LXXVII

gͦ arcū: ꝯuerſi ſunt in diē belli.dNō cuſtodierūt tēſtamentūᵉ dei: et ī lege eiꝰ noͣluerūt amſꝫ bulare. Et oͦbliti ſūt bn̄facto

irū eiꝰ: et mirabiliū eiꝰ q̨̄ oſtēkdit eis. Coram patribus eorum fecit mirabilia in terranęgypti: in campo thaneos.

a arcū .i. tꝑe ꝓſperitatꝭ qn̄ liberabat eos dn̄s ab hoſtibꝰ/ꝯmittētes ſe mādata eiꝰ ſeruare: Sic̄ ille qͥ tēdit arcū ⁊ paratſagittā ad mittēdū/ ꝓmittit ſe pugnaturū. Taleſ inquā nō ſic̄ꝑmiſerūt/ fecerūt: Sꝫ b ¶ Cōuerſi ſūt/ in fugā vel ī adiutorium hoſtium: in die belli. Proſequit̉ ſimilitudinē baliſtarij ⁊ tēdentꝭ arcū: Eteſt idem ac ſi dicat: qn̄erat opꝰ ꝙ facerēt mādata dei ſic̄ ꝓmiſerāt:tūc deficiebāt/ ⁊ potiꝰi ꝯͣria faciebāt: in qͦ bn̄on̄dit̉ ꝙ charitate nōhabebāt: qꝛ charitasoīa ſuſtinet. j. Corꝭ. xiij. c. Hāc autē ſimilitudinē quā poſuitde tendēte arcū: et ꝯuerſo in die belli exponit/ cum ſubiūgit:d ¶ Non cuſtodier̄t teſtamētū dei. Hieroꝰ habet: Pactu dn̄i dei ſui. q. d. non fecerūt qd̓ ꝓmiſerūt ⁊ pepegerūt.f ¶ Et in lege eiꝰ/ etiā moſaica­ g ¶ Noluerūt ābulare:qꝛ etſi qnqꝫ ambulauerūt timore pęnę/ faciētes p̨̄cępta legꝭ:nō tn̄ voluer̄t ambulare: qꝛ qͣſi coacti timore ⁊ nō ducti amore dei faciebāt illa. Hoc etiam de nouo teſtamēto ⁊ lege euāgelij poteſt dici d i Non cuſtodierūt/ iudęi: e ¶ Ceſtamētū dei/ nouū: qꝛ chriſto nō crediderūt. f ¶ Et in legeeiꝰ noluerūt ambulare/ faciētes ea q̨̄ euāgeliū pręcipit ⁊ꝯſulit. Itē hęretici/ nō cuſtodierūt teſtamētū/ vetꝰ: deinon moyſi. Et in lege eius veteri vel noua/ nolueruntambulare/ credendo. Eſa. ij. a. De ſion exibit lex .i. de eccliſia. Tādē manifeſtat iudęoꝝ īgratitudinē dicēſ: h ¶ Et obliti ſūt bn̄factoꝝ eiꝰ/ quę fecit eis educēdo eos d̓ ęgyptoet deducēdo ꝑ mare rubꝝ/ ꝑ deſertū/ ꝑ mediū iordanis. Hęcfuer̄t bn̄ficia ⁊ mirabilia. Un̄ addit: i Et mirabiliū eiꝰquę on̄dit eiſ in p̨̄dictꝭ. Vel de chriſti miraculis ⁊ bn̄ficijsq̨̄ in carne eiſ exhibuit p̄t legi ſimilit̓. Quia iudęi/ h ¶ Obliti ſūt bn̄factoꝝ eiꝰ: de qͥbꝰ Marci. vij. d. Bn̄ oīa fecit: ⁊ſurdos fecit audire ⁊ mutos loqͥ. i ¶ Et mirabiliū eiꝰ q̨̄oſtēdit eis. Hęc duo bn̄ in chriſto iugunt̉: qꝛ eiꝰ oꝑa eratbn̄ficia .ſ. vtilia ⁊ mirabilia ſimul. Multi enī faciūt oꝑa bona:nō tn̄ mirabilia. Antichriſtꝰ etiā ⁊ ſui faciēt mirabilia: ſꝫ nō bona vl̓ bn̄ facta: qꝛ nociua erūt. Sꝫ hͨ oīa obliti ſunt iudęi: qn̄dn̄ꝫ crucifigi fecerūt: et qn̄ eū ꝑſeq̄bant̉/ reddētes malū ꝓ bono. Vnde dicit eiſ Ioh̓. x. f. Multa bona opera oſtendi vobis ex patre meo: propt̓ qd̓ eorum opus me lapidatꝭ? Hiere. xviij. d. Nunquid redditur pro bono malum: quia foderunt foueam animę meę?a ¶ Arcum/ ſacrę ſcripturę: de qͦ Iob. xxix. d. Arcus meꝰ inmanu mea inſtaurabit̉: id eſt ī oꝑatione: b ¶ Cōuerſi ſunt.in fugā. c ¶ In die belli .i. temptatiōis. Hiere. xlvj. a. Vidi ipſos pauidos ⁊ terga v̓tentes: fortes eoꝝ cęſos: fugeruntconciti nec reſpexerūt. Itē b¶ Cōuerſi ſūt ad inimicoꝝ auxiliū ſiue tyrannoꝝ ſiue dęmonū. c ¶ In die belli .i. qn̄ illiimpugnāt eccleſiā. Thren̄. j. b. Facti ſunt hoſtes eius in capite. Cantꝭ. j. b. Filij matriſ meę pugnauerūt ꝯͣ me. d ¶ Nōcuſtodier̄t teſtamētū dei: vel Pactū dn̄i dei ſui: ẜmHiero. illud .ſ. pactū: de qͦ Malach. ij. a. Pactū meū cū leuivitę ⁊ pacꝭ. Per leui/ cuiꝰ tribꝰ miniſtrabat in tab̓naculo dn̄iintelligunt̉ clerici: cum qͥbꝰ eſt dn̄o pactū vitę/ quantū ad ſeꝫet pacis/ quātū ad ꝓximū ⁊ ad deū. Debent ſicut ꝓmittunt̉cū recipiūt ordines eſſe honeſti vita ⁊ ꝯuerſatiōe: debent nihilominꝰ pacificare deo populum peccatorē ſicut ꝓmittuntquādo recipiūt curas ⁊ bn̄ficia. Conſtituūt enī ſe mediatoreſinter deum ⁊ populū. Unde Prouer. vj. a. Si ſpopōderꝭ ꝓamico tuo defixiſti apud extraneū manū tuam: illaqueatꝰ esverbis oris tui ⁊ captus ꝓprijs ſermonibꝰ: Fac ergo ꝙ dicotibi: diſcurre/ feſtina/ ſuſcita amicū tuū. Diſcurre .ſ. modo addeum orando pro peccatis populi: modo ad populū arguēdo eos de peccato ⁊ ꝓuocando ad pęnitentiā. Hoc ergo pactum vitę ⁊ pacis non cuſtodierūt: quia nec vita ſūt honeſti:nec populū reconciliant creatori. Hiere. xj. a. Maledictꝰ virqui non audierit verba pacti huiꝰ qd̓ pręcępi patribꝰ veſtris.Et poſſet aliquis excuſare eos ꝙ hoc faciunt ex ignorantia

