LXXVII

btradidit grādini iumēta eorū: ⁊ poſſeſſionem eoꝝ igni.Miſit in eos irā indignātifonis ſuę: indignationē ⁊ irāſꝫ ⁊ tribulationē: r īmiſſionē ꝑkāgelos malos. Uiā fecit ſei mitę irę ſuę: ⁊ nō pepercit ain morteˣ aīaꝝ eoꝝ: ⁊ iu̓mentaIeorum in moͣrte concluſit.

tradidit grandini iumenta eoꝝ. Et differt hęc plagagrādinis a p̨̄cedente: bis em̄ fuerūt grādinati. Nona plagafuit ignis: Un̄ addit: b ¶ Et poſſeſſionē eoꝝ igni. Dehac in Exodo nō legit̉: niſi ꝙ dicit̉ ibi ꝙ ignis ⁊ grādo pariter mixta ferebant̉. An̄qͣꝫ aūt decimā plagā enūeret/ oſtēdit ꝙ nō ſolū exteriuspuniti ſūt: verū etiā interiꝰ. Primo in amiſſiōe gr̄ę: qd̓ notat̉ cūdic̄: d Miſit deꝰ īeos ira īdignationis ſuę .i. ꝑmiſit eisamiſſionē gr̄ę: qd̓ eſtira dei. Scd̓o in ruinade pctō in pctm̄: Uireduplicat: f ¶ Indignationē et iraTuc em̄ duplicat̉ iradei ⁊ īdignatio/ cū ꝑamiſſionē gratię cadihō de pctō in pctm̄. Tertio in deſꝑatiōe: qd̓ notat̉ cū dicit:g ¶ Et tribulationē. Ponit an̄cedēs ꝓ ꝯſequēte .i. tribulationē ꝓ deſperatiōe: Ex tribulatiōe em̄ eis ſecuta ē deſperatio. Et on̄dit ꝑ qͦs miniſtros .ſ. ꝑ malos angelos: Un̄ dic̄:h ¶ Immiſſione ꝑ angelos malos. Deinde oſtēdit qͥdhoc fuit: qꝛ ad indignationē ⁊ irā illū ſuis pctīs ꝓuocauerāt:Un̄ dicit: k ¶ Uiā fecit ſemitę irę ſuę .i. ꝑ hoc fecit manifeſtā irā ſuā qͥ pͥus ignota erat: Sic̄ via lata eſt/ ſemita aūtarta. l ¶ Et non ꝑeꝑcit a morte aīarū eorū: qꝛ eosmiſerabilit̓ puniuit ꝑ mortē. Nec tm̄ hoīes/ ſꝫ ⁊ iumēta: Un̄addit: m ¶ Et iumēta eoꝝ ī morte ꝯcluſit. Hoīes cūiumētꝭ de pari enūerat: qꝛ hoīes erāt beſtiales. Et determi8 nat qui ſuntX tioni: quā ſuꝑ eos pluet iudex iratꝰ. Iob. xx. d. Vt emittat in eū irā furorꝭ ſui: ⁊ pluat ſuꝑ eū bellū ſuū. Hoc eſt qd̓addit: b ¶ Et poſſeſſionē eorū igni. Poſſeſſio em̄ p̨̄latoꝝ ſūt ſubditi: quos deberēt poſſidere ⁊ excolere ⁊ ſeruare:ſed ꝑ eoꝝ negligētiā ⁊ ꝑuerſū exemplū/ tradūt̉ pͥmo igni peccati: de qͦ Iob. xxxj. b. Ignis eſt vſqꝫ ad ꝯſumptionē deuorās ⁊cͣ. Et poſtea tradunt̉ igni gehennę: de quo Eſa. vltꝭ. g.Ignis eoꝝ nō extinguet̉. Ul̓ alit̓: vt nō tm̄ de p̨̄latꝭ ſed cōmunit̉ de ęgyptijs .i. de mūdanis ⁊ pctōribꝰ dicat̉: a ¶ Ettradidit grandini iumēta eorū .i. tribulationi corporaeoꝝ. b ¶ Et poſſeſſione eorū .i. ſpūales diuitias ſi qͣsan̄ pctm̄ habuerūt: c ¶ Igni .i. cōſūptiōi. Hęc em̄ inferūtur eis: Qn̄qꝫ em̄ v̓berat eos dn̄s ꝓpter pctm̄/ vt corrigant̉.Semꝑ aūt qn̄ īcidūt in pctm̄ moriunt̉ bona pͥus facta: qꝛ vtp̨̄dictū eſt: ignis eſt vſqꝫ ad ꝯſūptionem deuorās. Vel: poſſeſſionē eorum .ſ. corpus ⁊ animā: Tradidit .i. tradet:Igni/ gehennę. Hęc eſt em̄ noſtra poſſeſſio quā cuſtodiredebemꝰ. De corꝑe em̄ dicit apl̓us. j. Theſſal̓. iiij. a. Vt ſciat vnuſqͥſqꝫ vas ſuū poſſidere in ſctīficatiōe ⁊ honore: nō inpaſſiōe deſiderij. De aīa/ Lucꝭ. xxj. d. In patiētia vr̄a poſſidebitꝭ aīas vr̄as. Sꝫ qꝛ ęgyptij male cuſtodiūt iſtā poſſeſſionē: tradet eā dn̄s igni/ qn̄ dicet: Ite maledicti in ignē ęternū. Propt̓ hoc bene ſequit̉: d ¶ Miſit in eos .i. mittet:e ¶ Irā īdignatiōis ſuę. Sed bis dicit/ ira: ⁊ bis/ īdignationē: quia duplex eſt ira ⁊ duplex indignatio .ſ. tꝑalis⁊ ęterna. De tꝑali dicit̉ ſupra: Cū exarſerit in breui ira eius.De ęterna/ Eſa. xxx. f. Ardēs furor eiꝰ: ⁊ grauis ad portandū. Ro. j. b. Reuelabit̉ ira dei de cęlo ſuꝑ omnē īpietatē etiniuſticiā hoīm. ¶ Indignationē: De qͣ Hiere. xxiij. d.Ecce turbo dominicę indignatiōis egrediet̉. g ¶ Et tribulationē: qꝛ ꝓmittūt ſibi pacē ⁊ impunitatē. Hiere. xxiij. d.Pax erit vobis: ⁊ om̄ibꝰ qͥ ambulāt in prauitate cordis ſui.h ¶ Immiſſionē ꝑ angelos malos. q. d. ad tribulatione illa faciendā/ mittet angelos malos: qui niſi ab eo mittant̉vt ꝑmittāt̉: nocere nō pn̄t: qꝛ nec porcos ītrare potuerūt niſi miſi ſet eos. Matth̓. viij. d. Mitte nos ī gregē porcorū.Hotandū aūt ꝙ dn̄s ml̓tiplicit̓ īmittit tribulationē ⁊ punit:

