RI. V
a v̓tuſ: adiutor ī tribulatiōibꝰq̄ īuener̄t nos nimis. Proepterea nō timebimꝰ dū tur-
babit̉ terra: ⁊ trāſferent̉ mōtes in co̓r maris. Sonuef rūt ⁊ turbatę ſūt aquę reoꝝ:
tribulationibus: vt grauati ad eū refugiamus. Prouer..xiij. h. Turrꝭ fortiſſima nomen dn̄i: ad ipſū currit iuſtus ⁊xaltabit̉. Ad hanc turrim ꝯfugiebant martyres. Un̄ dicitauidā de ſanctis virginibus: Si feras ꝓmittas/ audito chrigi nomine manſueſcēt. Qui aūt ad ipſū refugiūt: ꝯſolationēc recreationē īueniūt/vt valeant reſiſtere.An̄ cū dixiſſet/ Ręfugiū: addit: a ¶ Etvirtus .ſ. vt poſſintſancti ſuſtinere. Psͣ.Dn̄s fortitudo plębiſſue. Nec ſolū dat potentiā reſiſtendi/ ſꝫ ⁊ vincendi. Un̄ ſubingit: b ¶ Adiutor in tribulationibꝰ. Psͣ. Cū ipſocū in tribulatiōe. Et neceſſe habemꝰ adiutoriū eiꝰ: qm̄ tribulatiōes graues ſūt. Un̄ ſequit̉: c ¶ Quę inuenerūt noſ.q. d. q̄rebant nos tribulatiōes: qꝛ ꝑſecutores q̨̄ rebāt nos adtribulandū: et inuenerūt nos nimis: qꝛ ex nobis nō ſufficimus reſiſtere. Un̄ ī ꝑſona diaboli ⁊ ꝑſecutorū dicit̉ Eſa.r. d. Inuenit qͣſi nidū manus mea fortitudinē ppl̓oꝝ .i. ſicutques nō poſſunt reſiſtere eis qͥ inueniunt ſuos nidos: ſic necipſi fortes ppl̓i poſſunt nobis reſiſtere. Sꝫ qꝛ deꝰ adiutoreſt ī tribulatiōibꝰ iſtis: d ¶ Propterea nō timebimus. Ro. viij .ſ. Si deus ꝓ nobis/ qͥs ꝯtra nos? Pͣsͣ. Dn̄sꝓtector vitę meę: a qͦ trepidabo? Nō timebimꝰ/ dicūt filij chore .i. diſcipuli crucifixi: e ¶ Dū turbabit̉ terra .i.treni iudęi. Ul̓ terra .i. iudęa: qd̓ ī idē redit: qͥ de chriſti aduētu ⁊ miraculis factꝭ tā an̄ mortē eiꝰ qͣꝫ pꝰ paſſionē ⁊ reſurrectionē turbabāt̉: vn̄ ⁊ ꝯtra ipſū colligebāt ꝯcilia: vt habet̉Ioh̓. xj. f. et ī alijs locꝭ. Et ꝯtra diſcipulos ſil̓r/ Actꝭ. iiij. a.Et qꝛ terra illa vere arida erat: nec pluuiā cęleſtis doctrinsnec radios ſolis iuſticię reciꝑe volēs: Ideo: f ¶ Crāſferēt̉montes .i. apl̓i/ cęleſtē rorē recipiētes: ⁊ radios ſolis pͥmoſuſcipientes. g ¶ In cor marꝭ .i. vſqꝫ ad intima gētilitatꝭ:Scd̓m ꝙ dixer̄t paulꝰ ⁊ barnabas ad iudęos: Uob̓ oportebat primū loqui verbū dei: ſed qm̄ repuliſtis illud ⁊ indignos vos iudicatis ęternę vitę: ecce ꝯuertimꝰ nos ad gentes:Actꝭ. xiij. g. Gentilitas aūt dicit̉ mare ꝓpt̓ amaritudinē peccatoꝝ/ ⁊ latitudinē multitudinis: Pctōres em̄ erāt gentes:⁊ multi erāt ibi. Nec tm̄ in finibꝰ eoꝝ intrauerāt: ſed in cor.i. in intima eoꝝ. q. d. ꝑ totā terrā gentiū ambulauerunt. Un̄Actꝭ. xiij. g. poſt illa v̓ba: Ecce ꝯuertimꝰ nos ad gentes: ſequit̉ poſt pauca: Diſſeminabat̉ aūt verbū dn̄i per vniuerſātionē. Hoc eſt etiā qd̓ hic ſubiungit̉: h ¶ Sonuerunt/apl̓i: ſono p̨̄dicationis: de quo in Psͣ. In omnē terrā exiuitſonus eoꝝ. i ¶ Et turbatę ſūt: ad penitentiā .ſ. pęnitendode peccatꝭ. k ¶ Aquę .i. populi: l Eoꝝ .