Pſalmus

a ēt factum eſt in opprobriumb mihi. Et poſui veſtimentumcmeuꝫ ⁊cilicium: ⁊ factus ſumꝝ illis in parabolā. ⁊ Aduerſum me loquebantur qui ſef debāt in porta: et ī me pſal-

lebant qͥ bibebāt vinū. Egōv̓o or̄onē meā ad te dn̄e: tēpus bn̄placiti deꝰ. In multitudine miſcd̓ię tuę exaudime: ī vitate ſalutꝭ tuę. Eripe̓ me d̓ luto vt noͣn ⁊ īfigar:

purū hoīeꝫ dānatū ꝯtēnebāt. Un̄ addit: a ¶ Et factū eſt īopprobriū mihi: qꝛ ꝓpt̓ hͦ irridebāt eū ⁊ ꝯuitia dicebāt: qꝛvidebat̉ hō impotēſ. Vel ſic: Oꝑui .i. hūiliaui. In ieiunioaīaꝫ meā. Vel ad lr̄aꝫ oꝑuit ī ieiunio macie ⁊ triſticia naturali: vn̄ homo impotēs videbat̉. Et quō videbat̉/ ſubiungit:b ¶ Et poſui veſtimētū meū ciliciū. Cilitiū chriſti fuitcaro hūana: in qͣ ſitiuit: ⁊ alias īfirmitates nr̄aſ ip̄e portauit.De hͦ cilicio ſiue ſacco ẜm aliā lr̄aꝫ dic̄ chriſtꝰ. sͣ. Cōcidiſti ſaccum meū in paſſiōe: et circūdediſti me lęticia ī reſurrectiōe.c ¶ Et factꝰ ſū illis ī ꝑabolā .i. ī ſimilitudinē maledicti: vtdicerēt ſic: Cōtingat tibi ſic̄ cōtigit chriſto: ẜm ꝙ d̓r Hiere.xxix. e. Ponat te dn̄s ſic̄ ſedechiā ⁊ ſic̄ achab. Et qͥ erāt pͥncipaleſ ī hͦ facto? Scribę ⁊ phariſęi. Un̄ ſb̓dit: e ¶ Aduerſū meloq̄bāt̉ qͥ ſedebātī portā .i. illi qͥ iudicabat ppl̓m. Iudiceſ enīī porta ſedebāt: vt d̓Deut̓. xvj. d. Iudiceꝯſtitues ī oībꝰ portistuis. Hi erāt pontifices et phariſęi ⁊ ſcribę qͥ loq̄bant̉ aduerſus ieſū facientes ꝯcilia aduerſus eū. Ioh̓. xj. ſ. Collegerūt pontifices et phariſęiꝯciliū aduerſus ieſū: ⁊ dicebant/ qͥd facimꝰ ⁊cͣ. Hiere. xviij. d.Tu aūt dn̄e ſcis oē ꝯſiliū eoꝝ aduerſū me ī mortē: ne ꝓpitierꝭiniqͥtati eoꝝ. f ¶ Et ī me pſallebāt qͥ bibebāt vinū. q.d. ī ꝯuiuijs ſuis irriſorie loq̄bāt̉ ⁊ cātabāt d̓ me ⁊ ꝯͣ me. Prouer. xxiij. c. Noli eē in ꝯuiuijs potatoꝝ/ ⁊ qͥ carnes ꝯferunt adveſcēdū. Uel Qui bibebāt vinū/ luxurię ⁊ erroris: ī mepſallebāt/ deridēdo. Thren̄. iij. b. Factꝰ ſū in deriſū oī ppl̓oet canticū eoꝝ tota die. Et. jͣ. g. Ego ſū pſalmꝰ eoꝝ.Trāſibūt ab aqͥs niuiū ad calorē nimiū. De ſcd̓o dic̄: b Etpoſui veſtimētū meū cilitiū. Un̄ Hieroꝰ. Ciniſ ⁊ cilitiūarma ſūt pęnitentiū. Sꝫ qꝛ malicia tales habet in deriſū: cuilibet iſtoꝝ duoꝝ iungit̉ deriſio. Un̄ dicit: a ¶ Et factū eſtī opprobriū mihi. Et poſtea: c ¶ Et factꝰ ſū illis .