IXIII
a ¶ ¶ Xaudi deꝰ ¶ LXIII.b or̄onē meā cū rdep̄d ¶ cor: a timore inimiciferip̄e aīaꝫ meā. Protexiſtime a ꝯuentū malignantiū: a
ml̓titudīe operātiū īiqͥtatē.Qu̓ia exacuerūt vt gladiūlinguas ſuas: īte̓nder̄t arcūrem amaram: vtꝭ ſagittent īnoccultis īmaculatum. Sū-
a lExaudi deus/ pater: Orationem meam. Et meritn ſubiungit dicēs: b ¶ Cū deprecor. q. d. debes exaudire qꝫ intenſe ⁊ deuote precor. Poſtea oſtendit q̨̄ petat. Primno em̄ petit ſecuritatē ꝯtra aduerſarios/ dicens: c ¶ A timore inimici .ſ. populi iudaici: Eripe aīam meā. Dequo timore dr̄ Mar.xiiij. d. Cępit ieſꝰ pauere et tędere. Et ꝓ⁊ bat a ꝯſuetudīe ꝙ exaudire debet: Un̄ addit. d ¶ Protexiſtime a cōuentu malignantiū: iā pluries. Et oſtendit inimicos ſuos eē vnanimes ī ꝑſecutione/ ꝑ hͦ ꝙ dicit: A cōuentu. Matth̓. xxvj. a. Congregati ſunt pͥncipes ſacerdotū etſeniores ppl̓i ⁊cͣ. Itē qꝛ habēt volūtatē nocēdi/ cū dic̄: Ma.lignantiū. Psͣ. Conſiliū malignantiū obſedit me. Itemoſtēdit ꝙ multi ſūt/ cū dicit: A multitudine. Et qꝛ multamala oꝑati ſunt ꝯtra illū: cū addit: Operantiū iniquitatē. Et on̄dit qͣ neceſſitate petat/ dicēs: g ¶ Quia exacuerūt vt gladiū linguas ſuas: tribꝰ modis .ſ. Adulādo.Matth̓. xxij. b. Scimus qꝛ verax es ⁊cͣ. Illudēdo. Matth̓.xxvj. g. Prophetiza nobis chriſte/ qͥs eſt qͥ te ꝑcuſſit? Itē irridendo. Matth̓ .xxvij. e. Si filiꝰ dei eſt/ deſcendat de cruce. Un̄ de iudęis dicit̉ Prouerb̓. xxx. b. Generatio q̨̄ ꝓ dentibꝰ gladios habet. Poſtea oſtendit eoꝝ intentionē malā:h ¶ Intenderūt arcū. q. d. nō ſolū exteriꝰ me ſūt ꝑſecutiladio linguę: ſꝫ intꝰ ī corde fuit intētio mala: quę ꝑ arcū deſignat̉. Gladiꝰ em̄ aperte ferit: ſed arcꝰ occulte. Tūc intēderūt arcū: cū eū a diſcipulo emerūt: qd̓ amarū eſt. Un̄ dicit:i ¶ Rem amarā mihi. Un̄. sͣ. Si is qͥ oderat me ⁊cͣ. tu ꝟohō vnanimis ⁊cͣ. Ul̓ Amarā ipſi iudę: qͥ prę nimia amaritudīe cordis ſuſpēdit ſe. Intēder̄t/ dico arcū: k ¶ Uiſagittēt .i. ꝑcutiāt ⁊ interficiāt: l ¶ In occultis: ẜm ſuāopinionē: ſꝫ tn̄ mihi manifeſtū erat: m ¶ Immaculatūchriſtū: qͥ ſolus fuit agnꝰ ſine macula velleris ⁊ tincturę. Itēoſtendit eos fuiſſe doloſos: dicens: n ¶ Subito ſagittabūt eū .i. ex improuiſo eū capiēt: ⁊ manꝰ in eū inijcient adhuc qͣſi oſculāte eū iuda ſicut habet̉ Matth̓. xxvj. e. Et ſagittas opprobrioꝝ/ blaſphemiaꝝ/ irriſionū ⁊ hmōi mittēt ineū. Thren̄. iij. b.a Exaudi deꝰ ⁊cͣ. Moraliter dicit iuſtꝰ vel pęnitēs ī tēptatione poſitꝰ: Exaudi deꝰ orationē meā cū deprecor .i. cū deſinēs a malo precor. Eccͣj .xxxv. a. Deprecatioꝓ peccatꝭ/ recedere ab om̄i iniuſticia. Vl̓ ſic: Cū dep̄cor:id eſt cū ꝯtrariū p̄cor eius qd̓ precari ſolebā. Quōdā em̄ p̄cabar carnalia: nūc aūt p̄cor ſpūalia. Quōdā dixi illd̓ Prouerb̓. xxx. b. Affer affer .