LXXIII
Dixerunt in corde ſuo cōgnatio eorū ſimul: quieſcered faciamꝰ om̄s dies feſtos deie a terra. Signā noſtra nō viſꝫ dimꝰ: iā nō eſt ꝓpheta: ⁊ noͣsnō cogͦſcetr amplius. Uſqꝫ qͦ
deꝰ rīproꝑabit inimicꝰ: irritataduerſariꝰ nomē tuū ī finem.Ut qͥd auertꝭ manū tuā ⁊ dex oqte̓rā tuā: de medio ſinu tuo īfinēꝫ. Deꝰ aūt rex noſter an̄ᵛ?ſęcula: d̓ ꝑatꝰ ē ſalutē ī mēdio a
ctores fuer̄t ritꝰ iudeoꝝ: Quia ¶ Pixerūt ī corde ſuo conatio eorū romanoꝝ. c ¶ Simul quieſcere .i. ceſſare:aciamꝰ oēs dies feſtos dei a terra/ iudęa. Et hͦ qd̓dic̄/ dei: addit ꝓph̓a de ſuo/ nō de ꝟbo illorū: qꝛ deū nō ęſtimahant/ cuiꝰ ſanctuariū ita tractabāt. Similit̓ habuimꝰ ſupra/ ꝙcum pſalmiſta loquēsde antichriſto diceret:Dixit em̄ ī corde ſuo:nō mouebor a generatione in generationē:de ſuo adiunxit: ſinemalo. e ¶ Signa noſtra ⁊cͣ. Prius captauit beniuolentiā a ꝑſona iudicis/ cum dixit:Ut qͥd deꝰ repuliſti ⁊cͣ. Poſtea a ꝑſona aduerſarioꝝ/ cumpixit: Leua manꝰ tuas ⁊cͣ. Hic autē captat eam a miſeriamultiplici. Prima eſt: qꝛ ceſſauerūt miracula q̨̄ olim ſolebantfieri iudęis. Vn̄ dicit: Signa nr̄a nō vidimꝰ .i. receſſerūt anobis q̄ olim fiebāt. Psͣ. Et miſit ſigna ⁊ ꝓdigia ī medio tuiegypte ⁊cͣ. Secūda ē: qꝛ ceſſauit ꝓphetia. Vn̄ addit: f ¶ Iānō eſt ꝓpheta qͥ ꝓmittat nobis liberationē: ſicut ī alijs captiuitatibꝰ ſolet eſſe. Tertia eſt: qꝛ a deo reprobati ſunt. Vndeſubiūgit: g ¶ Et nos nō cognoſcet ampliꝰ .i. non recogͦſcet defendēdo nos ab inimicis/ ſic̄ olim faciebat. Quarta miſeria ē improperiū. Vn̄ ſequit̉: h ¶ Uſqꝫ quo deꝰ īproperabit inimicꝰ/ gētilis ppl̓s. Psͣ. Facti ſumꝰ opprobriū vicinisnr̄is ⁊cͣ. Et ſubiūgit cauſā parit̓ ⁊ finē ſiue terminū illiꝰ opprobrij/ dicens: i IIrritat aduerſariꝰ/ iudęꝰ: k ¶ NNomē tuū:q. d. qꝛ iudęꝰ irritat nomē tuū: ideo eſt in opprobriū. Et vſqꝫq̄ erit: Ꝙ diu irritabit .ſ. ¶ In finē .i. vſqꝫ in finē mūdi: qn̄reliquię tm̄ ſaluę fient. Oſtēſis gͦ miſerijs iterū redit ad id poſtulandū qd̓ intēdit .ſ. vindictā de inimicꝭ. Un̄ ſubdit: m Utqͥd .i. qͣre. n¶ Auertis/ a ꝑcuſſiōe romanoꝝ/ vel alioꝝ ꝑſecutorū. o MManū tuā .i. vindictā. Et qꝛ hō ꝑcutit fortius cūdextera manu/ addit: p ¶ Et dexterā tuā de medio ſinutuo .i. quę eſt in medio ſinu .i. q̨̄ ceſſat a ꝑcuſſiōe. Tūc em̄ dn̄squaſi in ſinu manum habet quando non ꝑcutit delinquentes:Tunc aūt extrahit/ quando eos percutit (Neemię. v. c. Sinūmeuꝫ excuſſi) et animaduertit in illis. Ezech̓ .xxj. a. Ego dn̄seducam gladiū meū de vagina ſua irreuocabiliter: hoc idemeſt qd̓ educere manū de ſinu. Propt̓ hoc q̨̄rit: Ut qͥd auertis ⁊cͣ. vt .ſ. ꝑcutias eos: r ¶ In finē .i. vſqꝫ ad internitionē.Uel poteſt ſic diſtingui: vt ſibi petant beneficiū/ ⁊ aduerſarijsvindictam/ ſic: Ut quid auertis/ a nobis: manū tuā .