Pſalmus

nus: vt ip̄e nos ſubleuet ⁊ trahat vſqꝫ ad ꝯſpectū magni dei.Aſqꝫ hūc ſūt v̓ba beati Bern̄. Has miſcd̓ias debet cātare īt̓nū qͥcūqꝫ eas ꝯſecutꝰ ē: et qͥlibet eas pōt ꝯſeqͥ niſi ꝑ eū ſtet.Notandū aūt ꝙ pͥus ſūt lugēdę nr̄ę miſerię: ⁊ poſtmodū cāādę ſūt dei miſcd̓ię/ q̨̄ ſunt ꝯͣ miſerias. Vn̄ etiā qͦt in nobis mirias inuenimꝰ: tot dei miſcd̓ias flagitare: et poſtea cantareemꝰ. Notandū eſt ergo ꝙ ml̓tiplex eſt miſeria: Scilicetmiſeria naturę. Iob. xiiij. a. Hō natꝰ de muliere breui viꝑe replet̉ multis miſerijs. De miſeria culpę: Prouerb̓.. Miſeros facit pctm̄ ppl̓os. De miſeria pęnę: Iaco.Miſeri eſtote ⁊ lugete ⁊ plorate. De miſeria ignorātie.libet harū miſeriarum in multis conſiſtit.De nihilo ē. Eſa. xlj. f. Ecce vos eſtꝭ ex nihilo.Na) Fluit. Eccͣi. xiiij. c. Alia generant̉ ⁊ alia deijciturę (unt̉: ſic eſt generatio carnis ⁊ ſanguinis.Alterat̉. Iob. xiiij. a. Nūqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmaCorrūpit̉. Psͣ. In miſerijs nō ſubſiſtēt. (net. ⁊Adnihilat. Ecech̓. xxviij. e. Nihili factus es.Spoliat. Lucꝭ. x. e. Incidit in latrones qui etiāſpoliauerūt eum.Cremat poſt mortem. Ecc̄i .xxvij. a. Conteret̉cum delinquēte delictum.Cul Angit verme cōſcientię. Hiere. ij. d. Arguet tepę 5malicia tua ⁊ auerſio tua increꝑpabit te.Uulnerat. Ecc̄i .xxj. a. Quaſi rhomphęa bisacuta oīs iniqͥtas: plagę illiꝰ nō eſt ſanitas.Obſtat miſericordię dei. Hiere. v .ſ. Peccatanr̄a ꝓhibuerūt bonū a nobis. Et hęc faciuntverſum: Adnihilat/ ſpoliat/ cremat/ angit/ vulnerat/ obſtat.ESollicitudinis. Ecc̄i. xl. a. Occupatio magnaacreata eſt om̄ibꝰ hominibus.Laboris. Iob. v. b. Homo natus ad laborē.Morborū. Eccͣi. xl. b. Mors/ ſanguis/ contentio/ oppreſſiones ⁊cͣ.Damnorum .ſ. rerum vel amicorū. Ecc̄i. xl. b.Omnia quę de terra ſunt in terrā conuertent̉.Uel mortꝭ. ij. Regꝭ. xiiij. c. Oēs morimur ⁊cͣ.Carnis. Roma. vij. d. Uideo aliā legem in mēbris meis repugnantē legi mētis meę.Mundi. j. Corinth̓. vij. f. Quę nupta eſt cogitat quę ſunt mundi.Peccati venialis. Roma. vij.Gehennę. Matth̓. xxv. d. Ibunt in ſuppliciumęternū ⁊cͣ. Et hęc cōprehēdunt̉ iſto ꝟſu: Cura labor morbi damna gehēna iugū .ſ. mortꝭ.Initiū ſuū. iij. Regꝭ. iij. b. Ego ſum ignorāsegreſſum ⁊ introitum meū.IgnoFinē ſuū. Eccͣs. ix. c. Neſcit homo finē ſuū.rantię Meritū ſuū. Ecc̄s. ix. a. Neſcit homo vtrūC amore an odio dignus ſit.X miſericordia debet p̨̄dicari ⁊ haberi: ſed etiā iuſticia. Un̄ Moralit.addit: a ¶ Pręparabit̉ veritas tua: id eſt iuſticia tua.b ¶ In eis/ ſanctis: ẜm qd̓ dicit̉ Ecc̄i. xviij. c. Ante iudiciumpara iuſticiam.¶ Pręparabit̉ veritas tua in eis: qͣſi cibus p̨̄parat̉ Alitercomedendus in aula regia. Veritas enim quā tunc plene cōgnoſcemus paſcet nos et reficiet. Ioh̓. xvij. a. Hęc eſt vitaęt̓na vt cogͦſcant te verū deū ⁊ quem miſiſti ieſū chriſtū. Dehac p̨̄paratiōe. sͣ. Paraſti ī dulcedīe tua pauꝑi deꝰ. Et alibi:Paraſti cibū illoꝝ qm̄ ita eſt p̨̄ꝑatio eiꝰ. Hoc gͦ dixiſti: dixiſtietiā hoc qd̓ ſeqͥt̉ .i. ꝓmiſiſti: c ¶ Diſpoſui teſtamētū: dans.hęreditatē ęternā. Lucꝭ. xxij. c. Et ego diſpono vobis ſicutdiſpoſuit mihi pr̄ meꝰ regnū. d ¶ Electis/ nō pharaonis qſubmerſi ſūt ī mari rubro: Exo. xv. a. Sed e ¶ Meis. Ioh̓.xv. c. Ego elegi vos de mūdo: ꝓpterea odit vos mundus ⁊c̄.¶ Iuraui dauid ſeruo meo .i. viro iuſto forti manu ī bonis oꝑbꝰ ⁊ aſꝑectu deſiderabili ī bonis moribꝰ ⁊ varijs ꝟtūtibꝰ. g ¶ Uſqꝫ ī ęternū p̨̄ꝑabo ſemē tuū. Semē ſūt oꝑa qͣvſqꝫ ī ęternū p̨̄ꝑant̉/ cū nō ſūt corrupta praua intētiōe: ſed adęternā retributionē

