Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a et in iudicijs meis ambub lauerīt. Siriuſticias meaſcphanauerint: mādata mea cuſtodierint. Uiſitābo inx v̓gā iniqͥtates eoꝝ: īᵐverbeſꝫ ribꝰ peccata eoꝝ. Miſericor

idiā aūt meā diſpergā abeo: neqꝫ nocebo ei in veritaten mea. Ne̓qꝫ ꝓphanabo teſtaomentū meū: quę ꝓcedūt delabijs meis nonfaciaꝫ irrita. Semel iuraui ī ſancto meo-

a Et ī iudicijs meis ambulauerint/ male cōſentiēdo. b Si iuſticias meas ꝓphanauerint/ male loquedo. c Et mādata mea cuſtodierint/ ꝑuerſe oꝑando.Si hęc inqͣꝫ fecerint: non ideo delebo eos: ſed d Uiſitabo:ſicut medicꝰ pat̓: e In virga: cędit occidit: ſed corrigit et hęreditatē ſeruat .i. ī leui correctiōe:īiqͥtates eoꝝ. ſ Etī verberibꝰ .i. gͣuioriet aſſidua tribulatiōe: Pctā eorum: Et ex magna miſcd̓ia ē:s Un̄ addit: h¶Miſericordiā autē meā diſꝑgā ab eo. i.a chriſto .ſ. a corꝑe eiꝰmyſtico. Et licꝫ mēbris intelligat̉ dictū: tn̄ dixit ab eiſ:qꝛ nobis miſeret̉ deꝰ eſt amore chriſti. k Neqꝫ noceboei .i. filijs eiꝰ. In veritate mea .i. in die iudicij: qn̄ ī veritate iudicabo. Quia ꝟo de chriſto ml̓ta dixit ſub ꝓmiſſiōe/ nede impletiōe dubitet aliqͥs: ponit vel īnuit tres cauſas: ꝓpt̓ qͣsīpoſſibile eſt ea q̨̄ ꝓmiſit impleri. Prima ē: qꝛ verax eſt: etvult implere qd̓ ꝓmittit: Un̄ dic̄: in Nęqꝫ .i. qꝛ: n PProphanabo teſtamētū meū .i. violabo pactū ꝓmiſſummeū ꝯͣueniēdo. Secūda eſt dignitas illoꝝ qͦs qͥbꝰ ꝓmiſit: Un̄ addit: o Et q̨̄ ꝓcedūt de labijs meis faciāirrita. Labia ſua vocat ſctōs ꝓph̓as/ qͦs olim ml̓tifarie multiſqꝫ modis loq̄bat̉ deꝰ: vt dr̄ Heb̓. j. a. De his labijs/ Cantꝭ.iiij. a. Labia tua ſic̄ vitta coccinea: māſuetudinē mūdiciā etruborē gratię. Tertia cauſa eſt: quia hoc iurauit: Vnde dicit:p Semel iuraui: id ꝑfecte: q In ſancto meo: id eſt inſecreto meo. Uel In ſancto: id eſt in ſanctitate mea. Vel inſancto meo: id eſt in chriſto homīe. Eſa. lxij. c. Iurauit dn̄sin dextera ſua: in brachio fortitudinis ſuę. Et ex quo iuraui:Si dauid mētiar.X ꝓficere in oꝑibꝰ bonis: qd̓ notat̉ dicit: a Et ī iudicijs meis ambulauerīt: q̨̄ ſt̓/ Exo .xxj. et. xxij. et. xxiij.Meis/ dic̄: ſęcularibꝰ. Ezech. xliiij .ſ. fuerit cōtrouerſia: ſtabūt ī iudicijs meis. j. Corꝭ. vj. a. Sęcl̓aria iudicia ſi habueritis ꝯtēptibiles ſunt ī eccl̓ia illos ꝯſtituite ad iudicādū.Uel ſic: In iudicijs meis ambulauerīt .i. iudicauerīt ſeipſos vias ſuas. j. Timoth̓. v. d. Sine p̨̄ iudicio nihilfaciēs ī alterā ꝑtē declinādo. Ambulauerīt inqͥt: qꝛ ābulare ſtare oportet. Matth̓. xx. a. Quid ſtatis tota die ocioſi:Beatꝰ Bern̄. In via dei ꝓgredi regredi eſt. Tertiū ē ipſabona oꝑa ſanctificare .i. pura intentiōe facere. Un̄ dicit ꝯͣriū:b Si iuſticias meas ꝓphanauerīt. Iuſticię dei ſt̓ oꝑabona. Sed has iuſticias ꝓphanāt hypocritę: oꝑant̉ rectaintētiōe. Matth̓. vj. a. Attēdite ne iuſticiā veſtrā faciatis corāhomībꝰ vt videamī ab eis ⁊cͣ. Tales iuſticię ſunt ſic̄ pannꝰſtruatę: Eſa. lxiiij. b. Prophanāt aūt hypocritę iuſticiaſ cordeore/ oꝑe. Corde prauā intētionē. Eſa. penult̓. a. Ius ꝓphanūin vaſis eoꝝ. Ore / doloſā locutionē. j. Timoth̓. vj. d. Prophanaſ vocū nouitates deuita. Oꝑe / prauā oꝑationē quā inocculto faciūt. Ecech̓ xxij. f. Int̓ ſanctū ꝓphanū habuerūt diſtantiā. Eph̓ .v. c. Quę ī occulto fiūt ab ipſis: turpe ē dicere. Quartū ē cuſtodire mādata euāgelica etiā minima. Un̄addit: cEt mādata mea cuſtodierīt. Matth̓. v. c.Qui ſoluerit vnū de mādatis iſtis minimis: docuerit ſic homines: minimꝰ vocabit̉ ī regno cęloꝝ: Qui aūt fecerit docuerit: hic magnꝰ vocabit̉. Cōtra illa qͣttuor q̨̄ neceſſaria ſūt/ ponūt̉ qͣttuor ꝟba .ſ. dereliq̄rint/ ambulauerīt/ ꝓphanauerīt/ cuſtodierīt: ſunt ꝯͣ ſtultos/ pigros/ hypocritas/ inutiles p̨̄dicatores. d Uiſitabo ī virga iniqͥtates eoꝝ: ī v̓beribꝰ pctā eoꝝ: Ecce ſeueritas diſciplinę: dicit/ in virga: in malleo. Prouer. xix. d. Parata ſūt deriſoribꝰ iudicia: etmallei ꝑcutiētes ſtultoꝝ corꝑibꝰ. De hac viſitatiōe/ Iob. x. c.Uiſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meū: licꝫ .ſ. corpꝰ lęſerit. Propt̓habet̉ Prouerb̓. xxiij. b. Noli ſb̓trahere a puero diſciplinā: ſiem̄ ꝑcuſſeris virga moriet̉: tu virga ꝑcutis: aīaꝫ eiꝰ