ſ. ſiniſtram largitatis tuę/ qͣꝫtum ad temporalia ſubſidia: de quaProuerb̓. iij. b. In ſiniſtra illius diuitię ⁊ gloria. Item ab hoſtibus/ cur auertis dexterā tuā .i. vindictā iuſtam? De illaenim manu Psͣ. Iuſticia plena eſt dextera tua. De medioſinu tuo: ſicut ſupra.X Sed contra. Sap̄. vij. d. Nihil inquinatū in illam incurrit .ſ. in ſapientiā quę eſt filius dei. Solutio. Quātum in ipſiseſt polluunt. Malach̓. j. b. Offertis ſuper altare meum pollutum panem. Heb̓. x. e. Qui filiū dei conculcauerit ⁊ ſanguinēteſtamēti pollutum duxerit: a ¶ Dixerūt in corde ſuo: idcogitauerunt dęmones. Et b ¶ Cognatio eorum ſimul:id eſt vitia quę habent inuicem cognationē. Cognata em̄ ſuntvltium gulę/ ⁊ vitiū luxurię: Similiter ira ⁊ homicidiū. Itemauaricia/ vſura ⁊ furtum. Iſta ergo cum dęmonibus dicunt:c Quieſcere: id eſt ceſſare: d ¶ Faciamus omnes dies feſtos dei a terra. Qui de deo cogitat/ habet in cordeſuo diem feſtum. Vnde in Psͣ. Reliquię cogitatiōis diem feſtum agent tibi. Hęc feſta auferūt dęmones ⁊ vitia. Apocꝭ.vlij. a. Factū eſt ſilentium in cęlo quaſi dimidia hora: id eſt inpectore. Et in proſa dr̄: Mūdus caro dęmonia/ diuerſa mouent p̄lia: In curſu tot phantaſmatū/ turbat̉ cordis ſabbatū.Ad litterā etiā ceſſare faciūt oēs dies feſtos dei a terra: qꝛ nōtuſtodiunt̉ feſta: Sed fere om̄s vadūt/ vel ad oꝑationē/ vel adliegociationē/ vel ad tabernā/ vel ad ꝓſtibulū: ⁊ ad eccleſiā nōcurant ire: nec facere id ꝓ quo feſta ſunt inſtituta .ſ. vacare deot ſibi. e Signa nr̄a nō vidimꝰ. Hoc poſſunt mō dicere
apl̓i: quoꝝ ſigna fuerūt hūilitas/ pauꝑtas paſſio: ⁊ ſil̓ia. Gal̓.vj. d. Stigmata dn̄i ieſu in corꝑe meo porto. Sed hęc ſignaiam nō vident̉: qꝛ nō eſt qͥ velit hūiliari/ pauꝑ eſſe ⁊ tribulari.Un̄ nō tm̄ apl̓i: ſed ⁊ fideles poſſunt dicere: Signa nr̄a nōvidimꝰ. Hęc em̄ ſūt ſigna fideliū: quibꝰ cognoſcūt̉ ſerui deia ẜuis diaboli. Ezech̓ix. b. Signa tau ſuperfrontes viroꝝ gementiū. Et poſtea addit:Omnē aūt ſuꝑ quē videritis tau/ ne occidatis ⁊cͣ. Sic erit ī die iudicij ſuꝑ qͦs inueniet̉tau .i. crux pęnitentię:non occidentur gladiodn̄i. Oēs aūt ſuꝑ quos non inueniet̉ tau/ occident̉ illo gladioancipiti: qꝛ in corꝑe ⁊ aīa morient̉ morte ęterna. Hoc eſt em̄ſignū ⁊ merellū dn̄i: quo ſuos recognoſcet: ſine qͦ nō intrabitaliqͥs ad ęternas nuptias. Et poſſet aliqͥs dicere/ licꝫ nō videas ſigna: tn̄ multi boni ſunt qͥ nō oſtēdunt ſanctitatē ſuā. Un̄ipſe pleniꝰ ſubiungit. ¶ Iā nō eſt ꝓph̓a: qͥ .ſ. facto ſuo nūciet futura. Sancti em̄ dū p̨̄ſentes diuitias ⁊ delitias ⁊ honores ꝯtemnūt: ꝓphetāt facto ſuo nobis ꝙ appetēdę ſunt futurędelitię ⁊ diuitię ⁊ honores. Sed iā nō eſt ꝓpheta: nec vident̉ ſigna vera: Un̄ in ꝑſona eoꝝ qͥ nō habēt iſta ſigna/ ſubdit g Et nos nō cognoſcet ampliꝰ: qꝛ nō habemꝰ ſigna quę poſſumꝰ ei oſtēdere. Matth̓. vij. c. Tūc dicet illis:nunqͣꝫ noui vos. Iob. viij. d. Negabit eū ⁊ dicet: nō