Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a ſuꝑ mōtes ſtabūt aquę. Abincrēpatiōe tua fugiēt: a voē ce tonitrui tui formidabunt.f Aſcendūt mōtes deſcēdūtſꝫ campi: ī locū quē fūdaſti eiſ.

Terminū poſuiſti eis quēltrāſgrediēt̉: neqꝫ⁊ cōuertent̉oͣꝑire terrā. Qui remittis fon8tes in cōuallibus: inter mediū montiū ꝑtrāſibūt aquę.

a Suꝑ mōtes ſtabūt aquę. Hoc ad litterā verū ē: Nubes em̄ incūbūt mōtibꝰ. Tertio cōmēdat a diſſipatiōe inundatiōis diluuij: Cum em̄ vult/ inundatiōes facit: vult diſſipat: Un̄ dicit: c Ab increꝑatiōe tua fugient .i. a flatuventoꝝ tuoꝝ: ſicut puer fugit a voce pędagogi ſui. d A voce tonitrui tui formidabunt .i. ad mo formidātiū ſe habębunt: qꝛ fugiēt a ſonotonitrui. Et ſumit̉ ibivox ſono .ſ. genꝰſpecie. Quarto cōmedat ab emiſſiōe fulgurū tonitruū in eo ꝟbo. Et ē ſenſus: homīes formidabūt a voce tonitrui:pter coruſcatiōes fulguratiōes. Quīto cōmēdat ab oꝑatione tēpeſtatū trāquillitatū: Un̄ dicit: f Aſcēdūt motes .i. fluctus ad modū mōtiū. g Et deſcēdūt campi .i.poſt eleuationē ī tꝑe tranqͥllitatis redigunt̉ ī planiciē qͣſi in. Et h In locū quē fundaſti eis .i. ī t̓minū quē poſuiſti eis. Hoc tn̄ totū legit Glo. de diluuio: qd̓ fuit ī diebꝰ noeab illo loco: a Suꝑ motes ſtabūt aq̄ .i. ſteterūt: ſic̄ dr̄ ibi:Gen̄. vij. d. Quia aquę oꝑuerūt cacumīa mōtiū qͥndecim cubitis: qͥndecim cubitis altior fuit arca mōtibus quos oꝑuerat.c Ab īcreꝑatiōe tua fugiēt ⁊cͣ. i. te imperāte volēte fugerūt. Aſcēdūt motes .i. aſcēder̄t .i. viſi ſt̓ aſcēdere: qn̄ cacumīa motiū deſcēdētibꝰ flumībꝰ apparuer̄t. g Et deſcēdūtcāpi .i. apparuerūt valles in imo. Sic exponit̉ de diluuio. Sꝫtropꝰ iſte loquēdi .ſ. p̨̄ſens vel futurū accipiat̉ p̨̄terito vixaliqn̄ reꝑit̉: Sꝫ pn̄s vl̓ p̨̄teritū futuro ſumat̉/ ſępiſſime īuenit̉ in ſacra ſcpͥtura. Sexto cōmendat a coertione maris/ſb̓iūgit: i Terminū poſuiſti eis .ſ. aqͥs: kQuē trāſgredient̉. Poſiti ſūt em̄ termī mari vt ibi qͥeſcat exeat:Un̄ addit: Neqꝫ cōuertent̉ oꝑire .i. vt oꝑiant terrā.Hiere. v. e. Me non timebitis: poſui arenā terminū marip̨̄cęptū ſempiternū qd̓ p̨̄teribit? Prouer. viij. d. Qn̄ circūdabat mari terminū ſuū: legē ponebat aqͥs ne trāſirēt finesſuos. Septīo cōmēdat a creatiōe fontiū: Un̄ dic̄: n Quiemittꝭ fōtes ī ꝯuallibꝰ. In mōtibꝰ em̄ oriūt̉ aq̨̄ defluūtin vallibꝰ/ fiūt fontes. Prouer. viij. c. Necdū fontes aquaꝝeruꝑant. Nec tm̄ fontes facit: ſed flumīa deducit: Un̄ addit:p Inter medium montiū: per valles .ſ. pertranſibūtaquę. Et ad quid erunt vtiles? Ad vſū aīaliū: Vnde ſequit̉:8 Potabūt oēsa Suꝑ mōtes .i. ſuꝑ apoſtolos pͥmos p̨latos eccl̓ię:b Stabūt aq̄ .i. tribulatiōes: Tūc em̄ impetū tribulationūſuſtinebāt maioreſ eccl̓ię p̨̄lati. Un̄ dic̄ Hieroꝰ. Tūc laudabilefuit ep̄atū appetere: qn̄ dubiū erat hunc ad palmā martyrij ꝑuenire. In tꝑe illo dixit apl̓s illud v̓bū/ de multi ābitioſiſibi applaudūt. j. Timoth̓. iij. a. Si qͥs ep̄atū deſiderat bonūopus deſiderat. Nūc aūt ē appetēdꝰ ep̄atꝰ: qꝛ ꝑſecutio ceſſauit: Un̄ addit: c. Ab increꝑatione tua fugiēt .ſ. ꝑſecutores ꝑſecutiōes: qꝛ videlicet increpauit dn̄s afflixit ml̓tosde tyrānis. Ceſſauit ꝑſecutio: quia timuer̄t alij: Unde ſubdit:d A voce tonitrui tui .i. cōminatiōis tuę: e Formida.būt/ tyrāni. Et pͥus ꝯͣ eccl̓iā inſurrexerūt/ poſtmodū ipſi eccleſię hūilit̓ obedierūt: Sic̄ patet ī paulo de ꝑſecutore eccl̓ięfactꝰ ē p̨̄dicator eiuſdē: Act̉. ix. Un̄ addit: f Aſcēdūttes .i. ſuꝑbi ꝑſecutores ꝯͣ eccleſiā inſurgūt. Psͣ. Suꝑbia eorūq̨̄ te oder̄t ⁊cͣ. Et ipſi idē facti: g Campi .i. hūiles vtiles:deſcēdūt/ obedientiā hūilitatē. hi IIn locū quē fundaſti eis .i. ipſā eccleſiā quā fūdaſti o chriſte in ſanguīe tuoeis ad vtilitatē ſuā. em̄ ꝑmittꝭ eos eccl̓iā tuā ꝑſeqͥ niſi qͣn tibi placet: Quia TTerminū poſuiſti eis/ ꝑſecutoribꝰ.k Quē trāſgrediēt̉. Iob. xxxviij. b. Circūdedi maret̓minis meiſ: poſui vectē oſtia: dixi: Hucuſqꝫ veniesꝓcedes vltra: ꝯfringes tumētes fluctus tuos. l. Neqꝫ/ em̄vltra/ cōuertent̉ oꝑire t̓rā .i. vt ex toto oꝑiant t̓rā .i. eccl̓iā:licꝫ a latere pulſent. Ad aūt vt hęc t̓ra fructū afferret/ neceſſaria fuit irrigatio: Vnde bn̄ ſubdit: n Qui emittꝭ fon-