vel fragilitate: Vnde oſtēdit ꝙ hͦ faciūt magis ex malicia/ cūſubiūgit: f ¶ Et ī lege eiꝰ noluerūt ambulare. Nō dic̄neſcierūt vel nō potuerūt: ſꝫ noluerūt/ qd̓ eſt malicia. Dehac trāſgreſſiōe clericoꝝ ⁊ p̨̄latoꝝ q̨̄ ex malicia ꝓcedit/ dicitHiere. v. a. Indurauerūt facies ſuas ſupͣ petrā ⁊ noluerūt reuerti. Et on̄dit ꝙ hͦ declericꝭ ⁊ p̨̄latꝭ veꝝ ſitſubdēſ: Ego aūt dixi:forſitan pauꝑes ſūt etſtulti ⁊ ignorātes viādn̄i ⁊ iudiciū dei ſui:Ibo gͦ ad optimateset loquar eis: Ip̄i enīcogͦuerūt viā dn̄i ⁊ iudiciū dei ſui: Et ecce magꝭ hi ſimul cōfręger̄t iugū ruperūt vincl̓a. Et. jͣ. g. Magnificati ſūt ⁊ ditati: incraſſati ſūt ⁊ impinguati: ⁊ p̨̄terierūt ſermōes meos peſſime. q. d. magnificati ſūt honoribꝰ ⁊ dignitatibꝰ: ⁊ ditati ſūtſciētia ⁊ eloquētia. Incraſſati enī carnibꝰ/ impinguati poſſeſſionibꝰ: ⁊ p̨̄terierūt ſermōeſ: male peius/ peſſime. Male ꝑ p̨̄uaricationē mādatoꝝ ⁊ pactoꝝ. Peius ꝑ ingratitudinē bn̄ficioꝝ. Peſſime ꝑ impęnitētiā pctōꝝ. Et hęc oīa h̓ notantur:Nō cuſtodierūt teſtamētū dei/ Ecce ꝙ p̨̄terierunt ſermones dn̄i. Et ī lege eiꝰ noluer̄t ābulare Ecce male ꝑtrāſgreſſionē mādatoꝝ. Et obliti ſūt bn̄factoꝝ eiꝰ/ Eccepeius ꝑ ingratitudinē bn̄ficioꝝ. Et mirabilum eius quęon̄dit eis/ Ecce peſſime: ꝑ impęnitentiā pctōꝝ. Mirabiliaenī quę iam fecit dn̄s puniēdo pctōres quoſdā: qͦſdā aūt expectādo ad penitētiā: deberent nos ꝓuocare ad pęnitētiam.Sꝫ qͥd ē qd̓ h̓ dic̄: in lege ābulare? Lex enī ligat ⁊ ē vincūlū: quō gͦ pōt eē via? Sol̓. Aīali graui ⁊ nō alato n̄ alia ē viaꝑ aera ad cęlū niſi trahi funibꝰ. Un̄ dic̄ ꝑ Oſee. xj. b. In funiculis adā trahā eos in vinculis charitatꝭ. Hęc ē noua lex q̨̄ liat animū ⁊ deo adhęrere fac̄: Funes aūt ꝯͣrij ad infernū trahūt. Psͣ. Funes pctōꝝ circūplexi ſūt me. Prouer. v. d. Funibꝰ pctōꝝ ſuoꝝ ꝯſtringit̉ impiꝰ: Ip̄e moriet̉ qꝛ n̄ habuit diſciplinā. h Et obliti ſūt bn̄factoꝝ eiꝰ/ Nō obliuiſcūt̉ malefactoꝝ hoīm. Hęc ē ars quā nullus obliuiſcit̉ .