ſ. voluptatē et vanitatē: Mō dico:Aufer aufer vtrūqꝫ. Eccͣj xxiij. a. Aufer a me vētris ꝯcupiſcentias/ Ecce ꝯtra voluptatē. Prouerb̓ .xxv. a. Aufer rubiginē de argēto/ ⁊ egrediet̉ vas puriſſimū/ Ecce ꝯtra vanitatē: q̄ ſicut rubigo cōſumit oēm virtutē in hoīe. Vel Cū deprecor .i. dū adhuc ſū in dep̄cādo. q. d. nō differas audireſꝫ ſtatim audi me qͣꝫcito deprecor. Eſa. lxv. d. Adhuc illis loquētibꝰ/ ego exaudiā. Sed nōne ꝯtrariū dicit Abacuk. j. a.Uſqꝫ qͦ dn̄e clamabo ⁊ nō exaudies? Et iob. xix. a. Ecce egoclamabo ⁊ nemo exaudiet. Sol̓. Eſa. liiij. b. Ad punctū inmodico dereliqui te. c ¶ A timore inimici eripe aīammea. Nō dic̄ a manibꝰ: qꝛ ſicut dicit̉ Iob. ix. c. Terra tradita eſt in manꝰ impij. Iob. xvj. c. Manibꝰ impioꝝ me tradidit. Et. ij. b. eiuſdē: Ecce ī manu tua eſt. Sed qͥd ē ꝙ dicit:A timore inimici eriꝑe aīam meā? Cōtrariū videturHlere. xvij. b. Nō timebit cū venerit ęſtus .i. ꝑſecutio. ItēPs. Nō timebo mala: qm̄ tu mecū es. Et Prouer. xxviij.a. Iuſtus qͣſi leo abſqꝫ terrore erit. Sol̓. Iuſtuſ habet a deoꝙ nō timeat: ſed quātū eſt de ſe/ timet: ⁊ ideo petit a deo liberari a timore. Vel ſic poteſt exponi: c ¶ A timore inimicl. l. ab illo timore quē habent inimici qͥ timēt pauꝑtatē/ tribulationē/ ęgritudinē ⁊ hmōi. Sed hoc nō timet iuſtus: qͥ di
cit in Psͣ. Qm̄ in flagella paratꝰ ſū. Matth̓. x. c. Nolite timere eos qͥ occidūt corpꝰ ⁊cͣ. d ¶ Protexiſti me. Ecce innuit ſe iā exauditū: qꝛ ꝓtector eſt oīm ſperātiū ī ſe: Et aureseius in preces eoꝝ. e ¶ A cōuentu malignantiū. Supra dixit ſingulariter: inimici: ⁊ hic īnuit ꝙ multiplicant̉ vtfiat ꝯuentꝰ: ⁊ tandē fitml̓titudo. Un̄ ſequitur: A multitudīeoꝑantiū iniqͥtatē.Ul̓ diſtinguēdo: Diabolꝰ dicit̉ inimicꝰ: cōuentꝰ / motꝰ carnales:operantes iniquitatēmali hoīes. Eſt autētriplex cōuentꝰ. Primꝰ dei. j. Machab̓. iij. f. Congregatꝰeſt ꝯuentꝰ: vt parati eſſet in p̨̄liū. Secundꝰ eſt mundi. Actꝭ.xix. g. Cōuētꝰ forēſes agūt̉ .j. Corꝭ. xj. d. Uob̓ ꝯuenientibꝰī vnū ⁊cͣ. Tertiꝰ eſt diaboli. De qͦ h̓: Et ſupͣ ī Psͣ. Nō ꝯgregabo ꝯuēticula eoꝝ de ſanguībꝰ. Eccͣj. x. b. Propt̓ea exhonornauit dn̄s ꝯuentū maloꝝ ⁊cͣ. Protegit aūt dn̄s ſcuto qd̓vndiqꝫ circūit. De qͦ infra: Scuto circūdabit te ꝟitas eiꝰ. Etneceſſe eſt ꝙ vndiqꝫ circūdet: qꝛ hoſtes vndiqꝫ impugnant:ẜm illud Iob. xix. b. Obſeder̄t in gyro tab̓naculū meū. Eſtaūt duplex ſcutū neceſſariū .ſ. ſcutū patiētię/ ꝯtra pęnas: Etſcutū fidei/ ꝯtra culpas. De pͥmo Psͣ. Bn̄ patiētes erūt vtannūciēt. De ſecūdo Eph̓. vj. c. In om̄ibꝰ ſcutū fidei ſumētes. Sic ergo ꝓtegit dn̄s a conuentu malignantiū. Et dicuntur malignantes motus carnales: qͥ maligno igne ardēt ⁊ cōburunt .