XCIX

¶ Pſalmus in cōfeſſione.a¶ Ubilāte deo (XCIX.ę oīs terra: ſeruite dn̄o īlęticia. Introite ī cō

cſpectu eiꝰ: in exultatiōe. Scitōte qm̄ dn̄s ipſe ē deꝰ: ip̄e fecit nos ⁊ noͣn ip̄i nos. Pokpulꝰ eius et oues paſcuę eiꝰ:

Ubilate deo. Titulus. ¶ Expo Psͣ. XCIX.Pſalmꝰ ī cōfeſſiōe. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit ꝓph̓ade regno chriſti. Sꝫ qꝛ ꝑ ꝯfeſſionē venit̉ ad regnū illiꝰ.ideo bn̄ hic agit de ꝯfeſſiōe. Un̄ is eſt ſenſus tituli. Pſalmꝰiſte ē in cōfeſſiōe .i. agit de ꝯfeſſiōe. Eſt aūt duplex ꝯfeſſio .ſ.laudis ⁊ peccatoꝝ. Etde vtraqꝫ agit h̓. Un̄ẜm hoc biptitꝰ ē pſalmꝰ. Primo ꝑfectis cōfeſſionē laudis indicit:Secūdo incipiētibꝰ etimꝑfectꝭ ꝯfeſſionē peccatoꝝ: ibi: Introiteportas eiꝰ. Ex his patet intētio: qꝛ monet ad ꝯfeſſionē. Gloſe exponūt hūc pſalmū tm̄ moralit̓. Nos aūt pͥmo poſſumꝰ eūtrāſcurrere allegorice. aubilate deo oīſtra. In p̨̄cedētipſalmo/ qͣſi irridēdo ⁊ ſb̓ſanādo dixerat ꝙ de eo ꝙ dn̄s regnauit/ iraſcāt̉ ppl̓i iudęoꝝ: h̓ ꝟo nō irridēdo: ſꝫ ꝟe ad fidē oēſ gēteſmonēdo hortat̉ vt exultēt ⁊ iubilēt. Licꝫ gͦ iraſcāt̉ iudęi de regno chriſti/ bO oīs t̓ra .i. hītatores t̓rę ꝑ totū mūdū diffuſi: a ¶ Iubilate deo .i. exultate corde ⁊ ore de regno chriſti:Et cōuerſi ad eū: c. Ser uite dn̄o: nō idolis ẜuiētes: nō cōacte/ ſic̄ ml̓ti cogebāt̉ idol̓ ſeruire: Sꝫ ī lęticia: d ¶ Introiteī ꝯſpectu eiꝰ .i. ī fide quā ip̄e ꝯſpicit .i. placita ē ei. Un̄ Hierev. a. Dn̄e ocl̓i tui reſpiciūt fidē. Heb̓. xj. b. Sine fide īpoſſibile ē quēqͣꝫ placere deo. Fides etiā cōſpicit deū: ⁊ hō ꝑ fidē cognoſcit eū: vn̄ bn̄ dr̄ cōſpectus dei. Introite gͦ in ea: e Inexultatiōe. j. Pet̓. jͣ. b. Credētes exultabitis. Et per fidem:f¶ Scitōte qm̄ dn̄s chriſtꝰ ipſe ē deꝰ: qͥ hactenꝰ putauiſtꝭidola eſſe deos: q̨̄ tn̄ idola vos faciebatis manibꝰ vr̄is. Sed nōſic de deo: Quia/ g ¶Iꝑſe fec̄ nos ⁊ nō ipſi nos. Scitotehͦ dico/ vos facti: i ¶ Ppl̓s eiꝰ/ chriſtianꝰ: k Et oues paſcuę eius: paſti verbo ſuo/ ⁊ pabulo corꝑis ⁊ ſanguinis ſui.a ¶ Iubilate deo/ ꝓ bonis quę vobis fecit: et ꝓ regno ęt̓noIntroite portasquod vobis parauit. Ioh̓. xiiij. a. Uado parare vobis locū.b ¶Omnis terra: qꝛ miſericordia dn̄i plena eſt t̓ra. Et quiaoībꝰ ꝑatū eſt regnū/ niſi ꝑ ſuā ſtulticiā ſe