Pſalmus
a et in iudicijs meis nō ambub lauerīt. Siriuſticias meaſ ꝓcphanauerint: ⁊ mādata meaꝯ nō cuſtodierint. Uiſitābo inx v̓gā iniqͥtates eoꝝ: ⁊ īᵐverbeſꝫ ribꝰ peccata eoꝝ. Miſericor
idiā aūt meā nō diſpergā abeo: neqꝫ nocebo ei in veritaten mea. Ne̓qꝫ ꝓphanabo teſtaomentū meū: ⁊ quę ꝓcedūt delabijs meis nonfaciaꝫ irrita.h̓ Semel iuraui ī ſancto meo-
a ¶ Et ī iudicijs meis nō ambulauerint/ male cōſentiēdo. b ¶ Si iuſticias meas ꝓphanauerint/ male loquedo. c Et mādata mea nō cuſtodierint/ ꝑuerſe oꝑando.Si hęc inqͣꝫ fecerint: non ideo delebo eos: ſed d Uiſitabo:ſicut medicꝰ ⁊ pat̓: e ¶ In virga: q̄ cędit nō occidit: ſed corrigit et hęreditatē ſeruat .i. ī leui correctiōe:īiqͥtates eoꝝ. ſ Etī verberibꝰ .i. gͣuioriet aſſidua tribulatiōe:¶ Pctā eorum: Ethͦ ex magna miſcd̓ia ē:s Un̄ addit: h¶Miſericordiā autē meānō diſꝑgā ab eo. i.a chriſto .ſ. a corꝑe eiꝰmyſtico. Et licꝫ ꝓ mēbris intelligat̉ hͦ dictū: nō tn̄ dixit ab eiſ:qꝛ ꝙ nobis miſeret̉ deꝰ eſt amore chriſti. k Neqꝫ noceboei .i. filijs eiꝰ. ¶ In veritate mea .i. in die iudicij: qn̄ ī veritate iudicabo. Quia ꝟo de chriſto ml̓ta dixit ſub ꝓmiſſiōe/ nede impletiōe dubitet aliqͥs: ponit vel īnuit tres cauſas: ꝓpt̓ qͣsīpoſſibile eſt ea q̨̄ ꝓmiſit nō impleri. Prima ē: qꝛ verax eſt: etvult implere qd̓ ꝓmittit: Un̄ dic̄: in Nęqꝫ .i. qꝛ nō: n ¶ PProphanabo teſtamētū meū .i. nō violabo pactū ⁊ ꝓmiſſummeū ꝯͣueniēdo. Secūda cā eſt dignitas illoꝝ ꝑ qͦs ⁊ qͥbꝰ ꝓmiſit: Un̄ addit: o ¶ Et q̨̄ ꝓcedūt de labijs meis nō faciāirrita. Labia ſua vocat ſctōs ꝓph̓as/ ꝑ qͦs olim ml̓tifarie multiſqꝫ modis loq̄bat̉ deꝰ: vt dr̄ Heb̓. j. a. De his labijs/ Cantꝭ.iiij. a. Labia tua ſic̄ vitta coccinea: ꝑ māſuetudinē ⁊ mūdiciā etruborē gratię. Tertia cauſa eſt: quia hoc iurauit: Vnde dicit:p ¶ Semel iuraui: id ꝑfecte: q ¶ In ſancto meo: id eſt inſecreto meo. Uel In ſancto: id eſt in ſanctitate mea. Vel inſancto meo: id eſt in chriſto homīe. Eſa. lxij. c. Iurauit dn̄sin dextera ſua: ⁊ in brachio fortitudinis ſuę. Et ex quo iuraui:Si dauid mētiar.X ꝓficere in oꝑibꝰ bonis: qd̓ notat̉ cū dicit: a ¶ Et ī iudicijs meis nō ambulauerīt: q̨̄ ſt̓/ Exo .xxj. et. xxij. et. xxiij.Meis/ dic̄: nō ſęcularibꝰ. Ezech. xliiij .