Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

IVIII

x a Eripe me de oꝑantibus iniqͥtatē.2fa dlagellātibus me. b Et de viris ſanguinū ſalua me. i.de crucifixoribꝰ. Vel pōt legi cōtra quinqꝫ ꝑſecutiōes: de qͥbꝰſup̄ dictū ē: videlicet antichriſti/ falſoꝝ fratrū hęreticoꝝ mara tyricidaꝝ iudeoꝝ. Dic̄ ī ꝑſona eccl̓ię chriſtꝰ: g Erip̄e mede inimicis meis:id ē antichriſtianis.e Psͣ. Eripe me ab homine malo .i. antichriliū ſto. Et ab īſurgētibꝰ in me. i. a falſisfratribꝰ ītra ſurgūtlibera me. a Eripe me de operantibus iniquitatem dicit petrus. ij. Pet̓. ij. b. Sectasid eſt de hęreticis: de qͣr metuūt ītroducere. Et viriſ ſāguinū ſalua me. i.martyricidis. c Quia ecce cęper̄t/ iudęi/ aīaꝫ meā.dicit: ceperūt: notat inſidias iudęoꝝ: qꝛ animā eiꝰ q̨̄ſierūt:qͣſi venati ſūt. Et tandē cęperūt occiderūt. Thren̄. iij. f.dicit chriſtꝰ: Uenatiōe cęperūt me qͣſi auē inimici mei gratis.Ioh̓. xviij. b. Cęperūt chriſtū in horto. Propter hoc orat inPsͣ. Eripe me de laqueo venātiū. Nec ſolū inſidioſe ęgeruntſꝫ impetuoſe. Un̄ ſequit̉: e Irruerūt/ impetu. f Inme fortes. Psͣ. Quouſqꝫ irruitis in hominē. Act̉. vij. g. dicit̉ de Stephano: Impetū fecerūt vnanimiter in. Poſteaoſtēdit chriſtꝰ ſe dignū exaudiri: p̨̄cipue ꝓpter innocentiā quāhabuit. Quę ꝯſiſtit in ml̓tis. Primo in carētia malę intētiōis.Un̄ dicit: g Neqꝫ iniqͥtas mea: cauſa fuit huiꝰ īpetuoſitatis in me. Iniqͥtas quidē dr̄ mala intētio: ẜm illud Matth̓.vj. c. Si oculꝰ tuus fuerit nequā/ totū corpus tuū tenebroſumerit. Eſa. liij. c. Eo iniqͥtatē fecerit: nec inuētus eſt dolusin ore eius. Et hoc apparuit: qꝛ inimicis exorauit. Secūdoin carētia mali oꝑis. Un̄ addit: h Nēqꝫ pctm̄ meū dn̄e.ſ. fuit. j. Pet̓. ij. d. Qui peccatū fecit. Tertio ī puritatex boni oꝑis.tana X inſurgētibus ī me libera me. In ſurgētes ſunt ſuꝑbios. p̨̄lati. Psͣ. Qui inſurgūt ī me cōfundant̉. Et alibi: Amici mei ꝓximi mei aduerſū me appropinqͣuerūt ſteterūt. Iob. xv.c. Cucurrit aduerſꝰ deū erecto collo pingui ceruice armatꝰeſt. Sic cōquerit̉ chriſtꝰ eccleſia de p̨̄latorū cupiditate etſuꝑbia. Poſtea etiaꝫ cōquerit̉ de eorū iniuſticia/ ſubiūgit:a Erip̄e me de oꝑantibus iniqͥtatē .i. de p̨̄latis iniquaiudicia faciētibꝰ. Eſa. lix. c. Cōſiliū cōuerſū eſt retroſū: iudiciū iuſticia lōge ſtetit: corruit ī platęis ꝟitas ęqͥtas potuitīgredi. Et faciāt p̨̄lati/ habet̉ Daniel̓. xiij. a. Egreſſa ē iniqͥtas de babylone a ſenioribꝰ iudicibꝰ videbāt̉ regere ppl̓m.Itē cōquerit̉ de eorū carnalitate. Un̄ dicit: b Et de virisſanguinū ſalua me .i. de p̨̄latis ſuꝑflue amat parētes ſuos: eis cōferūt bona eccl̓ię: qͥbꝰ dr̄ Abacuk. ij. c. ędificatis ſion ī ſanguībꝰ. Nec īmerito petit eccl̓ia ab his liberari:qꝛ ipſi violēter intrudūt ſe ī ea. Un̄ on̄dit eoꝝ violētiā/ dicēs:c Quia ecce oībꝰ apparēs eſt. d ¶Cęperūt aīaꝫ meābicit chriſtꝰ .i. p̄ciū aīę meę .ſ. eccl̓iaꝫ quā emi/ dādo aīaꝫ meā.Hiere. xij. b. Dedi dilectā animā meā in manus inimicoꝝ eiꝰ.Eph̓. v. e. Chriſtꝰ dilexit eccleſiā/ ſeipſū tradidit ea.perūt dico / violentā ītruſionē. Un̄ ſequit̉: e Irruerūtimpetuoſe. IIn me fortes cōſanguinitatē/ dicētes oꝑeverbum illud Sap̄. ij. c. Sit aūt fortitudo nr̄a lex iuſticię. EtAmos. vj. d. Nōne ī fortitudine nr̄a aſſumpſimꝰ cornua? Etpoſſet aliqͥs credere meruiſſet eccl̓ia: vn̄ excuſat ſe dicēs:¶NNeqꝫ iniqͥtas mea ⁊cͣ. cauſa ē quare tales habeā paſtoresq affligāt. Iob. xvij. a. peccaui ī amaritudinibꝰ morat oculus meus. Item Iob. xvj. d. Hęc paſſus ſū abſqꝫ iniquitate manus meę/ cum haberem mundas ad deum preces.Item totum a principio de quolibet iuſto poteſt exponi: vt diX Sine iniqͥtateb cat iuſtus in tribulatiōe temptationum poſitus: g Eripeſſe de inimicis meis deus meꝰ. Et dicit pluraliter de inimicis: quia multi ſunt-

