Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

ſalmus

gOnfitēbimur tibi deꝰscꝯfitēbimurꝭ: inuocaebimꝰ nomē tuū. MNarf rabimꝰ mirabilia tua: accepero tp̄us ego iuſticias iudi-

ſ apl̓os: de qͥbꝰ cantat̉ pſalmꝰ iſte. Itē in p̨̄cedēti pſalmo ęgitꝓph̓a de ſalutē data gratiā ī pͥmo aduētu: In iſto aūt agitſalute danda gloriā in ſecūdo aduētu. Un̄ monet nos ſicut ītitulo tangit̉: ne ꝑdamꝰ vel corrūpamꝰ gratiā ī nobis/ pctm̄:ſed ſꝑemꝰ de gl̓ia nobis dāda. Et notandū triplex ē corruptio quā ꝓhibet hic. Prima ē generatiōioppoſita: dr̄ degeneratio. Hac corrūpit̉ vilitatē peccati: qd̓ fac̄/ degenerata deo. .j. Ioh̓. vlt̓. d. Scimꝰ qm̄ omīs quinatꝰ ē ex deo .ſ. gratiā peccat: ſꝫ generatio dei cuſtodit illū ⁊cͣ. Psͣ. Filij alienimētiti ſunt mihi: filij alieni inueterati ſuntEcce corruptio. Ideo deberemꝰ degenerare a deo ſit bonꝰ pater magnꝰ etnobilis. Vn̄ dicit Hieroꝰ. Hoc ſolū video ī nobilitate appetē qͣdā neceſſitate aſtrīgunt̉ ne a maioꝝ ꝓbitate degenerēt.Secūda corruptio opponit̉ v̓ginitati. Hac corrūpit̉ infidelitatē errorē. Psͣ. Dixit inſipiēs ī corde ſuo ē deꝰ: corrupti ſunt abomīabiles facti ſūt. ij. Corꝭ. xj. a. Deſpōdi em̄vos vni viro virginē caſtā exhibere chriſto .ſ. fidem. Tertiaopponit̉ ītegritati: fit putrefactionē/ cognoſcit̉ ex fetore.Hiere. xiij. a. lūbare hieremię cōputruit in euphrate. Psͣ.Sepulchrū patēs eſt guttur eoꝝ. Ioh̓. xj. e. Dn̄e fetet: qͣtriduanꝰ em̄ ē. De hac triplici corruptiōe dic̄: ne corrūpas.Intētio ē monere: vt ī deo ſpē totā ponamꝰ: ne aut p̨̄ſumēdoaut deſꝑando deuiemꝰ a brauio: qd̓ nobis promittit̉. Modꝰ.Bipertitꝰ eſt pſalmꝰ. Primo ꝓponit̉ hūilis ſperās/ aliosinuitat. Secūdo ſuꝑbꝰ p̨̄ſumēs terret̉ iudicio qd̓ nullꝰ effugerepōt: ibi: accęꝑo tp̄us. Dicit hūilis aſaph ſperās deꝓmiſſis: a Cōfitebimur tibi deꝰ peccata nr̄a. cfitebimur bona tua. Hęc em̄ duo ſunt ſigna/ etiā hūilitatis/ ꝯfiteri recogͦſcere ꝓpriū defectū: cōfiteri et recognoſcere ꝑfectionē alteriꝰ. Bis dicit/ cōfitehimur: qꝛ debemꝰconfiteri dei bonū noſtrū malū. Et vtrūqꝫ duplex.Fidem: vt martyres. Lucꝭ. xij. b. Qui me confeſſusDeiꝰ fuerit ⁊cͣ. Bn̄ficia. Psͣ. Cōfitebit̉ tibi benefeceris ei.Maliciā. Psͣ. Confitebor aduerſum me iniu(Propriā ſticiam meā domino.Miſeriam. Iob. xiiij. a. Homo natus de muliere breui viuens tempore repletur multis miſerijs.Itē bis dicit/ Cōfitebimur: qꝛ vtraqꝫ iſtaꝝ ꝯfeſſionū frequēs debet eſſe. Itē qꝛ duplex eſt ſtatꝰ cōfitētiū .ſ. p̨̄ſens vitaet futura. Eſa. xxxviij. d. Viuēs viuēs ipſe ꝯfitebit̉ tibi .ſ. vitagratię/ vita glorię. b Tibi deꝰ .i. ad honorē tuū: qꝛ vtraqꝫconfeſſio eſt ad honorē dei. De prima Psͣ. Sacrificiū laudishonorificabit me. De ſecūda: Ioſue. vij. c. Fili da gloriā deo cōfitere atqꝫ indica mihi quid feceris. Itē/ tibi dicit: quia invtraqꝫ cōfeſſione loquit̉ homo deo. Licꝫ em̄ confiteat̉ peccata ſacerdoti: tn̄ confitet̉ ei inquātū homī: ſꝫ inquātū ē loco dei. Un̄ ſacerdos peccata ſibi reuelata in cōfeſſione ſcitſicut homo: ſed vt deꝰ: et ideo reuelare pōt: reuelāti debet̉ pęna canonica. Per confeſſionē aūt vacuat̉ domꝰ ꝯſcientię purgat̉ ab īmundicijs peccatoꝝ: quę mūdata eſt/ debet dominꝰ introduci. Vnde bn̄ poſt cōfeſſionē addit: di Etinuocabimus nomē tuū .i. intus vocabimus in cōſcientia mūdata. Cum em̄ dominus ſit mūdiſſimꝰ pulcherrimꝰ:non dignaret̉ intrare ī domū īmundā turpē peccatū. Un̄ſponſa vocans ad quieſcendū cum ipſa in lectulo cōſcientiedic̄ Cantꝭ. j. d. Ecce tu pulcher es dilecte mi decorꝰ: lectulnoſter floridus. q. d. qꝛ tu es pulcher decorus: ideo tibi pręparaui lectulū floridū: id eſt cor cōſcientiā vernantē floribusvirtutum. De cōtrario dicit beatus Bern̄. Lectulus non eſtfloridus: magis autē putridus eſt: tu illic regem glorię trahis? Si luxurioſus deū inuocat ad cloacam illū vocat: ſi auarus/ ad foueam plenā ſpinis: ſi inuidus iracūdus/ ad lacumleonum et cauernā ſerpentiū illum inuitat. Sed fruſtra inuocat̉ a talibus: quia veniet in tales conſcientias donec confeſſionem mūdatę fuerint. Sap̄. j. a. In maliuolā animā nonintroibit ſapiētia: nec habitabit in corpore ſubdito peccatis.

