Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

III

a Potabūt oēs beſtię agri:br expectabūt onagri in ſitiS ſua. Superrea volucresli habitabunt: de medio peſꝫ trarum dabuntr voces. Ri-

ga̓ns montes ſuperiolribus ſuis: de fructu opein rum tuorū ſatiābitur terra.n Producēs fęnū iumentꝭ:o herbā: ſeruituti hominū.

aſſotabūt oēs beſtię agri .ſ. aīalia domeſtica: ſed ſilueſtria: Un̄ addit: b Expectabūt onagri in ſiti ſua.Hoc dic̄/ qꝛ alia aīalia ſę pe bibūt: ſꝫ onagri expectāt pluuiāde cęlo/ multū ſuſtinēt ſuā ſitim. Et ſūt onagri aſini ſilueſtres. Dic̄ em̄ Iſid̓. onos idē eſt qd̓ aſinꝰ: agrios: idē qd̓ſilueſter.dere. Et de hisaqͥs a Potabūtet oēs beſtię agri .i. gētes q̨̄ erat īcultę ets ſilueſtreſ. Sꝫ b Expectabūt onagriā in ſiti ſua .i. magꝭ indurati feroces .ſ. iudęi expectabūt vſqꝫ ī finē: in reliquię iſrl̓ ſaluę fiēt. Et inhoc bn̄ dicūt̉ onagri .ſ. aſini ſilueſtres: Sūt em̄ ſine ſenſu/ ſic̄aſini: ſilueſtres .i. alieni a p̨̄ſepio dn̄i: Sꝫ poſt expectationēhāc reddet̉ eis ſenſus/ ipſi reuertent̉ ad pręſepe dn̄i ſui: ẜm d̓r Ro. xj. c. Cęcitas ex ꝑte ꝯtigit in iſrl̓: donec plenitudogentiū ītraret: ſic oīs iſrl̓ ſaluꝰ fieret.X aridi remanebūt. Hi ſt̓ mōtes gelboe: de qͥbꝰ. ij. Regꝭ.j. d. Mōtes gelboe nec ros nec pluuia veniāt ſuꝑ vos. Idēetiā repetit dicēs: a Potabūt oēs beſtię agri .i. ſimplices idiotę his aqͥs reficient̉. Sꝫ b. Onagri .i. feroces ſuꝑbi/ expectabūt ī ſiti ſua. q. d. habebūt penuriā huiꝰaquę. Suꝑ ea volucres cęli habitabūt. Hicmēdat dn̄m a creatiōe auiū inhabitatiōe eaꝝ: qꝛ volucresceli ab eo creatę habitāt ſuꝑ ea .i. ſuꝑ p̨̄dicta. Hoc dic̄/ qꝛ inaere habitāt volucres: aer eſt ſuꝑ mōtes ſuꝑ fontes. Secūdo a cātu auiū: Un̄ dic̄: f DDe medio petraꝝ dabūtvoces. Hoc dic̄/ qꝛ in ſūmo petraꝝ habitat volucres/ ibicantāt. Tertio cōmēdat illū a creatiōe pluuiaꝝ. Vnde dicit:h Rigas mōtes de ſuꝑioribꝰ ſuis .i. de eis q̨̄ ſūt ſuꝑiora .i. de aere/ eſt ſuꝑior: Uel inferiores mōtes minoresde ſuꝑioribꝰ mōtibꝰ: qꝛ aq̨̄ deſcendūt a maioribꝰ ī minores.Quarto cōmēdat a fertilitate terrę naſcentiū: Un̄ dicit:l ¶DDe fructu operū tuoꝝ ſatiabit̉ terra .i. viri terreniſatiabunt̉ de fructu quē tu oꝑaris in terra. Deinde cōmēdat ab vtilitate terrę naſcētiū/ dicit: n Producēs iumētꝭ et herbā. q. d. ita vtilia facꝭ t̓rę naſcētia/ſolū paſcꝭ ex eis hoīes: ſꝫ iumētaꝫ q̨̄ dediſti ī auxiliū hoīm.Psͣ. Qui dat iumētꝭ eſcā ip̄oꝝ ⁊cͣ. Et ad qͥd dat ill̓ eſcaſ? Vtſeruiāt hoībꝰ. Un̄ addit o Seruituti hoīm .i. vt ſeruiāthoībꝰ: qꝛ ꝓpt̓ facta fuer̄t: ꝓpt̓ ſuſtentant̉ a dn̄o. NotaUenialiū pctōꝝ .j. Corꝭ. iij. c. Si qͥs ſupędificat ligna/Hypocritaꝝ. Iob. xl. b. Fęnū qͣſi boſ co­ (/ ſtipula.Mutabilitas hūanę naturę. Eſa. xl. b. Oīſ caro (medet.Carnalis cibꝰ: vt: Producēs fęnū iumētis ⁊cͣ. (ęnū.Deūt̓. xj. b. Fęnū ex agris ad paſcendū iumenta.Spūalis cibus. Prouer .xxvij. d. Aperta ſūt prata apparuerūt herbę virētes: collecta ſūt fęna de mōtibus.F Et ad qͥd ſuſtētat Allegorice. c Suꝑ ea .i. ſuꝑ mōtes .i. ſuꝑ apl̓os doctrinā eoꝝ: d Uolucres cęli. .i. viri ſctī/ pēnis ꝟtutū adcęlū tendētes: e Habitābūt: qꝛ ī doctrina apl̓oꝝ ſtudebūt: ſic̄ Hieroꝰ. Augꝰ/ alij. Et ſic De medio petra .i. de cōmuni doctrīa apl̓oꝝ g Dabūt voces: p̨̄dicādo fidelibꝰ: diſputādo ꝯͣ infideles. Un̄ dicebat Hieroꝰ:Noli mihi credere/ niſi qd̓ dixero oſtēdā de nouo vel de veteri deriuatū. q. d. niſi de medio petraꝝ dem voces. Tn̄ necilli mōtes .ſ. apl̓i: nec illi p̨̄dicatores ꝑlati eis ſucceſſerūt/a ſe habuerūt doctrinā gr̄aꝫ p̨̄dicādi: qꝛ ipſe deꝰ ē: h Rigās mōtes .i. apl̓os ipſos: De ſuꝑioribꝰ ſuis: vl̓tuis: et eſt idē ſenſus/ licet mutet̉ ꝑſona .i. de ſecretis ſuis: q̨̄ſūt ſuꝑiora altiora ipſis mōtibꝰ. Ecc̄ͣj. iij. c. Altiora te neqͣſierꝭ. Vel ſuꝑiora dic̄ gr̄aꝫ ſapīaꝫ: qͥbus rigat deꝰ cordaſuoꝝ. Iacob̓ .j. c. Om̄e datū optimū donū ꝑfectū/ deſurſū eſt ⁊cͣ. Tūc rigauit mōtes: qn̄ rorē igneū .ſ. ſpm̄ſctm̄ effudit ī eoſ. Et qͥd p̨̄dicabāt ipſi apl̓i imitatores eoꝝ? Paſſionē chriſti: Un̄ ſubdit: De fructu opeꝝ tuoꝝ ſati-

abit̉ terra .i. de ſalutē quā oꝑatꝰ es ī medio t̓rę/ patiēdo:tātū p̨̄dicabit̉ minoribꝰ fidelibꝰ ſe terrā reputāt imoſipſi īde ſatiati reficiēt̉. Propt̓ dicebat Paulꝰ. j. Corꝭ. j. d.Nos p̨̄dicamꝰ chriſtū crucifixū/ iudęis qͥdē ſcandalū: gētibꝰaūt ſtulticiā. Iſti reputabāt ſe terrā. De fidelibꝰ aūt addit: Ipſis aūt vocatꝭiudęis atqꝫ gręcꝭ/ chriſtū dei ꝟ̓tutē dei ſapientiā. q. d. ita p̨̄dicamus eis fructū operūchriſti/ ex qͣſi ſapido cibo refecti/ ꝟtu aīę ſumunt. Dicode fructu opeꝝ tuoꝝ o deꝰ: n Producēs fęnū iumētꝭ et herba ſeruituti hominū. Per iumēta ſeruitutē hoīm intelligūtur fideles/ chriſti ſeruitio mācipati: qͥbꝰ chriſtꝰ ꝓduxit fęnūcarnis ſuę: Quia Eſa. xl. b. Oīs caro fęnū. Et merito ꝓduxit fęnū: qꝛ factꝰ erat iumētū. Un̄ Psͣ. Vt iumētū factꝰ ſumapd̓ te. Ul̓: ī honore eſſet ⁊cͣ. Hoc fęnū exiccatū ē īferuore paſſiōis: Tūc ꝟe fuit fęnū: Sꝫ qͣſi herba fuit virēs īvtero beatę v̓ginis/ etiā ī p̨̄ſepio. Sꝫ herba creuit ī panēangeloꝝ: De quoMoralit̓: c Suꝑ ea: p̄dicta ſūt .ſ. fontes mōtes .i.doctrinā vitā apl̓oꝝ ꝓph̓aꝝ: d Uolucres cęli. i. viri ſpūales Habitabūt .i. mēte ꝯuerſabunt̉ ī eis cogitātes .ſ. quō deꝰ humilibꝰ dat gr̄aꝫ/ ſuꝑbis reſiſtit: vt dicit̉Iacob̓. iiij. b. Et de fluminibꝰ gr̄ę eiꝰ potabūt oēs beſtięſiluę .i. ſimpliceſ ſilueſtres hoīeſ ⁊cͣ. Et qd̓ cogitabūt/ alijsdicet: Et eſt qd̓ dic̄: g Dabūt voces .ſ. hortādo adhūilitatē pęnitētiā. Sꝫ qꝛ opꝰ debet p̨̄cedere p̨̄dicationē:p̨̄mittit: f De medio petraꝝ .i. de medio durę auſte vitę ſuę. Et quā vocē dabūt? Illā. ſ. Actꝭ. xiiij. d. Per ml̓tas tribl̓atiōes oportet ītrare ī regnū cęloꝝ. Et illā Matth̓.vij. b. Anguſta ē porta/ arta via q̨̄ ducit ad vitā. j. Pet̓. iiij.d. Si pͥmū a nob̓: qͥs finis eoꝝ credūt euangelio? Nota dic̄ De medio: qꝛ ī pͥncipio vitę: ſꝫ poſtqͣꝫ ꝓbatꝰfuerit/ debet alijs p̨̄dicare. Deut̓. xv. d. oꝑaberꝭ īmogenito bouiſ. Sꝫ licet habeāt vitā durā: tn̄ hn̄t a deo ꝯſolationē ītimā: Quia dn̄s ē/ h Rigās aqͥs gr̄aꝝ ꝯſolationū: Pōtęs .i. ſctōs