LXVII

a ¶Pluuiā voluntariā ſegregabis ⁊cͣ. Pluuiā. i.manna. Psͣ. Pluit illis manna ad māducandum. b ¶ Uoiunrariam/ quā ipſi appetierunt: ⁊ quę ad voluntatē eoꝝ ſapiebat eis qd̓ volebant. Sap̄. xvj. c. Deſeruiens vniuſcuiuſqꝫvoluntati: ad quod quiſqꝫ volebat conuertebatur. c ¶ Segregabis/ dicit: quiarationi. d ¶Here­ ¶ Pluuiā volūtariāt ſegreganon fecit taliter omniditati tuę: de qua bis deus hęrēditati tuę: ⁊ inEſa. xix. d. Hęreditas eͦ firmata eſt: tu v̓o perfeciſtimea iſrael. e ¶ Et tn̄infirmata eſt/ vitiogule/ dicēs/ Nūeri. xi. b. Aīa nr̄a arida eſt: nihil alid̓ reſpiciūtoculi noſtri niſi man. Et. xxj. b. Aīa nr̄a iam nauſeat ſuꝑ ciboiſto leuiſſimo. f ¶ Tu v̓o ꝑfeciſti eam: quo ad aliqͦs: ſicutioſue ⁊ caleph. g ¶ Aialia tua habitabunt in ea .i. aīaliaparata ad īmolandū tibi. Vnde dixit moyſes/ Exo. x. g. Cūctigreges pergēt nobiſcū: nō remanebit ex eis vngula q̨̄ neceſſaria ſunt in cultū dn̄i dei nr̄i. ¶ Paraſti/ māna: k¶ In dulcedine tua .i. dediſti ei dulcedinē ⁊ ſaporē. l¶ Pauperipopulo: qͥ nō habebat qͥd poſſet comedere. m Deus/ qͥ potuiſti facere. Uei ſic: Paraſti in dulcedine tua ī terrā fluētem lac ⁊ mel. Pauperi/ qui omnia expenderat in deſerto.§ Dn̄s dabitx doctrinam vtriuſqꝫ teſtamenti ab ipſo habuerunt: ⁊ gentibus prędicauerunt. Et poſtea oſtendit quid diſtillaueruntcelij dicens: a ¶ Pluuiam: id eſt doctrinam ⁊ gratiam: bUoluntariam. id eſt gratis a te datam: ẜm quod Glo. adducit quādam concordiam/ Iaco. j. c. Voluntarie genuit nosverbo veritatis. c¶ Segręgabis .i. a iudęis ſeparatamdabis: d ¶ Hęreditati tuę/ id eſt gentibus: De quibus inPsͣ. Poſtula a me et dabo tibi gentes hęreditatem tuam.Unde dixit dn̄s iudęis Matth̓. xxj. d. Auferet̉ a vobis regnūdei. Interlin. ſacra ſcriptura: Et dabit̉ genti faciēti fructꝰ eius.¶ Et infirmata eſt .i. infirmitatē ſuā ꝑ doctrinā p̨̄dicationisagnouit. f ¶ Tu v̓o ꝑfeciſti eam: quia cognita infirmitatequęſiuit medelā: ⁊ tu dediſti.Quia a ſolo deo. Matth̓. xxiij. a. Nolite vocarirabbi ⁊cͣ.Quia nō eſt cōtinua. Iob. xxxvj. d. Qui aufert ſtillas pluuię.Quia pluit ſuꝑ quoſdam. Amos. iiij. b. Plui ſupervnam ciuitatē ⁊cͣ.Quia de nubibus venit. Eccͣs. xj. a. Si repletę fuerint nubes ⁊cͣ.Quia refrigerat ęſtū vitiorū. Ecc̄i. xviij. b. Nonne ardorem refrigerat ros? Psͣ. Vox domini intercidentis flammā ignis.Quia terrā cōtinuat: vt hic. Et Ecc̄i. vj. a. Verbūdulce multiplicat amicos ⁊cͣ.Quia terram fęcūdat. Eſa. lv. c. Quomō deſcenditimber ⁊ nix de cęlo ⁊cͣ.Quia reſtringit fluxū. Ecc̄i. xxxix. c. In verbo eiꝰUel aliter pot lect iſte verius: anpluuiā: id eſt filiū tuū 9ſtetit aqua ⁊cͣ.deus / pater: b¶ Uolūtariā: quia ex mera gratia fuit incarnatus: c Sęgregabis hęreditati tuę: Dicit̉ em̄ pluuiafilius dei. Unde Eſa. xi v. b. jnubes piuant iuſtū. Pͣsͣ. Deſcēdet ſicut pluuia in vellus. Volūtaria: qꝛ vt habet̉ Eſa. liij. c.Oblatus eſt: quia ipſe voluit. Segręgabis/ dicit .i. purū eſſegregatū a malis dabis. Vnde Heb̓. vij. d. Talis decebat vtnobis eſſet pontifex/ ſanctus/ innocens/ impollutus/ ſegregatꝰa pctōribus. d Hęreditati tuę: id ē gentibꝰ: vt dictū eſt.e Et infirmata eſt/ ſynagoga. Hiere. xv. b. Infirmata eſtquę peperit ſeptē filios occidit ei ſol cum adhuc eſſet dies. j.Regi. ij. a. Quę multos habebat filios infirmata eſt. f ¶ Tuvo ꝑfeciſti eam: id eſt ꝑficies. Et eſt ꝓphetia de finali conuerſione iudęorū. Deut. iiij. e. inouiſſimo tempore reuerteris ad dominū deum tuū. Eſa. x. e. In veritate reliquię conuertent̉: reliquię inqͣꝫ iacob ad dominū fortem. g¶ Anima-