excludāt: c Seruitedn̄o ī lęticia: nō in angaria ferētes crucē eius: nō in triſticiadātes ei munera ſeruitij. ij. Corꝭ. ix. b. Nō ex triſticia aut ex neceſſitate: hilarē em̄ datorē diligit deꝰ. Ecc̄i. .xxxv. b. In oī dato hilarē fac̄ vultū tuū: ⁊ ī exultatiōe ſanctifica decimas tuas.Et merito ſeruiēdū ē ei in lęticiā: cui/ ſic̄ dic̄ Boetiꝰ/ ſeruireregnare eſt: cuiꝰ agi fręnis ſūma libertas eſt. Qd̓ gͦ dic̄: Iubilate/ arguit malū ſilētiū. Apoc̄. viij. a. Factū ē ſilentiū ī cęlo.Itē arguit ſodomā/ q̨̄ int̓p̄tat̉ muta. Eſa. lvj. d. Et vniuerſi canes muti nō valētes latrare. Deo dic̄: ꝯͣ diſſolutā lęticiā mūdi.Iob .xxj. b. Exultāt luſibꝰ: tenēt tympanū ⁊ citharā ⁊ gaudētad ſonitū organi. Oſee. ix. a. Noli lętari iſrl̓/ noli exultare ſicutppl̓i: Qui/ Prouerb̓. ij. c. lętant̉ cū malefecerint ⁊ exultāt in rebus peſſimis. Oīb t̓ra: ꝯͣ īuidiā iudaicā: qꝛ īuidēt gētibꝰ dn̄i.j. Theſſal̓. ij. d. Prohibētes nos gentibꝰ loqͥ vt ſaluę fiāt. Uelꝯͣ ſingularitatē. Eccͣs. iiij. c. Uę ſoli. Seruite dicit: ꝯͣ ſuꝑbiā:qꝛ ſuꝑbi volūt dn̄ari ⁊ nō ſeruire. Ioh̓. viij. d. Semē abraę ſumus ⁊ nemini ſeruiuimꝰ vnqͣꝫ. Dn̄o: ꝯtra auariciā q̨̄ ē idoloꝝſeruitꝰ: vt dicitur Eph̓. v. b. Nec ſeruit dn̄o: ſꝫ nūmo. Matth̓.vj. d. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmonę .i. deo diuitiaꝝ. Inlęticia: cōtra accidiā. ij. Corinth̓. vij. c. Triſticia ſęculi mortēoꝑat. Eccͣi. xxxviij. b. Ne dederis in triſticia cor tuū: ſꝫ repelleea a te. Et. sͣ. parū: A triſticia feſtinat mors ⁊ cooꝑit v̓tutē. Sꝫobijcit̉ duplicit̓. Primo ꝯͣ illud Inhilate: qꝛ dr̄ Zach̓. j. c.Oīs t̓ra habitat̉ ⁊ qͥeſcit. Sol̓o. Habitat̉ a dn̄o ⁊ qͥeſcit a peccato/ nō a gr̄arūactiōe. Itē obijcit̉ ꝯͣ illud qd̓ dr̄ In lęticiaꝫqꝛ dr̄ Matth̓. v. a. Beati qͥ lugēt. Et Eccͣs. vij. a. Cor ſapiētūvbi triſticia. Iaco. iiij. c. Miſeri eſtote ⁊ lugete riſus veſter inluctū cōuertat̉/ ⁊ gaudiū in męrorē. Sol̓o. Exultate ei cū tremore. Qui aūt vult iubilare/ oportet ꝙ locū aptū habeat: Un̄addit. d Introite in ꝯſpectu eiꝰ .i. in cubiculū ꝯſcīę purę.Matth̓. vj. a. Cū oraueris intra ī cubiculū tuū. Prouer. xxx.d. Cepuſculꝰ plębs īualida: cubile ſuū in petra collocat .i. ī chriſto. j. Corꝭ. x. a. Petra aūt erat chriſtꝰ. Et h̓ bn̄ dr̄ In ꝯſpe-