Per ſe. Ezech̓. xxxiij. b. Sanguinē eiꝰ de manuſpeculatoris requirā.Per bonos angelos .j. Paral̓. xxj. b. Miſit dn̄sangelū in hieruſalē vt ꝑcuteret eam.Per malos angelos. Exo. xij. d. Nō ſinet ꝑcuſſorē ingredi. Iob. ij. b. Egreſſus ſathan ⁊cͣ.Per elemēta. Sap̄. v. d. Pugnabit ꝯtra illos orPer iudices ſęculares. ij. Paral̓. (bis terraꝝ.xix. b. Nō hoīs exercetꝭ iudiciū: ſed dn̄i.Per viros eccleſiaſticos. Deut̓. xvij. b. Si difficile ⁊ ambiguū apud te iudiciū inter ſanguinē ⁊cͣ.Et. jͣ. Uenies ad ſacerdotes leuitici generis ⁊cͣ.Per totū populū. Ioſue. vij. d. Lapidabit eumomnis iſrl̓ .i. totus conuentus.Per accuſatores. Numeri. xxxv. c. PropinquusPer teſtes. Deut̓. (occiſi homicidā īterficiet.xvij. b. Manus teſtiū pͥma interficiet eū.Per conſcientiā torquentē. Sap̄. xvij. c. Frequēter pręoccupāt peſſima redarguente ꝯſcientiacū ſit timida nequitia.Per p̨̄latos ſubrogatos/ vt ꝑ legatoſ: Sic ꝑ moyſen ⁊ aaron/ pharaonē ⁊ ęgyptū puniuit.k Uiā fecit ſemitę irę ſue. Hoc pōt legi in bono vel inmalo. In malo: ẜm qd̓ ꝑ̨̄miſſū ē de ira. Faciet viā ſemitę irę ſuę .i. vt ira q̨̄ modo currit ꝑ ſemita .i. ꝑ ſtrictā viā/ currat ꝑ latā viā ⁊ aꝑta. Hiere. l. d. Aperuit dn̄s theſaurū ſuū:⁊ ꝓtulit vaſa irę ſuę .i. aperiet ⁊ ꝓferet: vt qͥ mō parū et occulte vindicat/ in abundantia ⁊ aperte vindicet. Abundātianotat̉ in theſauro: De qͦ etiā Ro. ij. a. dicit̉: Theſaurięas tibi irā ⁊cͣ. Manifeſtatio notat̉ in hoc ꝙ dicit/ aperiet. Naūj. b. Effuſa eſt .i. effundet̉: qͣſi ignis īdignatio eiꝰ. Modo em̄qn̄qꝫ ſtillat eiꝰ indignatio: ſed tūc omnino effundet̉. l ¶ Etnō peꝑcit a morte aīarū eorū .i. nō parcet qͥn aīas eorū interficiat morte ęterna. Soph̓. ij. c. Sed ⁊ vos ęthiopes .i. pctōres nigri ꝑ pctm̄ interfecti gladio meo eritꝭ. Velſic: Nō parcet a morte animarū ſcꝫ .i. ꝓpt̓ mortē peccati/ qua ſeipſos interfecerūt: ſed qͣſi homicidas ꝓpriaꝝ aīaꝝpuniet. Ezech̓. xviij. g. Quare moriemini domus iſrl̓. q. d.nō eſt aliqͥs qͥ vos interficiat: ſed voſipſi interficitiſ voſmetipſos. Qd̓ ſignificatū eſt. j. Regꝭ. vltꝭ. b. vbi dicit̉/ ꝙ arripuitſaul gladiū ⁊ irruit ſuꝑ eū. m ¶ Et iumēta eorū .i. hoīesbeſtiales: n ¶ In morte .i. ī carcere mortꝭ īferni: o ¶ Cōcluſit: qui hic laxato fręno/ nulla pęnitētię clauſura ſe voluerūt recludere. Hoc fiet qn̄ dicet: Ligatis manibus ⁊ pedibꝰꝓijcite eum ī tenebras exteriores: Matth̓. xxij b. Uel Inmorte/ corporis/ cōcluſit ⁊cͣ. q. d. dū viuūt ꝑmittit eos errare ꝑ campos licentię: ſicut tauros vel pullos indomitos:ſed qn̄ vult/ ꝑ mortē domat eos: ⁊ tunc capti recludunt̉ in illo carcere infernali. Eccͣj. xxiij. d. Quaſi pullus eqͥnus fugabit̉: ⁊ vbi nō ſperauit apprehendet̉. Modo em̄ multi fugiūtmanū dn̄i: ⁊ ipſe fugat eos ad modū pulli qͥ de campis fugat̉ ad anguſtias aliqͣs muroꝝ vel ſepiū: ⁊ ibi capit̉. Similiter dn̄s ponit iſtos inter anguſtias infirmitatis ⁊ peccati:Infirmitas nō permittit eū plus in mundo viuere: peccatūnō permittit eū ad cęlū tranſire. Et inter hęc duo anguſtiaX ta anima capit̉Uel in bono poteſt legi: k ¶ Uiam fecit ſemitę irę ſuę:vt legat̉ de ira p̨̄ſenti: De qua dictū ē ſupra: Cū exarſerit inbreui ira eiꝰ ⁊cͣ. Hęc habet ſemitā: qꝛ pauci volūt eā ad ſe venire. Sed dn̄s huic ſemitę facit viam: qn̄ multis velint/ nolintingerit eā: ⁊ punit eos in p̨̄ſenti. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: l ¶ Etno pepercit a morte animarū eorū .i. quin occideretin eis animalitatē: q̨̄ qn̄qꝫ ꝑ animā intelligit̉: vt Ioh̓. xij. d.Qui amat animā ſuā/ perdet eam. Et Actꝭ. xx. e. Vincula ⁊tribulationes inquit paulus me manēt hieroſolymis: ſꝫ nihilhoꝝ vereor: neqꝫ faciā animā meā p̄cioſiorē qͣꝫ me. Quodetiā manifeſtius aperit/ cū ſubiūgit: m ¶ Et iumēta eoꝝ.i. qͥcqͥd iumētuū ⁊ beſtiale ī eis ē: n ¶ In morte .i. ī mortificatiōe carnis: o ¶ Cōcluſit: vt nō vagaret̉ ad illicita.Oſee. ij. b. Sepiā viā tuā ſpinis .i. punctiōibꝰ tribulationū.

V

Exo. 9. e.

Uidelicet

ſſōes

In malo

Moraliter

atib̓. 25. d.

In bonoPsͣ. .2.

Psͣ .2.

G z A