Pſalmus

Iſtͦ gēneratio altera. Filij qu̓inaſcent̉ et exurgēt: et narrabunt filijs ſuis. Ut ponāt īīſͦ deo ſpem ſuā: e̓t nō obliuii ſcantur operum dei: et man-Kdata eius exquirant. Ne fi-

ant ſicut patres eorum: gein neratio praua e̓tr exaſperāſ.nGēneratio quę non direxito cor ſuum: et non eſt creditꝰcum deo ſpiritus eius. Filijxre̓phrē intēdētes ēt mittētes

iungit: b¶ Filij qͥ naſcent̉/ in baptiſmo ex aqua et ſpūſancto: c ¶ Et exurgetꝭ ad amorē cęleſtiū ⁊ in ꝓfectū virtutū ⁊ altitudinē vitę. d ¶ Et enarrabūt filijs ſuis/ inſtruētes neophytos ī fide ⁊ moribꝰ: hͦ fine: f ¶Ut ponāt īdeo/ vero: nō in legalibꝰ obſeruātijs/ vt iudęi: nō in idolis/ vtgentiles: g. ¶ Sꝑemſuā. Et notant̉ hͦ treſvirtutes theologicę.Primo ſpes cū dic̄:Spem ſuā. Scd̓o fides cū addit: h ¶ Etnō obliuiſcanturoperū dei .ſ. creationis ⁊ recreatiōis ⁊ iudicij: hęc recolit fideſ.Tertio charitas/ cū ſubiūgit: i ¶ Et mādata eiꝰ exqͥrāt:id eſt ex amore q̨̄rāt ⁊ īpleāt: vt fides ꝑ dilectionē oꝑet̉: Gal̓.v. b. In his gͦ tribꝰ debēt inſtrui: et ad iſta debēt admoneri vthęc ī ſe habeāt. k Ne fiāt ſicut patres eoꝝ/ carnales .ſ.ſic̄ iudęi ⁊ gētiles: a qͥbus ẜm carnalē generationē deſcēderūtſpūales filij eccleſię. Pr̄es/ dico l ¶ Generatio praua:vel ne fiant generatio praua/ ꝟitatē reſpuēdo. m ¶ Etexaſperās/ deū crucifigēdo/ quātū ad iudęoſ: ⁊ idola colendo/ quātum ad gentiles/ qͥ ꝓuocauerūt deum in dijs alienis.Ezech̓. ij. d. Noli eſſe exaſperās ſic̄ domꝰ iſrael exaſperans ē.Si aūt ſint exaſperātes: ſimilia eiſ ꝯtingent qualia illis contigerūt. Roma. xj. c. Si enī naturalibꝰ ramis nō peꝑcit: ne forte nec tibi parcat. Et on̄dit ꝙ hęc mala generatio patꝝ carnaliū nō habuit illas tres ꝟtutes p̄miſſas .ſ. fidē/ ſpem/ ⁊ charitatē: Un̄ dic̄: n ¶ Generatio q̨̄ nō direxit cor ſuū/ perſpem ęt̓noꝝ: ſꝫ īcuruauit ad terrena. j. Timoth̓. vj. d. Nō ſperare in incerto diuitiarū: ſꝫ in deo viuo. o ¶ Et nō eſt creditus cū deo ſpūs eiꝰ/ per fidē. Et vt d̓r in Glo. exp̄ſſiuseſt hͦ dictū qͣꝫ ſi dixiſſet: nō credidit deo ſpūs eiꝰ: qꝛ notat cooperationē dei nobiſcū: ſine qͣ nullū bonū meritoriū poſſumꝰfacere. Tertio