S eam. Animalia tua habitabunt in ea: paraſti in dulnncedine tua pauperi deus.

a¶ Pluniā voluntariā ſegregabis ⁊cͣ. Pluuiā. i.manna. Psͣ. Pluit illis manna ad māducandum. b ¶ Uoiunrariam/ quā ipſi appetierunt: ⁊ quę ad voluntatē eoꝝ ſapiebat eis qd̓ volebant. Sap̄. xvj. c. Deſeruiens vniuſcuiuſqꝫvoluntati: ad quod quiſqꝫ volebat conuertebatur. c ¶ Segregabis/ dicit: quianon fecit taliter omninationi. d ¶ Hęreditati tuę: de quaEla. xix. d. Hęreditas 5mea iſrael. e ¶ Et tn̄infirmata eſt/ vitiogule/ dicēs/ Nūeri. xi. b. Aīa nr̄a arida eſt: nihil alid̓ reſpiciūtoculi noſtri niſi man. Et. xxj. b. Aīa nr̄a iam nauſeat ſuꝑ ciboiſto leuiſſimo. f ¶ Tu v̓o ꝑfeciſti eam: quo ad aliqͦs: ſicutioſue ⁊ caleph. g ¶ Aialia tua habitabunt in ea .i. aīaliaparata ad īmolandū tibi. Vnde dixit moyſes/ Exo. x. g. Cūctigreges pergēt nobiſcū: nō remanebit ex eis vngula q̨̄ neceſſaria ſunt in cultū dn̄i dei nr̄i. ¶ Paraſti/ māna: k¶ In dulcedine tua .i. dediſti ei dulcedinē ⁊ ſaporē. l¶ Pauperipopulo: qͥ nō habebat qͥd poſſet comedere. m Deus/ qͥ potuiſti facere. Uei ſic: Paraſti in dulcedine tua ī terrā fluētem lac ⁊ mel. Pauperi/ qui omnia expenderat in deſerto.& Qn̄s dabitx doctrinam vtriuſqꝫ teſtamenti ab ipſo habuerunt: ⁊ gentibus prędicauerunt. Et poſtea oſtendit quid diſtillaueruntcelij dicens: a ¶ Pluuiam: id eſt doctrinam ⁊ gratiam: bUoluntariam. id eſt gratis a te datam: ẜm quod Glo. adducit quādam concordiam/ Iaco. j. c. Voluntarie genuit nosverbo veritatis. c¶ Segręgabis .i. a iudęis ſeparatamdabis: d ¶ Hęreditati tuę/ id eſt gentibus: De quibus inPsͣ. Poſtula a me et dabo tibi gentes hęreditatem tuam.Unde dixit dn̄s iudęis Matth̓. xxj. d. Auferet̉ a vobis regnūdei. Interlin. ſacra ſcriptura: Et dabit̉ genti faciēti fructꝰ eius.¶ Et infirmata eſt .i. infirmitatē ſuā ꝑ doctrinā p̨̄dicationisagnouit. f ¶ Tu v̓o ꝑfeciſti eam: quia cognita infirmitatequęſiuit medelā: ⁊ tu dediſti.Quia a ſolo deo. Matth̓. xxiij. a. Nolite vocari.h1 52Quia nō eſt cōtinua. Iob. xxxvj. d. Qui aufert ſtilſasꝫ plipie.Quia pluit ſuꝑ quoſdam. Amos. iiij. b. Plui ſupernom ciritatō 9⁊Quia de nubibus venit. Eccͣs. xj. a. Si repletę fuerint nubes ⁊cͣ.Quia refrigerat ęſtū vitiorū. Ecc̄i. xviij. b. Nonne ardorem refrigerat ros? Psͣ. Vox domini intercidentis flammā ignis.Quia terrā cōtinuat: vt hic. Et Ecc̄i. vj. a. Verbūilce. il li i9g ⁊cͣ.Quia terram fęcūdat. Eſa. lv. c. Quomō deſcenditirban ⁊ vi00006cQuia reſtringit fluxū. Ecc̄i. xxxix. c. In verbo eiꝰſtetit aqua 2Uel aliter nō. logi iſte verſug: q Nli1. 14 e AQdeus/ pater: b ¶ Molutariā: quia ex mera gratia fuit incarnatus: c Sęgregabis hęreditati tuę: Dicit̉ em̄ pluuiafilius dei. Vnde Eſa. xi v. b. inubes piuant iuſtū. Pͣsͣ. Deſcēaet ficut plim Volūtaria: ⁊ vt habet̉ Eſa. liij. c.Oblatus eſt: ꝯuia ipſe volui. Coguogob19 dicit .i. pprū etſegregatū a malis dabis. Vnde Heb̓. vij. d. Talis decebat vtnobis eſſet pontifex/ ſanctus/ innocens/ impollutus/ ſegregatꝰa pctōribus. d Hęreditati tuę: id ē gentibꝰ: vt dictū eſt.e Et infirmata eſt/ ſynagoga. Hiere. xv. b. Infirmata eſtquę peperit ſeptē filios occidit ei ſol cum adhuc eſſet dies. j.Regi. ij. a. Quę multos habebat filios infirmata eſt. f ¶ Tuvo ꝑfeciſti eam: id eſt ꝑficies. Et eſt ꝓphetia de finali conuerſione iudęorū. Deut. iiij. e. inouiſſimo tempore reuerteris ad dominū deum tuū. Eſa. x. e. In veritate reliquię conuertent̉: reliquię inqͣꝫ iacob ad dominū fortem. g¶ Anima-