Cum autē vt debet: id eſt feruenter/ frequēter/ fiducialiter / humiliter inuocauerit homo deū/ veniet ad eum. Unde Iohel̓.ij. g. Quicūqꝫ inuocauerit ſaluꝰ erit. Et eo intus habito/ conſciētia illuſtrat̉: Unde poteſt homo talis p̨̄dicare. Vnde poſtiſta ſequit̉: e Narrabimus mirabilia tua. q. d. qd̓ intus nos docueris: extra alijs narrabimꝰ.Matth̓. x. c. Qd̓ dico vobis in tenebris:id eſt in occulta in ſpiratione: dicite ī lumine: id eſt ī aperta p̨̄dicatione: quod in aure auditis/ p̨̄dicate ſuꝑ tecta. Et bn̄ dicit:mirabilia tua alterius: qꝛ nullus facit mirabilia niſi dn̄s. Psͣ. Qui facit mirabilia magna ſolus. Eccͣi. xj. a. Mirabiliaopera altiſſimi ſoliꝰ. Et dicit pluraliter mio. Ecc̄i. xliij. a. Uas admirabile opus ex⁊cͣ.terra. Matth̓. xj. a. Cęci vident: ſurdi audiunt ⁊cͣ.In mari. Ecc̄i. xliij. c. Qui nauigant mare enarrant ꝑicula eius: audiētes auribꝰ noſtris admirabimur illic p̨̄clara oꝑa mirabilia.In īferno. Zach̓. ix. c. Tu quoqꝫ ī ſanguīe teſtamēti eduxiſti vinctos de lacu/ in quo non erat aqua. Hęc oīamirabilia ſunt narrāda. Psͣ. Narrabo omnia mirabilia tua.Alia tria mirabilia fecit deus: quę ſimilit̓ ſūt narranda. Pri mirabile eſt/ deus homo. Secūdū/ mater virgo. Tertiūcor fidele. Psͣ. Cantate dn̄o canticū nouū: qꝛ mirabilia fecit.Mirabilia etiā faciēda ab ipſo narranda ſunt. Vnde ſubiungit de mirabili iudicio eius: f accępero tempusego iuſticias iudicabo. Secūda pars: vbi terret̉ ſuꝑbꝰplumens/ inducit chriſtū loquētem dicentē: accępero tempꝰ iudicādi .ſ. in ſecūdo aduētu: tūc iuſticias iudicabo. In pͥmo em̄ aduētu accępit chriſtus tempꝰ non iudicandi: ſed miſerēdi. Un̄ in Pͣs. Tu exurgēs miſereberis ſionqꝛ tempꝰ miſerēdi eiꝰ: qꝛ venit tp̄us. ij. Corꝭ. vj. a. Ecce nunctempꝰ acceptabile: ecce nūc dies ſalutis. Tempꝰ acceptabileeſt tēpus gratię/ in quo deꝰ miſeret̉: de quo Gal̓. iiij. a. At vbivenit plenitudo tꝑis miſit deꝰ filiū ſuū ⁊cͣ. Notat̉ oportunitas tꝑis ad iudicādū. j. Corꝭ. iiij. a. Nolite an̄ tp̄s iudicare.Et nos maxime deberemꝰ cauere ne tēpus