LLXVII
Ircępiſti captiuitateꝫ: accępipiſti dona in hoībꝰ. Etēnimᵉ noni credēteſ: inhabitare doſꝫ minū deum. Be̓nedictꝰ doi minuſidie quotidie: proſpef rum iter fāciet nobis deus
kſalutariū noſtroꝝ. Deꝰ noo ſter deus ſaluos faciendi: eth̓ do̓mini dn̄i exitus mortis.Uerūtn̄ deꝰ ꝯfringe̓t capitainimicoꝝ ſuoꝝ: verticē capilxli perambulantium in deli-
La ſCępiſti captiuitatē: id ē captiuos de limbo eduxiſti.7ach. ix. c. Tu quoqꝫ in ſanguine tuo eduxiſti vinctos de lacu in quo non erat aqua. Uel Captiuitateꝫ cępiſti .i. eosquos diabolus ī peccato captiuauerat/ tuo iugo ſuaui ſubiugaſti: Eſa. xlix. g. Hęc dicit dn̄s: equidem captiuitas a fortitollet̉: et qd̓ ablatumfuerit a robuſto ſaluabit̉. b ¶ Accępiſtidona in hominibus/ intrāſitiue: id ēhomines dona. Ioh̓.die xvij. b. Tui erant etmihi eos dediſti. Velſic: Accępiſti doa diſtribuenda. qIn hoībꝰ .i. int̓ hoīeſ. Cui ꝯcordat alia lr̄a q̨̄ habet: Dediſti dona hoībꝰ. Et huic duplici lecture duplicit̓ iungit̉ qd̓ſequit̉: d ¶ Etenī ⁊c̄. Quaſi accępiſti/ homīes/ dona.Probatio. Etenī accępiſti/ hoīes: e Nō credētes: qͥnō credebāt/ g ¶ Deū .ſ. verbū. f ¶ Inhabitare dn̄m/chriſtū hoīeꝫ. q. d̓. illos qͥ nō credebāt te chriſtū eē veꝝ deū:dedit tibi deꝰ vt facti fideles illud crederēt et alia credēda. Ul̓ẜm ſcd̓am lecturam. Dediſti dona hoībꝰ. Etem̄ dediſtihͦ. ſ. e ¶ Nō credētes inhabitare .i. vt hi qͥ nō credebāthabitaret: g ¶ Dn̄m deū/ per fidē oꝑantē ꝑ dilectioneꝫ. j.Ioh̓. iiij. c. Qui manet in charitate in deo manet/ ⁊ deus ineo. Et ꝓpter iſta ſit: h ¶ Bn̄dictꝰ dn̄s die quotidie .i.ſemper aūt iugiter. Psͣ. Bn̄dicā dn̄m in omni tꝑe. Ideo ſitbn̄dictꝰ: quia ex quo ipſe caput aſcendit ⁊ nobis dona dedit: i ¶ Proſperū iter/ aſcendēdi poſt eum: k Facietnobiſ: quia ipſe eſt: l¶Deus ſalutariū noſtroꝝ. Unde ſuꝑ petebat. Exaudi nos deus ſalutaris noſter ⁊cͣ.In incarnatiōe. Eſa. xix. a. Aſcēdet dn̄s ſuꝑ nubem leuē ⁊cͣ.In paſſione. Cantꝭ. vij. c. Aſcendam in palmam ⁊cͣ.itIn reſurrectione: vt hic.In aſcenſione. iij. Regꝭ. xviij. g. Ecce nubecula parua ⁊cͣ.locū ibi tenebat. Sed ipſi accēſo igne quē venit dn̄s in terrāmittere/ dixerunt dn̄o. Amice/ aſcende ſuꝑius. a ¶ Cępiſticaptiuitatē: id eſt denarios diu incarceratos ꝓduci feciſtiet dari pauꝑibus. Lucꝭ. xij. c. Anima mea habes multa bona ⁊cͣ. Oſee. ij. b. Sumam frumentū meum in tempore ſuo:et vinū meum in tempore ſuo: et liberabo lanam meam et linum meū. Clamat ioſeph .i. augmentū incarceratū. Gen̄. xl.c. Memēto mei cum bene tibi fuerit: ⁊ facies mecū miſericordiam vt ſuggeras pharaoni vt educat me de iſto carcere: qꝛfurto ſublatus de terra hebręoꝝ: id eſt tranſeuntiū: id eſt pauperū. Et tuipſe qͥ das in diuitibꝰ: b ¶ Accępiſti dona .i.clemoſynas: nō in