LXXVII
bus illoꝝ/ pro parte. Dicit enī Ioſepſcebant̉ nunqͣꝫ ⁊ſenuerūt. Et dicunt hebſeruabat illos: vnde datum erat nō ad reſed ad ꝯſeruationem.Unde et caleph dixitAoſue. xiiij. c. ꝙ eiuſ ͦ Pānem angelorū manduqͣem valoriſ erat quā ccauit homo: cibaria miſit eiſdo intrauit terram ꝓ d in abundantia. Tranſtulitmiſſionis/ cuiꝰ fuit anrequando mniſſus ſultˣ auſtrum dē cęlo: et induxitad explorandū. Unde dicunt ꝙ nō incurrebāt infirmitatē: Talis erat effectus illius cibi: et ideo vocatur panis angeloꝝ: Angeli enī non incurrunt infirmitatē: ſed in eodem ſtatu permanent: nō corrūpuntur nec ſeneſcūt. Uel dicitur panis angeloꝝ: quia miniſterio angelorum paratus: vel quia ſignificat chriſtū/ qui eſt panis angeloꝝ. Tertio in abundantia illius cibi: Vnde dicit:c¶ Cibaria miſit eis in abundantia. Quarto in obedientia ventorum: Vnde addit: d ¶ Tranſtulit auſtrū decelo: id eſt fecit vt auſter qui erat ī ſuperiori parte aeris/ flaret in inferiori parte: vel fecit vt auſter qui directe flat ad aqͥlonem/ flaret ad occidentem. Nume. xj. g. Ventus egrediēsa domino ⁊cͣ. f ¶ EEt induxit ī virtute ſua aphricum.Aphricꝰ ē vētꝰ collateral̓ fauonio ſiue cephyro. Et dic̄: invirtute ſua: quia pręter ſolitum flauit: vel in maiori virtute flauit qͣꝫ flare ſoleret̉: Iſte enī ventꝰ pertranſit aphricam:vnde ⁊ aphricus dicit̉. Aphrica vero abundat cōturnicibusquas iſte ventus adduxit: Iſti enim venti calidi ſunt et humidi: et ex calore ⁊ humore omnia generantur: vnde ex hisgeneratū fuit māna. Quinto apparuit eiꝰ potentia in hͦ ꝙ pluit carnes: Un̄ ſequit̉: h ¶ Et pluit ſuꝑ eos ſic̄ puluerēcarnes: id eſt innumerabilit̓. Et ne aliqͣs crederet̉ ꝙ de cōmunibus carnibus diceret: oſtendit de quibus dicit/ ſcilicetde volatilibus/ cum addit: i ¶ Et ſicut arenam marisvo9meη6ρNor h9c ꝙ digit. ſe l onono.et ſicut arena marꝭ: notat̉ abundantia. Sexto d̓ facilitate dandi illas aues commendatur dei potentia: Unde ait:F Et ceciderūt in medio¶ Nonom ꝯugol92 m v4 i. 40 it H17 9 Ftus ad imaginem ⁊ ſimilitidinē ve ſeruat eom Nonis ap 75lorum chriſti⁊ eſt. Ipſi onī ſimilor coryoi ⁊ chriſti mandii109Afo giom ſiogialonooFologiontur 70 L9interim exterio. in cortice quaſ firrfure tectam acciientes/ minus iocūditatis ſentimus. Lucꝭ. xiiij. d. Beatus qͥcomedęrit panem ī regno dei. Gen̄. xlix. c. Aſer/ pinguis pans θinq. ⁊ poohebit ꝯolitio g ro gT Cox innono9o5 F h0 ritudo. Reges ſunt angeli: qui nos regūt: qui delitijs paradiſi id eſt chriſto fruuntur. c ¶ibaria miſit eis in abundantia: quia panis iſte ſufficit ad omnes reficiendos: ⁊ omnibus neceſſarius eſt. Unde dicitur in conſecratione huiꝰ panis: Accipite ⁊ manducate ex hoc omnes: quia ſcilicet omnibus ſufficit/ et omnibus neceſſarius eſt. Huic autē ſacramēto interſunt ⁊ miniſtrant angeli: Unde dicit d ¶ Cranſtulit auſtrum de cęlo: id miſit angelum qui ambulat ſuperpennas ventorū. ¶ ¶ Et induxit in virtute ſua aphricum: id eſt corpus chriſti veniens in altare/ ducit ſecum angelos. Matth. xxiiij. c. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc congregabunt̉ ⁊ adle. h ¶ Et pluit ſuꝑ eos ſic̄ puluere carneset ſicut arenā maris volatilia pēnata: qꝛ de celo venit̉ corpꝰ chriſti/ cū volatilibꝰ .i. cū angelis. De his carnibus/Nume. xj. d̓. Sctificamī: cras comedetꝭ carneſ. Sctī enī debent eſſe ⁊ puri qui ad carnē et corpꝰ dn̄i ſumēdum accedūt.Et ceciderūt volatilia.a ¶ anem angelorum: id eſt veram doctrinam quā adminiſtrant angeli domini: id eſt prędicatores ⁊ doctores abeo miſſi: b ¶ Manducauit homo rationalis et ſimuitudinem dei ſeruas. Sed ſunt multi qui colligunt/ ſed nō māducant: nec alijs dant: ideo ꝯuertitur eis in vermes conſcien-
gͦ in virtute ſua aphricum. Etpluit ſuper eos ſicut puluerem carnes: et ſicut arenammaris volatilia pennata.
a Manem angelorū manducauit homo. Hoc dic̄:quia ille cibus hoc efficiebat in iudęis: qd̓ in angelis efficit cihus illoꝝ/ pro parte. Dicit enī Ioſephus ꝙ qͣꝫdiu hͦ pane veſcebant̉ nunqͣꝫ ⁊ſenuerūt. Et dicunt hebręi ꝙ in eodē ſtatu cōſeruabat illos: vnde datum erat nō ad reſtaurationē deꝑditi:ſed ad ꝯſeruationem.Unde et caleph dixitIoſue. xiiij. c. ꝙ eiuſ-dem valoriſ erat quāa miſit edo intrauit terram ꝓanſtulitmiſſionis/ cuiꝰ fuit aninduxitte quando miſſus fuitad explorandū. Unde dicunt ꝙ nō incurrebāt infirmitatē: Talis erat effectus illius cibi: et ideo vocatur panis angeloꝝ: Angeli enī non incurrunt infirmitatē: ſed in eodem ſtatu permanent: nō corrūpuntur nec ſeneſcūt. Uel dicitur panis angeloꝝ: quia miniſterio angelorum paratus: vel quia ſignificat chriſtū/ qui eſt panis angeloꝝ. Tertio in abundantia illius cibi: Vnde dicit:c¶ Cibaria miſit eis in abundantia. Quarto in obedientia ventorum: Vnde addit: d ¶ Tranſtulit auſtrū decelo: id eſt fecit vt auſter qui erat ī ſuperiori parte aeris/ flaret in inferiori parte: vel fecit vt auſter qui directe flat ad aqͥlonem/ flaret ad occidentem. Nume. xj. g. Ventus egrediēsa domino ⁊cͣ. f ¶ EEt induxit ī virtute ſua aphricum.Aphricꝰ ē vētꝰ collateral̓ fauonio ſiue cephyro. Et dic̄: invirtute ſua: quia pręter ſolitum flauit: vel in maiori virtute flauit qͣꝫ flare ſoleret̉: Iſte enī ventꝰ pertranſit aphricam:vnde ⁊ aphricus dicit̉. Aphrica vero abundat cōturnicibusquas iſte ventus adduxit: Iſti enim venti calidi ſunt et humidi: et ex calore ⁊ humore omnia generantur: vnde ex hisgeneratū fuit māna. Quinto apparuit eiꝰ potentia in hͦ ꝙ pluit carnes: Un̄ ſequit̉: h ¶ Et pluit ſuꝑ eos ſic̄ puluerēcarnes: id eſt innumerabilit̓. Et ne aliqͣs crederet̉ ꝙ de cōmunibus carnibus diceret: oſtendit de quibus dicit/ ſcilicetde volatilibus/ cum addit: i ¶ Et ſicut arenam marisvolatilia pennata. Per hoc ꝙ dicit: ſicut puluerem:et ſicut arena marꝭ: notat̉ abundantia. Sexto d̓ facilitate dandi illas aues