Ftes .i. p̨̄dicatiōis fluēta. Eſa. xij. a. Haurietis aquas in gaudio. o In cōuallibꝰ .i. in apl̓is p̨̄dicatoribꝰ hūilibꝰ:ſolū valles ꝓpt̓ hūilitatē ſed etiā cōualles dicunt̉ ꝓpt̓ gemi charitatē. Et dicit̉ p̨̄dicatio eoꝝ fons/ ciſterna: quia ibierat viua aqua iugiter: dicēte dn̄o/ Matth̓. x. c. Nolite p̄meditari qͣliter reſpōdeatis: debit̉ em̄ vobis inilla hora qͥd loqͣmini:q. d. deficiet vobisaqua doctrinę: ſꝫ iugit̉affluet/ vn̄ ſecure effluere poteſtis. Sed nonſic habent tm̄ ciſternas .i. qui firmauerūtpaucos ſermones: qͦs dixerīt/ exhauſti ſūt. De Prouer.v. c. Bibe aquā de ciſterna tua. q. d. ſi habes fontē / ſed tm̄ciſternā: tu bibe tibi: alij feſtines effūdere. Sꝫ ſi fōtes habes: Seqͥt̉ ibi: Deriuent̉ fōtes tui foras: ī platęis aqͣs tuasdiuide. Un̄ aūt debeāt venire aq̨̄ iſtaꝝ fontiū/ ſubdit: Int̓mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aq̄. Mōtes ſūt duo teſtamēta:de qͥbꝰ debēt emanare fontes aquę p̨̄dicatiōis. Zach̓. vj. a.Ecce qͣttuor quadrigę egrediētes medio duoꝝ montiū. Etmōtes ęrei/ ꝓpt̓ ſonoritatē p̨̄dicatiōis durabilitatē: qꝛ Luc̄.xvj. d. Faciliꝰ eſt cęlū terrā p̨̄terire qͣꝫ de lege vnū apicē cadere. Et de hisX a Suꝑ mōtes .i. ſuꝑ mentes a terra ab omī peccatoeleuatas. b Stabūt aq̨̄ / ſapientię. Ecc̄i. xv. a. Qui timetdeū faciet bona ⁊cͣ. Et poſt addit: Aqua ſapiētię ſalutaris potabit illū. Et ſic c Ab increpatiōe tua/ quā facis incutiendo timorē: dādo cognitione abyſſi iudicij tui: fugient .ſ.homīes vitia. Iob. xxxiij. c. Increpat qͦꝫ dolorē ī lectulo .i.in ꝯſcīa. Vel ad lr̄aꝫ: in lectulo infirmitatꝭ. Tūc em̄ timēt homines ꝓmittūt ſe fugere peccata. Ecc̄i. xxj. a. Quaſi a faciecolubri fuge peccata. d A vocę tonitrui tui .ſ. cōminatiōis tuę cōminaris pctōribꝰ de pęnis ęternis. e Formidabūt ipſi pctōres.. Regꝭ. ij. b. Dn̄m formidabūt aduerſarij eiꝰ: ſuꝑ ipſos ī cęl̓ tonabit. Iob. xxxvij. a. Tonabit dein voce ſua mirabilit̓. Sꝫ nūqͥd habēt vocē tonitrua? Vtiqꝫ.Apocl̓. x. b. Locuta ſūt ſeptē tonitrua voces ſuas. Et eodē:Signa q̨̄ locuta ſūt ſeptē