a ¶ Et veritas tua/ ꝓmiſſionū: b ¶ Pręꝑabit̉ in eis .i. ꝑeos: qꝛ ip̄i p̨̄dicādo p̨̄ꝑabūt corda hoīꝫ. Psͣ. Cęli enarrāt gl̓iādei ⁊cͣ. Et cuiꝰ rei veritas p̨̄ꝑabit̉/ on̄dit cū ſubiūgit: ciDiſpoſui. q. d. dixiſti ꝙ veritas p̨̄ꝑabit̉. Et hoc etiā dixiſti: Diſpoſui teſtamentū/ meū .ſ. nouū: qd̓ antonomatice dr̄ teſtamentū: qꝛ in illo eſt ꝓmiſſio hęreditatis. Etqͥbꝰ diſpoſuiſti? Nonreprob̓: ſꝫ d Electꝭmeis. Hoc teſtamētū in morte chriſti cōfirmatū ē. Heb̓. ix. e.Teſtamētū ī mortuisꝯfirmatū ē: alioqͥn nōdū valet dū viuit quiteſtatꝰ ē. Nec ſolū diſpoſui: ſꝫ ⁊ pͥus f ¶ Iuraui dauiuo meo. Quid? g ¶ Uſqꝫ in ęternū ꝑꝑabo ſemē tuū .i.chriſtū qͥ de te ī poſteritate tua ẜm carnē naſcet̉. De hͦ ſemine⁊ abraę dictū eſt Gen̄. xxij. d. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ oēs gentes. Hoc ſemē p̨̄ꝑatū ē in ęternū: qꝛ chriſtꝰ ē rex ęternꝰ: cuiusregni nō erit finis. Un̄ de ipſo qͥ ē myſticꝰ dauid veriꝰ legit̉ qd̓dic̄: Iuraui dauid .i. chriſto: ſeruo meo/ qͥ mihi ſeruit reducēdo oues ꝑditaſ ad caulas ꝑadiſi. Iuraui .ſ. hoc: vſqꝫ inęt̓nū p̨̄ꝑabo ſemē tuū .ſ. fideles ī chriſtū credētes. h Etędificabo ī generatiōe ⁊ generationē .i. vſqꝫ ī ęternū:i¶ Sedē tuā. Sedes chriſti nos ſumꝰ nūc ⁊ ī futuro. In nobis em̄ ſedet ⁊ ſedebit: nūc regens/ tūc regnās. ij. Regꝭ. vij. b.Stabiliā thronū regni eiꝰ vſqꝫ ī ſempiternū ⁊cͣ. Hoc de ſalomone ſeu de regno dauid ad litterā intelligi nō pōt: qꝛ illud regnū iā diſꝑſū eſt ⁊ deſtructū: vn̄ neceſſe eſt ꝙ de regno chriſtiītelligat̉. Iſte etiā ꝟſus de beata ꝟgine pōt exponi allegorice.Ipſa em̄ eſt ſedes dei ⁊ chriſti quā ędificauit dn̄s ī generatiōep̨̄ſenti/ ꝑ gratiā: ⁊ ī generatiōe futura ⁊ ęt̓na/ ꝑ gl̓iā. Cantꝭ. iij.d. Ferculū fecit ſibi rex ſalomon. iij. Regꝭ. x. c. Fecit rex thronū de ebore grandem. ij. Paral̓. ix. d. Fecit rex ſoliū eburneū⁊ veſtiuit illud auro mūdiſſimo. Itē adhuc ędificat̉ in generatiōe ⁊ generationē: qꝛ eiꝰ altaria ⁊ eccleſię cōſtrui ⁊ pulchrificari nō ceſſant. Ipſa dic̄ Ecc̄i. xxiiij. c. Qui elucidāt mevitam ęternā habebūt:Cū eius