A mūdo retinente.A diabolo impellente.A luxuria lubricante.Agula inebriante.Ab auaricia onerante.Uidelicet Atriſticia ſuffocante.Ab ira interficiente.Ab inuidia cruciante.Ab inanigloria interiora vaſtante.A ſuperbia excęcante.A mūdo retinēte. Vn̄ ī hymo: Hi ſt̓ qͦs retinēs mūdꝰ inhorruit. Iob. xviij. b. Immiſit ī ręte pedes ſuos .i. in curioſitatēmūdi: ī maculis eiꝰ ambulat .i. ī occupatiōibꝰ mūdanis. Etſeqͥt̉: Tenebit̉ planta eiꝰ laqueo ⁊cͣ. qꝛ facile ē euadere manꝰ mūdi. Gen̄. xiiij. b. Vallis ſilueſtrꝭ ml̓tos puteos habebatbituminis .i. mūdꝰ habet ml̓ta retinacula. Itē a diabolo impellēte. Psͣ. Angelus dn̄i coartās eos. Itē a luxuria lubricāte. Thren̄. iiij. d. Lubricauerunt veſtigia noſtra in itinere plateaꝝ noſtraꝝ/ vbi .ſ. ſūt mulieres choreę. Itē a gula inebriāte. Gen̄. xix. g. Duę filię loth īebriauer̄t. Duę filię iſtę/ ſūtluxuria gula. Vel comeſtio potatio ſuꝑflua: q̨̄ ſenes īfatuant. Itē ab auaricia onerāte. Gregꝰ. Ad cōpedes onerat qͥcqͥd p̨̄ter neceſſitatē accumulat. Itē a triſticia ſuffocante. Ecc̄ixxxviij. b. Triſticia cordis flectit ceruicē. Itē ab ira īterficiēte. Iob. v. a. Uirū ſtultū interficit iracūdia. Item ab inuidiacruciante. Ouidius. Iuſtius inuidia nihil eſt quę ꝓtinus ipſum Actorem rodit excruciatqꝫ ſuum Et Horaciꝰ: Inuidiaſiculi inuenere tyranni/ Maius tormentū. Item ab inanigloria/ interiora deuaſtāte. Ecc̄i. xlij. c. De veſtimētis naſcit̉tinea: id eſt de operibꝰ/ inaniſgloria. Itē a ſuperbia excęcante. Gregoriꝰ. Tumor mētis obſtaculū veritatis. Iſti auteminimici ſi in pace dimitterent hominē: ſicut multi ſunt inimiciqui tn̄ nūqͣꝫ inſurgūt: adhuc poſſent tolerari: ſed ipſi tota dieīſurgūt. Un̄ poſtea petit: Et ab īſurgētibꝰ illis inimicis: m In me: id ē cōtra me: libera me. Mūdꝰ em̄ inſurgit cōtra iuſtos/ ſpecies rerū viſibiliū rep̄ſentādo: quādoqꝫeos ꝑſequendo: Diabolꝰ/ cōtinue mala ſuggerēdo: Luxuriaoblectatiōibꝰ alliciēdo: Gula/ neceſſitatē p̨̄tēdēdo: Auariciacaſus emergētes ante oculos