ab inferno liberab̓. Alioqͥn ſic̄ dr̄ Eſa. xxx. g. erit tranſitꝰ decfundatꝰ: flagellis flagra: īmo ęterna flagratio. Hęc viſitatio ī ꝟga erit ad dānationē: ſꝫ ad correctionē. Un̄ addit:h Miſcd̓iā aūt meā/ quā ei ī ęternū ſeruabo: vt p̨̄dictū ē.i NNō diſꝑga ab eo. Licet ita ꝑcutiā v̓berē ꝓpt̓ peccata: tn̄ eſt crudelitas:licꝫ hoībꝰ ſęculū diligētibus videatur: ſed eſtmagna miſcd̓ia/ vttrāſitoria ꝟbera vitent̉ęterna ſupplicia. Vnd̓dicit: Miſcd̓iā autēmeā diſꝑga abeo: ſed v̓berādo ſꝑgāī eo. Eccͣs. iij. a. Tp̄sſpargēdi lapides .i. duricias verbeꝝ: tp̄s colligēdi. Augꝰ. Magna miſcd̓ia ē ī pn̄timiſericordiā ꝯſeqͥ. k Neqꝫ nocebo ei ī vitate mea:id eſt ī die iudicij: vt .. dictū ē. Qui em̄ flagellat̉/ tūc admittet̉ ad regnū filijs/ alit̓. Heb̓. xij. b. Flagellat omnē filiūquē recipit. Glo. Qui exceptꝰ ē a numero flagellorū: excipiet̉a numero filioꝝ. Vel ſic: nocebo ei ī veritate mea .i.licꝫ nocere ei videar ẜm falſa iudicia hoīm: tn̄ in veritate q̨̄mea ē quā ego video facio: Nocebo ei. Hoc ē qd̓ ait apl̓sHeb̓. xij. c. Oīs quidē diſciplina ī p̨̄ſenti videt̉ eſſe gaudijſed męroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū exercitatis eamreddet iuſticię. Et notandū qͥd vocet̉ in veritate.Ad veras pęnas vadit ī infernū: Pręſentes em̄ pęnęſunt pęnę pictę.Ueritatē fidei perdit in toto vel in parte:Paralogizat̉ a diabolo vel mūdo: vt cuprū pro aurocōmutet deſerit:Naturalis legis.ęI Moralis.Euāgeliorū.Actiuę.Cōtemplatiuę.Iudiciorū.Ueritat4