ſ. gentiū: vt fiat relatio ad hunc terminū maris: nō ratione vocis/ ſed ratione ſignificati. Dicunt̉ aūt populi aquę/ ea ratione qua gentilitas mare: Si em̄ gentilitas eſt mare: ergo populi gentiūaquę ſūt. Hoc etiā habet̉ in Apocꝭ. xvij. d. Aquas quas vidiſti vbi meretrix ſedet: populi ſunt ⁊ gentes. Ul̓ ſic: Aquę.i. populi: Eoꝝ .i. apoſtoloꝝ: Turbatę ſūt: vt ſupra .i. illiquos dominus dederat apoſtolis: Nō em̄ om̄es gentes motę ſunt ad pęnitentiā: ſed quos vocauit dn̄s. Un̄ Actꝭ. xiij.g. Audientes gentes/ gauiſę ſunt: ⁊ glorificabāt verbū dn̄i:et crediderunt quotquot erant pręordinati ad vitā ęternam.Et ꝙ nō omnes crediderunt: patet per hoc quod ſequitur:α Conturbati ſuntX titer reſiſtendo ⁊ rebellando. Si ergo vis fugere: Deꝰnoſter refugiū eſt. Si vis patienter ferre: Uirtus eſt.Si vis rebellare: Adiutor eſt. Sunt etiā quędā temptationes q̨̄ ꝓprie ſunt fugiendę: vt tēptationes carnis .j. Corꝭ.vj. d. Fugite fornicationē. Quędā/ q̨̄ ꝓprie ſuſtinendę: vt infirmitates ⁊ iniurię. Eccͣj. ij. a. In dolore ſuſtine: ⁊ in humilitate tua patientiā habe. Quędā aūt ꝓprie rebellandę: vt ſuperbia ⁊ inuidia: q̨̄ ꝓprie ſunt peccata diabolica. Iacob̓. iij.b. Reſiſtite diabolo/ ⁊ fugiet a vobis. b ¶ In tribulatibn̄ibus .i. in p̨̄dictꝭ tēptationibꝰ: q̨̄ tribulationes ſūt: qꝛ tridulant cor hoīs: ſcd̓m qd̓ de pͥma tēptatione dicit apl̓us. .j.
Corꝭ. vij. e. Tribulationē carnis habebūt hmōi. c ¶ Quęīuenerūt nos: quia q̨̄rebāt. j. Pet̓. v. b. Diabolꝰ tāqꝫ leorugiēs circūit: q̨̄ rēs quē deuoret. Ibi Glo. Cypriani: Tāqͣꝫhoſtꝭ clauſos obſidēs muros/ explorat an ſit aliqͣ pars muroꝝ minꝰ ſtabilis: cuiꝰ aditu ad īteriora penetret̉: offert oculis formas illicitas etfaciles voluptates: vtſcꝫ viſu deſtruat caſtitatē: aures ꝑ canoratēptat/ vt molliat chriſtianū rigorē: linguācōuitio ꝓuocat: iniurijs laceſſentibus manū ad cędē inſtigat: honores terrenosꝓmittit: vt cęleſtes adimat: Et cū latēter nō poteſt fallere/apertos addit terrores: In pace ſubdolꝰ: in ꝑſecutione violentꝰ. Contra quē animꝰ tātū debet eſſe p̨̄paratꝰ ad reſiſtendū: qͣꝫtū ille paratꝰ ē ad īpugnādū. Et ꝓpt̓ grauamē tēptationū ⁊ vehemētiā adiūgit/ c¶ Nimis. ij. Corꝭ. j. b. Grauati ſumꝰ ſupra modū ita vt tęderet nos etiā viuere. Et qꝛdeꝰ eſt refugiū et virtꝰ/ et adiutor: d ¶ Proptereanō timebimꝰ: ī p̨̄ſenti moleſtiā tēptationū. e ¶ Dū turbabit̉ terra .i. caro/ impetu temptationū. Nec in futuro indie illa tremenda: dū turbabit̉ terra .i. terreni ⁊ cupidihoīes: qͥ in die iudicij turbabunt̉. Sap̄. v. a. Vidētes turbabunt̉ timore horribili. Modo qͥdē nō turbant̉: ſꝫ in pace qͥeſcūt: vt dicit Iob. xxj. b. Domus eorū ſecurę ſūt ⁊ pacatę.Sꝫ dn̄s expectat: vt tūc fortiꝰ turbatiōe grauent̉. Quā turbationē deſcribit Eſaias. xxiiij. d. Cōcutient̉ fundamēta terre: ꝯfractiōe ꝯfringet̉ terra: cōtritiōe ꝯteret̉ terra: cōmotiōecōmouebit̉ terra: agitatiōe agitabit̉ terra ſic̄ ebriꝰ: ⁊ auferet̉qͣſi tabernaculū vniꝰ noctꝭ: ⁊ grauabit eā iniquitas ſua. Fūdamenta terrę/ ſunt cauſę cupiditatꝭ ⁊ auaricię: q̨̄ ſunt duę .