noui te.Ecōtra. ij. Regꝭ. vij. c. Tu em̄ ſcis ſeruū tuū dn̄e deus. Ioh̓x. c. Cognoſco oues meas ⁊ cognoſcūt me meę. Et quia itaignoti ⁊ alieni ſunt a deo: ideo diabolus ei improperat vt addeſꝑationē deijciat. Un̄ ſequit̉: h. ¶ Uſqꝫ quo deꝰ īproperabit inimicus .i. diabolꝰ. Psͣ. Neqn̄ dicat inimicꝰ meusręualui aduerſus eū. i ¶ Irritat aduerſariꝰ .i. diabolus.k Nomē tuū ieſum .i. ſalutē. In finē. q. d. diabolꝰ ſugerit pctōribꝰ ꝙ nō habebūt ſalutē in nomīe dn̄i ſaluatoris.Psͣ. Multi dicūt aīę meę: nō eſt ſalꝰ ipſi ī deo eius. m ¶tqͥd auertis manū tuā ⁊ dexterā tuā? id ē qͣre nō vindictā facꝭ ī dęmones ita īproperātes ⁊ irritātes nomē tuū? Solutio. q De medio ſinu tuo: id eſt d̓ occulto iudicio tuo.Qd̓ em̄ in ſinu eſt/ abſconditū eſt: ⁊ qd̓ in ſinu eſt ꝓ certo haberi credit̉. Vn̄ dicit Gregꝰ. Nos nihil certiꝰ habere credimꝰqͣꝫ qd̓ in ſinu tenemus. Propt̓ hoc gͦ ꝑ ſinū dei recte iudiciūeius occultū deſignat̉: qd̓ ⁊ occultū eſt/ ⁊ certū eſt: qꝛ licꝫ abhomībꝰ ignoret̉: nō tamē in ſe fallit̉. Ro. xj. d. O altitudo ſapiētię ⁊ ſciētię dei: qͣꝫ incōprehēſibilia ſunt iudicia eiꝰ ⁊ inueſtigabiles vię eius. Et hoc r ¶ In finē: id eſt in cōſummationem bonorū in bono: ⁊ malorū in malo. Apocꝭ. vlti. c. Quiin ſordibus eſt: ſordeſcat adhuc: et iuſtus iuſtificet̉ adhuc.g ¶ Deus aūt ⁊cͣ. Secūda ꝑs: vbi agit de veritate quę figuris deſtructis ſecuta eſt. q. d. deſtructi ſunt iudei ⁊ ritus eorū:Deus aūt .ſ. chriſtꝰ/ rex nr̄. Apocꝭ. xix. c. Rex regū ⁊ dn̄sdn̄antiū. Qui eſt x Ante ſęcula: qꝛ in pͥncipio erat v̓bū:y ¶ Oꝑatꝰ eſt ſalutē hūani generis ī incarnatiōe p̨̄dicatiōe⁊ paſſiōe ſua. Un̄ ieſus .i. ſaluator appellatus eſt: Matth̓. j. d.Uocabis nomē eiꝰ ieſū: ipſe em̄ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatis eoꝝ. a In medio terrę .i. ī hierl̓m. Vel in medioterrę .i. in cōi. Notādū aūt ꝙ hic quadruplex hęreſis elidit̉.Ꝙ em̄ loquēs de chriſto/ dicit: Deus eſt cōtra neſtoriū quidixit eū purāMoralit̉: s Heꝰ aūt rex nr̄. Deꝰ cuiꝰ debemꝰ eē cultoreſ.Hiere. xiiij. d. Nōne tu es dn̄s deꝰ nr̄ quē expectauimꝰ? Tuem̄ feciſti oīa hęc. t¶ Rex/ cuiꝰ debemꝰ eē milites. Iob. vij. a.Militia ē vita hoīs ſuꝑ terrā. v¶ Noſter/ cuiꝰ ſumꝰ frēs. Sꝫvideamꝰ ne ſimꝰ degeneres: qꝛ multi ſt̓ falſi frēs. Hiere. ix. a.Unuſqͥſqꝫ a ꝓximo ſuo ſe cuſtodiat: ⁊ in oī fratre ſuo nō hēatfiduciā. Heb̓. ij. c. Qui ſāctificat ⁊ qͥ ſāctificat̉ ex vno oēſ: ꝓpt̓quā cām nō ꝯfundit̉ frēs eos vocare/ dicēs: Narrabo nomētuū fratribꝰ meis. x. ¶ AAn̄ ſęcula/ cuiꝰ ſumꝰ factura. y Oꝑatus ē vt artifex: cuiꝰ ſumꝰ ędificatio. 3 ☞ Salutē/ vt medicꝰ:cuiꝰ ſumꝰ ęgri. a In medio/ vt mediator: cuiꝰ ſumꝰ redēptiX ⁊ recōciliati
Al̓. rexprobrabit.Al̓. Ffaciē
psͣ. 9.it̓ ſe: ves ˡ
c
Psͣ. 134.
Ps. 78.
Ro. 9.f.
Psͣ .12.
Psͣ .3.
hā. xij.
ter
Allegorice
Ioh̓ .1. a.
Ps. 75.
Moraliter.