ctu eiꝰ: qꝛ ibi ſolꝰ deꝰ reſpicit. jͣ. Regꝭ. xvj. b. Dn̄s ītuet̉ cor.Introite/ gͦ ibi/ e An exultatiōe. q. d. libēt̓ hͦ facite ⁊ redite ad ꝓpriā domū/ nō ſic̄ mimi ⁊ ioculatores qͥ ſꝑ volūt eſſe exͣdomū ſuā: ⁊ triſtāt̉ qn̄ oportet eos redire ad domū ſuā. Ecc̄ixxxij. c. Pręcurre pͥor ī domū tuā ⁊ illic aduocare/ ⁊ illic lude:et age ꝯcęptiōes tuaset nō in delictis ⁊ ꝟboſuꝑbo. Itē/ in exultatiōe: qꝛ ī tali cordeeſt exultatio/ vel d̓ ſpevenię/ vel de ſpe gl̓ię.Et iterum de eo ꝙ ibideū inuenit. Prouer.xiiij. b. Cor qd̓ nouit amaritudinē aīę ſuę: ī gaudio eiꝰ nō miſcebit̉ extraneꝰ. Psͣ. Lętabunt̉ ī cubilibꝰ ſuis. Soph̓. iij. c. Lętare ⁊ exulta iſrl̓: ⁊ ī oī corde filia hierl̓m. Et poſt addit: Dn̄sdeꝰ tuꝰ in medio tui .i. in corde fortis: ipſe ſaluabit: gaudebitſuꝑ te in lęticia .i. faciet te gaudere. Hoc em̄ deo attribuit̉ qd̓per ipſū facimus: ſic̄ Ro. viij. e. dr̄: Spūs poſtulat ꝓ nobiſ. i.poſtulare nos facit. Et notandū ꝙ ī multa loca dꝫ hō intrare.Un̄ dic̄ ſimplicit̓ introite: ⁊ nō dicit quo. q. d. introite:Colūbę in feneſtras vulneꝝ chriſti. Cātꝭ. ij. d. Veni colūba mea ī foramībꝰ petrę ⁊cͣ. Eſa. lx. b. Quaſi colūbę ad feneſtras ſuas.Grex in ouile. Ioh̓. x. c. Alias oues habeo q̨̄ nō ſūt exhoc ouili: ⁊ illas oportet me adducere.Prīcipes ī dignitatē. Hoc mō ꝓprie dicūt̉ ſacerdotesingredi ī ꝯſpectu dn̄i. Ioh̓. x. b. Ego ſū oſtiū/ ꝑ me ſiqͥs introierit ſaluabit̉. Et. sͣ. a. Qui nō intrat ꝑ oſtiūin ouile ouiū: ſꝫ aſcēdit aliūde ille fur eſt ⁊ latro: qͥ autē intrat ꝑ oſtiū paſtor eſt ouiū.Electi in gloriā. Matth̓. xxv. c. Venite bn̄dicti. Nūcintramꝰ ibi meditādo: poſtea intrabimꝰ ꝑfruēdo/ qn̄dicet̉ nob̓: Intra ī gaudiū dn̄i tui. Heb̓. iiij. c. FeſtiUeniā ꝯſecuti ad pęnitētiā. (nemꝰ īgredi ī illā requiē.Oſee. ij. d. Miſerebor eiꝰ qui fuit abſqꝫ miſcd̓ia ⁊cͣ.Timidi ī caſtrū clauſtri. Hiere. viij. e. Quare ſedemꝰ?cōuenite/ ingrediamur ciuitatē munitā ⁊ ſileamꝰ ibi.Proceſſio in eccl̓iā. Psͣ. Procede ⁊ regna. f. Scitote qm̄ dn̄s ipſe ē deꝰ .i. facto cōprobate: qꝛ qͥdā/ vt dr̄ Titū. j. d. ꝯfitent̉ ſe noſſe deū factꝭ aūt negāt. iij. Regꝭ. xviij. d.Si dn̄s ē deꝰ ſeqͥmī eū: ſi aūt baal ſeqͥmī illū. Plures hodie.vident̉ ſeqͥ baal qͣꝫ deū. Baal ſuꝑior vel deuorator īterp̄tat̉:ecce ābitio ⁊ gula q̨̄ hodie ml̓tos habēt ſeqͣces: qͦꝝ deꝰ vētereſt: ⁊ gl̓ia in cōfuſiōe: Phil̓. iij. d. g.