LLinguę.Operum.Regulę.(cabāt. Cibi. Luc̄. xv. c. Siliqͣs quas porci mādum Neqꝫ ꝓphanabo teſtamentū meū. Teſtamētumdei dicit̉ ſacra ſcriptura. Hāc ꝓphanat ipſe: ſed hęreticipraui expoſitores ꝓphanāt. j. Timoth̓. vj. d. O timotheedepoſitū cuſtodi deuitās ꝓphanas vocū nouitates oppoſiiōes falſi noīs ſcīę. Scīa falſi noīs vel falſū nomē ſcīę/ ſūt dereta hūana leges: vbi nihil vniuerſale: et ideo nulla pōtcīa. Itē teſtamentū dei/ eſt eiꝰ pactū: de dicit/ Malach̓. ij.a. Miſi ad voſ mādatū iſtd̓ vt eēt pactū meū leui dic̄ dn̄s.Et ī eodē: Pactū meū fuit eo vitę pacis. Per leui intelligunt̉ clerici: quibꝰ dn̄s fecit pactū teſtamētū vitę pacis: vt ī ſe honeſte viuāt/ alios pctōres deo recōciliēt: ẜm qd̓ic̄ apl̓us. ij. Corꝭ. v. d. Dedit nobis mīſteriū recōciliatiōis.oc teſtamētū ꝓphanat ipſe: ſed ipſi ꝓphanāt illud. Proanare idē eſt qd̓ ꝓcul a phano ponere. Et ipſi ꝓcul ponūtēplo dei .ſ. ab eccleſia a ſeipſis ſūt viri eccleſiaſtici: qꝛ īnon eſt neqꝫ vita neqꝫ pax: ẜm qd̓ dicit eis dn̄s/ Maſach̓..b. Vos aūt receſſiſtis de via ſcādalicaſtꝭ plurimos ī lege:irritū feciſtis pactū leui dicit dn̄s. o Et q̨̄ ꝓcedūt debijs meis faciā irrita. Hęc clauſula expoſitio eſtdētis. Labia ſūt duo teſtamēta. Et dic̄: ꝓcedūt/ adinſtaronaꝝ: ẜm illud Exod̓. xx. c. Populꝰ videbat voces. q. d. vtſonas. Quidā vidēt ꝓmiſſa: quidā cōminatiōes: neutra fadn̄s irrita: ſed. Iudicꝭ. ij. d. Irritū fecit gens iſta pactū qd̓ pepigerā pr̄ibꝰ eoꝝ. Dixi ꝓphanabo teamentū .ſ. pactū vitę pacis: qꝛ p ¶emel iuraui: id ēfecte ꝓmiſi: q In ſancto meo: id eſt ſanctitatē meā:Si dauid mentiar

3

Al̓. riuſtificationes

Al̓. Fflagellisdelicta

Al̓. freprobi-

Moraliter

Teſtamētū ddicit̉ ſacraſcriptura

Prophanarquid ſit