anticiparemꝰ/ipſe iuſtus ſolus iudex omniū qui omnia videt anteqͣꝫ fiant:tēpus iudicandi benigne expectat. Un̄ dicit: accęperotempus ⁊cͣ. Apocꝭ. vj. c. Uidi ſubtus altare dei aīas interfectoꝝ ml̓tas ꝓpt̓ v̓bū dn̄i teſtimoniū qd̓ habebāt: clamabāt voce magna/ dicētes: Vſqꝫ quo dn̄e ſanctus verꝰ iudicas vindicas ſanguinē noſtrū de his habitāt ī terra? Etdictū eſt illis vt reqͥeſcāt tp̄us adhuc modicū donec impleat̉numerꝰ cōſeruoꝝ eoꝝ. Vel alit̓: Dn̄s tradidit nob̓ tēpus/vt faciamꝰ qd̓ nob̓ placuerit. Un̄ Ecc̄i. xv. d. Ante hoīesvita mors bonū malū ⁊cͣ. Et eo qd̓ fecerimꝰ remunerationē habebimꝰ/ ſiue ſit bonū ſiue ſit malū. Ecc̄s. xij. d.Cūcta q̨̄ fiūt adducet deꝰ ī iudiciū errato/ ſiue bonū/ ſiuemalū. Un̄ oꝑari debemꝰ bonū tp̄us habemꝰ. Ioh̓. ix.a. Me oportet oꝑari oꝑa eius miſit me donec dies eſt: Uenit nox ī nemo pōt oꝑari. dr̄ Eccͣs. ix. c. Qd̓cūqꝫ facerepōt manꝰ tua inſtāter oꝑare ⁊cͣ. Hoc aūt tēpus a qͦlibet accipiet in morte cuiuſlibet: p̨̄cipue in die iudicij: Et tūc erit tepus ſuū ad iudicandū remunerandū/ noſtrū ad oꝑandūſicut modo eſt. Propt̓ hoc monet apl̓us Gal̓. vj. c. Bonū facientes non deficiamꝰ: tēpore em̄ ſuo mētemꝰ deficientes.Suo. i. dei/ qn̄ .ſ. tēpus accęꝑit. Et dicit vltra: Ergo tēpushabemꝰ oꝑemur bonū ad oēs. Accipit aūt dn̄s tp̄us ſibiter effectus multiplices acceptabiles: notant̉ his verſibꝰIudico/ viſo/ cibo vaco/ nūdino vexo laboro: Purgo ferotollo/ grauo/ luceo/ finio/ curro. Iudico. Eccͣs. iij. c. Iuſtumimpium iudicabit dn̄s: tempus oīs rei tūc erit. Viſo: id eſtviſito. Lucꝭ. xix. g. Eo cognoueris tempus viſitatiōistuę. Cibo doctrina. Ezech̓. iiij. c. A tꝑe vſqꝫ ad tēpus comedes illd̓. Uaco: tp̄us vacatiōis ē om̄e feſtū. Ecc̄s. iij. a. Tpusdi ab amplexibꝰ.

Triplexcorruptio

Psͣ .17.

Al̓. rtibiAl̓. Enarribo om̄ia

Al̓. rtibiAl. IEnarribo om̄iaʳPsͣ .135.

Psͣ .13. et. 52.

Dn̄s fecitmirabilia I

Psͣ .5.

Psͣ.9.Alia tria mirbilia ſunt narrandaPsͣ.57.

Psͣ. .101.

Psͣ. 48.Debemꝰ em̄confiteriPsͣ. 31.

Psͣ .49.

Aliter

giia jiliſſbi tp̄s ꝓptiplices effeciꝰ