I XXII

kti eorum: et firmamentum initplaga eorū. In flabore homn minū nō ſunt: et cum hoībꝰę non flagellabunt̉. Ideo īteqnuit eos ſuꝑbia: rōperti ſuntr iniquitate et impiētate ſua.

Lfilius ⁊ ſpūſſactꝰ. Pater: qꝛ confortat tribulatos. Naū. j. b.Bonꝰ dn̄s ⁊ cōfortās in die tribulatiōis: ⁊ ſciens ſperātes inſe. Itē bonꝰ eſt filiꝰ: qꝛ paſcit. Ioh̓. x. b. Ego ſum paſtor bonꝰ.Itē bonꝰ eſt ſpūs: qꝛ ducit. Psͣ. Spūs tuꝰ bonꝰ deducet me īterrā rectā. Sap̄. xij. a. O qͣꝫ bonꝰ ⁊ qͣꝫ ſuauis ē dn̄e ſpūs tuꝰ:ideoqꝫ eos qui errantis partibus corripis. Etjͥbꝰ ē bonꝰ: at HHisott qͥ recto ſūt corde.Sunt aūt recto cordebꝰ qui ęterna deſiderant.is Thren̄. iij. c. Bonꝰ ēdn̄s ſperātibꝰ ī eū / aīęo q̄rēti illū. Curuo corde ſunt qͥ terrena diliquo graui cordegunt. Quibꝰ diciturFilij hoīm.⁊cͣ. Thren̄. j. g. Subucor meū in n̄tipſa. Et his vident̉ terrena bona eſſe:Srectis cordeſolꝰ deꝰ bonꝰ.Cantꝭ. j. b. Recti diligūt te. Notandū autē ꝙ deꝰ multis modis dicit̉ bonus.Eſſentia. Lucꝭ. xviij. d. Nemo bonus niſi ſolus deus.Creatiōis. Vn̄ Gen̄. j. d. Et erāt valde bona.Iuſtificatiōis. Ro. xj. c. Uide bonitatē ⁊ ſeueritatēOꝑe ¶ Glorificatiōis. Eph̓. ij. b. Cōſedere fec̄ ī cę­ (dei.leſtibꝰ ī chriſto vt oſtēderet in ſęculis ſuꝑueniētibus abundātes diuitias gr̄ę ſuę ī bonitate.Patientia. Ecc̄i. v. b. Altiſſimus eſt patiēs redditor. j. Timoth̓. j. d. In memetipſo oſtendit chriſtus omnē patientiā. Roma. ij. a. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patiētię ⁊ lōganimitatis cōtemnis?Paſſiōe. Ioh̓. x. b. Ego ſum paſtor bonus: Bonus paſtoranimā ſuā ponit ꝓ ouibꝰ ſuis. Sed qꝛ poſſet aliquis quęrere:Tu ne es rectus corde? Reſpōdet: b¶ Mei aūt pene ⁊cͣ.q. d. bonꝰ eſt rectis corde: ſed aliqn̄ non mihi fuit bonꝰ: qꝛ nōrectus corde erā: ſed inclinatꝰ diligēs tꝑalia. Hoc eſt qd̓ dicit:Mei autē pedes interiores .i. intellectꝰ ⁊ affectꝰ. c ¶ Pene moti ſunt/ de loco ſuo: id eſt de deo ī quo ſtare debebāt.Ecc̄ͣs. x. a. Si ſpūs poteſtatē habētꝭ aſcēderit ſuꝑ te: locū tuūne dimiſeris. Ecc̄i. xj. c. Sta in teſtamēto tuo. d ¶ Pene effuſi ſunt greſſus mei. Greſſus ſupra dictoꝝ pedū ſunt cogitatio ⁊ deſideriū. Intellectꝰ em̄ gradit̉ ꝑ cogitationē: affectꝰꝑ deſideriū. Sed hi greſſus effundunt̉: qn̄ ad diuitias/ delitias⁊ vanitates p̨̄ſentes ſe cōuertunt. Thren̄. iiij. d. Lubricauerūtveſtigia nr̄a ī itinere platęaꝝ nr̄aꝝ. Iob. xxx. b. Pedes meosſubuerterūt: diſſipauerūt itinera mea ⁊ inſidiati ſunt mihi. Sꝫin his duobꝰ dicit/ penę: qꝛ hō iuſtꝰ etſi de his tēptet̉: nō tn̄ꝯſentit. Vel qͣꝫtū ad eos qͥ cecider̄t: ſꝫ ſurrexerūt dicit/ pene:eo ꝙ nō finalit̓ cecider̄t. Et hoc mihi accidit: Quia celaui⁊cͣ. Uel ſic. In hͦ pene moti ſūt pedes et effuſi greſſus mei:Quia celaui/ grauit̉ ferēs et īuidēs: f ¶ Suꝑ iniqͦs: qͥbꝰꝓſpera eueniebāt. Hoc eſt qd̓ ſequit̉: g ¶ Pacē peccatorū vidēs. Zęlaui. Cōtra qd̓ dicit̉ ſuꝑ: Noli ęmulari ī maęnātibꝰ neqꝫ c̨elaueris faciētes iniqͥtatē. Ecc̄i. ix. c. Nō c̨elesgloriā ⁊ opes pctōris: non em̄ ſcis q̨̄ vētura ſit ſubuerſio illiꝰ.Hacē pctōꝝ vidēs. Cōtra. Eſa. lvij. d. Nō eſt pax impijs. Solutio. Triplex ē pax: mūdi/ pectoris/ ęt̓nitatis. De pͥna: Iob .xxj. b. Domꝰ eorū ſecurę ſunt ⁊ pacatę ⁊cͣ. Hāc habent impij. Secūdā ꝟo ⁊ tertiā nō habent impij: ſed diſcipulichriſti: De quibꝰ Ioh̓. xiiij. d. Pacē relinquo vob̓: pacē meābo vob̓. Et poſſet aliqͥs q̨̄rere cū Hiere. xij. a. Quare via impioꝝ ꝓſperat̉: ⁊ quare pctōres habēt pacē/ qͥ merent̉ tribulationē? Et reſpōdet: h ¶ Quia nō eſt reſpectꝰ miſcd̓ię dei:Morti eoꝝ .i. deꝰ nō miſeret̉ eis ita vt puniat eos ī pn̄ti: ⁊liberet a morte ęterna: vel a morte peccati ſanās vulnera eoꝝ.An addit: k Et firmamētū ī plaga eoꝝ: ſupple nō eſt .i.toſolidatio. Hiere. xxx. b. Inſanabil̓ fractura tua/ peſſima plaga tua: nō eſt qͥ iudicet iudiciū tuū. Hoc ē qd̓ dic̄: Nō eſt reſpectus morti eoꝝ. q. d. nō eſt qͥ eos corripiat. De hͦ reſpectu Sap. iiij. c. Gr̄a dei ⁊ miſcd̓ia eſt in ſanctos eiꝰ: et reſpectꝰin electos illius. Luc̄. xxij. g. Reſpexit dominꝰ petrū. Uel ſic:Quia nō eſt reſpectꝰ eoꝝ ſupple morti eoꝝ .i. qꝛ non co