ſ.mūdanis hoībꝰ: d In parabolā in opprobriū videlicetcū mihi loquūt̉. Nūc enī intātū proceſſit mūdi malicia: ꝙ exqͦ hō vult abſtinere a malo ⁊ facere bonū/ reputat̉ hypocrita ⁊ papelardus vocat̉. Eccͣj. xj. d. Bona ī mala ꝯuertēs inſidiat̉: ⁊ ī electis imponit maculā. Sic facit mūduſ. Eſa. lix. c.Cōuerſū eſt retrorſū iudiciū: facta ē veritas in obliuionē: ⁊ qͥreceſſit a malo p̨̄de patuit. Hoc aūt magis fit a clericis qͣꝫ abalijs: Un̄ addit: e ¶ Aduerſū me loq̄bant̉ qͥ ſedebātin porta ⁊cͣ .ſ. p̨̄lati ⁊ clerici qͥ deberēt iudicare iuſte et nontemerarie. Sꝫ ī alio ſenſu nūc pn̄t dici ſedere ī porta: qꝛ ſedētꝑlocioſitatem: in porta/ per curioſitatem: et in iuſtos pſalluntper laſciuiam ⁊ maliciam: qui bibūt vinum/ per guloſitatem.Hęc enī vitia magꝭ in clericꝭ qͣꝫ in alijs regnant. Un̄ Amosvj. a. Uę qͥ opulēti eſtis ī ſion. Et pꝰ. b. Qui dormitꝭ ī lectiseburneis ⁊ laſciuitꝭ ī ſtratiſ vr̄is: qͥ canitꝭ ad vocē pſalterij: ſicut dauid putauerūt ſe hr̄e vaſa cantici: bibentes in phial̓ vinū ⁊cͣ. Et ſubiūgit de pęna eoꝝ: Quapropter nunc migrabūt in capite trāſmigrātiū. Prouer. iiij. c. Comedūt panemimpietatꝭ ⁊ vinū iniqͥtatꝭ bibūt. Iohel̓. j. b. Hululate oēs qͥbibitꝭ vinū in dulcedine. Leuitꝭ. x. b. Uinū ⁊ oē qd̓ inebriaree pōt nō bibetꝭ qn̄ intrabitꝭ tab̓naculū. g ¶ Ego vero. Tertia parſ: vbi chriſtꝰ ꝯtra p̨̄dicta mala or̄one opponit. q. d. licetilla mala mihi inferāt: ego tn̄ non reddo malū ꝓ malo: ſꝫ bonū ꝓ malo: ⁊ ꝓ ipſis oro. Hoc ē qd̓ dic̄: In me pſallebāt:et cętera mala p̨̄dicta faciebāt. Ego ꝟo/ dirigo vel direxi:h Pronē mea ad te dn̄e/ pr. Lucꝭ. xxiij. e. Pr̄ igͦſce illiſ.Nec tm̄ ꝓ illis ſꝫ et ꝓ ſeip̄o orauit: Un̄ dic̄: Meā: Et oſtēdit ꝙ exaudiri debet eiꝰ or̄o. Primo: qꝛ tp̄us pacꝭ eſt ⁊ recōciliatiōis. Un̄ dic̄: k ¶ Tp̄s bn̄placiti/ eſt/ o deus .ſ. tp̄sgr̄ę. Eſa. xlix. c. In tꝑe placito exaudiui te.Conſilij ante legem. ¶ De hoc tempore beTp̄s triplex ¶ Pręcepti ſub lege. neplaciti in Psͣ. Tu¶Bn̄placiti pꝰ legē. exurgens miſereberis