ſūt ī ardua vita: illos mōtesgelbōe de qͥbꝰ ſuꝑͣ diximꝰ. Et k De ſuꝑioribꝰ ſuiſ. i.de gr̄a: aqͥs fluminū/ ſic̄ ī terra ęgypti .i. ī eis mundūamat: ẜm de vtroqꝫ d̓r Deut̓. xj. b. Terra ad quā īgredieris poſſidendā eſt ſic̄ terra ęgypti de exiſti: vbi iacto ſemine ī hortoꝝ morē aq̨̄ ducunt̉ irriguę: ſꝫ mōtuoſa eſtpeſtris/ de cęlo expectas pluuias. Fluuiꝰ geon irrigat terrāęgypti. Geon/ īterp̄tat̉ hiatꝰ terrę: ſigͣt auariciā: q̨̄ hiat adterrā ſorbendā. Multi ſūt curāt irrigari de ſuꝑioribꝰ: ſꝫtm̄ de īferioribꝰ: ẜm qd̓ dic̄ poeta: Det vitā/ det opes: equūanimū ipſe parabo. Non petūt axa/ ſimul irriguū ſuperius īferiꝰ: Ioſue. xv. d. Sꝫ ſctīs d̓r Hiere. xxxj. b. Eritaīa eoꝝ qͣſi hortꝰ irriguꝰ: ſic̄ fōs aqͣꝝ. Poſt irrigationē au gr̄ę/ ſequit̉ fructꝰ oꝑis: De ſb̓dit: De fructu ope tuoꝝ ſatiabit̉ terra. Et p̄t legi ītrāſitiue .i. de fructueſt oꝑa: ſiue de oꝑibꝰ ſūt fructꝰ. Et dic̄/ tuorū/ deo attribuēs fructū oꝑa: qꝛ ipſe īcrementū dat. Eſa. xxvj. c. Oīaoꝑa nr̄a oꝑatꝰ es ī nob̓ dn̄e. Et dic̄: m GSatiabit̉ terra .i.cor hoīs oꝑantꝭ illa oꝑa: īde reficit̉ īteriꝰ. Psͣ. In cuſtodiendis illis retributio ml̓ta. Glo. qꝛ tm̄ eis ī futuro reddet̉ p̨̄miū: ſꝫ ī eoꝝ cuſtodia magnū eſt gaudiū. Vel p̄t legi trāſitiue: l De fructu operū .i. de fructu ſequit̉ exoꝑibꝰ/ q̨̄ ſūt qͣſi ſemina: eoꝝ fructꝰ eſt vita ęterna. De fructu: m Satiabit̉ terra .ſ. corpꝰ aīa. Psͣ. Satiaborapparuerit gl̓ia tua. Vere ſatiabit̉: qꝛ in te vno/ qͥlibet habebit qd̓ volet. Qd̓ īnuit ī ꝟſibꝰ ſequētibꝰ. Un̄ dic̄: n Producēs fęnū iumētꝭ ⁊cͣ. q. d. tu es ꝓducēs cuilibet qd̓ deſiderat ī patria. Iumēta deſiderāt fęnū ad paſtū: hoīes her virentē ad viſū. Ecc̄j xl. c. Gr̄aꝫ ſpeciē deſiderabit oculus: ſuꝑ hęc virides ſatiōes. Itē quātū ad guſtū habebūtX deſideriū ſuū:

Psͣ. 73.

B

oriceul̓. ⁊ſilueauſcipiēt (tim ſuāAl̓. Iillos

t3. q. 1. c. eccl̓iaſ.§. his ita

Psͣ. 72.Psͣ .48.

aliter

Moxaliter

Ad lixterā

Pr. .146.

Eſt fęnū

ſegoriceſ

Psͣ .18.

Psͣ .16.

X deſideriū ſui