ſ. igne luxurię. Ul̓ malignantes/ dicunt̉ mundani. j.Ioh̓. v. d. Mundus in maligno poſitꝰ eſt. f ¶ A multitudine operantiū iniqͥtatē. Sic̄ in ꝯuentibꝰ ciſtercienſis ordinis eſt ml̓titudo ꝯuerſoꝝ/ qͥ faciūt oꝑa exteriora/ ⁊ colunt terras: ſic ꝯuentꝰ diaboli habet ſuos ꝯuerſos: de quibꝰhic dicit: Amultitudine operantiū iniqͥtatē: eoꝝ videlicet qͥ operant̉ ī agro diaboli. Phil̓. iij. a. Videte malosoperarios. Eccͣj .xj. d. Attende tibi a peſtifero: fabricat em̄mala. Quę? Ecce: g ¶ Quia exacuerūt vt gladiū linguas ſuas: ⁊ ad hoc ꝯueniūt. jͣ. Corꝭ. xj. d. Cōuenientibꝰvobis in eccleſiā/ audio ſciſſuras eſſe. q. d. gladio linguę cęditis vos ⁊ occiditꝭ. Supͣ. Gladiꝰ in labijs eoꝝ. Sꝫ ꝯͣ hūc gladiū veniet gladiꝰ dn̄i. De qͦ Ezech̓. xxj. c. Gladiꝰ exacutuseſt ⁊ limatꝰ eſt: vt ſit in manu īterficientꝭ. Apocꝭ. xiij. c. Quigladio occiderit/ oportet eū gladio occidi. h Intender̄tarcū. Gladiꝰ de ꝓpe ferit: arcꝰ de lōge. Eſt gͦ ſenſus ac ſi dicat: Pręſētes ⁊ ꝓxīos iurgijs ⁊ ꝯtumelijs cędūt: abſētes ⁊remotos detractiōibꝰ ſagittāt ⁊ vulnerāt. Hiere. ix. c. Sagitta vulnerās lingua eoꝝ: dolū locuta eſt: qꝛ pręſentibꝰ adulat̉: ⁊ eiſdē abſentibꝰ detrahit: ecce dolꝰ. Hoc etiā pōt ſpecialiter dici de aduocatꝭ: ꝯtra quos adduci pn̄t om̄ia p̨̄dictain hoc verſu. Sūt qͥdā ſerpētes .ſ. ceraſtes/ habētes corneaslinguaſ ⁊ venenataſ. Tales ſūt linguę aduocatoꝝ ⁊ litigatoꝝ.ſ. durę ⁊ malicioſę: Ideo dicit̉ de dan qͥ īterpretat̉ iudiciū:⁊ ſignificat cauſidicos Gen̄. xlix. c. Fiat dan ceraſtes in ſemita. Venenū qd̓ exit de hac lingua eſt ꝑuerſū ꝯſiliū. Et ſicut venenū hauſtū humores corꝑis cōmouet: ſic ꝯſiliū aduocati eos qͥ ſumūt illud cōmouet: ẜm illud Eccͣj .xxviij. b.Lingua tertia multos cōmouit. Et ſi lis nulla fuerit/ vel forte nō vocent̉ ad ꝯſilia: ipſi a longe machinant̉ vt poſſint lites ſuſcitare. Vn̄ bn̄ ſequit̉: h Intenderūt arcū .ſ. maliciā cordis ſui: i ¶ Rem amarā: pauperibꝰ ⁊ ſimplicibꝰ/qͦs vexari faciūt ⁊ tota die citari. Et ſi iuſte facerēt/ toleraripoſſet: Sꝫ hoc faciūt: k ¶ Ut ſagittēt ī occultꝭ immaculatū: qͥ nihil eis nocuit. De hoc arcu Oſee. vij. d. Cogitauerūt maliciā: facti ſūt qͣſi arcꝰ doloſus: quia doloſe innocētes ſagittāt. Sꝫ ſequit̉ ibi: Cadēt ī gladio pͥncipes eoꝝ: afurore linguę ſuę. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Prouerb̓. xvij. b. Semꝑiurgia q̨̄rit malꝰ: angelꝰ aūt crudelis mittet̉ ꝯtra eū. Quę autē ſequūt̉: ſatꝭ plana ſūt de aduocatꝭ ⁊ litigiatoribꝰ: n Subito ſagittabūt eū: qꝛ mō faciūt eū citari huc: mō illuc: ⁊eadē die ī diuerſis locꝭ: ẜm qd̓ Iob. j. d. dicit̉: Adhuc eo loX quēte venit alter
ſce
Psͣ. 37.Psͣ. 17.Psͣ. 33.
2
pil
Al̓. y ſagittarētin abſcōditoAl̓. RRepenteTriplex ꝯuētꝰ
ſPs. .11.
Psͣ .15.
Psͣ. 90.
Duplex ſcutūeſt neceſſariūPsͣ. .91.
Psͣ. 54.
Psͣ. .58.
Moraliter
De aduocatisei litigatoribꝰ
Rs.22.