eccleſię vel altaria pulchriores fiunt.Elucidat̉) Cū effert̉ laudibꝰ. Lucꝭ. j. e. Ecce em̄ ex hoc beenim) atā me dicent omnes generatiōes.Cū candelis ad litterā accēſis honorat̉.X hierl̓m in miſcd̓ijs. Beatꝰ Bern̄. ſeptē aſſignat miſcd̓iasdei: ſie dicēs: Septē in me inuenio dei miſcd̓ias. Prima eſt ꝙa multis peccatis adhuc ī ſęculo poſitū me cuſtodiuit. Primainqͣꝫ nō inter oēs qͣs mihi impēdit: ſꝫ inter ſeptē pͥma. Et hoctribꝰ modis occaſiōis ſubtractiōe reſiſtēdi data ꝟ̓tute/ affectionis ſanitate. Secūda miſeratio fuit expectatio ſuſtinētis quatardabat vltionē: qꝛ indulgētiā cogitabat/ lōganimit̉ expectāselectionē p̨̄deſtinatiōis ſuę impleri volēs ⁊ qͣ nos dilexit nimiācharitatē. Tertia miſeratio fuit ꝙ ad pęnitentiā me conuertitcōcutiēs cor meū ⁊ excitās vt diuerteret ſuoꝝ vulnera pctōꝝ⁊ vulnerū ſentiret dolorē/ terrēs ⁊ deducēs ad portas inferi: ⁊meliorē mihi cōſolationē inſpirās/ ſpem indulgētię largiēdo.Quarta miſcd̓ia fuit ꝙ ſuſcępit miſcd̓iter pęnitētē: Sic em̄ extoto indulſit/ tā liberalit̓ oēm donauit iniuriā: vt iā nec dānetvlciſcēdo: nec ꝯfundat īproꝑādo: nec minꝰ diligat imputādo.Sequit̉ miſcd̓ia qͥnta ꝑ quā mihi cōtinēdi deinceps et emēdatiꝰ viuēdi p̨̄ſtitit virtutē: carnē cū cōcupiſcētijs ſuis: p̨̄ſens ſęculū cū curioſitatibꝰ ſuis: et etiā ipſū cū tēptatiōibꝰ ſuis cōterens ſathanā ſub pedibꝰ meis. Sexta miſcd̓ia ē gr̄a ꝓmerēdibona ęt̓na: q̨̄ gr̄a ī tribꝰ maximę cōſiſtit/ ī odio p̨̄teritoꝝ malorū/ in cōtēptu p̨̄ſentiū bonoꝝ/ in deſiderio futuroꝝ. Septimamiſcd̓ia ē ſpes obtinēdi: Tria ſiquidē ꝯſidero ī qͥbꝰ ſpes meatota cōſiſtit: q̨̄ ſūt/ charitas adoptiōis: veritas ꝓmiſſiōis: poteſtas redditiōis. ij. Timoth̓ .j. c. Scio cui credidi ⁊ certꝰ ſum:qꝛ ī charitate nimia adoptauit me: qꝛ verax eſt in ꝓmiſſiōe: etpotēs ī exhibitiōe. Hic ē funiculꝰ triplex/ qͥ difficile rūpit̉: quēnobis a patria nr̄a ī hūc carcerē dimiſſū firmit̉ obſecro/ tenea-

ꝯ3Psͣ .18.

¶Natu¶ CulpiPeneIgno

Al̓. Iſeculūſeculi

Psͣ. 139 .

Allegorice de ībeata virgine

Mozaliter

Psͣ .67.Psͣ .64.

Ecc̄s .5. 6.