice: quiachriſtꝰ eſt ſol. Ortus huiꝰ ſolis eſt chriſti natiuitas: Occaſus/ paſſio eiꝰ. In natiuitate eiꝰ fuit pauꝑtas: In morte ignominia. Et ꝓpt̓ vtrūqꝫ laudabilis eſt dn̄s: tm̄ ꝓpter magnifica eius oꝑa. Ecc̄s.. a. Orit̉ ſol occidit: ad locū ſuumreuertit̉. Orit̉ in natiuitate chriſtꝰ: occidit in paſſione: ad lo ſuū reuertit̉ in aſcenſione. Poteſt iterū legi de tribꝰ magis: qͥbꝰ fuit nomē chriſti laudabile: f A ſolis ortū vſqͣꝫad occaſū: quia ab oriente venerūt verſus occidentē/ laudantes nomē dn̄i/ adorando. Et qͣre ſit ita laudādus dominꝰvbiqꝫ/ ſb̓iūgit dicēſ: h Excelſꝰ ſuꝑ oēs gētes dn̄ſ .i.ſuꝑ om̄ia terrena: k Et ſuꝑ cęlos gl̓ia eiꝰ .i. ſuꝑ om̄iacęleſtia. Et per hęc duo q̨̄ dic̄/ excludit errorē duplicē. Qui em̄ adorabāt terrena: vt idola vl̓ talia. Alij aūt adorabātcęleſtia: vt ſolē lunā. Cōtra pͥmos dicit dn̄s excelſus eſtſuꝑ t̓rena. Cōtra ſcd̓os ſuꝑ cęlos gl̓ia eiꝰ. Exo. xx. a. Egoſū dn̄s deꝰ tuꝰ: habebis deos alienoſ corā me: faciestibi ſculptile/ neqꝫ oēm ſil̓itudinē q̨̄ ē ī cęlo deſuꝑ: q̨̄ in terradeorſū ⁊cͣ. Uel ſic: h Excelſꝰ ſuꝑ oēs gentes dn̄s .i.regnat ſuꝑ gētes chriſtꝰ. k Et ſuꝑ cęlos gl̓ia eiꝰ .i. ſuꝑapl̓os: qͦs ſpecialiꝰ īhabitat ī eis gl̓iat̉. Un̄.. dr̄: Regnabit deꝰ ſuꝑ gētes: deꝰ ſedet ſuꝑ ſedē ſanctā ſuā.X in fornace ignis. Tres pueri ſūt hn̄t triplicē puritatē:cordis/ orꝭ oꝑis. Hi laudāt deū ī fornace ignis .i. ī mundo. j.Ioh̓. v. d. Totꝰ mūdꝰ ī maligno poſitꝰ ē .i. ī malo igne. Sūtaūt ml̓tę bonę ꝓprietates pueri/ qͣs hr̄e debemꝰ: q̨̄ notāt̉ hisꝟſibuſ: Credulus/ incultꝰ/ ſimplex/ placabilis/ inſons: Caſtꝰ/amatus/ ouans/ humilis/ memorās nouus et flens. Credulus. Prouer. xiiij. b. Innocēs credit om̄i verbo. Et de paulo dicit̉ Actꝭ. xxvj. e. fuit incredulꝰ. Dicit em̄ ſic:fui incredulus cęleſti viſioni. Incultus: ſicut chriſtꝰ pannis fuit inuolutꝰ: vt habet̉ Lucꝭ. ij. a. Simplex. Ro. xvj. c.Uolo vos ſapientes eſſe in bono: ſꝫ ſimplices in malo. Placabilis. Ecc̄j. xxxix. c. In p̨̄cępto eiꝰ placor fit. Et hoc p̨̄cipit̉ Leuitʸ. xix. d. eris memor iniurię ciuiū tuorū. Inſons .i. innocēs. Supͣ. Cuſtodi innocentiā. Caſtuſ. Sap̄. iiij.a. O qͣꝫ pulchra eſt caſta generatio. j. Timoth̓. v. d. Teipſūcaſtū cuſtodi. Amatus. Oſee. xj. a. Quia puer iſrl̓: et dilexi. Quās .i. gaudēſ. Prouerb̓. xvij. d. Animus gaudēs ęta floridā facit. Humilis. Matth̓. xviij. a. Quicūqꝫ humiliauerit ſe ſicut paruulꝰ iſte: hic maior eſt ī regno cęloꝝ. Luc̄.