commendatur dei potentia: Unde ait:F Et ceciderūt in medioa ¶ Panem angelorum manducauit homo: qui factus ad imaginem ⁊ ſimilitudinē dei ſeruat eam. Panis angelorum chriſtus eſt: Ipſi enī ſimilam corporis chriſti manducant: quia facie ad faciem ſpeculantes delectantur: Nos ꝟointerim exteriori quodam cortice quaſi furfure tectam accipentes/ minus iocūditatis ſentimus. Lucꝭ. xiiij. d. Beatus qͥcomedęrit panem ī regno dei. Gen̄. xlix. c. Aſer/ pinguis panis eius: ⁊ prębebit delitias regibus. Aſer interpretat̉ bęatitudo. Reges ſunt angeli: qui nos regūt: qui delitijs paradiſi id eſt chriſto fruuntur. c ¶ibaria miſit eis in abundantia: quia panis iſte ſufficit ad omnes reficiendos: ⁊ omnibus neceſſarius eſt. Unde dicitur in conſecratione huiꝰ panis: Accipite ⁊ manducate ex hoc omnes: quia ſcilicet omnibus ſufficit/ et omnibus neceſſarius eſt. Huic autē ſacramēto interſunt ⁊ miniſtrant angeli: Unde dicit d ¶ Cranſtulit auſtrum de cęlo: id miſit angelum qui ambulat ſuperpennas ventorū. ¶ ¶ Et induxit in virtute ſua aphricum: id eſt corpus chriſti veniens in altare/ ducit ſecum angelos. Matth. xxiiij. c. Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc congregabunt̉ ⁊ adle. h ¶ Et pluit ſuꝑ eos ſic̄ puluere carneset ſicut arenā maris volatilia pēnata: qꝛ de celo venit̉ corpꝰ chriſti/ cū volatilibꝰ .i. cū angelis. De his carnibus/Nume. xj. d̓. Sctificamī: cras comedetꝭ carneſ. Sctī enī debent eſſe ⁊ puri qui ad carnē et corpꝰ dn̄i ſumēdum accedūt.Et ceciderūt volatilia.fa ¶ anem angelorum: id eſt veram doctrinam quā adminiſtrant angeli domini: id eſt prędicatores ⁊ doctores abeo miſſi: b ¶ Manducauit homo rationalis et ſimuitudinem dei ſeruas. Sed ſunt multi qui colligunt/ ſed nō māducant: nec alijs dant: ideo ꝯuertitur eis in vermes conſcien-
tiam terebrantes in mane futuri ſęculi. Exo. xvj. e. Dimiſerunt quidam ex eo vſqꝫ mane: et ſcatere cępit vermibus atqꝫcomputruit. Et poſſet aliquis dicere: Panis iſte angelorūbonus eſt: ſed tn̄ non ſufficit: quia cito poteſt ſumi: id eſt citopoteſt ſciri theologia: ideo prius volo impleri alleis ⁊ porrisęgypti: id eſt ſcientijsſęcularibus: Ideo bene addit: c Cibaria miſit eis ī abūdantiā: quia iſta ſcientia ſufficit hoī: ⁊ homo non ſufficit ei pertotū tempus vitę ſuęeam perfecte ſciat: quia puteus altus eſt: nec in quo hauriat habet: vt dicitur Ioh̓. iiij. b. Hę ſunt enī aquę ꝓfundi torrentis qui non poteſt trāſuadari: Ezech̓. xlvij. a. Et Iohannes damaſcenꝰ dicit: ꝙ ſicut oceanus eſt innauigabilis: ita ſacra ſcriptura eſt imꝑſcrutabilis. Parum autē vel nihil ꝓ̄deſtſcientia ſine ſpūſſancti gratia: Vnde addit: d ¶ Tranſtulit auſtrum: id eſt ſpiritūſanctum ſuauiter flantem ⁊ inſpirantē. e ¶ De cęlo/ in corda hominū. Iob. xxxvij. c. Nōne veſtimēta tua calida ſunt cum perflata fuerit terra auſtro?id eſt virtutes feruent in opus quando ſpūſſanctus inſpirat.Unde bene ſequitur: f ¶ Et induxit in v̓tute ſua: Suęenī ſunt noſtrę virtutes: quia eas infundit ⁊ ſeruat ⁊ multiplicat. g ¶ Aphricū: id ē vbertatem bonorū operū. Aphricus enim interp̄tatur frugifer vel augmētatus. Hic premittuntur duo per quę deus docet hominem .