oſtendit ꝙ veram charitatem non habuerūt.Unde dicit: p ¶ Filij ep̄hrem: vel ep̄hraim/ ſicut habet Hieroꝰ: id eſt iudęi. q ¶ Intendentes et mittētesarcū .i. tꝑe ꝓſperitatistali oſtenſiōe: a ¶ Generatio altera .i. etiā mali qͥ nō ſūtſubditi vel imitatores .j. Pet̓. ij. c. Cōuerſationē vr̄am intergentes habētes bonā: vt in eo qd̓ detractāt de vob̓ tanqͣꝫ demalefactoribꝰ ex bonis oꝑbꝰ vos ꝯſiderātes: glorificēt deū:Hęc aūt cognitio augmētabit̉: Quia b Filij qͥ naſcentur ⁊ exurgēt/ enarrabūt filijs ſuis. Et notāda ſūt hicqͥnqꝫ. Primo neceſſe ē vt ſint filij ꝑ fidē. Ioh̓. j. a. Dedit eisptātem filios dei fieri his qͥ credūt in noīe eiꝰ. Secūdū eſt naſci .i. in lucē ꝓdire ꝑ ſciētiā. j. Pet̓. ij. a. Sicut mō geniti infantes lac ꝯcupiſcite .ſ. ſimplicē doctrinā. Tertiū eſt ꝓficere inmoribꝰ: qd̓ notat̉ qn̄ dicit: c ¶ Et exurgēt .ſ. a pctō ⁊ corpore ad bona oꝑa ⁊ ſctōs mores. Roma. xiij. c. Hora ē iamnos de ſomno ſurgere. Et hͦ tertiū bn̄ ſequit̉ poſt ſcd̓m: quiaopus ⁊ vita debet ſeqͥ ex ſciētia. Un̄. j. Pet̓. ij. a. cū dixiſſet:Lac ꝯcupiſcite: addit: Vt in eo creſcatis. Poſt ſcientiā autēet vitā/ optime ſequit̉ quartū .ſ. prędicatio: qd̓ notat̉/ cū dic̄:d ¶ Et narrabunt .i. extra prędicabūt. Tob̓. xiij. a. Ideodiſperſit vos int̓ gētes q̨̄ ignorāt deū/ vt vos enarretꝭ mirabilia eiꝰ: ⁊ faciatis ſcire eos qꝛ nō eſt aliꝰ deꝰ op̄s p̨̄ter eū. Exhis ſequit̉/ quintū .ſ. fructꝰ aīarū in ppl̓o. Un̄ addit: e ¶ Filijs ſuis. j. Corꝭ. iiij. d. Per euāgeliū ego vos in chriſtognui. Eccͣj. iij. a. Deꝰ enī honorauit pr̄em in filijs. Nūc ecōtrario nō ſūt filij qͥ pr̄es nō hn̄t .i. nulli obediūt nec naſcunt̉de ſcholis qͥ ſcholas nō intrāt: nec exurgūt qͥ ſe p̄cipitāt ī baratꝝ vitioꝝ/ nec enarrāt qͥ muti ſūt (Eſa. lvj. d. Canes muti n̄valētes latrare) nec filios generāt qͥ n̄ habēt vim generatiuā.f ¶ Ut ponāt ī deo ſpem ſuā. Iſte ꝟſus eodē mō pōt exponi h̓ ſic̄ ſuꝑ expoſitꝰ ē de rribꝰ v̓tutibus. Vel ſic: Ut ponāt ī deo ſpem ſuā. Tria ſūt notāda ⁊ faciēda. Primū eſtponere ſpem ī deo ſic̄ ancoraꝫ. Heb̓. vj. d. Certiſſimū ſolatium habeamꝰ qͥ ꝯfugimꝰ ad tenēdā nob̓ ꝓpoſitā ſpem. Secū-