lia tua: id eſt gentes tibi iā ſubditę vt iumenta nō ſibi malelibera. hiHabitabūt in ea/ hęreditate: id ē erūt ipſa hęreditas. Et hoc nō ſuis meritis aūt ſua virtute: ſed qꝛ kIndulcedine tua .i. in dulci miſericordia tua: iPParaſti: idē p̨̄paraſti hęc auperi .i. gētili. m Deꝰ/ diues. Ꝙ aūtprius occulte dixerataperit/ cum ſubiūgit:cx Dn̄s dabitX bonis videre deū.Un̄ Eccͣs. xj. c. Dulce lumen ⁊ delectabileoculis videre ſolē. Iob. xxxiij. d. Uidebis faciē eius ī iubilo.a ¶ Pluuiam voluntariā. Zach̓. x. a. Petite pluuiā a domino in tempore ſerotino: ⁊ dominus faciet pluuiam imbris.Iſte verſus eodem modo exponit̉ moraliter: ſicut expoſituseſt allegorice: ẜm primam expoſitionem: ſcꝫ de pluuia prędicationis. Vel pōt exponi de pluuia lachrymarū: Quę quādoqꝫ eſt coacta: quando ſcilicet homo plorat pro amiſſionererum temporaliū vel amicorum vel huiuſmodi: et tunc nōplacet ita deo: Quandoqꝫ eſt voluntaria: et tunc placet deo.Et hoc eſt quādo homo plorare deſiderat pro peccatis ſuis⁊ aliorum: et pro incolatu huius miſerię: et pro dilatione patrię. Hic eſt imber temporaneus et ſerotinus: irriguum inferius ⁊ ſuperius. De imbre Iohel̓. ij. f. Deſcendere faciet dominus ad vos imbrem matutinum et ſerotinum. De irriguoIudicꝭ. j. c. Hanc pluuiam ſegregat deus hęreditati ſuę: ideſt iuſtis. Non enim omnibus datur. Vnde dicit dominusIoh̓. xvj. d. Amen amen dico vobis: quia plorabitis ⁊ flebitis vos: mūdus aūt gaudebit. e ¶ Et infirmata eſt: id eſtdebilitata corpore. Psͣ. Genua mea īfirmata ſūt a ieiunio: etcaro mea immutata eſt propter oleum. Item Psͣ. Infirmata eſt in paupertate virtus mea: ⁊ oſſa mea conturbata ſunt.f ¶ Tu v̓o perfeciſti eam/ in anima. ij. Corinth̓. xij. c. Uirtus in infirmitate perficit̉. g ¶ Animalia tua habitabunt in ea: ſcꝫ hęreditate. Quando enim animalia dei ſcilicet ſancti habitant in hęreditate domini: id eſt in anima fideliper recordationē: qui ſunt animalia munda/ findentes vngulam per diſcretionem: quia ſeparant precioſum a vili. Itemruminantes: id eſt iugiter meditantes in lege