ſ. malefacerevel reddere malū ꝓ malo: lꝫ dn̄s hͦ p̨̄cipiat obliuiſci. Leuitꝭ.xix. d. Nec memor eris iniurię ciuiū tuoꝝ. i Et mirabilium eiꝰ q̨̄ on̄dit eis .i. miſcd̓iaꝝ eiꝰ qͣs on̄dit eis mirabilitertamdiu expectās eos ad pęnitētiā. Roma. ij. a. Ignoraſ qm̄benignitas dei ad pęnitētia te adducit. Psͣ. Mirifica miſericordias tuas. Et alibi. Mirificauit miſericordiā ſuam mihi.k ¶ Corā pr̄ibꝰ eoꝝ. Tertia ꝑs: in qͣ on̄dit q̨̄ ⁊ qͣlia mirabilia fecerat dn̄s iudęis ī ęgypto ⁊ ī exitu d̓ ęgypto ⁊ poſt exitū in mari ⁊ in deſerto. Primo gͦ on̄dit illa q̨̄ fec̄ in ęgypto aſſignans regionem: Vnde dicit: Coram patribus eoꝝ .ſ.huius generationiſ prauę: id eſt coram moyſe ⁊ aaron ⁊ alijſ:fecit mirabilia in terra ęgypti. Et aſſignat etiam locum/ cum ſubiūgit: o ¶ In campo thaneos: id eſt in planicie illius ciuitatis. Secundo enumerat beneficia quę feciteis in exitu de ęgypto.¶ Corā pr̄ibꝰ eoꝝ .ſ. corā pr̄ibꝰ noui teſtamenti/ chriſtuslFecit mirabilia .i. miracula: m. In terra ęgypti .i.ī mūdo. n ¶ In capo thaneos: qd̓ interp̄tat̉ mādatū humilitatꝭ. Hoc ē gͦ dictu ꝙ mirabilia fec̄ dans eis apertū exemplū humilitatꝭ quā ipſe mādabat ⁊ p̨̄cipiebat. Mat. xj. d̓Diſcite a me qꝛ mitis¶ Corā pr̄ibꝰ ⁊cͣ. Moralit̓ d̓ pctōribꝰ qͥ rurſus crucifigūtieſū quātū in ſe ē. Heb̓. vj. a. Rurſuſ crucifigētes filiū dei ⁊cͣ.Et ī hos vīdicat dn̄s ſępe ī ꝯſpectu patꝝ carnaliū qͥ eos nōcorrexer̄t ⁊ ī pctīs genuer̄t: vt ſic vna pęna vtriqꝫ puniāt̉ .ſ. filij ⁊ parētes. Un̄ dic̄: Corā pr̄ibꝰ eoꝝ fec̄ mirabilia ī terra ęgypti .i. in mūdo fac̄ dn̄s mirabilia: qn̄ affligit pctōresdecē plagꝭ ꝯſcīę ꝓ trāſgreſſiōe decē mādatoꝝ. Qd̓ bn̄ fit corā prib eoꝝ ad lr̄aꝫ: qꝛ ꝓpt̓ pctā patꝝ q̨̄ imitantur filij/ puniunt̉ ip̄i filij vidētibꝰ pr̄ibꝰ vt ⁊ ip̄i pr̄eſ ꝑ hāc puniant̉. Exo.xx. a. Ego ſū dn̄s deꝰ tuꝰ fortꝭ c̨elotes viſitās iniqͥtatē patꝝ ī filijs ī tertiā ⁊ qͣrtā generationē. Hoc etiā bn̄ fit n ¶ In capothaneoſ q̄ interp̄tat̉ mādās hūilitatē: in ptāte dei qͥ mādatX humilitatē .j. Pet̓

ie 4

itorū

Psͣ. 118.

Psͣ .16.Psͣ. 30.Litteraliter

liter X

Allegorice

Moraliter