gitant de morte ſua. Thren̄. j. c. Sordes eius in pedibꝰ eiꝰ:nec recordata eſt finis ſui. Ecc̄i. vij. d. Fili memorare nouiſſima tua ⁊cͣ. Et firmamētū: ſupple eſt: in plaga eoꝝ. q. d.ęterna eſt plaga eoꝝ: ſic̄ dr̄ Eſa. xxx. g. Erit trāſitus virgę fūdatus. Et huic expoſitioni cōcordat lr̄a Hiero. q̨̄ habet ſic.Ideo non recogitauerunt de morte ſua: et firma ſūtveſtibula eorum:id ē peccata/ ꝑ q̨̄ ītratad eos diabolꝰ: ſicut ꝑveſtibulū intrat̉ ad domū. Vel iterū ẜm aliālr̄aꝫ: Quia nō ē declinatio morti eoꝝ.i. nō pn̄t declinare a morte ęt̓na: nec mors ab eiſ. Scd̓m hācexpoſitionē loqͥt̉ eccl̓ia ī ꝑſona maioꝝ/ qͥ cōpatiunt̉ īfirmis etpeccatoribꝰ: qui ꝓpter ſuā malitiā dānat̉. Uel ſic/ Quia nōeſt reſpectꝰ morti eoꝝ .i. qꝛ nullꝰ reſpicit mortē eoꝝ: qͥ ducūt ī bonis dies ſuos: ⁊ ī pūcto ad īferna deſcēdūt: Iob. xxj.b. Nō ē reſpectꝰ morti eoꝝ: vt timeāt ſibi. Ecc̄i. xxxviij.c. Memor eſto iudicij mei: ſic erit ⁊ tuū: mihi heri ⁊ tibi hodie. Et ſi forte aliqn̄ qͥs reſpiciat: nō ē firmamētū ī ꝑlagaeoꝝ .i. nō firmāt intuitū ſuū. Iaco. j. d. Si qͥs auditor eſt vbi⁊ nō factor: h̓ cōꝑabit̉ viro ꝯſiderāti vultū natiuitatꝭ ſuę ī ſpeculo .i. ī morte vel plaga ꝓximi ꝯſiderauit ſe: ⁊ abijt ⁊ ſtatimoblitꝰ eſt qͣlis fuit. Et firmamētū ⁊cͣ. ſic̄. sͣ. Et hͦ merito eriteis: qꝛ hic nolūt laborare ⁊ facere pęnitentiā vt vitā ⁊ requiēęt̓nā habeāt: Un̄ ſeqͥt̉: ¶ An labore hoīm nō ſūt. Laborem̄ hoīs hic debet eſſe: vt poſtea ad cęlū veniens ibi ꝑpetuoqͥeſcat. Iob. v. b. Hō natꝰ ad laborē: ⁊ auis ad volandū. Psͣ.Labores manuū tuaꝝ qꝛ māducabis: beatꝰ es ⁊ bn̄ tibi erit.Propt̓ hͦ dicit apl̓us. ij. Theſſal̓. iij. c. Si qͥs nō vult oꝑarinō māducet. m Et cū homībꝰ/ ſanctis. n¶ Nō flagellabunt̉/ in p̨̄ſenti ad correctionē: ſed cū dęmonibꝰ in futuro addānationē. Heb̓. xij. b. Flagellat omnē filiū quē recipit: Qd̓ſi extra diſciplinā eſtis: ergo adulteri ⁊ nō filij eſtis. Ibi dicitGlo. Augꝭ. Qui excęptꝰ ē a numero flagelloꝝ: exceptꝰ ē a numero filioꝝ. Iſte ꝟſus ꝓprie eſt ꝯͣ clericos multos. Un̄ beatꝰBern̄. hūc verſū ſic exponit. l ¶ In labore ⁊cͣ. Hoc adnullos potiꝰ arbitror qͣꝫ ad nr̄i tꝑis