ſ. Cū fuerit cōtrouerſia: ſtabūt ī iudicijs meis. j. Corꝭ. vj. a. Sęcl̓aria iudicia ſi habueritis ꝯtēptibiles qͥ ſunt ī eccl̓ia illos ꝯſtituite ad iudicādū.Uel ſic: In iudicijs meis nō ambulauerīt .i. nō iudicauerīt ſeipſos ⁊ vias ſuas. j. Timoth̓. v. d. Sine p̨̄ iudicio nihilfaciēs ī alterā ꝑtē declinādo. Ambulauerīt inqͥt: qꝛ ābularenō ſtare oportet. Matth̓. xx. a. Quid hͦ ſtatis tota die ocioſi:Beatꝰ Bern̄. In via dei nō ꝓgredi regredi eſt. Tertiū ē ipſabona oꝑa ſanctificare .i. pura intentiōe facere. Un̄ dicit ꝑ ꝯͣriū:b ¶ Si iuſticias meas ꝓphanauerīt. Iuſticię dei ſt̓ oꝑabona. Sed has iuſticias ꝓphanāt hypocritę: qͥ nō oꝑant̉ rectaintētiōe. Matth̓. vj. a. Attēdite ne iuſticiā veſtrā faciatis corāhomībꝰ vt videamī ab eis ⁊cͣ. Tales iuſticię ſunt ſic̄ pannꝰ mēſtruatę: Eſa. lxiiij. b. Prophanāt aūt hypocritę iuſticiaſ cordeore/ oꝑe. Corde ꝑ prauā intētionē. Eſa. penult̓. a. Ius ꝓphanūin vaſis eoꝝ. Ore / ꝑ doloſā locutionē. j. Timoth̓. vj. d. Prophanaſ vocū nouitates deuita. Oꝑe / ꝑ prauā oꝑationē quā inocculto faciūt. Ecech̓ xxij. f. Int̓ ſanctū ⁊ ꝓphanū nō habuerūt diſtantiā. Eph̓ .v. c. Quę ī occulto fiūt ab ipſis: turpe ē dicere. Quartū ē cuſtodire mādata euāgelica etiā minima. Un̄addit: cEt mādata mea nō cuſtodierīt. Matth̓. v. c.Qui ſoluerit vnū de mādatis iſtis minimis: ⁊ docuerit ſic homines: minimꝰ vocabit̉ ī regno cęloꝝ: Qui aūt fecerit ⁊ docuerit: hic magnꝰ vocabit̉. Cōtra illa gͦ qͣttuor q̨̄ neceſſaria ſūt/ ponūt̉ h̓ qͣttuor ꝟba .ſ. dereliq̄rint/ nō ambulauerīt/ ꝓphanauerīt/nō cuſtodierīt: q̄ ſunt ꝯͣ ſtultos/ pigros/ hypocritas/ inutiles p̨̄dicatores. d ¶ Uiſitabo ī virga iniqͥtates eoꝝ: ⁊ ī v̓beribꝰ pctā eoꝝ: Ecce ſeueritas diſciplinę: cū dicit/ in virga:nō in malleo. Prouer. xix. d. Parata ſūt deriſoribꝰ iudicia: etmallei ꝑcutiētes ſtultoꝝ corꝑibꝰ. De hac viſitatiōe/ Iob. x. c.Uiſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū: licꝫ .ſ. corpꝰ lęſerit. Propt̓ hͦhabet̉ Prouerb̓. xxiij. b. Noli ſb̓trahere a puero diſciplinā: ſiem̄ ꝑcuſſeris eū virga nō moriet̉: tu virga ꝑcutis eū: ⁊ aīaꝫ eiꝰ
ab inferno liberab̓. Alioqͥn ſic̄ dr̄ Eſa. xxx. g. erit tranſitꝰ decfundatꝰ: ⁊ ꝓ flagellis flagra: īmo ęterna flagratio. Hęc gͦ viſitatio ī ꝟga nō erit ad dānationē: ſꝫ ad correctionē. Un̄ addit:h ¶ Miſcd̓iā aūt meā/ quā ei ī ęternū ſeruabo: vt p̨̄dictū ē.i NNō diſꝑga ab eo. Licet ita ꝑcutiā ⁊ v̓berē ꝓpt̓ peccata:nō tn̄ hͦ eſt crudelitas:licꝫ hoībꝰ ſęculū diligētibus videatur: ſed eſtmagna miſcd̓ia/ vt ꝑtrāſitoria ꝟbera vitent̉ęterna ſupplicia. Vnd̓dicit: Miſcd̓iā autēmeā nō diſꝑga abeo: ſed v̓berādo ſꝑgāī eo. Eccͣs. iij. a. Tp̄sſpargēdi lapides .i. duricias verbeꝝ: ⁊ tp̄s colligēdi. Augꝰ. Magna miſcd̓ia ē ī pn̄timiſericordiā nō ꝯſeqͥ. k ¶ Neqꝫ nocebo ei ī vitate mea:id eſt ī die iudicij: vt .sͣ. dictū ē. Qui em̄ h̓ flagellat̉/ tūc admittet̉ ad regnū cū filijs/ alit̓ nō. Heb̓. xij. b. Flagellat omnē filiūquē recipit. Glo. Qui exceptꝰ ē a numero flagellorū: excipiet̉a numero filioꝝ. Vel ſic: Nō nocebo ei ī veritate mea .i.licꝫ nocere ei videar ẜm falſa iudicia hoīm: nō tn̄ in veritate q̨̄mea ē quā ego video ⁊ facio: Nocebo ei. Hoc ē qd̓ ait apl̓sHeb̓. xij. c. Oīs quidē diſciplina ī p̨̄ſenti videt̉ nō eſſe gaudijſed męroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis ꝑ eamreddet iuſticię. Et notandū qͥd vocet̉ in veritate.Ad veras pęnas vadit ī infernū: Pręſentes em̄ pęnęſunt pęnę pictę.Ueritatē fidei perdit in toto vel in parte:Paralogizat̉ a diabolo vel mūdo: vt cuprū pro aurocōmutet deſerit:Naturalis legis.ęI Moralis.Euāgeliorū.Actiuę.Cōtemplatiuę.Iudiciorū.Ueritat4
LLinguę.Operum.Regulę.(cabāt.¶ Cibi. Luc̄. xv. c. Siliqͣs quas porci mādum ¶ Neqꝫ ꝓphanabo teſtamentū meū. Teſtamētumdei dicit̉ ſacra ſcriptura. Hāc nō ꝓphanat ipſe: ſed hęretici ⁊praui expoſitores ꝓphanāt eā. j. Timoth̓. vj. d. O timotheedepoſitū cuſtodi deuitās ꝓphanas vocū nouitates ⁊ oppoſiiōes falſi noīs ſcīę. Scīa falſi noīs vel falſū nomē ſcīę/ ſūt dereta hūana ⁊ leges: vbi nihil vniuerſale: et ideo nulla pōt eēcīa. Itē teſtamentū dei/ eſt eiꝰ pactū: de qͦ dicit/ Malach̓. ij.a. Miſi ad voſ mādatū iſtd̓ vt eēt pactū meū cū leui dic̄ dn̄s.Et ī eodē: Pactū meū fuit cū eo vitę ⁊ pacis. Per leui intelligunt̉ clerici: cū quibꝰ dn̄s fecit pactū ⁊ teſtamētū vitę ⁊ pacis: vt ī ſe honeſte viuāt/ ⁊ alios pctōres deo recōciliēt: ẜm qd̓ic̄ apl̓us. ij. Corꝭ. v. d. Dedit nobis mīſteriū recōciliatiōis.oc teſtamētū nō ꝓphanat ipſe: ſed ipſi ꝓphanāt illud. Proanare idē eſt qd̓ ꝓcul a phano ponere. Et ipſi ꝓcul ponūtēplo dei .ſ. ab eccleſia ⁊ a ſeipſis qͥ ſūt viri eccleſiaſtici: qꝛ īnon eſt neqꝫ vita neqꝫ pax: ẜm qd̓ dicit eis dn̄s/ Maſach̓..b. Vos aūt receſſiſtis de via ⁊ ſcādalicaſtꝭ plurimos ī lege:irritū feciſtis pactū leui dicit dn̄s. o ¶ Et q̨̄ ꝓcedūt debijs meis nō faciā irrita. Hęc clauſula expoſitio eſt p̄dētis. Labia ſūt duo teſtamēta. Et dic̄: ꝓcedūt/ adinſtaronaꝝ: ẜm illud Exod̓. xx. c. Populꝰ videbat voces. q. d. vtſonas. Quidā vidēt ꝓmiſſa: quidā cōminatiōes: neutra fadn̄s irrita: ſed hō. Iudicꝭ. ij. d. Irritū fecit gens iſta pactūeū qd̓ pepigerā cū pr̄ibꝰ eoꝝ. Dixi ꝙ nō ꝓphanabo teamentū .ſ. pactū vitę ⁊ pacis: qꝛ p ¶emel iuraui: id ēfecte ꝓmiſi: q ¶ In ſancto meo: id eſt ꝑ ſanctitatē meā:Si dauid mentiar
3
Al̓. riuſtificationes
Al̓. Fflagellisdelicta
Al̓. freprobi-
Moraliter
¶ Teſtamētū ddicit̉ ſacraſcriptura
Prophanarquid ſit