¶ Ipſe fecit nos. Eſa.lxiiij. c. Pr̄ nr̄ eſ tu/ nos ꝟo lutū: ⁊ fictor nr̄ ⁊ oꝑa manuū tuarū oēs noſ. In hͦ arguūt̉ magni qͥ mīores ꝯtēnūt. Iob. xxxiij.a. Ecce ⁊ me ſic̄ ⁊ te fecit deꝰ: ⁊ de eodē luto ego qͦꝫ formatꝰſū. h ¶ Et nō ipſi nos: ſupple fecimꝰ nos. Cōtra illd̓ qd̓ dixit qͥdā/ Ezech̓. xxix. a. Ego feci memetipſū. Satis vulgare ēvbū apud ml̓tos: Ego me feci .ſ. diuitē vl̓ potētē: Et ille ſe fec̄.i. ſine alteriꝰ auxilio acqͥſiuit ſibi ml̓tas diuitias ⁊ honores.Amos. vj. d. In fortitudine nr̄a aſſūpſimꝰ nob̓ cornua. Vſurarios ꝟo ⁊ latrones ⁊ doloſos diabolꝰ fac̄. Mat. iiij. b. Hęcoīa tibi dabo ſi ꝓcidēs adoraueris me. Facit etiā et aliqͦs ꝑlatos: Un̄ ꝯq̄rit̉ dn̄s Oſee. viij. a. Ipſi regͣuerūt ⁊ nō ex me:pͥncipes extiterūt ⁊ nō cognoui. Nō oībꝰ aūt datū ē ſcire iſtaſꝫ tm̄ vob̓: qͥ eſtis i ¶ Ppl̓s eiꝰ ⁊ oues paſcuę eiꝰ. Ppl̓sdr̄ hūilis cōgregatio. Ille gͦ nō ē de ppl̓o dei: qͥ abiecta hūilitate reputat ſe regē ſuū vel etiaꝫ aliorū dn̄atorē vel iudicē: qꝛoēs vult iudicare. Multi em̄ tales ſūt qͥ de oībꝰ ſtatuūt ſe iudicatores ⁊ ordinatoreſ. Hiere. xlviij. b. Mittā eis ordinatores ⁊ ſtratores lagūculaꝝ .i. qͥ pauimētū faciēt d̓ ollis ꝯcauiſ .i.ꝯſilijs fragilibꝰ ⁊ nocētibꝰ. Itē vbi ē ſchiſma ⁊ diſcordia nō ēppl̓s dei. Psͣ. In domo dei ābulauimꝰ cū ꝯſēſu. ¶ Et ouespaſcuę eiꝰ. Ques paſcuę eiꝰ/ ſt̓ ſimplices: qͥ lacte ſimplicisdoctrinę paſcūt̉. Ques aūt nō ſt̓/ nec de paſcua eiꝰ/ detractores: qͥ vt dr̄ Prouer. xxiij. c. carnes ad veſcēdū cōferūt. Exo.xvij. d. Delebo memoriā amalech de ſub cęlo. Amalech int̓p̄tat̉ lingēs ſāguinē: ⁊ ſignificat iſtos detractores qͦs delebitdn̄s: qꝛ īimici eiꝰ ſt̓. Un̄ Ro. j. d. Detractores deo odibiles.

Al̓. INos aūt

iditateIntrate

Psͣ .149.

ꝗlegorice

Matth̓. 25. b.

Poraliter

Psͣ. 32.

Psͣ. 44.

A

Psͣ .2.

Psͣ. 54.