ſion: quia tempus miſerendi eius quia venit tempus. Secūda cauſa quā allegat/ ē multitudo miſcd̓ię dei. Un̄ dic̄: AAnmultitudīe miſcd̓ię tuę exaudi me. Tertia ē veritasꝑ̄mittētꝭ: de qͣ dic̄: m In veritate ſalutꝭ tuę .i. in ꝟitateq̇ ꝓmiſiſti ꝑ ꝓph̓as ſaluare ſꝑātes ī te ⁊ clamātes ad te. Psͣ.Clamauit ad me et ego exaudiā eum. Hiere. xxix. c. Inuocabitꝭ me ⁊ ego exaudiā voſ. Et on̄dit qͥd ꝓ ſe petat. Primūeſt vt a ſenſualitate ſua nō ſuperet̉. Vnde dicit: n ¶ Erip̄eme de luto corꝑiſ dicit chriſtꝰ ꝓ aīa ſua: ſe a digniori denominans: Sic̄ Actꝭ. xx. e. dicit paulus: Neqꝫ aīam meā faciop̄cioſiorē qͣꝫ me .i. vitā meam vel aīalitatē nō p̨̄pono aīę mee.Eriꝑe dico: me de luto iſto: p ¶ Ut nō infigari ei tata dilectiōe ſenſualitatꝭ vt nolim mori ꝓ ſalute mūdi. Sēſualitas enim in ipſo chrid. Trāſeat a me calixiſte: quid ergo mirū ſiin nobis quęrit dn̄iū:Hoc aūt orauit/ nō ꝓindigētia potentię: qꝛop̄s erat: ſꝫ ad doctrinam nr̄am ⁊ oſtēſionēerę humanitatꝭ ſuę. Scd̓o petit liberari a iudęis. Un̄ addit:Libera me ab hisg ¶ Ego vero or̄onē meā ⁊cͣ. Moralit̓/ vox eſt iuſti velreligioſi: qͥ ſuꝑ on̄dit quō ꝓpt̓ ſuū ieiuniū ⁊ cilitiū inſultant eihoīes mūdani: Un̄ h̓ ad deū orādū recurrit: qꝛ ī alio nō īuenit niſi ꝯͣrietatē ⁊ malū. ij. Paral̓. xx. c. Cū igͦremꝰ qͥd ageredebeamꝰ: hoc ſolū habemꝰ reſidui vt ad te nr̄os oculos dirigamꝰ. Et pōt hͦ eē thema in qͣdrageſima: qꝛ tūc ē/ k Tempus bn̄placiti/ et recōciliatiōis. Vn̄ tūc cātat eccl̓ia: Eccenūc tp̄s accęptabile: ecce nūc dies ſalutꝭ. ij. Corꝭ. vj. a. Et īhymno. Ecce tp̄s idoneū/ medicina peccaminū. In hͦ gͦ tꝑe p̨̄cipue debet hō pęnitens dirigere or̄onē ſuā ad deū ⁊ dicereꝫEgo ꝟo/ in ꝓpria ꝑſona non vicaria tm̄ dirigo h¶ Oronē meā nō alienā: i ¶ Ad te dn̄e/ nō ad hoīes. Matth̓.vj. a. Cū oratꝭ nolite fieri ſic̄ hypocritę triſtes qͥ amāt ī ſynagogꝭ ⁊ ī angul̓ platęarū ſtātes orare vt videant̉ ab hoībus:Amē dico vob̓: recęperūt mercedē ſuā. Debet aūt dirigi or̄onō vacua vel ſola: ſꝫ bn̄ comitata. Et hͦ eſt qd̓ ſequit̉: ¶ Inmultitudīe miſcd̓ię tuę exaudi me. Multitudo miſericordię dei ē dare cęleſtia ⁊ dimittere pctā: paruitas ſeu paucitas miſcd̓ię eius ē dare tꝑalia: magnam debemꝰ petere: ſic̄dauid dicebat: Miſerere mei deꝰ ẜm magnā tuam. Sꝫ multipetūt paruā: ⁊ paruā reputāt magnā: Sic̄ hoīes faſcinati feſtucā paruā credūt eē magnā trabē: ſicut loth qͥ dixit Gen̄.xix. d. Quęſo dn̄e mi qꝛ īuenit ſeruꝰ tuꝰ gr̄am corā te ⁊ magnificaſti miſcd̓iaꝫ tuā quā feciſti mecū vt ſaluares aīaꝫ meaꝫ:nō poſſū in mōte ſaluari: ne forte cōprehēdat me malū ⁊ moriar: Eſt ciuitas h̓ iuxͣ: ad quā poſſū fugere parua ⁊ ſaluaborī ea. Ecce ꝙ magnā miſcd̓iā reputabat ſalutē corꝑis tꝑalem.Loth interptat̉ declinās: et ſignificat hoīes mūdanos: qui arecto itinere declināt ad manēdū in ciuitatibꝰ huiꝰ mūdi. Sꝫvir iuſtꝰ iſtā tꝑalē ſalutē q̨̄ falſa ē nō petit: ſꝫ ęternaꝫ q̨̄ vera ē.Un̄ addit: m ¶ In veritate ſalutꝭ tuę/ nō in falſitate ſalutꝭ hūanę. Psͣ. Uana ē ſalꝰ hoīs. n¶ Erip̄e me d̓ luto.In hͦ ꝟſu petit vir iuſtꝰ lib̓ari ab illo infęlici ternario. j. Ioh̓.ij. c. videlicet a ꝯcupiſcētia carnis/ ꝯcupiſcētia oculoꝝ/ et ſuꝑbia vitę. Unde dicit: Eripe me .i. extra rape ꝑ violētiam.o ¶ De luto .i. de carnali libidīe: Sicut enī lutū fit ex aquaet terra: ſic libido ex aquis diuitiarum ⁊ carne generatur etnutritur. In hoc luto tenaci infixi ſunt ī ęgypto filij iſrael: ideſt clerici in mundo. Exo. j. c. Ad amaritudinem ꝑducebantvitam eorum operibus duris luti ⁊ lateris: ſcilicet libidinis ⁊cupiditatis: p ¶ Ut non infigar non vt non tangam: velit/ nolit homo: oportet vt aliqn̄ comedendo ⁊ bibēdo ſentiat ⁊ tangat libidinē ꝑ aliquā delectationē. Sed equi fortes defacili tranſeunt lutum iſtud ⁊ non infiguntur. Abacukꝫ. iij. d.Uiam feciſti in mari equis tuis/ in luto aquarummultarum.X Libera me ab bis qͥ

Allegorice. -

Psͣ.50.

Psͣ .29.

oratio mea

īAl̓ jſaccumAl̓Aduerſusme inſultabāt

p Al̓ naluunme facAl̓ rinhere

el Moralitci.

Moralit̓ X

Psͣ. .50.

Psͣ .55.

Allegorice

Psͣ. 101.