tua ꝑſona: ſꝫ c ¶ In hoībꝰ pauperibus.Mat. xxv. d. Qd̓ vni ex mīmis fratribꝰ meis feciſtis: mihiteciſtis. In hoībus/ dicit: non in turribꝰ/ vel in muris/ vel īcaſtris eccleſię ędificādis. Nec etiā dicit: qd̓ murꝭ vel turribꝰfeciſtis: mihi feciſtꝭ: Aliud eſt facere ꝓ deo: aliud facere deo:plꝰ ē facere ip̄i deo. Vel ſic: b ¶ Accępiſti dona eorū nōtm̄ in rebus: ſed etiaꝫ c ¶ In hominibꝰ: id eſt non tm̄ ſuaſed ſeip̄os dederūt tibi. Matth̓. xvj. d. Qui vult venire poſtme: abneget ſemetipſum ⁊cͣ. ij. Corꝭ. xij. e. Non quęro vr̄aſed voſ. Hoc eſt ꝙ ſequit̉: d ¶ Etenī nō credētes .i. amatores dinitiarū: De quibꝰ dicit̉ Hieroꝰ. Uerā fidem de deonon habet: qui cupit in his miſerijs fieri diues. f ¶ Inhabitare dn̄m deū: id eſt hoc accępiſti ab eis: vt tu dn̄s deus habitares ⁊ poſſideres eos: ⁊ vt ipſi etiā habitarēt ⁊ poſſiderent teipſum/ omnibꝰ relictis/ vt te ſolū acqͥrerent. Numeri. xviij. c. In terra eoꝝ nihil poſſidebitis: nec habebitispartem inter eos: ego enim pars ⁊ hęreditas tua. Hoc autēdonū dei eſt/ vt homo omnibꝰ cōtemptis: deum ſolū quęrat.Ande in ꝑſona eoꝝ quibus datum eſt hoc: gratias agēs ſubdit: h ¶ Bn̄dictꝰ dn̄s die quotidie: vt. sͣ. i ¶ Proſperum iter faciet nobis/ ducēs nos per artam ⁊ rectamſemita/ vbi non eſt ꝑiculū ſic̄ in lata via. Prouer. iiij. b. Ducāte ꝑ ſemitas ęqͥtatꝭ: qͣs cū ingreſſus fuerꝭ/ nō artabūt̉ greſſus
tui: et currēſ non habeb̓ offēdiculū. Proſꝑerū gͦ iter faciet nobis nō regꝭ ꝯductꝰ: ſꝫ l¶Deus ſalutariū noſtrorum: qui ſalutaria nr̄a ꝓcurat ⁊ ꝓuidet nob̓/ non volūtarianr̄a: ſic̄ medicꝰ nō dat ęgro cibaria vl̓ medicamēta deſiderataſꝫ ſalutaria .i. ſaluti neceſſaria: Un̄ noluit amouere a paulo ſtimulū carnis ſuę: licꝫ d̓hͦ rogaret eū paulꝰ: ſꝫdixit. Sufficit tibi gr̄amea. m ¶ Deꝰ nr̄ deus ſaluos faciēdi.Quarta ꝑs: vbi exponit operationes dei:Quia poſſet aliqͥs dicere: quō parat ꝓſperū iter qͥ dicet: Ite maledicti ī ignē ęt̓nū? Iō on̄dit ꝙ deꝰ qͣꝫtū eſt ī ſe oēſ vult ſaluoſfieri: et ſaluat qͣꝫtū ī ſe ē: ſꝫ tn̄ qꝛ iuſtꝰ ē malos qͥ ſaluationē renuūt dānabit. Hoc ē ꝙ dic̄: Deꝰ nr̄. Deꝰ oīm ꝑ creationē:n ¶ Noſter/ ꝑ ſpecialē cultū: eſt. o ¶ Deꝰ ſaluos faciēdi:qꝛ ad hͦ ſpecialit̓ venit ī mūdū: ſic̄ d̓r Lucꝭ. ix. g. Filiꝰ hoīs nōvenit aīas ꝑdere ſꝫ ſaluare. Et tātū appetebat ſalutē nr̄am/ ꝙmori voluit ꝓpt̓ eā. Un̄ addit: p ¶ Et dn̄i dn̄i. Hęc gemīatio notat excellētiā. q ¶ Exitꝰ mortꝭ. q. d. voluit exire d̓ mūdo ꝑ mortē ꝓpt̓ nos. ij. Corꝭ. v. c. Chriſtꝰ ꝓ oībꝰ mortuꝰ eſt.Sap̄. vij. a. Unꝰ ē introitꝰ oībꝰ ad vitā ⁊ ſimil̓ exitꝰ. Si gͦ volumꝰ ſaluari: oportet ꝙ ⁊ nos moriam: ⁊ corꝑalit̓/ vt meliꝰ reformem: ⁊ ſpūalit̓/ vt carnē ⁊ ꝯcupiſcētias eiꝰ crucifigamꝰ: etꝓ frībꝰ/ qn̄ neceſſe fuerit morti nos