domini. Quandoqꝫ autem ſunt ibi ad tempus: ſed tamē non habitant: quiacito tranſfertur cor ad vanas et noxias cogitationes. Quandoqꝫ ꝟo ſunt ibi ⁊ habitant beſtię diaboli immūdę: vt meretrices ⁊ motus carnales/ ſerpens inuidię/ leo ſuperbię/ vulpesfraudulentię: ⁊ cętera quę multa ſunt: de quibus dicit̉ Eſaięxxxiiij. c. Erit cubile draconum ⁊ paſcua ſtruthionū: ⁊ occurrent dęmonia onocentauris: ⁊ piloſus clamabit alter ad alterum. Et poſſet aliquis dicere: Bene vellem ꝙ animalia deihabitarent in me: ſed neſcio vbi inueniam ea. Et ideo bene ſequitur: i ¶ Paraſti in dulcedine pauperi deus. Dominus enim parauit iſta animalia/ in dulcedine diuini eloquij: quia qui verbum dei audit libenter: ibi docetur de vitaſanctorum. Ideo dicit: Paraſti. Matth̓. xxij. a. Tauri mei⁊ altilia occiſa ſt̓: ⁊ oīa parata ſūt/ k ¶ In dulcedine. Psͣ.Ꝙ dulcia faucibꝰ meis eloquia tua. l Pauperi: ad litterā:quia tales audiunt ſermones et exempla ſanctorum. Item inanima ſiue in corde hominis debent eſſe animalia dei rationabilia: id eſt ſancta deſideria vitę ęternę: non reptilia ⁊ ſerpentia ſuper terram. De quibus Ezechiel̓. viij. d. Ingreſſusvidi: ⁊ ecce omnis ſimilitudo reptilium ⁊ animaliū abominatio. Sed in corde dauid erāt dei animalia/ cum dicebat: Domine ante te omne deſiderium meum. Et quare debemusdeſiderare/ ſubiungit: Paraſti/ in vita ęterna. In dulcedine tua: de qua in Pͣsͣ. Ꝙ magna multitudo dulcedinistuę dn̄e: quā abſcōdiſti timētibꝰ te. Nec dic̄ qͥd parauit: quiaoculꝰ nō vidit nec auris audiuit: nec in cor homīs aſcēdit quępręparauit deus his qͥ diligunt eum: vt dicit̉ .j. Corꝭ. ij. c. etEſaię. lxiiij. b. Et hoc pauperi/ ſpiritu. Matth̓. v. a. Beatipauperes ſpiritu: quoniā ipſorū eſt regnū cęlorum. Hęc autem deſideria accenduntur per verbum dei. Vnde ſequitur:X Dominus dabit verbum

Ve377.

erepas

23. q. 6. c.⁊ veroAl̓. Itua ſuauitate egentiMoraliter

Alegorice

Psͣ. 2.

Psͣ. .108.Psͣ. 30.

vi11 1Psͣ. 28. ctrina

Pluuſadicit̉ do(sͣ. 28. ctrina

xii. ceſllegorice

Aliterllegori ⁊Ps. 71.

Psͣ .118.

Psͣ. 37.Ps .36.