ponendo: Triſticia/ difficultatē propriā impotētiā oſtēdendo: Ira/ iniuriā illatā ad memoriam reducendo: Inuidia aliena bona pinguiora oſtēdendo:Inaniſgloria/ ꝓpria bona numerādo et ęſtimādo: Superbiamulta de ſeipſo ſuggerendo. Quia ꝟo facile trahitur homoad hęc vitia per exemplum: Ideo poſtea bene petit iuſtus:a Erip̄e me de oꝑantibꝰ iniqͥtatē .i. peccatū/ ne ab eisīficiar. Seneca. Subtrahēdꝰ ē ppl̓o animꝰ tener: paꝝ tenaxrecti. Psͣ. Cōmixti ſunt int̓ gentes didicerūt oꝑa eoꝝ. Tales aūt ſic volūt cauere vitia cōſortia maloꝝ/ linguis detrahētiū corrodunt̉: iuxta illud Eſa. lix. c. Qui receſſit a malop̨̄dę patuit. Un̄ vlteriꝰ petit ab his liberari/ dicēs: Et deviris ſanguinū ſalua me. Viri ſāguinū/ ſt̓ detractores:qꝛ alienū ſanguinē carneſ crudas comedūt. Prouer. xxix. b.Uiri ſāguinū oderūt ſimplicē. Et Prouer. xxiij. c. Noli incomeſatiōibꝰ eoꝝ carnes ad veſcēdū ꝯfer̄t. Ab his peto liberari: c Quia ecce dn̄e/ cęper̄t aīaꝫ meā .i. cito poſſūtcapere: niſi tu ſuccurras: Quia e Irruerūt ī me fortes .i.fortit̉. Et hic eſt modꝰ loquēdi: em̄ aliqͥ vidēt ſe ab inimicis circūdari diffidūt de viribꝰ ſuis: dicūt ad inuicē: capti ſumꝰ: tn̄ adhuc nullꝰ cęperit eos: Ita dicit hic: Cęperuntanimā meā. Mulier aūt ē laqueꝰ frequēter capit̉ aīa hominis. Un̄ Prouer. vj. d. Mulier aūt viri p̄cioſā aīaꝫ capit.Ecc̄s. vij. d. Inueni amariorē morte mulierē q̨̄ laqueꝰ venatoꝝ eſt ſagina cor eiꝰ/ vincula ſunt manꝰ eius. Sed qꝛoēs capiunt̉ laqueo vel ſagena diaboli/ addit ibi: Qui placet/ deo effugiet: qui aūt peccator ē caꝑiet̉ ab ea. Ideo neputet̉ iuſtꝰ oīno captꝰ addit hic: giNeqꝫ iniqͥtas meaneqꝫ peccatū meū dn̄ę. q. d. licꝫ ita me inuaſerint/ non tn̄cōtraxi vel feci iniquitatē cōſentiēdo: nec peccatū oꝑando qd̓ſuggerūt vitia vel dęmones vel mali homīes malū exemplūp̨̄bētes. Vel ſic: Neqꝫ iniqͥtas mea: fecerim malū ꝓpt̓

8

ptisa

ru.18. 19.

Psͣ. 34.

o 1

Ps. 61.

Horatiꝰ li. i.epiſtolarum.

Moralitde eadeſia?. 1o8. hPs. 37.

Psͣ .105.

luſto