clericos referēdū. Habētem̄ ſingula hoīm officia aliqͥd laboris/ ⁊ aliqͥd qd̓ delectet: Sꝫaduerte prudētiā iſtoꝝ qͥ nouo inter hęc artificio diſcurrētesſolū qd̓ delectat/ eligūt ⁊ amplectunt̉: qd̓ moleſtū ē/ fugiunt ⁊declināt: Cū militibꝰ qͥdē faſtꝰ ſuꝑbię/ amplā familiā/ phaleraseqͦꝝ/ accipitres ⁊ aleas ⁊ hmōi frequētāt: a mulieribꝰ depēdētes a collo muriū pelles/ ornatos thalamos balnea/ et omnēmolliciē mutuāt̉: Cauēt oīno loricę pondꝰ/ inſomnes caſtroꝝnocteſ: īcerta belloꝝ diſcrimīa: atqꝫ muliebrē verecūdiā ⁊ diſciplinā ⁊ ſi qͥd laborꝭ ſexꝰ ille videt̉ hr̄e declinātes. Cū gͦ reſurgere cęperint homīes in ordine ſuo: vbi putas generatio iſtacollocabit̉? Si diuertere voluerint ad milites/ exufflabūt eoſ:eo ꝙ ſecū minime labores ⁊ ꝑicula tolerarūt: Sic agricolę/ ſicvinitores: ⁊ ſinguli ordines hoīm a ſuis eos ſil̓r arcebūt finibus: vtpote qͥ ī labore hoīm nō fuer̄t. Reſtat gͦ vt qͦs oīs ordo expellit pariter ⁊ accuſat illū locū ſortiant̉: vbi nullꝰ ordoſed ſempiternꝰ horror inhabitat: Sint em̄/ neceſſe eſt/ ī laboredęmonū: qͥ ī labore hoīm nō fuerūt. o Ideo: qꝛ fuerūt ſineflagellis: p ¶ Tenuit eos ſuꝑbia. Flagella em̄ humiliāt.Un̄ Iob. vj. a. Sagittę dn̄i ī me ſt̓ qͣꝝ indignatio ebibit ſpm̄meū .i. ſpirituoſitatē ſuꝑbię. Et dic̄ Gil̓. Quid eſt: tenuit eosſuꝑbia: niſi irretiuit ⁊ īplicauit ⁊ inolitę ꝯſuetudīs delicato vīculo obligauit? Laqueꝰ em̄ ē ſuꝑbia. Un̄ Eſa. xxiiij. c. Formido ⁊ fouea/ ⁊ laqueꝰ ſuꝑ te qͥ hītator es t̓rę .ſ. formido auaricſęq̨̄ ſꝑ formidat ne poſſeſſa amittat: ⁊ fouea luxurię: ⁊ laqueꝰ ſuꝑbię. Laqueꝰ aūt qn̄qꝫ tenet auē ꝑ pedē .i. virū etiā ſpūalē tenet ſuꝑbia: qn̄qꝫ ꝑ affectū: qn̄qꝫ ꝑ collū .i. ꝑ iactātiā: qn̄qꝫ ꝑ alaſi. ꝑ oꝑa vl̓ ꝑ familiā ⁊ parētes. Oſee. iiij. d. Ligauit eū ſpūs īalis ſuis .ſ. ſpūs ſuꝑbię in familia vel parētela. Nec tm̄ tenuiteos ſuꝑbia: ſꝫ et q ꝑOꝑti ſūt iniqͥtate ad ꝓximū: r ¶ Etimpietate ſua ad deū. q. d. etiā ſi rūpat̉ laqueꝰ ſuꝑbię: noneffugiēt.

g

Al̓. HllagelloAl̓. FlaboribꝰDe pe. diſ. 1. c.ſerpensAl̓. Fobtinuital̓. ⁊ circūamicti

Psͣ .4.

deꝰ dbonus

Psͣ. .127.

De petulātiaclericorū

Ps. 36. j.

paxtriplex