ij. g. dr̄ chriſto: Erat ſubditꝰ illis. Memoras. ij. Cimoth̓.iij. d. Permane ī his q̨̄ didiciſti. Et ſequit̉: Quia ab infantiaſacras lr̄as noſti. Nouꝰ. Eph̓. iiij. f. Renouamī ſpū mentisvr̄ę. j. Pet̓. ij. a. Sic̄ modo geniti īfantes. Flēs. Sap̄. vij. a.Primā vocē ſimilē oībꝰ emiſi plorāſ. Qui tales pueri eſtꝭ:a Laudate nomēdn̄i: ꝑbēdas diuitias. Hoc nomē laudāt: ī noīe dn̄i ieſu .i. ſalute ſua laudabiliter viuūt. Et nomēblaſphemāt/ male viuūt. Un̄ Ro. ij. d. dic̄apl̓s ad iudęos: qͦs ītelligunt̉ clerici: Nomē inqͥt dei ꝑvosblaſphemat̉ īter gentes. Sūt aūt qͥdā ꝓponūt ipſū ſic laudare: ſꝫ ſꝑ differ̄t ꝓcraſtināt: Un̄ ꝯtra bn̄ ſubdit: b SSitnomē dn̄i bn̄dictū: ex hoc nūc. q. d. ſtatim ī nūc īcipiamꝰ laudare bn̄dicere: Quia ē hodie/ cras minꝰ aptꝰerit. Prouer xxvij. a. Ignoras qͥd ſuꝑuentura pariat dies.Eccͣj. v. b. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m ⁊cͣ. Eccͣj. lj. b. Bn̄dicānomē dn̄i adhuc iunior ſū. Sūt alij ſatꝭ mane īcipiūt:ſꝫ ꝑſeuerare negligūt: Cōtra qd̓ addit: e Et vſqꝫ ī ſęcl̓m.Eccͣj. lj. a. Laudabit vſqꝫ ad mortē aīa mea dn̄m. Et. b.Laudabo nomē tuū aſſidue. Matth̓. x. c. Qui ꝑſeueraueritvſqꝫ ī finē: ſaluꝰ erit. Idē etiā ꝯfirmat ſubdit: f A ſolis ortu vſqꝫ ad occaſū: laudabile nomē dn̄i. Perſolis em̄ ortū ītelligit̉ natiuitas hoīs: qn̄ in hāc lucē ītrat:Per occaſū ꝟo mors ītelligit̉. Ul̓ ſol̓ ortū ꝓſꝑitaſ: occaſū ꝟ̓o aduerſitas deſigͣt̉. Et ſiue ſic ſiue ſic: ſꝑ­ Laudabile nomē dn̄i: qꝛ totā vitā hoīs/ ī fortuna. Psͣ.Bn̄dicā dn̄m ī tꝑe: ſꝑ laus eiꝰ ī ore meo. Laudare aūt debemꝰ ꝓpt̓ bona q̨̄ hic facit nob̓: Un̄ dic̄: h Excelſꝰ: ml̓tamirabilia faciēdo: i. Suꝑ oēs gētes dn̄s: qꝛ oēs eiꝰ bn̄ficia ꝑticipāt: Quā altitudinē mirabat̉ Augꝰ: ſic̄ de ipſo dr̄:Nec ſatiebat̉ illiſ diebꝰ dulcedine mirabili ꝯſiderare altitudi ꝯſilij diuini/ ſuꝑ ſalutē generꝭ hūani. Et vt ꝓpt̓ laudemꝰ monet btūs Gregꝰ/ dicēs: ceſſemꝰ gr̄as agere: qꝛceſſat bn̄facere. Psͣ. Cātabo dn̄o bona tribuit mihi. Ite/ non tm̄ ꝓpt̓ hęc q̨̄ facit: ſꝫ ꝓpt̓ ea q̨̄ facturꝰ ē in patriaęterna: De ſb̓dit̉: Et