dū eſt nō eē ingratū cū dic̄: h Et nō obliuiſcant̉ opeꝝdn̄i. Sꝫ multi faciūt ſic̄ pincerna pharaōiſ: qͥ ſuccedētibꝰ ꝓſperꝭ oblitꝰ ē interp̄tꝭ ſui. Gen̄. xl. d. Ecc̄s. ix. d. Inuētꝰ ē virſapiēſ ⁊ pauꝑ .i. chriſtꝰ: qͥ liberauit vrbē .i. mūdū ꝑ ſapīaꝫ ſuā⁊ nullꝰ deīceps recordatꝰ ē hoīs illiꝰ pauꝑis. Eſa. lvij. a. Iuſtuſ perit ⁊ nō ē qͥ recogitet ī corde ſuo. Tertiū eſt nō ceſſare a ſtudio nō tfriuolarū: ſedmādatoꝝ: Un̄ addit:i ¶ Et mandata eiꝰexquirāt. Psͣ. Intoto corde meo ſcrutabor inandata ſua. k¶ Ne fiant ſicut patres eoꝝ .ſ. adā ⁊ eua: l ¶ Generatio praua/ in faciēdopctm̄. m ¶ Et exaſperās/ in excuſādo. Un̄ habet lr̄a Hiero. Et nō ſint ſic pr̄es eoꝝ/ generatio declinās ⁊ ꝓuocās. De pr̄ibꝰ habet̉ Gen̄. iij. c. ꝙ declinauerūt a mādato dn̄i comedēdo de ligno vetito: et ꝙ ꝓuocauerūt eum excuſando. Un̄ dixit adā: Mulier quā dediſti mͥ ſociā/ dedit mͥde ligno ⁊ comedi: et mulier dixit: ſerpēſ decępit me. Vel patres peccatoꝝ ſūt qͥcunqꝫ dāt alijs occaſioneꝫ peccādi. Fiūtgeneratio praua .i. īutilis declinādo a bono: et exaſperans/ faciendo malū. Vel hͦ dici pōt ꝯͣ ſuꝑciliū phariſęorū:hoc ē pręlatoꝝ ⁊ ſacerdotū hypocritarū: Ne fiant/ ſubditiſicut patres eoꝝ .i. p̨̄lati: Generatio praua/ per peccatum qd̓ facit. Et exaſperans/ per hypocriſim ⁊ falſam ſctītatem quā prętēdūt. Iob. xxxvj. b. Simulatores ⁊ callidi ꝓuocāt irā dei. n ¶ Generatio q̨̄ nō direxit cor ſuū. Oīſpctōr nō dirigit cor: ſꝫ ad infimaꝫ delectationē inclinat. Psͣ.Filij hoīm vſqꝫ qͦ graui corde ⁊cͣ. Et hypocritę licet qn̄qꝫ habeāt manꝰ rectas .i. oꝑa bona: tn̄ nō dirigūt cor ad ęt̓nā retributionē/ ſꝫ obliquāt illud ad vanāgloriam: Un̄ optīe ſb̓dit:o ¶ Et non eſt creditꝰ cū deo ſpūs eiꝰ. Credere enī videtur deo pecuniā ſuā p̨̄bēs aliqͣs elemoſynas. Itē corpꝰ ſuūꝑ ieiunia et diſciplinas: ſꝫ ſpūs eiꝰ nō eſt creditꝰ cū deoſꝫ mūdo ꝑ vanāgl̓iā quā eiꝰ ſpūs q̨̄rit: ⁊ iō ſpūs eiꝰ nō ē rectꝰ.Psͣ. Spiritū rectū innoua ī viſceribꝰ meis.Pecuniā/ per votū paupertatis.Religioſi cre Corpus/ per votum caſtitatis.dtuit deo ¶ Spm̄/ ꝑ votū obedientię. Et bn̄ dicit̉ ꝙ credūt: qꝛ ip̄e cū ml̓to fęnore reddet eiſ. Pro trāſitorijs enī q̨̄ relinquūt: reddet eis ęt̓nas diuitias: ꝓ afflictiōe corꝑis/ reddeteis qͣttuor doteſ corꝑis: pro ſubiectiōe ſpūs ſb̓ obediētia reddet eis tres dotes aīę ī lib̓tate gl̓ię filioꝝ dei. Matth̓. xix. d.Oīs qͥ reliq̄rit domū vel frēs vel ſorores aūt pr̄eꝫ aūt mr̄emaut vxorē/ aut filios/ aut agros/ ꝓpt̓ nomē meū: centuplū accipiet ⁊ vitā ęt̓nā poſſidebit. De multꝭ aūt poſſumꝰ videre ꝙnō eſt creditꝰ cū deo ſpūs eoꝝ: ſꝫ potiꝰ cū mūdo creditus ⁊ ꝯͣdeū ꝯiuratꝰ: qꝛ totꝭ viribꝰ defendūt vitā ſecularē ⁊ p̨̄bēdaꝝ:et bn̄ficioꝝ multitudinē: ⁊ chriſti pauꝑtatē in ſuis imitatoribꝰimpugnāt. Sꝫ d̓r Ezech̓. xxx. b. Corruēt fulciētes ęgyptum.Mat. iij. b. Progenies viperarū qͥs demōſtrabit vob̓ fugere a vetura ira? Multi clerici ſūt ꝓgenies viperaꝝ: fętus em̄viperę interficit mr̄em qn̄ naſcit̉: qꝛ mat̓ crepat: Et multi exqͦ nati ſūt ī eccl̓ia: ꝑſequunt̉ mr̄em eccl̓iaꝫ/ ⁊ chriſtum prem: eqͣꝫtū in ipſiſ ē int̓ficiūt. Un̄ ⁊ bn̄ dic̄ h̓: Generatio. Nec addit hoīm: vt ītelligat̉ vipaꝝ. Et ꝓpter hͦ bene addit: p Filijep̄hrem ītēdētes ⁊c̄. Filij ep̄hrem ſūt clerici: qͥ ſunt vberiores et ditiores qͣꝫ alij. Ephrem enī interp̄tat̉ auctꝰ vel creſcēs ſiue fertil̓ aut fęcūdꝰ. In ſpūalibꝰ aūt deberēt iſta hre vteēt aucti ꝑ gr̄aꝫ capite tāgētes cęlos. Sap̄. xviij. c. Uſqꝫ adcęlū attingebat ſtās in terra. Nume. xiij. d. Ibi vidimꝰ moſtſtra q̨̄dā de genere gigāteo/ qͥbꝰ cōꝑati qͣſi locuſtę videbam.Laici non deberēt eſſe niſi quaſi locuſtę reſpectu clericorū.Item debent eſſe creſcentes: per bonorum operum multiplicationem: fertiles per doctrinam: ſęcundi per bonum exemplū. Sed hi p ¶ Filij ep̄hrem intēdentes/ ꝑ ſtudiū.r ¶ Et mittentes: id eſt remittētes per diſſolutionē operꝭ:rcū ſacrę ſcpͥturę:

Myſtice 4

¶ Al̓tanuriAt dubulo

Pr̄. 11.Al ſepbri

Psͣ. .x.

Psͣ 50.

Moraliter X

Quinqꝫ reqͥrūtur ad enarran-dum operā dei