ſ.delitię ⁊ honores: omnes em̄ cupidi alterū hoꝝ/ vel vtrūqꝫappetūt: q̨̄ tūc ꝯcutient̉/ ⁊ ab eis excutient̉: qꝛ proijcient̉ inęt̓nā ignominiā ⁊ dolorē. Et qꝛ ꝑ diuerſas vias/ diuerſi cupiditatē exercēt: ideo bn̄ ꝯgruit ꝙ hic ponit diuerſa noīa: q̨̄diuerſis generibꝰ cupidoꝝ aptant̉. Confringi em̄ litigatoribus ꝯuenit. Un̄ Oſee. v. c. Ephraim fractus iudicio: Conterūtur in ſubtiles partes hypocritę. Eſa. xxxiij. b. Contriti ſūt peccatores: poſſedit timor hypocritas. Mouentur .i.amouent̉ pręlati mali. Apocl̓. ij. b. Mouebo cādelabrū tuum. Item agitant̉ tyranni. j. Regꝭ. xvj. c. Agitabat ſaul ſpiritus nequā a dn̄o. Hęc in p̨̄ſenti aliqn̄ fiūt: ſed in iudicio integraliter fient: qn̄ id qd̓ ſequit̉ eueniet: ꝙ iſta terra auferet̉ſicut tabernaculū vniꝰ noctis ⁊cͣ. Poſtea ſequit̉ de illis duobus q̨̄ diximꝰ eſſe cauſas ⁊ fundamenta cupiditatis: De honoribus em̄ ⁊ honoratis dicit: f ¶ TTranſferent̉ mōteſ .i.ſuperbi ⁊ elati in hoc mundo: g ¶ In cor maris .i. in ꝓfundum ęternę amaritudinis. Iob. xiiij. d. Mons cadensdefluit: ⁊ ſaxū tranſfert̉ de loco ſuo. Suꝑbi em̄ ſunt montesꝑ elationē: ſaxa/ ꝑ duriciā ⁊ inflexibilitatē: Et iſti tranſferent̉de loco ſuo/ de altitudine p̨̄ſenti: ⁊ defluent ⁊ corruent in ꝓfundū inferni. Hęc eſt maloꝝ miſera tranſlatio. Bonoꝝ aūtfit cōtraria tranſlatio: ẜm ꝙ dicit̉ Heb̓. xj. a. Enoch trāſſatus eſt: ne videret mortē. De delitijs aūt ſequit̉: h ¶ Sonuerūt et turbate ſūt aquę eoꝝ .i. delitię terrenoꝝ: q̨̄habēt in ſuꝑficie claritatē ⁊ limpiditatē: in fundo aūt fęcem.Claritaſ eſt p̨̄ſens delectatio: Fęx eſt ęterna dānatio. Propter delectationē dicit: Sonuerūt. Aquę em̄ limpidę deſcendentes de fonte/ ſonant ⁊ ſitim ꝓuocant. Propter fęcesdānationis dicit: Turbatę ſunt. Sed ſtulti nō reſpiciuntnec attendere volūt/ niſi ſonitū ⁊ limpiditatē: vn̄ bibūt ⁊ ingurgitāt ſe delitijs: nō attēdentes ꝙ oportebit eos poſtmodū fęces bibere in ſupplicijs. Ezech̓. xxiij. e. Epotabis vſqꝫad fęces: ⁊ fragmēta eiꝰ deuorabis. Eſa. lj. f. Bibiſti de manū dn̄i calicē irę eiꝰ vſqꝫ ad fundū. Boni ꝟo ecōtrario cōſiderātes bibūt hic fęces tribulationū ⁊ doloꝝ: vt ī futuro ſuperna iocūditate ęternalit̓ potiant̉: iuxta illud Psͣ. De torrente ī via bibit: ꝓpterea exaltauit caput. Sꝫ poſſet aliqͥs dicere: Nō coget me aliquis fęces bibere ī futuro: iuxta illudK Heſter. j. b.
Al̓. Sonauer̄tAl̓. reius
Pp. 26.
Psͣ. 18.
liter.
Psͣ .109.
S 2