ſuꝑ cęlos gloria eiꝰ: quā nobis/ ſi boni fuerimꝰ p̨̄parauit: q̨̄ ad lr̄aꝫ ē ſuꝑ cęlos .i. īlis: Scd̓m dr̄ Lucꝭ. ij. b. Gl̓ia ī excelſis deo. Itē bn̄ſuꝑ cęlos: qꝛ iſta gl̓ia celat̉ abſcōdit̉ a nob̓. Psͣ. Ꝙͣmagna ml̓titudo dulcedinis tuę dn̄e: quā abſcōdiſti timētibus te. Illā ꝟo abſcōſā dulcedinē gl̓ię odoramꝰ/ aliqn̄deguſtabimꝰ: ſꝫ qn̄ reuelabit̉/ ſatiabimur: Sic̄.. dic̄: Satiabor apꝑuerit gl̓ia tua. l Quis ſic̄ dn̄s ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs:vbi fac̄ id ad qd̓ alios.. monuit .ſ. laudare dn̄m. Et allegorice laudat .ſ. chriſtū ab vtraqꝫ natura: quā vtrāqꝫ nullꝰ ſil̓hꝫ nechabuit/ niſi ip̄e: Un̄ q̨̄rit: Quiſ ē vl̓ fuit/ vl̓ vnqͣꝫ erit: Sic dn̄ſ chriſtꝰ? n Ecce diuinitaſ: o Nr̄formitate nr̄ę naturę/ Ecce hūanitas. Eſa. vij. c. Ecce ꝟgoꝯcipiet ꝑiet filiū: vocabit̉ nomē eiꝰ emāuel .i. nobiſcū deꝰ.Quā vtrāqꝫ naturā adhuc magꝭ expͥmit ſb̓iūgit: p Quiin altis habitatl Quis ſic̄ dn̄s. Moralit̓ vox ē ſeruoꝝ dei: de ſuo dn̄o de eiꝰ altitudine gloriātiū dicētiū: Quis ſic̄ dn̄s denr̄? q. d. nullꝰ. Iob. xxxvj. c. Ecce deꝰ excelſus ī fortitudineſua: nullꝰ ei ſil̓is ī legiſlatoribꝰ. Un̄ magna dignitas ē tato dn̄o ſeruire. Boeciꝰ: Cui ſeruire regnare ē. Ecc̄j. xxiij. d.Gl̓ia magna eſt ſeqͥ dn̄m. Quis/ ſic dn̄s: cui ſeruire debemꝰ? n Deꝰ quē colere: o Noſter quē amare debemus: p ¶Qui ī altꝭ hītat .i. in ſctīs: ſūt alti vitā meritū. Psͣ. Tu aūt in ſctō hītas. Sꝫ Mich̓. vij. a. d̓r. Perijtſctūs de terra. Un̄ videt̉ poſſumꝰ dicere/ filiꝰ hoīs hꝫ vbi caput reclinet. Verūtn̄ ne oēs videamur danare:poſſumꝰ dicere perijt ſctūs de terra/ qͣꝫtū ad apparētia: eo ml̓tū ē ī t̓ra de palea/ q̨̄ occultat grana. Et ne altitudinemūdi (de Lucꝭ. xvj. d. Qd̓ hoībꝰ altū eſt/ abominatio eſtapud deū) intelligat̉ qd̓ hic d̓r: In altis habitat: ſubdit:X Et humilia reſpicit

Allegorice.Pāͣ. .8.

Al̓. flaudate

Psͣ. 18.

Alit̓

Psͣ. 33.

Alit̓ de magis

Psͣ 12.

Rl̓. jv.

Psͣ .16.Alegoiite.

Psͣ. .46.Moraliter

Propͥetateſ boni pueri qͣs habere debemus

Morallter

Psͣ. .21.Matih̓. a. c.

Psͣ. .36.