tonitrua: noli ea ſcribere: ſuntſeptē pęnę inferni ꝯͣ ſeptē vitia. Poſtea ꝟo fugiūt vitia: ſꝫ aggrediunt̉ bona oꝑa vitę actiuę cōtēplatiuę: Un̄ ſequit̉:f Aſcēdūt mōtes deſcēdūt cāpi in locū quē fundaſti eis. Mōtes ſūt viri ꝯtēplatiui: aſcendūt ꝯtēplādodeſiderādo ī cęlū: qd̓ ē locꝰ quē dn̄s fūdauit eis ad aſcēdendūilluc. Campi/ ſūt actiui: deſcēdūt cōpaſſionē ad miſeriasꝓxīoꝝ. Vel alit̓: Mōtes/ ſūt p̨̄lati: aſcendūt dominiū:Cōtra illud. j. Pet̓. v. a. dn̄antes ī clero. Et Ecc̄i. xxxij.a. Rectorē te poſuer̄t: noli extolli ⁊cͣ. Cāpi/ ſt̓ ſb̓diti: deſcēdūt eoꝝ dep̄ſſionē. Et nota mōtes quercꝰ ferūt/ porcospaſcūt: ſꝫ cāꝑi fruges ferūt/ paſcūt hoīeſ. Sꝫ ī pͥmo ſenſuſeq̄mur: Terminū poſuiſti .ſ. mōtibꝰ collibꝰ .i. ꝯtēplatiuis actiuis. kQue trāſgredient̉/ vt ꝯtēplatiuiplꝰ ſapiāt qͣꝫ oportet ſaꝑe: nec ſint ꝑſcrutatores maieſtatꝭ. Etactiui etiā modū ẜuēt: vt rōnabile ſit obſeqͥū eoꝝ: ſic̄ dr̄ Ro.xij. a. Et ſi ꝯtēplatiui oīa poſſint attingere ſecreta: actiu oīa p̨̄ualeāt agere q̨̄ cupiūt: tn̄ ꝓpt̓ debēt reliq̄re: hitēplationē/ aut illi actionē ad pͥſtina vitia reuertēdo: Un̄ bn̄ ſeqͥt̉: eqꝫ ꝯuertēt̉/ a via ſua quā īcęper̄t tenere: miOperire .l. vt oꝑiāt/ tra. Terrā oꝑit: ī t̓renis tractādis appetēdis ſe īplicat. Ecc̄i. x. b. Nihil iniqͥus qͣꝫ amare pecuniā: em̄animā ſuā vęnalē hꝫ: qm̄ ī vita ſua ꝓiecit intima ſua. Thren.ij. d. Effuſum ē ī t̓ra iecur meū. Sꝫ qͥd debēt facere? In debent recogͦſcere fragilitatē ignorātiā ſuā: inde hūiliari. Ettūc forſitā dabit dn̄s eis gratiā attingēdi vel agēdi id qd̓ pͥus poterāt: Un̄ ſequit̉: Qui emittis fontes .i. donaIratiaꝝ: o IIn cōuallibꝰ .i. ī cordibꝰ humiliū. Iaco. iiij. b.Hūilibꝰ dat̉ gratiā. Et ꝑmittit: Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. Un̄ et haddit: p Inter mediū mōtiū ꝑtrāſibūt aq̨̄ gratiarū:q. d. cōualles hūiliū aqͥs iſtis replebunt̉: ſed montes ſuꝑboꝝemanebūt.

B

Al̓ bxij:3 Al. FreuertegereAl̓. remitt.

De diluuio

Montesduo teſtar

Moralite

Allegorice

Aliter

Ecēs. 7. c.t Ro. 12. a.Drouer. 2Eccj. j. c.

Psͣ. 73.