exponamꝰ. j. Ioh̓. iij. c.In hͦ cogͦuimꝰ charitatē dei: qm̄ ille poſuit aīaꝫ ſuā ꝓ nob̓: etnos debemꝰ ꝓ frībꝰ aīas ponere. Vel Exitꝰ mortꝭ d̓r eiꝰ reſurrectio: qꝛ poſſet dicere iudęꝰ vel infidel̓: quō eſt deꝰ ſaluosfaciēdi qͥ ſeip̄m ſaluare nō potuit? Un̄ dic̄: Dn̄i/ qͥ potuit mori nō niſi d̓ pura volūtate: Dn̄i/ qͥ potuit reſurgere ꝓ ſua volūtate/ eſt exitus mortꝭ .i. exiuit a morte reſurgendo. Ioh̓.x. d. Ptātē habeo ponēdi aīaꝫ meā: ⁊ ptātem habeo iterū ſumēdi eā. Hāc duplicē ptātē notat h̓/ cū dic̄: Dn̄i dn̄i. VelExitꝰ mortꝭ .i. ꝓuētꝰ mortꝭ ⁊ tribulatiōis: ſūt dn̄i: ſicut exitꝰvinearū ⁊ aliarū rerū dicunt̉ eē dn̄oꝝ qͥ poſſidēt res illaſ. Roma. xiiij. b. In hͦ chriſtꝰ mortuus ē ⁊ reſurrexit: vt ⁊ viuoꝝ ⁊mortuoꝝ dn̄etur. Et eodem. Nemo noſtꝝ ſibi viuit: ⁊ nemonr̄m morit̉ ſibi. Et eodē. Siue viuimꝰ ſiue morim̄ dn̄i ſumꝰ.Uel Exitꝰ mortꝭ .i. mors mortꝭ ē/ dn̄i: qm̄ mortem nr̄ammoriēdo deſtruxit: ⁊ vitā reſurgēdo reꝑauit. Oſee. xiij. d. Eromors tua o mors. Sꝫ ꝓpt̓ iſta poſſet aliqͥs dicere/ ꝙ nullū dānabit: Un̄ ſubiūgit ꝯͣ hͦ. r Uerū tn̄ deꝰ ⁊cͣ. q. d. licet ſit deſaluos faciēdi: ⁊ mortē deſtruxerit: tn̄ deꝰ iuſtꝰ ⁊ omīpotens:s ¶ Cōfringet capita īimicoꝝ .i. ſuꝑbiā eoꝝ. Vel Capita .i. mgr̄os erroꝝ ⁊ p̄latos exēploꝝ maloꝝ. De pͦ. Psͣ. Cōquaſſabit capita ī terra multoꝝ .i. ī inferno. De ſcd̓o/ Amosvj. a. Uę qͥ opulēti eſtꝭ ī ſion optīateſ capita ppl̓oꝝ. Et pꝰ. b.Nūc migrabūt ī capite trāſmigrātiū. Et ꝯfriget t ¶ Uerticē .i. ceruicoſitatē: v ¶ Capilli ꝑambulātiū .i. ꝑſeuerātium: ⁊ de peccato ī pctm̄ incidētium/ in delictis ſuis. Etdicit/ Uerticē capilli. Capillꝰ enī ſuꝑfluitas ē: ſine damnoamittit̉ ⁊ cito rūpit̉: ſed ſolui nō pōt: et ſignificat diuitias velſubtiles quęſtiōes/ qͥbꝰ p̨̄dicta ꝯueniūt. Dicit gͦ: Verticemcapilli: qꝛ ꝓpt̓ diuitias tꝑales ⁊ ꝓpt̓ inanes ⁊ ſubtiles quęſtiones/ fiunt homines ceruicoſi ⁊ ꝑtinaces in delictis ſuis. Psͣ. Prodijt qͣſi ex adipe iniqͥtas eoꝝ: trāſierūt ī affectūcordiſ. Vel Uerticē capilli .i. curioſitatē cogitationū ſiuediuitiaꝝ q̨̄ vertūt ⁊ ꝟſant cor hoīs ꝯtinue ſic̄ rotā. Eſa. xix. c.k Miſcuit dn̄s ſpm̄r ¶ Ueruntū deus ⁊cͣ. Iſte verſus exponi poteſt contramulieres ⁊ etiam homines qui ornant caput ⁊ capillos ſuos:ſic: Deus confringet capita inimicorū ſuorū. Illienim vel illę mulieres deum ſuo capite perſequūtur: qui ornatu criniū ꝓuocāt ad libidinē: Unde tales ſunt inimici dei.Et talium confringet capita: et verticē capilli .i. verticē capillatā. Hierę. ix. g. Uiſitabo ſuꝑ oēs qͥ attonſi ſūt incomis. x ¶ Perambulātiū per vicos ⁊ platęas: et etiāX ad eo
2. Corꝭ. 12. c.
Al̓ ⁊ ſanitatū noſtraꝝ
Al̓ rꝯquaſſabitQuarta pars
Matth̓. 25. d.
Ps. 33. ſ
Ps. 64.
ſbaſcēdit
lucꝭ 12.v.
Psͣ. .109.
Psͣ .72.
āB X ad eccleſias