ſ. ſacra ſcriptura īprędicatione vel lectiōe/ ⁊ inſpiratio ſpūſſancti. Tertiū ſubiungitur/ ſcilicet flagellum ſiue tribulatio: Vnde dic̄: h ¶ Etpluit ſuper eos ſicut puluerem carnes: id eſt carnislabores. Et mittit/ dic̄/ ſicut puluerē: vt notet humiliationem quā hęc faciunt. Iob. vj. a. Sagittę dn̄i in me ſunt qͣrūindignatio ebibit ſpiritum meum. Et ꝙ per hęc doceat deus hominē habetur Hiere. vj. b. ẜm Septuaginta. Per oēflagellum erudieris hieruſalem. Eſa. xxviij. e. Uexatio intellectum dabit auditui. Quartum etiam ſubiungit: per qd̓ dominus docet/ ſcilicet exemplum ſauctorum. Un̄ dic̄. i ¶ Etſicut arenam maris volatilia pennata: id eſt exemplares ſanctos qui volant ad cęlum pennis virtutum. Dehis duobus/ ſcilicet de labore ⁊ volatu quę ī hoc verſu habētur/ dicit Iob. v. b. Homo natus ad laborem: ⁊ auis ad volādum. Sicut arenam/ dicit: propt̓ ponderoſitatē ⁊ ſtabilitatem: quia ſtabiles ſunt in ſe ⁊ alios ſtabiles faciunt: et ſunteis quaſi pondꝰ. Unde Ecc̄j xiij. a. Pondus ſuper ſe tollitqui honeſtiori ſe cōmunicat. Vel Sicut arenam maris/dicit: quia tales a mundo reputantur ſteriles ⁊ inutiles. Unde bn̄ ꝯgruit qͦ ad litterā ꝙ iſta volatilia dicūt̉ fuiſſe cōturnices vel curlei q̨̄ ſūt aues viles ī oriēte: ſꝫ ī occidēte p̄cioſę ſūt:Et in francia dicuntur aues regię/ quę mare inhabitant ⁊ currūt ad piſciculos/ qͦs vndę relinquūt in litore: Sic ſancti habitantes mare pęnitentię: et currentes ad fructus tribulationum/ viles reputantur in oriente ſuo: immo qͣꝫdiu in hac vita viuūt: ſed in occidente .i. in morte ⁊ in fine mūdi precioſiapparebūt. Vnde dicent mūdani illud Sap̄. v. a. Hi ſunt qͥsaliqn̄ habuimꝰ in deriſum ⁊cͣ. Ecce quō cōputati ſunt int̓ filios dei. Nec poſſunt ſe excuſare ꝙ non inueniant talia exempla: quia ſancti qui pręceſſerunt eos/ et in eodem officio etin eodem loco reliquerūt eis fortia exempla. Vnde ſequitur:X Et ceciderūt ſanctiUel in malo ab illo loco: Et pluit ſuꝑ eos ⁊cͣ. poteſt exponi de illis quos dn̄s dimittit h̓ licenter vagari per campos licentię qui impinguant̉ ad victimam. h ¶ Pluit ſuꝑ eosſicut puluerē carnes: qꝛ ꝑmittit eos abundare carnalibꝰdelitijs ⁊ voluptatibꝰ: quę eos faciunt ſteriles ſicut puluis: etexcęcant etiam eos. i ¶ Et ſicut arenā maris volatiliapennata .i. honores qͥ eos pēnis vanitatꝭ efferūt: ⁊ arenoſopondere peccati deijciunt vſqꝫ in abyſſum inferni. Hęc auteꝫduo .ſ. delitię ⁊ honores: nunqͣꝫ ſunt ſine tertio/ ſcilicet ſinediuitijs: Pauperes enī ſemper ſūt expoſiti vilitati ⁊ dolori.Et ceciderūt in medio
lt̓ B
ſe. diſ. 2.1II. it ve. c. 6o. in cleumen-
pite 21
Aliter in malo
4